Περιστασιακός «εργάτης γης» με τραγική φυσικά απόδοση, λίγες μέρες το χρόνο, εδώ και χρόνια, βοηθώντας ηλικιωμένους συγγενείς, είπα να καταθέσω την εμπειρία μου. Εδώ και κάποια χρόνια έχει φύγει η συντριπτική πλειοψηφία των Αλβανών που δούλευαν και στις ελιές και γενικά στα χωράφια, η μειοψηφία που έχει μείνει έχει βρει σταθερές εργασίες με ωράριο και σχετική μονιμότητα, σε πόλεις, οπότε εγκατέλειψαν την σκληρή δουλειά στα χωράφια.
Μέχρι πριν 4-5 χρόνια εργάζονταν με μέσο όρο 50-60 ευρώ και σε άλλες περιπτώσεις αντί με μεροκάματο, με ποσοστό επί της συνολικής παραγωγής λαδιού.
Ενίοτε και συνδυαστικά οι δύο παραπάνω περιπτώσεις, συν τις βενζίνες τους από και προς τον χώρο εργασίας.
Αρκετές είναι οι περιπτώσεις που εκτός από τη συμφωνία αμοιβής, περιλαμβάνεται και φαγητό στο τέλος της δουλειάς.
Στις μέρες μας οι Ρομά με 50 ευρώ μεροκάματο, συν 20 ευρώ βενζίνες για τις μετακινήσεις τους, καλύπτουν μικρό μέρος του κενού.
Οργανωμένα συνεργεία (είδαμε ένα όπου μπουλντόζα είχε προσαρμόσει ειδικό μηχάνημα που τινάζει τις ελιές από τα κλαδιά) δουλεύουν με ποσοστό επί του λαδιού, συνεπώς επιλέγουν ιδιοκτήτες με μεγάλες εκτάσεις και δεν ασχολούνται με μικρές περιπτώσεις που σημαίνει ότι πολλοί μικροϊδιοκτήτες που δεν είναι κατ' επάγγελμα ελαιοπαραγωγοί, αλλά συμπληρώνουν στο ατομικό εισόδημα, είτε πωλώντας μικροποσότητες, είτε κρατώντας για οικιακή και γενικά στενή οικογενειακή χρήση τις μικροποσότητες, έχουν μείνει ρέστοι από εργατικό προσωπικό και το βάρος πέφτει στον οικογενειακό κύκλο με εθελοντισμούς, γιατί η πλειοψηφία πλέον στα μικρά χωριά είναι ηλικιωμένοι που η κατάσταση της έλλειψης εργατικών χεριών και η γενικότερη ακρίβεια τους ζορίζει άσχημα.
Θα πει κανείς, καλά δεν έχουν παιδιά και εγγόνια; Ναι αλλά για βοήθεια πηγαίνει μόνο μικρό μέρος, αφού αρκετοί είναι της θεωρίας ότι καλό λάδι έχει και το σούπερ μάρκετ. Άρα με μαθηματική ακρίβεια θα σβήσει και αυτή η δυνατότητα παραγωγής για ιδία κατανάλωση, αλλά και για εξαγωγές, γιατί τα ελαιοτριβεία παίρνουν εκτός από την αμοιβή για τη χρήση των μηχανημάτων και ποσοστό από το λάδι, το οποίο το συσκευάζουν και το πωλούν συχνά και σε εξαγωγές. Σβήνουν οι μικροί;
Θα σβήσει και το ποσοστό που συγκεντρώνουν από αυτούς οι μεγαλύτεροι.
Δεν λείπουν και τα αγροτικά-εργατικά ατυχήματα, όπου στο παρελθόν υπήρξαμε μάρτυρες ενός εξ αυτών.
Φαντάσου να είσαι χαμηλοσυνταξιούχος του ΟΓΑ και να βγάζεις ίσα-ίσα το δικό σου λάδι της χρονιάς σε περιβάλλον ακρίβειας και να κινδυνεύεις να το χάσεις και αυτό και να καταλήξεις να κοιτάς τα ταμπελάκια με τις τιμές στο σούπερ μάρκετ.


