Ικαριώτες Πρόσφυγες στο Β Παγκόσμιο Πόλεμο Α μέρος

https://www.youtube.com/watch?v=C625SYZQJ9U

Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026

Όταν μας βγαίνει το λάδι...

 


Περιστασιακός «εργάτης γης» με τραγική φυσικά απόδοση, λίγες μέρες το χρόνο, εδώ και χρόνια, βοηθώντας ηλικιωμένους συγγενείς, είπα να καταθέσω την εμπειρία μου. Εδώ και κάποια χρόνια έχει φύγει η συντριπτική πλειοψηφία των Αλβανών που δούλευαν και στις ελιές και γενικά στα χωράφια, η μειοψηφία που έχει μείνει έχει βρει σταθερές εργασίες με ωράριο και σχετική μονιμότητα, σε πόλεις, οπότε εγκατέλειψαν την σκληρή δουλειά στα χωράφια. 

Μέχρι πριν 4-5 χρόνια εργάζονταν με μέσο όρο 50-60 ευρώ και σε άλλες περιπτώσεις αντί με μεροκάματο, με ποσοστό επί της συνολικής παραγωγής λαδιού. 

Ενίοτε και συνδυαστικά οι δύο παραπάνω περιπτώσεις, συν τις βενζίνες τους από και προς τον χώρο εργασίας.

 Αρκετές είναι οι περιπτώσεις που εκτός από τη συμφωνία αμοιβής, περιλαμβάνεται και φαγητό στο τέλος της δουλειάς. 

Στις μέρες μας οι Ρομά με 50 ευρώ μεροκάματο, συν 20 ευρώ βενζίνες για τις μετακινήσεις τους, καλύπτουν μικρό μέρος του κενού.


Οργανωμένα συνεργεία (είδαμε ένα όπου μπουλντόζα είχε προσαρμόσει ειδικό μηχάνημα που τινάζει τις ελιές από τα κλαδιά) δουλεύουν με ποσοστό επί του λαδιού, συνεπώς επιλέγουν ιδιοκτήτες με μεγάλες εκτάσεις και δεν ασχολούνται με μικρές περιπτώσεις που σημαίνει ότι πολλοί μικροϊδιοκτήτες που δεν είναι κατ' επάγγελμα ελαιοπαραγωγοί, αλλά συμπληρώνουν στο ατομικό εισόδημα, είτε πωλώντας μικροποσότητες, είτε κρατώντας για οικιακή και γενικά στενή οικογενειακή χρήση τις μικροποσότητες, έχουν μείνει ρέστοι από εργατικό προσωπικό και το βάρος πέφτει στον οικογενειακό κύκλο με εθελοντισμούς, γιατί η πλειοψηφία πλέον στα μικρά χωριά είναι ηλικιωμένοι που η κατάσταση της έλλειψης εργατικών χεριών και η γενικότερη ακρίβεια τους ζορίζει άσχημα. 

Θα πει κανείς, καλά δεν έχουν παιδιά και εγγόνια; Ναι αλλά για βοήθεια πηγαίνει μόνο μικρό μέρος, αφού αρκετοί είναι της θεωρίας ότι καλό λάδι έχει και το σούπερ μάρκετ. Άρα με μαθηματική ακρίβεια θα σβήσει και αυτή η δυνατότητα παραγωγής για ιδία κατανάλωση, αλλά και για εξαγωγές, γιατί τα ελαιοτριβεία παίρνουν εκτός από την αμοιβή για τη χρήση των μηχανημάτων και ποσοστό από το λάδι, το οποίο το συσκευάζουν και το πωλούν συχνά και σε εξαγωγές. Σβήνουν οι μικροί;

Θα σβήσει και το ποσοστό που συγκεντρώνουν από αυτούς οι μεγαλύτεροι.



Δεν λείπουν και τα αγροτικά-εργατικά ατυχήματα, όπου στο παρελθόν υπήρξαμε μάρτυρες ενός εξ αυτών.

Φαντάσου να είσαι χαμηλοσυνταξιούχος του ΟΓΑ και να βγάζεις ίσα-ίσα το δικό σου λάδι της χρονιάς σε περιβάλλον ακρίβειας και να κινδυνεύεις να το χάσεις και αυτό και να καταλήξεις να κοιτάς τα ταμπελάκια με τις τιμές στο σούπερ μάρκετ.

Ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο στην Αχαΐα: Αναγέννηση Σκιαδά - Δόξα Παραλίας: 1-3


Βρεθήκαμε στην Αχαΐα και είπαμε να συνδυάσουμε την παραμονή μας με ποδοσφαιρικό τουρισμό. Έτσι πήγαμε στο δημοτικό γήπεδο Σταυροδρομίου (Δήμος Ερυμάνθειας) για να δούμε τον αγώνα Αναγέννηση Σκιαδά (γηπεδούχος ομάδα) με την Δόξα Παραλίας, φιλοξενούμενη ομάδα από την Πάτρα. Η Δόξα με τα μαύρα στις φωτό, διεκδικεί την επάνοδο της στην Α' τοπική.

Το γήπεδο απέχει 8χλμ από το χωριό του Σκιαδά και οι φιλοξενούμενοι από την Πάτρα έκαναν 37χλμ για να φτάσουν στο γήπεδο.


Ο αγώνας έγινε για την Β' κατηγορία της ΕΠΣ Αχαΐας στον πρώτο όμιλο. Στο ημίχρονο έγινε έρανος για τα έξοδα διαιτησίας, αφού δεν κόπηκαν εισιτήρια. 

Ημίχρονο 0-1, ακολούθως 0-2 και στα τελευταία λεπτά έγινε το 1-2. Δραματικά τα υπόλοιπα τελευταία λεπτά όπου αντί το 2-2, έγινε το 1-3.


Το γήπεδο (όπως και πολλά γήπεδα της Αχαΐας) το έχουμε επισκεφτεί ξανά στο παρελθόν τόσο για αγώνες του Τριταϊκού (δείτε ΕΔΩ το φωτορεπορτάζ εκείνου του αγώνα) που αγωνίζεται φέτος στην Α' ΕΠΣ αλλά  αυτή την αγωνιστική έπαιζε εκτός (η ευρύτερη περιοχή ονομάζεται Τριταία), όσο και για αγώνα της Θύελλας Σκιαδά (δείτε εδώ το φωτορεπορτάζ εκείνου του αγώνα) που εδώ και χρόνια δεν υπάρχει πια και το κενό της φαίνεται να ήρθε να καλύψει η Αναγέννηση που έχει λίγα χρόνια ζωής. Στον πάγκο της Αναγέννησης ως μέλος της διοίκησης και νεαρός ιερωμένος που δυστυχώς δεν θέλησε να μας κάνει δηλώσεις, η παρουσία του όμως συνέβαλε στην άψογη συμπεριφορά όλων.

Στο γήπεδο βρέθηκαν φίλοι και των δύο ομάδων αρμονικότατα.



Μπορεί το γήπεδο να μην έχει κερκίδες αλλά βρίσκεται πάνω σε ένα λοφίσκο, μέσα σε καταπράσινο περιβάλλον και σε αποζημιώνει.



Σε αυτούς τους «πνεύμονες» γεννιέται και αναπτύσσεται το ποδόσφαιρο και όχι στην καμαρίλα των επενδυτών-χορηγών-ξεπλύματος χρημάτων και παραγοντίσκων που το χρησιμοποιούν σαν εμπόρευμα ανταλλάξιμο με πολιτική επιρροή και εργολαβίες.





Οι vips παρακολουθούν μέσα από τα αυτοκίνητα.



Γιώργος Νιέρρης: Οι αναμνήσεις μου από την μεγάλη απεργία στα ορυχεία Μαντουδίου το 1976





Περιοχή με πλούσια μεταλλευτική δραστηριότητα και ιστορία η Εύβοια, ειδικά στο Μαντούδι, το Προκόπι και τις γύρω περιοχές. Ο αγώνας για το δύσκολο, επικίνδυνο μεροκάματο συνοδεύτηκε και από ανθρώπινες απώλειες σε εργατικά δυστυχήματα, αλλά και σε επιβαρύνσεις της υγείας που αποδείχτηκαν μοιραίες για την ζωή αρκετών εργαζομένων.

Μαζί με αυτά τα ζητήματα συνυπήρξαν και οι διεκδικήσεις για βελτίωση των όρων αμοιβής και των συνθηκών εργασίας, που οδήγησαν και σε μεγάλες εντάσεις, με μαζικές απεργίες, κινητοποίηση του συνόλου της τοπικής κοινωνίας, καθώς και οξύτατες αντιδράσεις από την εργοδοτική πλευρά εκείνης της εποχής που συνεπικουρήθηκε από τον κρατικό μηχανισμό.

Το 1976 μία απεργία 5.000 εργαζομένων έγραψε ιστορία στην περιοχή η οποία έγινε πεδίο συγκρούσεων με αστυνομικές δυνάμεις, κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος, ενώ σε διάφορα σημεία όπως στους Φούρνους, το Παρασκευόραμα, το Προκόπι, το Μαντούδι, τον Κάκαβο, σημειώθηκαν ωμές παρεμβάσεις στο «ψαχνό» με δακρυγόνα, ελικόπτερο πετούσε στα χωριά προκηρύξεις που έλεγαν ότι την απεργία προετοίμασαν ταραχοποιά στοιχεία, απεργοσπάστες που έφτασαν με πούλμαν αρνήθηκαν τελικά να δουλέψουν όταν τους μίλησαν οι απεργοί, ενώ άλλοι, όπως καταγγέλθηκε, ήταν χωροφύλακες με πολιτικά και ήταν «δόλωμα» για να επιχειρήσουν να εμποδίσουν το πούλμαν που τους μετέφερε, οι απεργοί και να δοθεί αφορμή για αστυνομική παρέμβαση.

Έγιναν έφοδοι σε σπίτια, όπου οκτώ εργάτες συνελήφθησαν και προφυλακίστηκαν. Οι εφημερίδες καταγράφουν παρεμβάσεις βουλευτών υπέρ των απεργών, όπως ο Δ. Γόντικας του ΚΚΕ και ο Ι. Ζίγδης της ΕΔΗΚ. Ο Τύπος της εποχής καταγράφει μαρτυρία εργαζομένου που δήλωνε ότι εργάζεται σε στοά που είχε κατασκευαστεί το 1936!!

Σε ελέγχους που προκάλεσαν οι εργαζόμενοι άκουγαν φράσεις όπως ότι είναι τυχεροί γιατί τα μεταλλεία ήταν στην ύπαιθρο και αναπνέουν καθαρό αέρα από τα γύρω δάση.



Τα χρόνια αυτά θυμάται και μας εξιστορεί ο Γιώργος Νιέρρης, που εργάστηκε εκεί, ενώ υπήρξε δραστήριο συνδικαλιστικό στέλεχος του κλάδου του.

-Πότε ξεκινήσατε να εργάζεστε;

-«Έπιασα δουλειά το 1974 και έφυγα τον Φλεβάρη του 1991 με απόλυση λόγω συνδικαλιστικής δράσης. Η επωνυμία της επιχείρησης ήταν ΑΕ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ. Δούλεψα στα ορυχεία Μαντουδίου στον Σκαλιστήρη σαν εργάτης, ενώ εργάστηκα και στον Παπαστρατή σαν οδηγός και ξανά στον Μποδοσάκη σαν οδηγός. Συνολικά είχα δύο απολύσεις για συνδικαλιστική δράση και απ' τις δύο επιχειρήσεις (Σκαλιστήρη, Παπαστρατή). Και μία τρίτη απόλυση για τους ίδιους λόγους από το Μετρό της Αθήνας.


Μόνο στα ορυχεία του Σκαλιστήρη εργάζονταν 5.000 κόσμος, κάπου 300 στου Παπαστράτη και περίπου 100 στου Μποδοσάκη. Όλη η περιοχή εξαρτώνταν οικονομικά από τις δραστηριότητες αυτές. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα μεταλλεία στην περιοχή Μαντουδίου λειτουργούν απ' το 1867 και τα εκμεταλλεύτηκαν για δεκάδες χρόνια ληστρικά οι Σκαλιστήρης, Παπαστρατής, Μποδοσάκης».

-Πόσο δύσκολη ήταν η δουλειά στον συγκεκριμένο κλάδο;

-«Οι συνθήκες εργασίας ήταν δραματικές, επικίνδυνες και ανθυγιεινές, ειδικά στις γαλαρίες όπου είχαμε το φαινόμενο να φεύγουν από τη ζωή εργάτες σε ηλικία 40 και 45 ετών από καρκίνους, πνευμονοκονίαση, καρδιακές παθήσεις και άλλα νοσήματα. Στα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας ήταν δραματική η κατάσταση, οι όμιλοι δεν θέλουν τέτοια μέτρα γιατί πάνω από όλα είναι το κέρδος το βάζουν στη ζυγαριά κόστος-όφελος. Στα εργοτάξια ήταν λίγο καλύτερα, αλλά και εκεί υπήρχε επικινδυνότητα και επιβάρυνση της υγείας. Εργάζονταν και γυναίκες σε οκτάωρες βάρδιες ορθοστασίας».

 

-Τι θυμόσαστε από την μεγάλη απεργία του 1976;

-«Την πρώτη μέρα που εργάστηκα στον Σκαλιστήρη, στις 30 Μαρτίου 1976 ξεκίνησε η μεγάλη απεργία, που διεκδικούσε μέτρα υγιεινής και ασφάλειας και Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Τότε το μεροκάματο ήταν 230 δραχμές για χειριστές και οδηγούς και 190 δραχμές για εργάτες. Τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας ήταν ανύπαρκτα σε όλους τους χώρους εργασίας».



-Πώς σας αντιμετώπισε η εργοδοτική πλευρά;

-«Αντιμετωπίσαμε μεγάλη επίθεση από την εργοδοσία και τον κρατικό μηχανισμό. Μαζεύτηκαν την περιοχή αύρες (τεθωρακισμένο όχημα της αστυνομίας), ειδικές δυνάμεις, ΜΑΤ, έγιναν επιθέσεις με γκλομπ και δακρυγόνα, ο Εισαγγελέας και η αστυνομία απαγόρευσαν τις συγκεντρώσεις, στα ορυχεία και στο Μαντούδι και τα περίχωρα, ενώ ελικόπτερο της εργοδοσίας πετούσε πάνω από τα χωριά και πέταγε προκηρύξεις που απειλώντας τους απεργούς να επιστρέψουν στη δουλειά για να μην αντιμετωπίσουν συνέπειες και καταγγέλλοντας τον Ριζοσπάστη που κάλυπτε τον αγώνα των απεργών. Οδοφράγματα, πετροπόλεμος, συγκρούσεις, ήταν σε εξέλιξη σε διάφορα σημεία εκείνες τις μέρες».

-Ποια ήταν η εξέλιξη που ακολούθησε;

-«Στις 2 και 3 Απριλίου έγινε γενικευμένη επίθεση σε βάρος μας στα εργοτάξια, στους φούρνους - πυρίμαχα και στο Παρασκευόρεμα. Οι απεργοί όμως δεν κάνουν βήμα πίσω. Ξαπλώνουν όλοι στο λασπωμένο χώμα.

Πέρασαν λίγα λεπτά απόλυτης σιγής και τελικά μπροστά στην αποφασιστικότητα των απεργών, οι αρμόδιοι έδωσαν εντολή στους αστυνομικούς να αποχωρήσουν. Η πρώτη μάχη είχε κερδηθεί.

Ο χώρος στα ορυχεία σείστηκε απ' τις φωνές των απεργών! Πρέπει να πούμε ότι δεν συμμετείχαν μόνοι οι έχοντες μισθολογική σχέση, αλλά οι πάντες γιατί όλοι είχαν ανθρώπους τους που δούλευαν στις επιχειρήσεις αυτές.
Κάθε σπίτι είχε βάλει και μία μαύρη σημαία, τα μαγαζιά το ίδιο και είχαν κλείσει σαν ένδειξη διαμαρτυρίας. Η αλληλεγγύη όλης της περιοχής ήταν δεδομένη».


μεταφορά συσσιτίου σε περιφρούρηση απεργών

-Πώς έκλεισε αυτή η κινητοποίηση;

-«Η απεργία έληξε μετά από 38 μερόνυχτα, στις 7 Απρίλη 1976 με κάποιες μικρές αυξήσεις σε μισθούς και ημερομίσθια και κάποια ημίμετρα σε ότι αφορά την υγιεινή και ασφάλεια. 

8-4-1976 Ριζοσπάστης 

Το μεγαλύτερο κέρδος όμως ήταν άλλο: Το μεγάλο μάθημα που πήραμε όλοι όσοι συμμετείχαμε σ' αυτόν τον αγώνα.

Υπήρχαν αλύγιστοι εργάτες, γυναίκες, παιδιά, χωρίς εμπειρία ταξικής πάλης, με αλυσίδες περιφρούρησης, οδοφράγματα και πετροπόλεμο.

Αποδείχτηκε για άλλη μια φορά πως ό,τι κέρδισαν οι εργαζόμενοι μέχρι σήμερα είναι αποτέλεσμα του αγώνα, δεν είναι χάρισμα κανενός.

Αυτή είναι η ιστορική πραγματικότητα για τη χώρα μας και τον πλανήτη, χιλιάδες χρόνια με αγώνες και θυσίες, περνώντας απ' τη δουλοκτησία στη φεουδαρχία κι από 'κει στον καπιταλισμό.

Τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα διαδραματίστηκαν στους δρόμους, στα βουνά και στη βαθιά παρανομία μακριά και ενάντια στους υποστηρικτές της αστικής δημοκρατίας. 

Από την περίοδο αυτή είχαμε 40 συλλήψεις και δεκάδες τραυματίες.

Μάλιστα οι συλληφθέντες δικάστηκαν σε χρόνο - ρεκόρ στις 5 Απριλίου, με ποινές από 7 έως 13 μήνες φυλάκιση χωρίς αναστολή, με κατηγορίες για απείθεια, παρακώλυση συγκοινωνιών, εξύβριση, θρασύτητα, αντίσταση κατά της αρχής


Στις 6 Απρίλη καταδικάζονται σε 4μηνη φυλάκιση ακόμα 13 που όμως αφέθηκαν ελεύθεροι αφού άσκησαν έφεση.

Συνδικαλιστικά ήμασταν στη δύναμη της Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων Ελλάδας και στο Εργατικό Κέντρο Ευβοίας».

Συνέντευξη: Νάσος Μπράτσος

Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026

Ένας αιώνας Απόλλων Πατρών - Οι μελανόλευκοι της Αχαΐας

 


...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...


Αυξήθηκε το κλαμπ με τους «Μαθουσάλες» στον ελληνικό αθλητισμό, καθώς πλέον αποτελεί μέλος του και ο Απόλλων Πατρών.

Ο σύλλογος γεννήθηκε το 1926 σαν ποδοσφαιρικός σύλλογος και η βάση του ήταν στην περιοχή από τα Ψηλαλώνια έως και την ψαραγορά. Aπό τα ονόματα των πρώτων διοικούντων που έψαξαν διοικούντες των σύγχρονων χρόνων, δεν προκύπτει ότι ο αρχικός πυρήνας ήταν από Μικρασιάτες πρόσφυγες που εκείνα τα χρόνια στην Πάτρα, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ίδρυση αρκετών αθλητικών σωματείων.


                           1945-46 αγώνας με ομάδα από εγγλέζικο πολεμικό πλοίο


Όμως η ποδοσφαιρική έδρα στη συνοικία των Προσφυγικών και στο γήπεδο της περιοχής, αποτελούσε σοβαρό λόγο, για προσέλευση θεατών από το Μικρασιατικό στοιχείο, στα πρώτα χρόνια ζωής του συλλόγου.

Διαφορετική εκδοχή παρουσιάζεται στην ιστορία του συλλόγου που αναφέρεται: «Ο Απόλλων ιδρύθηκε κυρίως από πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή των Προσφυγικών και από άλλα μέλη που προέρχονταν από τις “λαϊκές” τότε συνοικίες της Πάτρας (Ταμπάχανα, Τσιβδί, Προσφυγικά, Άγιο Ανδρέα, κλπ) ευτύχησε όμως να αποκτήσει πολλούς και ένθερμους φιλάθλους στο ποδόσφαιρο, όχι τόσο από σημαντικές επιτυχίες, αλλά κυρίως από την ανταπόκριση που είχε προς την κοινωνία των ανωτέρων συνοικιών για την προσφορά του (διέξοδο) στη νεολαία τους. Όλοι αυτοί οι φίλαθλοι και άλλοι πολλοί ακόμα μετέπειτα, ακολούθησαν τον Απόλλωνα και στήριξαν τις ομάδες μπάσκετ κυρίως, βόλεϊ και στίβου».

Όπως και να έχει η όσμωση γηγενών και προσφύγων, δούλεψε και στην περίπτωση του Απόλλωνα και είχε συμβολή στην περαιτέρω ανάπτυξή του. Άλλωστε σε πολλές περιπτώσεις η οικονομική ένδεια των προσφύγων, καλύπτονταν με το να μπαίνουν μπροστά στην ίδρυση σωματείων γηγενείς με καλύτερη οικονομική επιφάνεια.

Αγώνες της ομάδας έχουν καταγραφεί και στην κατοχική περίοδο, όπου επιχειρήθηκε η διοργάνωση τοπικών τουρνουά και κυπέλλου, ενώ υπάρχουν αναφορές ότι η δραστηριότητα αυτή, είχε σύνδεση ή έστω έμπνευση, με τις αντιστασιακές αθλητικές διοργανώσεις της Ένωσης Ελλήνων Αθλητών στην Αθήνα.



Στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια ο Απόλλωνας παίρνει τοπικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα (πήρε τρία σερί πρωταθλήματα ποδοσφαίρου από το 1946 έως το 1949) και κερδίζει νέες γενιές φιλάθλων, ενώ από το 1946 ο αναπτύσσει και άλλα αθλήματα, όπως το μπάσκετ, το βόλεϊ, το στίβο (μάλιστα στα ημίχρονα των αγώνων της Παναχαϊκής γίνονταν αγώνες στίβου και οι Απολλωνιστές κατέγραφαν πολλές νίκες).

Σύμφωνα με το αρχείο της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αχαΐας, έγιναν αγώνες και έχουν καταγραφεί:

Πρωταθλητές

1942-43 Παναχαϊκή Γ.Ε.

1943-44 διακόπηκε

1944-45 Α.Σ. Απόλλων

1945-46 Α.Σ. Απόλλων



Η γενιά που έμελλε να πάρει τις τύχες του Απόλλωνα στα χέρια της μετά την παρέμβαση της δικτατορίας, «γεννήθηκε» στα γήπεδα του 3ου και του 4ο γυμνασίου της Πάτρας, που έγιναν και οι πρώτοι «τροφοδότες» καλαθοσφαιριστών του συλλόγου, μαζί με αποχωρήσαντες από την Ε.Α.Π., ενώ προπονήσεις γίνονταν στο προαύλιο του 2ου γυμνασίου και μάλιστα σε χωμάτινο γήπεδο και στο προαύλιο του 3ου γυμνασίου Πατρών.




Ο σύλλογος ανέδειξε ταλέντα που πήραν το δρόμο της μεταγραφής σε σωματεία των Αθηνών, όπως ο Βασ. Μαρκολέφας στον ΠΑΟ, και οι Δημ. Λαμπίρης, Βασ. Γεωργίου, Δημ .Πριονάς, στον Τρίτωνα που είχε πρόεδρο τον εφοπλιστή Μπλούη Διακάκη.



Εκείνα τα χρόνια ο Απόλλων παίζει σε ανοιχτό γήπεδο στην οδό Ναυαρίνου, το οποίο ενοικίαζε έως το 1990 που στον ίδιο χώρο ανεγέρθη πολυκατοικία και ακολούθως στο κλειστό γήπεδο στο Κουκούλι από το 1979-1980.


Η ομάδα μπάσκετ του Απόλλωνα περιόδου 1970-71 που ανέβηκε πρώτη φορά στην Α΄ Εθνική (και πρώτη επαρχιακή) Όρθιοι από αριστερά Αντώνης Λαμπρόπουλος (αρχηγός), Βασίλης Γιαννόπουλος, Αλέκος Δημητριάδης, Τάκης Πετρόπουλος, Γιώργος Αντωνάκης, Ανδρέας Μολφέτας, Ανδρέας Κολλυρόπουλος, Κώστας Φαρμάκης, Κώστας Πετρόπουλος, Φίλιππας Κονιδάρης, Στέφανος Κόντος, Λάμπης Φλαμιάτος

Την περίοδο 1968-1969 πρωτοεμφανίζεται ο Κώστας Πετρόπουλος, γνωστός και ως «Νουρέγιεφ» για τις αέρινες κινήσεις του. O Κώστας Πετρόπουλος πάει στον Απόλλωνα το 1969 13 ετών και καθιερώνεται το 1970, 14 ετών.

Η αθλητική και προπονητική του πορεία είναι γνωστή και τελικά στις 1/2/2022 το κλειστό γήπεδο που αναδείχθηκε, στο Κουκούλι, παίρνει τιμητικά το όνομά του.

Πως όμως στα χρόνια μας σταμάτησε να υπάρχει ποδοσφαιρικό τμήμα και αναπτύχθηκε κυρίως το μπάσκετ;

Εδώ έβαλε το χεράκι της η δικτατορία του 1967 με τις υποχρεωτικές συγχωνεύσεις όπου οι μελανόλευκοι, μαζί με άλλα σωματεία (Προοδευτική Πατρών, Πατραϊκός, Θύελλα, Ολυμπιακός Πατρών, Αχιλλέας) γίνονται «δωρητές σώματος» για να ιδρυθεί το «Πάτραι».

Μετά την πτώση της δικτατορίας, άλλα σωματεία επανιδρύθηκαν και ανασυγκροτήθκαν, ενώ ο Απόλλωνας που επί χούντας είχε χάσει το ποδόσφαιρο, όχι όμως και τα άλλα αθλήματα, παρέμεινε ενεργός σε αυτά.

Αγωνιστικά ο Απόλλων Πατρών στο μπάσκετ έχει λαμπρή ιστορία ενώ έχει αγωνιστεί και σε αγώνες του κυπέλλου Κόρατς. Αποτελεί σταθερή δύναμη και άξιο εκπρόσωπο της επαρχίας στο ελληνικό μπάσκετ.

10/10/2026: Σπόρτινγκ-Απόλλων Πατρών

Σημαντικό σημείο στην ιστορία του είναι το πως έφτασε στο να έχει δικό του γήπεδο.


Όταν το 1988 μεταγράφονται οι Μέλης (στον ΠΑΟΚ) και Αγγέλου (στον Ολυμπιακό) το συνολικό ποσό των 63 εκατομμυρίων δραχμών η διοίκηση αποφασίζει να το βάλει «σε κουμπαρά» για κατασκευή γηπέδου και πράγματι το Δεκέμβριο του 1988 αγοράζει οικόπεδο στην περιοχή Περιβόλα. 

Γίνονται εργασίες (σκάψιμο, σίδερα) ο κόσμος του Απόλλωνα βλέπει ότι τα λεφτά των μεταγραφών δεν εξαερώθηκαν σε άλλες μεταγραφές και συνεισφέρει με κάθε τρόπο στην προσπάθεια, ενώ το κράτος βλέπει την προσπάθεια και δίνει 10 εκατομμύρια δραχμές. 

Τελικά τα θεμέλια μπαίνουν με πανηγυρική τελετή στις 4/6/1989 με συμμετοχή της αείμνηστης Μελίνας Μερκούρη, τότε υπουργός Πολιτισμού – Αθλητισμού και στις 17/9/1992 γίνονται τα εγκαίνια του ιδιόκτητου γηπέδου του Απόλλωνα.

Στις μέρες μας που ο αθλητισμός και η ένταξη σε κατηγορίες είναι άρρηκτα δεμένες με οικονομικά μεγέθη, ο Απόλλωνας έχει ταλαιπωρηθεί με διαδρομές ασανσέρ σε κατηγορίες που δεν είναι κατά κύριο λόγο αποτέλεσμα της αγωνιστικής του δυναμικής, αλλά αποτελέσματα των οικονομικών προϋπολογισμών και της εισόδου-εξόδου στη διοίκηση προσώπων που καλούνται να πετύχουν δύσκολες ισορροπίες.

Όπως και να έχει, με τα όποια σκαμπανευάσματα, ο σύλλογος έκλεισε έναν αιώνα ζωής και το μέλλον για την δεύτερη εκατονταετία, μόλις ανοίγει. Άλλωστε όπως έχει ειπωθεί από πολλούς, τα πρώτα 100 χρόνια είναι τα δύσκολα.

Έρευνα: Nάσος Μπράτσος


Σχετικό θέμα-Διαβάστε παλαιότερο αφιέρωμα στον Απόλλωνα Πατρών με συνεντεύξεις στελεχών του: Απόλλων Πατρών: Μελανόλευκη προσφορά από το 1926 – Ένα σημαντικό κοινωνικό μέγεθος

Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026

Κινητοποιήσεις στο ΑΤΤΙΚΟ νοσοκομείο


ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Π.Γ.Ν. ΑΤΤΙΚΟΝ “ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ”

https :// www . facebook . com / profile . php ? id =61566662704633       somateioattikon @ gmail . com 

Χαϊδάρι, 10/11/2026

• Κινητοποίηση τη Δευτέρα 23 Νοεμβρίου στις 8 το πρωί στο Αίθριο (με 22 σωματεία και φορείς της Δυτικής Αθήνας)

• Συμμετοχή στην πανελλαδική- πανεργατική απεργία την Τετάρτη στις 25 Νοεμβρίου

• Συλλαλητήριο την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου, 11 το πρωί στην πλατεία Δημαρχείου Χαϊδαρίου

Οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο και οι κάτοικοι της Δυτικής Αθήνας ζούμε καθημερινά τις συνέπειες της πολιτικής που υποβαθμίζει τη δημόσια περίθαλψη. 

• Tις πρώτες 40 ημέρες του φθινοπώρου, 1.300 ασθενείς νοσηλεύτηκαν σε ράντζα. 

• Ασθενείς που αφού περιμένουν για ώρες να εξεταστούν μπορεί να παραμείνουν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών ακόμα και έως ότου λάβουν εξιτήριο.

• Οι ελλείψεις προσωπικού εμποδίζουν την πλήρη αξιοποίηση κλινών και χώρων. Λείπουν 130 νοσηλευτές για να μπορούμε να λειτουργήσουμε στα όρια ασφαλείας.

• Υγειονομικοί εξαντλημένοι, με συνεχείς μετακινήσεις προσπαθώντας να καλύψουν τα τεράστια κενά. Μας οφείλουν 68.000 μέρες κανονικής άδειας και 10.000 ρεπό! 


Το πρόβλημα αφορά ολόκληρη τη Δυτική Αθήνα. 

• Χιλιάδες αναζητούν με αγωνία ραντεβού, επίσκεψη, χειρουργείο στο Αττικόν.

• Η αποδυνάμωση των Κέντρων Υγείας αυξάνει την πίεση στο νοσοκομείο. 

• Η πλήρης λειτουργία του πρώην Λοιμωδών «Αγία Βαρβάρα» ως γενικού νοσοκομείου παραμένει επείγουσα ανάγκη. Οι κυβερνητικές εξαγγελίες είναι κούφια λόγια. 


Οι ευθύνες βαραίνουν όλες τις κυβερνήσεις που πέρασαν. Όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα που η ακρίβεια κατατρώει μισθούς και συντάξεις και οι πληρωμές για φάρμακα, εξετάσεις και θεραπείες γίνονται ολοένα πιο δυσβάσταχτες. Την ίδια στιγμή, πακτωλός χρημάτων διοχετεύεται σε πολεμικές δαπάνες και σχεδιασμούς, καθώς και στην ενίσχυση επιχειρηματικών συμφερόντων στον χώρο της Υγείας.


Καλούμε τα σωματεία και τους φορείς της περιοχής να διεκδικήσουμε μαζί:

• Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού όλων των αναγκαίων ειδικοτήτων στο «Αττικόν». Μονιμοποίηση των συμβασιούχων και ανθρώπινα ωράρια.

• Ουσιαστικά μέτρα για να σταματήσει η νοσηλεία σε ράντζα. Πλήρη στελέχωση και λειτουργία των κλινικών και κλινών. Αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων κλινών του ΕΣΥ.

• Πλήρη επαναλειτουργία του πρώην Λοιμωδών «Αγία Βαρβάρα» ως σύγχρονου δημόσιου και δωρεάν γενικού νοσοκομείου, με το απαραίτητο μόνιμο προσωπικό.

• Ενίσχυση και ανάπτυξη της δημόσιας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, με πλήρως στελεχωμένα Κέντρα Υγείας όλων των ειδικοτήτων 24ωρης λειτουργίας


Το ΔΣ

O ΠΑΣΥΜΗΤΕ για την ΕΡΤ

 


Καταδικάζουμε απερίφραστα την απαγόρευση της συνδικαλιστικής δράσης στην ΕΡΤ

Αγία Παρασκευή  19  Νοεμβρίου 2026

Όσο και να κλειδώνουν τα στούντιο της ΕΡΤ δεν θα αποκλείσουν τη φωνή μας

Κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας του ΠΑΣΥΜΗΤΕ ενάντια στην επαναφορά της εκπομπής που προσέβαλε τα δημοκρατικά αισθήματα ολόκληρης της κοινωνίας, η Διοίκηση της ΕΡΤ επέλεξε να απαντήσει με απαγορεύσεις και καταστολή.

Το ραδιομέγαρο περικυκλώθηκε από αστυνομικούς, το κοντρόλ και το πλατό κλειδώθηκαν υπό την επιτήρηση διευθυντών και γενικών διευθυντών, μια πρακτική που συνεχίζεται, αφήνοντας τους εργαζόμενους της βάρδιας εγκλωβισμένους, αποκλείοντας την επαφή τους με το σωματείο. Στελέχη της διοίκησης φέρθηκαν στους συναδέλφους με σκληρότητα και εκφοβισμό, στοχoποιώντας ιδιαίτερα τους συμβασιούχους που ζουν με την αγωνία της ανανέωσης της σύμβασης τους.

Καταδικάζουμε απερίφραστα κάθε ενέργεια φίμωσης, εκφοβισμού και τρομοκράτησης απέναντι σε συνδικαλιστές και εργαζόμενους της ΕΡΤ. Η παρεμπόδιση της συνδικαλιστικής δράσης, το κλείδωμα των εργαζομένων, η ψυχολογική  και η λεκτική  βία είναι παράνομες. Παραβιάζουν ευθέως θεμελιώδεις αρχές του εργατικού δικαίου, θέτουν σε κίνδυνο την υγεία και ασφάλεια του προσωπικού και έρχονται σε αντίθεση με το ίδιο το Σύνταγμα.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,  κανένας δεν είναι μόνος ούτε απροστάτευτος. Η αξιοπρέπεια κάθε εργαζομένου είναι πάνω από όλα, ανεξάρτητα από την σχέση εργασίας που επικαλείται η διοίκηση ότι έχει.  Το σωματείο στέκεται δίπλα σε κάθε εργαζόμενο  με νομική και συνδικαλιστική κάλυψη μέχρι τέλους.

Απαιτούμε από τη Διοίκηση :

Να τερματίσει άμεσα κάθε εκφοβιστική πρακτική και να αναγνωρίσει δημόσια την απαράδεκτη συμπεριφορά της απέναντι σε κάθε εργαζόμενο και ιδιαίτερα στους συμβασιούχους.

Είναι εξοργιστικό να βιώνουμε τέτοιες εικόνες ελέγχου και φόβου σε ένα δημόσιο μέσο, τις ημέρες εορτασμού της επετείου του Πολυτεχνείου, που τιμούμε διαχρονικά. Το Πολυτεχνείο μας υπενθυμίζει την υποχρέωσή μας να υπερασπιζόμαστε τη δημοκρατία μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς. Ο ΠΑΣΥΜΗΤΕ   θα προχωρήσει  σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες προς  κάθε αρμόδιο φορέα για να υπερασπιστεί τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, την εργασία και την αξιοπρέπεια  κάθε συναδέλφου μας.

Το Διοικητικό Συμβούλιο  του  ΠΑΣΥΜΗΤΕ

Πάμε σαν άλλοτε


 


Βρεθήκαμε για λίγο στην Πάτρα και είπαμε να επισκεφτούμε το αγαπημένο μας ποδοσφαιρικό καφενείο, που το λες και μουσείο με τα εκθέματα που έχει. Όλοι οι τοίχοι του είναι γεμάτοι.

Αναλλοίωτο από τις μόδες των καιρών δεν σερβίρει "φράγκικους" καφέδες, μόνο ελληνικό και νες. Και φυσικά τσίπουρο, ούζο, μπύρες, μεζέδες και στο βάθος τσόχα για άλλα σπορ.

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

Δημοσίευση της Έκθεσης του Δικτύου Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας για την περίοδο 2024-2025


19 Νοεμβρίου 2026

Σταθερά ανησυχητικές οι τάσεις στοχοποίησης προσφύγων/μεταναστών και ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων- Αύξηση του δημόσιου ρατσιστικού λόγου- Περιορισμός της δράσης των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών

Το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας δημοσιεύει τη δέκατη τρίτη Έκθεσή του, παρουσιάζοντας τα ποσοτικά και ποιοτικά ευρήματα από την καταγραφή περιστατικών ρατσιστικής βίας που πραγματοποίησαν οι οργανώσεις-μέλη του και οι συντονιστές του κατά την περίοδο 2024–2025.

Με βάση τη μεθοδολογία του, το Δίκτυο κατέγραψε εκατόν σαράντα τέσσερα (144) περιστατικά ρατσιστικής βίας. Η πλειονότητα των περιστατικών αφορούσε θύματα που στοχοποιήθηκαν λόγω εθνικής καταγωγής, καθώς σε ογδόντα δύο (82) περιστατικά τα θύματα ήταν πρόσφυγες, μετανάστες ή αιτούντες άσυλο. Παράλληλα, το Δίκτυο κατέγραψε ιδιαίτερα υψηλό αριθμό περιστατικών κατά ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, καθώς σαράντα επτά (47) περιστατικά αφορούσαν θύματα που στοχοποιήθηκαν λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου. Επιπλέον, καταγράφηκαν περιστατικά κατά Ρομά και μουσουλμάνων, καθώς και περιπτώσεις διατομεακής στοχοποίησης, στις οποίες τα θύματα έγιναν στόχος για περισσότερους από έναν λόγους προκατάληψης.

Τα ευρήματα της παρούσας έκθεσης αναδεικνύουν τη διατήρηση ορισμένων ιδιαίτερα ανησυχητικών χαρακτηριστικών του φαινομένου. Πρώτον, το Δίκτυο κατέγραψε την συνεχιζόμενη και εκτεταμένη εμπλοκή ένστολων σε περιστατικά ρατσιστικής βίας, καθώς εξήντα δύο (62) από τα καταγεγραμμένα περιστατικά αφορούσαν φερόμενους δράστες που αναγνωρίστηκαν από τα θύματα ως εκπρόσωποι σωμάτων ασφαλείας. Δεύτερον, καταγράφηκε, για μια ακόμη φορά, έντονη βία κατά μεταναστών και προσφύγων και ιδίως, στα σύνορα της χώρας σε βάρος προσφύγων και μεταναστών, συχνά στο πλαίσιο πρακτικών αποτροπής εισόδου και άτυπων αναγκαστικών επιστροφών. Τρίτον, τα στοιχεία του Δικτύου αναδεικνύουν τη συστηματική στοχοποίηση ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων στον δημόσιο χώρο, αλλά και την αυξανόμενη έκθεσή τους σε ρητορική μίσους μέσω διαδικτύου.

Παράλληλα, το Δίκτυο εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την αυξανόμενη διάχυση ρητορικής μίσους και ξενοφοβικού λόγου στον δημόσιο διάλογο, ιδίως σε σχέση με τη διαχείριση του μεταναστευτικού και προσφυγικού ζητήματος, αλλά και την ένταση της ομοφοβικής και τρανσφοβικής ρητορικής. Το Δίκτυο επισημαίνει ότι η κανονικοποίηση της ρητορικής μίσους στον δημόσιο και ψηφιακό χώρο συμβάλλει στην αναπαραγωγή στερεοτύπων, ενισχύει την κοινωνική ανοχή απέναντι στη βία και δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για την εκδήλωση ρατσιστικών επιθέσεων.

Η Έκθεση του Δικτύου αναδεικνύει, για μια ακόμη φορά το κρίσιμο ζήτημα της υποαναφορικότητας των περιστατικών παραμένει σοβαρό ζήτημα: στο 50% των καταγεγραμμένων περιστατικών τα θύματα δήλωσαν ότι δεν επιθυμούσαν να προβούν σε περαιτέρω ενέργειες, αναδεικνύοντας την έλλειψη εμπιστοσύνης προς τις Αρχές, τον φόβο επαναθυματοποίησης και τα εμπόδια στην πρόσβαση στη δικαιοσύνη.

Το Δίκτυο, επίσης εκφράζει τον έντονο προβληματισμό του για τη συρρίκνωση του δημόσιου χώρου δράσης των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών που καταγράφουν περιστατικά ρατσιστικής βίας. Η διασφάλιση ενός ασφαλούς και ευνοϊκού δημόσιου χώρου δράσης για τις οργανώσεις αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αποτελεσματική προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αναγνωρίζεται διεθνώς ως στοιχείο του κράτους δικαίου και συνιστά πάγια σύσταση των διεθνών και ευρωπαϊκών οργάνων προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου.

Τέλος, το Δίκτυο απευθύνει συγκεκριμένες συστάσεις προς την Πολιτεία, υπογραμμίζοντας ότι η αποτελεσματική αντιμετώπιση της ρατσιστικής βίας δεν εξαντλείται στην ποινική διερεύνηση και τιμωρία των δραστών, αλλά προϋποθέτει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο πρόληψης, προστασίας και υποστήριξης των θυμάτων ρατσιστικής βίας. Τέλος, επισημαίνει ότι η ενίσχυση της εμπιστοσύνης των θυμάτων προς τις Αρχές, η πρόσβαση στη δικαιοσύνη και η ουσιαστική συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών στον σχεδιασμό και την αξιολόγηση των δημόσιων πολιτικών αποτελούν αναγκαίες προϋποθέσεις για την καταπολέμηση του ρατσιστικού φαινομένου και την προστασία των θυμάτων ρατσιστικής βίας.


Διαβάστε την Έκθεση του Δικτύου Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας για την περίοδο 2024 - 2025 εδώ

Aπεργία (και) της ΟΛΜΕ στις 25 Νοέμβρη

 


Ο.Λ.Μ.Ε.

Ερμού & Κορνάρου 2

ΤΗΛ: 210 32 30 073 - 32 21 255

www.olme.gr

email: olme@otenet.gr       Αθήνα, 19/11/2026

Α.Π.: 305


ΤΕΤΑΡΤΗ 25 ΝΟΕΜΒΡΗ – ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΑΝΔΗΜΟΣΙΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Δώστε λεφτά για μισθούς, Υγεία, στέγη και Παιδεία!

Όλοι – ες στις απεργιακές συγκεντρώσεις  των Συνδικάτων


Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,


στις 25 Νοέμβρη απεργούμε! Κλείνουμε τα σχολεία και βγαίνουμε μαζικά στον δρόμο! Ενώνουμε τη φωνή μας με τους/τις εργαζόμενους/ες σε όλο τον Δημόσιο και τον Ιδιωτικό τομέα, με τους γονείς, τους/τις μαθητές/τριες και φοιτητές/τριες. 

Δίνουμε συνέχεια στους μεγάλους αγώνες του προηγούμενου διαστήματος, που δείχνουν τον δρόμο! Στην πανεκπαιδευτική απεργία της 21ης Οκτώβρη, στις κινητοποιήσεις μαθητών, γονιών και εκπαιδευτικών για ασφαλή σχολεία, όπως στη Γκράβα, στους αγώνες των υγειονομικών, των εργαζομένων στους δήμους και σε άλλους κλάδους του Δημοσίου.

Η συμμετοχή μας δεν είναι απλώς δικαίωμα· είναι ηθική και κοινωνική μας υποχρέωση απέναντι στους εαυτούς μας, στους/τις συναδέλφους/ισσες μας και, πάνω απ' όλα, στους/τις μαθητές/τριες μας. Δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε με την υποβάθμιση του βιοτικού μας επιπέδου, την ακρίβεια που εξανεμίζει τους μισθούς μας και τη συνεχή υποχρηματοδότηση της δημόσιας παιδείας.


Γιατί απεργούμε στις 25/11;


    • Φτάνουμε στο Δεκέμβρη και χιλιάδες κενά εξακολουθούν να υπάρχουν, τόσο στη Γενική όσο και στην Ειδική Αγωγή. Χιλιάδες διδακτικές ώρες χάνονται, οι εκπαιδευτικοί μετακινούνται από σχολείο σε σχολείο και τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών υπονομεύονται. Την ίδια ώρα, σε μια προσπάθεια να μπαλωθούν όπως όπως τα κενά, επιβάλλονται υποχρεωτικές υπερωρίες αλλά και κατάφωρες παραβιάσεις των εργασιακών δικαιωμάτων και του ωραρίου των εκπαιδευτικών.

    • Οι συγχωνεύσεις και οι συμπτύξεις τμημάτων δημιουργούν ασφυκτικές συνθήκες. Σε τάξεις με 25-27 αλλά και 28 μαθητές/τριες, με παιδιά που χρειάζονται πρόσθετη παιδαγωγική υποστήριξη, η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται ολοένα δυσκολότερη.

    • Η χρόνια υποχρηματοδότηση οδηγεί τα σχολεία σε οικονομική ασφυξία, που επιδεινώθηκε μετά την κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών. Γονείς και εκπαιδευτικοί καλούνται να καλύπτουν ακόμα και βασικές λειτουργικές ανάγκες. 

    • Τα ασυντήρητα και ακατάλληλα σχολικά κτίρια εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους. Τα καθημερινά περιστατικά σε όλη την Ελλάδα που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή εκπαιδευτικών και μαθητών, επιβεβαιώνουν την ανάγκη για άμεσους ελέγχους και ουσιαστικά έργα συντήρησης με την ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας και του κράτους.

    • Οι μισθοί μας εξανεμίζονται από την ακρίβεια, τα ενοίκια, την ενέργεια και τις μετακινήσεις. Οι νεοδιόριστοι/ες και οι αναπληρωτές/τριες αδυνατούν να εξασφαλίσουν ακόμα και αξιοπρεπή στέγη. Οι εκπαιδευτικοί συνεχίζουμε να μετράμε τεράστιες μισθολογικές απώλειες από την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού  και τις μνημονιακές περικοπές, που συνοδεύτηκαν και από την αύξηση του διδακτικού μας ωραρίου.

    • Την ώρα που οι μισθοί πιέζονται από την ακρίβεια και η δημόσια Παιδεία και Υγεία χρειάζονται ουσιαστική ενίσχυση, η κυβέρνηση δίνει προτεραιότητα στις εξοπλιστικές δαπάνες και στην εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς. Οι δημοσιονομικοί περιορισμοί του Συμφώνου Σταθερότητας της ΕΕ δυσκολεύουν την ενίσχυση των κοινωνικών δαπανών. Την ίδια στιγμή, η κερδοφορία μεγάλων επιχειρήσεων κάνει ακόμη πιο επίκαιρη τη διεκδίκηση καλύτερων μισθών και ουσιαστικών μέτρων υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς. Διεκδικούμε δημόσιους πόρους για την Παιδεία, την Υγεία, τη στέγη και τη στήριξη του εισοδήματος των εργαζομένων. 

    • Συνεχίζεται η εργασιακή εξουθένωση, η στοχοποίηση των εκπαιδευτικών, οι πειθαρχικές διώξεις για τη συμμετοχή σε συλλογικές αποφάσεις των σωματείων και στην απεργία – αποχή από την αξιολόγηση.

    • Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση προωθεί νέες αντιεκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις. Με το λεγόμενο «Εθνικό Απολυτήριο» και την ενίσχυση των εξεταστικών φραγμών, μετατρέπει το Λύκειο ακόμα περισσότερο σε εξεταστικό κέντρο. Με το «πολλαπλό βιβλίο», τα Πρότυπα, Πειραματικά και Ωνάσεια σχολεία και την αξιολόγηση ενισχύει την κατηγοριοποίηση σχολείων και μαθητών/τριών και τις ανισότητες.

Συναφέλφισσες, συνάδελφοι

Η δύναμή μας βρίσκεται στην ενότητα. Κανένας/μια δεν μπορεί να αλλάξει αυτό το δυστοπικό σκηνικό  μόνος/η του/της. Όταν κλείνουμε τα σχολεία και βγαίνουμε στον δρόμο, στέλνουμε ένα ξεκάθαρο και ηχηρό μήνυμα: Η παιδεία και οι λειτουργοί της κόντρα στην υποβάθμιση και την απαξίωση παλεύουν για δημόσια δωρεάν παιδεία με μισθολογική και εργασιακή αξιοπρέπεια! 

Στις 25 Νοεμβρίου αφήνουμε τις κιμωλίες, κλείνουμε τους υπολογιστές και δίνουμε το «παρών» στις απεργιακές συγκεντρώσεις για να διεκδικήσουμε:

Ουσιαστική οικονομική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών, με πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς στο ύψος των αναγκών μας, για να ζούμε με αξιοπρέπεια. Επαναφορά 13ου και 14ου μισθού, της μισθολογικής εξέλιξης της διετίας 2016–2017. Κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης. Αφορολόγητο στις 12.000 ευρώ. 

    • Επαναφορά του διδακτικού ωραρίου στα προ του 2013 επίπεδα. 

    • Μέτρα ενάντια στην ακρίβεια και τη στεγαστική κρίση. Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και των ειδικών φόρων στα καύσιμα. Επίδομα στέγασης, αξιοποίηση κατοικιών και ξενοδοχείων, δωρεάν μετακινήσεις για τους/τις εκπαιδευτικούς.

    • Πλήρη σύνταξη στα 60 έτη με 30 χρόνια εργασίας. Το κόστος εξαγοράς πλασματικών ετών να καθοριστεί για τους/τις εκπαιδευτικούς με τις τιμές του 2016. 

    • Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης της Εκπαίδευσης στο 5% του ΑΕΠ.

    • Άμεση κάλυψη όλων των κενών με μαζικούς μόνιμους διορισμούς. Κατάργηση του προσοντολογίου, καμία σκέψη για διαγωνισμό ΑΣΕΠ. 

    • Πλήρης εξίσωση όλων των εργασιακών, ασφαλιστικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των αναπληρωτών με αυτά των μονίμων.  

    • Σύγχρονα και ασφαλή σχολεία. Ολοκληρωμένοι δευτεροβάθμιοι προσεισμικοί έλεγχοι, συντήρηση και ανέγερση σχολικών κτιρίων με κρατική ευθύνη. 

    • Να σταματήσουν όλες οι διώξεις εκπαιδευτικών και να μπουν στο αρχείο. Κάτω τα χέρια από το απεργιακό δικαίωμα και τη συνδικαλιστική δράση. Κατάργηση του νέου πειθαρχικού πλαισίου. Όχι στην άρση της μονιμότητας.

    • Ανατροπή της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής. Όχι στην αξιολόγηση και στην πολλαπλή κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών. Να καταργηθεί όλο το θεσμικό πλαίσιο της αξιολόγησης! Κατάργηση της τράπεζας θεμάτων, της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής και του Εθνικού Απολυτηρίου. 

    • Καμία αναθεώρηση του Συντάγματος για την άρση της μονιμότητας, του άρθρου 16, και τη Συνταγματοποίηση του Δημοσιονομικού κόφτη. 


ΣΤΙΣ 25 ΝΟΕΜΒΡΗ ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ!

Τυχαίες συναντήσεις σε βουκολικό φόντο

 


Σε εξέλιξη το μάζεμα της ελιάς σε όλη τη χώρα και συχνά εις τας εξοχάς έχουμε και συναντήσεις εκτός προγράμματος, όπως προκύπτει από τις φωτογραφίες. Ως περιστασιακός εργάτης γης ο γράφων, θεωρεί τον εαυτό του τραγικό ως προς τις επιδόσεις, αλλά στις φωτο τα πάμε καλύτερα.

Συνδικάτο ΙΓΜΕ Aπεργία στις 25 Νοέμβρη

 

...από το μουσείο ορυκτού πλούτου στο χώρο του  ΙΓΜΕ...

Αχαρνές, 18/11/2026

Α.Π. 146


ΟΛΟΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ 

ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ 25 ΝΟΕΜΒΡΗ 2026

Το Συνδικάτο ΙΓΜΕ συμμετέχει στην απεργία των Συνδικάτων στις 25 Νοέμβρη και καλεί όλους τους συναδέλφους της ΕΑΓΜΕ πανελλαδικά να συμμετάσχουν στις συγκεντρώσεις σε όλες τις πόλεις που βρίσκονται οι κατά τόπους υπηρεσιακές μονάδες ή ακόμη και όσοι υλοποιούν εργασίες εκτός έδρας.

Διεκδικούμε και συνεχίζουμε αποφασιστικά:

    • Τη διεκδίκηση καλύτερων όρων δουλειάς και ζωής, για ΣΣΕ με αυξήσεις στους μισθούς και διεύρυνση δικαιωμάτων. 

    • Την άμεση κατάργηση των αντεργατικών νόμων που τσακίζουν το 8ωρο, ποινικοποιούν τη συνδικαλιστική δράση και ουσιαστικά απαγορεύουν το δικαίωμα στην απεργία. Παλεύουμε για 7ωρο – 5νθήμρο – 35ωρο, δυνατότητες που η ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας κάνουν εφικτές. 

    • Επιστροφή με αναδρομική ισχύ του 13ου και 14ου μισθού. 

    • Άμεσα μέτρα ενάντια στην ακρίβεια και την ενεργειακή φτώχεια.

    • Άμεσα μέτρα για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων στην εργασία.

    • Απεμπλοκή από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τις πολεμικές συγκρούσεις.

    • Αλληλεγγύη σε όλους τους λαούς που υφίστανται ιμπεριαλιστικές επιθέσεις από τα κράτη δολοφόνων, που σφαγιάζονται με τις πλάτες του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε.

    • Επανίδρυση του ΙΓΜΕ με μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με άνοιγμα των οργανικών θέσεων στις 525 (από τις 220 σήμερα, όπου 120 θέσεις κενές), στην μοναδική υπηρεσία έρευνας του Ορυκτού μας Πλούτου στη χώρα. Το ΙΓΜΕ κινδυνεύει να κλείσει βιολογικά από την προκλητική κυβερνητική αδιαφορία και υποστελέχωση που «βολεύεται» μόνο με συμβασιούχους τους οποίους θέλει να είναι όμηροι της εκάστοτε κυβέρνησης.

ΟΛΟΙ στην απεργία της 25ης Νοέμβρη και συμμετοχή στις απεργιακές συγκεντρώσεις των συνδικάτων σε όλη την Ελλάδα.

Στην Αθήνα,  στις 10:30 το πρωί στα Προπύλαια.

Προσυγκέντρωση συνάδελφων ΙΓΜΕ και ΕΣΤΥ στην Κοραή στη έξοδο του Μετρό στις 10:00πμ.

Το ΔΣ

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

ΔOE: Όχι στη φίμωση των Συλλόγων Εκπαιδευτικών !

 


Όχι στη φίμωση των Συλλόγων Εκπαιδευτικών !

Όχι στην παρεμπόδιση της συνδικαλιστικής δράσης!

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. εκφράζει την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη του στον Σύλλογο Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Η Αθηνά», στο προεδρείο και στα μέλη του, που βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή και κλιμακούμενη δικαστική επίθεση, η οποία στρέφεται ευθέως ενάντια στη συνδικαλιστική δράση, την ελευθερία του λόγου και το δικαίωμα των Σ.Ε.Π.Ε. να υπερασπίζονται τις συλλογικές τους αποφάσεις.

Την Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026, εκδικάζεται νέα αγωγή ύψους 30.000 ευρώ, που έχει κατατεθεί από ιδιώτη δικηγόρο κατά του Συλλόγου «Αθηνά», της Προέδρου του, του Γενικού Γραμματέα, καθώς και γνωστού εκπαιδευτικού ιστότοπου, με αφορμή τη δημοσιοποίηση ανακοίνωσης του Συλλόγου στις 10 Μαρτίου 2025.

Η νέα αυτή αγωγή έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά αγωγών και μηνύσεων που έχουν προηγηθεί κατά συνδικαλιστών και εκπαιδευτικών, συμπεριλαμβανομένων δέκα συναδέλφων που κατέθεσαν ως μάρτυρες υπεράσπισης, καθώς και του πρώην Προέδρου του Συλλόγου «Αθηνά» και πρώην Διευθυντή σχολείου.

Η προσπάθεια οικονομικής εξόντωσης και εκφοβισμού συνδικαλιστών και Συλλόγων, με τη χρήση αγωγών και μηνύσεων, αποτελεί ευθεία απειλή για τη συλλογική δράση και τη δυνατότητα των εργαζομένων να οργανώνουν τους αγώνες τους, να ενημερώνουν τους συναδέλφους τους και να εκφράζουν δημόσια τις θέσεις τους.

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. τονίζει ότι το δικαίωμα των εκπαιδευτικών να συμμετέχουν στις συλλογικές αποφάσεις των Συλλόγων τους τους, να υλοποιούν τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων και της Ομοσπονδίας,  να απεργούν, να διαδηλώνουν και να υπερασπίζονται τα εργασιακά τους δικαιώματα, είναι αδιαπραγμάτευτο.

Η εξέλιξη αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια περίοδο που οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα ευρύτερο κλίμα αυταρχισμού, πειθαρχικών διώξεων και προσπάθειας περιορισμού της συνδικαλιστικής δράσης, με αιχμή την αντιπαράθεση γύρω από την αξιολόγηση και την κατηγοριοποίηση των σχολείων. Η επιδίωξη καλλιέργειας κλίματος φόβου και υποταγής δεν πρόκειται να κάμψει τους αγώνες των εκπαιδευτικών.

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. δηλώνει ότι θα σταθεί στο πλευρό των συναδέλφων και του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Αθηνά», υπερασπιζόμενο έμπρακτα το δικαίωμα της συνδικαλιστικής δράσης, την ελευθερία έκφρασης και τη συλλογική διεκδίκηση.

Απαιτούμε:

Να σταματήσει κάθε προσπάθεια ποινικοποίησης και οικονομικής εξόντωσης των συναδέλφων και της συνδικαλιστικής δράσης.

Να αποσυρθούν οι αγωγές και οι μηνύσεις που στρέφονται κατά του Συλλόγου «Αθηνά», των συνδικαλιστικών του εκπροσώπων και των εκπαιδευτικών που κατέθεσαν ως μάρτυρες.

Να διασφαλιστεί στην πράξη το δικαίωμα των εκπαιδευτικών και των Συλλόγων τους να ενημερώνουν, να εκφράζονται, να αγωνίζονται και να υπερασπίζονται τις συλλογικές τους αποφάσεις χωρίς απειλές και εκφοβισμούς.

Στηρίζουμε τη συγκέντρωση συμπαράστασης την Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026, στις 9:00 π.μ., στα δικαστήρια της Ευελπίδων (κτίριο προκάτ 3).

Η ΕΕΔΑ εκφράζει σοβαρές ανησυχίες για τον σχεδιαζόμενο «κόμβο επιστροφής» στη Ρουάντα


18 Νοεμβρίου 2026

Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ), Εθνικός Θεσμός για την προστασία και προώθηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου στην Ελλάδα και συμβουλευτικό όργανο της ελληνικής Πολιτείας, παρακολουθεί με ιδιαίτερη προσοχή την κοινή πρωτοβουλία Ελλάδας, Αυστρίας, Γερμανίας, Δανίας και Ολλανδίας για τη δημιουργία «κόμβου επιστροφής» (return hub) στη Ρουάντα, η οποία ανακοινώθηκε στις 16 Νοεμβρίου στη Βιέννη.

Σύμφωνα με τα ανακοινωθέντα, τα πέντε κράτη πρόκειται να προχωρήσουν σε συγκεκριμένες διαπραγματεύσεις με τη Ρουάντα, με στόχο τη μεταφορά σε αυτήν πολιτών τρίτων χωρών που δεν διαθέτουν δικαίωμα παραμονής στην Ευρωπαϊκή Ένωση και δεν μπορούν να επιστραφούν στη χώρα καταγωγής τους.

Η ΕΕΔΑ αναγνωρίζει ότι η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών επιστροφής αποτελεί θεμιτό στοιχείο μιας συνεκτικής μεταναστευτικής πολιτικής. Η εξωτερικοποίηση, ωστόσο, της διαδικασίας επιστροφής σε τρίτες χώρες, με τις οποίες τα υπό επιστροφή πρόσωπα ενδέχεται να μην έχουν κανέναν προηγούμενο δεσμό, συνιστά σημαντική αλλαγή παραδείγματος για την ευρωπαϊκή πολιτική επιστροφών και δημιουργεί σοβαρά ζητήματα προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων και λογοδοσίας.

Ο νέος Κανονισμός (ΕΕ) 2026/2280 (Κανονισμός Επιστροφών) επιτρέπει πλέον τις επιστροφές σε τρίτες χώρες, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και εγγυήσεις. Η πρόβλεψη αυτή του Κανονισμού δεν απαλλάσσει, ωστόσο, τα εμπλεκόμενα κράτη από την υποχρέωση να διασφαλίσουν σε κάθε στάδιο την τήρηση των ελάχιστων προϋποθέσεων προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εξατομικευμένης αξιολόγησης των ιδιαίτερων αναγκών και περιστάσεων, ούτε αίρει την υποχρέωση πλήρους συμμόρφωσης κάθε επιμέρους συμφωνίας και κάθε απόφασης μεταφοράς με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).

Οι ανησυχίες αυτές είναι ιδιαίτερα σημαντικές στην περίπτωση της Ρουάντα. Η προηγούμενη απόπειρα του Ηνωμένου Βασιλείου να εφαρμόσει, διαφορετικό μεν, αλλά συναφή μηχανισμό μεταφοράς αιτούντων άσυλο στη Ρουάντα κατέδειξε τους σοβαρούς κινδύνους που μπορεί να συνεπάγονται τέτοια μοντέλα.

Παράλληλα, εισηγητές της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης (PACE) κάλεσαν ήδη τα εμπλεκόμενα κράτη να μην προχωρήσουν στον συγκεκριμένο σχεδιασμό, επισημαίνοντας σοβαρές νομικές και ανθρωπιστικές ανησυχίες. Αντίστοιχα ο Ύπατος Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου υπογράμμισε τους κινδύνους που ενέχει η πρόταση των 5 Κρατών.

Πέραν των επιμέρους νομικών εγγυήσεων, η ΕΕΔΑ εκφράζει προβληματισμό για την ίδια την αναλογικότητα και την ανθρώπινη διάσταση ενός μηχανισμού που προβλέπει τη μεταφορά ανθρώπων σε μια τρίτη χώρα, χωρίς οποιονδήποτε προηγούμενο δεσμό με αυτή. Η διαχείριση της μετανάστευσης δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τα πρόσωπα ως αντικείμενα μετακίνησης από μία χώρα σε άλλη. Ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας προϋποθέτει ότι κάθε μέτρο επιστροφής λαμβάνει υπόψη το συγκεκριμένο πρόσωπο, τις ατομικές περιστάσεις του και τις συνέπειες που η μεταφορά συνεπάγεται για αυτό.

Ερωτήματα ανακύπτουν, επίσης, ως προς την αναλογικότητα του οικονομικού κόστους του εγχειρήματος. Η ΕΕΔΑ εκτιμά ότι το πραγματικό κόστος ανά μεταφερόμενο πρόσωπο, συμπεριλαμβανομένων των δαπανών μεταφοράς, διαμονής, λειτουργίας, εποπτείας και ενδεχόμενης περαιτέρω επιστροφής, πρέπει να δημοσιοποιηθεί και να αξιολογηθεί σε σχέση με εναλλακτικές πολιτικές επιστροφής και επανένταξης στις χώρες καταγωγής. Η αποτελεσματική διαχείριση των δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων αποτελεί αναγκαία διάσταση της αξιολόγησης της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας ενός τόσο σύνθετου και ενδεχομένως δαπανηρού μηχανισμού.

Η ΕΕΔΑ επισημαίνει, επιπλέον, ότι πρέπει να αποσαφηνιστούν πλήρως η νομική φύση και το περιεχόμενο της συμφωνίας με τη Ρουάντα, η κατανομή της ευθύνης μεταξύ των εμπλεκόμενων κρατών, οι διαδικασίες ατομικής αξιολόγησης και δικαστικής προστασίας, καθώς και οι μηχανισμοί ανεξάρτητης παρακολούθησης και λογοδοσίας. Η σύναψη της σχετικής συμφωνίας από επιμέρους κράτη μέλη και όχι από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία κενών ως προς τον ενωσιακό και δικαστικό έλεγχο ή την προστασία που παρέχει ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.

Η ΕΕΔΑ καλεί την Ελληνική Πολιτεία, πριν από την οριστικοποίηση οποιασδήποτε συμφωνίας με τη Ρουάντα, να καταστήσει δημόσιο το περιεχόμενο και τη νομική μορφή του σχεδιαζόμενου πλαισίου και να διασφαλίσει τον προηγούμενο και ουσιαστικό έλεγχο της συμβατότητάς του με τις διεθνείς και Ενωσιακές υποχρεώσεις της χώρας.

Η αποτελεσματικότητα της πολιτικής επιστροφών δεν μπορεί να επιδιώκεται σε βάρος της αποτελεσματικής προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων ούτε να συνεπάγεται μετακύλιση της ευθύνης προστασίας τους πέραν των ευρωπαϊκών συνόρων. Σε κάθε περίπτωση δε η υποτιθέμενη αποτελεσματικότητα τέτοιων μέτρων αμφισβητείται σοβαρά και δεν αποδεικνύεται από κανέναν εμπειρικό στοιχείο.

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

ΕΙΝΑΠ: Aντιμετώπιση της υποστελέχωσης σε τμήματα του «Γ. Γεννηματάς» και του Σισμανόγλειου


...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Με κοινή διεκδίκηση την κάλυψη των κενών οργανικών θέσεων, που αναφέρει σε δύο διαφορετικές ανακοινώσεις της η ΕΙΝΑΠ, θίγει το θέμα της υποστελέχωσης αρχικά στο ΤΕΠ του νοσοκομείου «Γ. Γεννηματάς» και ακολούθως για το αναισθησιολογικό Τμήμα του Σισμανογλείου.

Ως προς το «Γ. Γεννηματάς» η ΕΙΝΑΠ αναφέρει μεταξύ άλλων: «Ένας ειδικευόμενος για 15 νοσηλευόμενους στην πρωινή λειτουργία και ένας γιατρός για 50 και πλέον ασθενείς στην εφημερία! Οι κενές θέσεις, η υπερεφημέρευση και τα συσσωρευμένα οφειλόμενα ρεπό και άδειες οδηγούν τους συναδέλφους σε εξάντληση, με συνεχόμενη εργασία που φτάνει τις 32 ώρες.

Η εκπαίδευση των ειδικευόμενων παραμερίζεται. 800–1.000 περιστατικά ανά γενική εφημερία και 200 στην πρωινή εφημέρευση.

Παρά την αύξηση των προσελεύσεων και των εισαγωγών κατά περίπου 30% την τελευταία διετία, οι εφημερίες καλύπτονται με λιγότερους γιατρούς από όσους προβλέπει ακόμη και το πρόγραμμα ασφαλούς εφημέρευσης του Επιστημονικού Συμβουλίου.

Ακολούθως, άμεσα μέτρα για το αναισθησιολογικό Τμήμα του Σισμανόγλειου, ζητά η ΕΙΝΑΠ καθώς αναφέρει πως: «Από τις 12 οργανικές θέσεις αναισθησιολόγων που προβλέπει ο οργανισμός του νοσοκομείου, καλύπτονται μόλις οι 3. Οι κενές οργανικές θέσεις είναι 9! Με μία ακόμη συνάδελφο, αποσπασμένη από την Παμμακάριστο, υπηρετούν συνολικά τέσσερις
αναισθησιολόγοι, οι οποίοι σηκώνουν ολόκληρο το βάρος των εφημεριών.

Οι εκ περιτροπής μετακινήσεις δύο επιμελητών από το «Αμαλία Φλέμινγκ» για την κάλυψη της τακτικής λειτουργίας δεν λύνουν το πρόβλημα. Η υπερεφημέρευση και η εντατικοποίηση είναι ο μόνιμος τρόπος λειτουργίας του Τμήματος. Το Σισμανόγλειο διαθέτει 8 χειρουργικές αίθουσες όμως στην πρωινή του λειτουργία λειτουργούν μόνο τρεις αίθουσες».