Απλήρωτοι εργολαβικοί εργαζόμενοι στην καθαριότητα στο ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο

 ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ   Γ.Ν.Ε. ΘΡΙΑΣΙΟ                                

Ελευσίνα: 23/8/2026

 Αρ. Πρωτ.: 1332

ΠΡΟΣ

Υπουργούς Υγείας και Εργασίας

Διοικητές 2ης ΥΠΕ και ΓΝΕ ΘΡΙΑΣΙΟ

Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας 

ΘΕΜΑ: Απλήρωτοι εργολαβικοί εργαζόμενοι στην καθαριότητα στο ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο, ενώ η ανάθεση των υπηρεσιών καθαριότητας, σίτισης και φύλαξης σε ιδιωτικές εταιρείες στοιχίζει πολλαπλάσια από την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού.

Aπλήρωτοι για το μήνα Ιούλιο από την εταιρεία «ΑΝΟΔΙΚΗ ΕΠΕ» παραμένουν οι εργολαβικοί εργαζόμενοι στην καθαριότητα στο ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης, ενώ εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι παραβιάζεται συστηματική η εργατική νομοθεσία και η σύμβαση της εταιρείας με το νοσοκομείο.

Αποδεικνύεται, για άλλη μια φορά, ότι η ανάθεση των υπηρεσιών καθαριότητας, φύλαξης, σίτισης αλλά και διοικητικών και τεχνικών υπηρεσιών από την κυβέρνηση της ΝΔ και τις διοικήσεις νοσοκομείων και ΥΠΕ σε ιδιωτικές εταιρείες υπηρετούν μόνο την αύξηση των κερδών των επιχειρηματιών, συνοδεύονται από παραβίαση και των στοιχειωδών εργατικών δικαιωμάτων για τους εργολαβικούς εργαζόμενους ενώ στοιχίζουν πολλαπλάσια ποσα από οτι θα κόστιχε η πρόσληψη μόνιμων εργαζομένων. 

Χαρακτηριστικό είναι και το παράδειγμα της ανάθεσης της καθαριότητας του ΘΡΙΑΣΙΟΥ Νοσοκομείου στην εργολαβική εταιρεία «ΑΝΟΔΙΚΗ ΕΠΕ» που εξακολουθεί «ανενόχλητη» να παραβιάζει συστηματικά την εργατική νομοθεσία και τους όρους της σύμβασης με το ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο, παρα τις συνεχείς διαμαρτυρίες εργαζομένων και τις αλλεπάλληλες αναφορές του Σωματείου μας προς τα υπουργεία Εργασίας και Υγείας, το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας και τη διοίκηση του ΘΡΙΑΣΙΟΥ νοσοκομείου.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με καταγγελίες εργαζομένων, η εταιρεία «ΑΝΟΔΙΚΗ ΕΠΕ»

● παραβίασε τις υποχρεωτικές αργίες των Χριστουγέννων 2024, Πρωτοχρονιάς 2025, 25ης Μαρτίου 2025 και 15ης Αυγούστου 2025, επιβάλλοντας τη χορήγηση κανονικής άδειας, χωρίς αίτημα του εργαζομένου, στις ημέρες υποχρεωτικής αργίας 25 και 26 Δεκεμβρίου 2024, 1η Ιανουαρίου, 25 Μαρτίου και 15 Αυγούστου 2025 αντί για τη χορήγηση ημερών αργίας.

● παραβιάζει τους όρους της σύμβασης με το ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο όπου ρητά προβλέπεται ότι από Δευτέρα έως Παρασκευή θα εργάζονται 52 καθαριστές με 8ωρη απασχόληση, κατανεμημένοι σε βάρδιες.

Η παραβίαση των όρων της σύμβασης για τον αριθμό των καθαριστών ανα βάρδια από την εταιρεία «ΑΝΟΔΙΚΗ ΕΠΕ» αυξάνει α) την εντατικοποίηση των εργαζομενων δεδομένου οτι υποχρεώνονται να επωμισθούν μεγαλύτερο φόρτο εργασίας και β) αυξάνει το ενδεχόμενο ατελούς καθαριότητας των χώρων και κατ΄επέκταση του κινδύνου εξάπλωσης νοσοκομειακών λοιμώξεων. 

Ζητάμε να προχωρήσετε σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες, ώστε:

► Να πληρωθούν ολα τα δεδουλευμένα στους εργολαβικούς καθαριστές.

► να χορηγηθούν οι ημερες υποχρεωτικής αργίας της 25ης και 26ης Δεκεμβρίου 2024 και 1ης Ιανουαρίου, 25ης Μαρτίου και 15ης Αυγούστου 2025 στους εργολαβικούς καθαριστές της «ΑΝΟΔΙΚΗΣ ΕΠΕ». Να τηρείται η εργατική νομοθεσία για τη χορήγηση της κανονικής άδειας.

► να ανακληθεί η ανάθεση της σίτισης, της καθαριότητας και της φύλαξης σε εργολαβικές εταιρείες και να προσληφθούν οι εργαζόμενοι από το ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο με μόνιμη σχέση εργασίας και πλήρη δικαιώματα

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

       Ο Πρόεδρος                       Η Γραμματέας

Βαρδαβάκης Μανώλης                                   Αγγελοπούλου Βαλεντίνα 

Πρόσω ολοταχώς στις έρευνες

 

Καφεδάκι τα πρωινά του Σαββατοκύριακου και ανάγνωση των ερευνών που ετοιμάζουμε συνεχώς για εσάς. Συνήθεια και απόλαυση, μαζί με ενημέρωση.

Έτσι θα γίνει και το ΣΚ που έρχεται.

Συντονιστειτε διαδικτυακά με το blog μας και εντυπως με τα βιβλία μας.

Η αιματηρή καταστολή της μεγάλης απεργίας στο Πασαλιμάνι στις 23 Αυγούστου 1923

 ...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Ήταν 23 Αυγούστου στο Πασαλιμάνι, όταν 11 εργάτες έχαναν τη ζωή τους από την επίθεση αστυνομικών και στρατιωτικών δυνάμεων, στα πλαίσια του μεγάλου απεργιακού κύματος εκείνης της περιόδου. Ένα λιτό μνημείο στο Πασαλιμάνι, που μπροστά του γιορτάζονται οι Πρωτομαγιές στον Πειραιά, θυμίζει εκείνο το ματωμένο Αύγουστο.

Τί προηγήθηκε

H κακή οικονομική κατάσταση της χώρας μετά από πολυετείς πολεμικές περιπέτειες και το μεγάλο προσφυγικό ρεύμα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, έχουν οδηγήσει στο να είναι πολύ πιεστική η ανάγκη εξασφάλισης εργασίας, οδηγούν από τη μία πλευρά την εργοδοσία να πιέζει για μείωση έως και 50% του μεροκάματου και από την άλλη σωματεία εργαζομένων για να «προλάβουν» το κακό, να προτείνουν τα ίδια μειώσεις μισθών της τάξης του 25% - 30%. Ιδεολογική σημαία των εργοδοτών ήταν η αύξηση της ανταγωνιστικότητας.

Η κυβέρνηση απορρίπτει τα αιτήματα που εξέφρασαν την Πρωτομαγιά οι εργαζόμενοι και ήταν: Αύξηση με βάση τη μεταλλική δραχμή. Εφαρμογή του 8ωρου. Δημιουργία Γραφείων Ευρέσεως Εργασίας. Υπό προϋποθέσεις το κράτος να μειώσει τις τιμές των ειδών μονοπωλίου και του ψωμιού, μπορεί να γίνει δεκτή μείωση στο μεροκάματο, σύμφωνα με σύσκεψη της ΓΣΕΕ και του Εργατικού Κέντρου Πειραιά.

                                     EΘΝΟΣ 20-8-1923

Υπάρχουν όμως και σωματεία που δεν αποδέχονται τις μειώσεις, αντίθετα ζητούν αυξήσεις, με αποτέλεσμα να ξεκινήσουν απεργίες. Η αρχή γίνεται στο Λαύριο τον Ιούλιο του 1923. Από αυτές η πιο πρωτότυπη ήταν των ραπτών που αποφάσισαν να ράβουν μόνο σακάκια και γιλέκα, όχι παντελόνια.

Ο υπουργός εθνικής οικονομίας Ανδρέας Χατζηκυριάκος (τσιμεντοβιομήχανος και μετέπειτα υπουργός και της δικτατορικής κυβέρνησης Μεταξά) δηλώνει ότι «το κεφάλαιον είναι αναμφισβήτητον ότι διέρχεται κρίσιν και ότι πρέπει να ενισχυθεί, οι εργάται ή θα σπάσουν τα μούτρα των ή θα παραιτηθώ». Η ΓΣΕΕ ζητάει την απομάκρυνση του Χατζηκυριάκου.

Παράλληλα στις 24 Ιουλίου με την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, τελειώνει η υπόθεση της Μικράς Ασίας και κατά συνέπεια θα απολυθούν από το στρατό, προστιθέμενοι στους ανέργους που αναζητούν εργασία χιλιάδες οπλίτες.

Στην πιάτσα γίνεται κερδοσκοπία με το χρυσό και απεργοί πραγματοποιούν επιθέσεις σε σαράφηδες στην Αθήνα.
Όλα αυτά σε ένα κλίμα μαζικών απολύσεων (είχε ανασταλεί η ισχύς του νόμου 2112 που απαγόρευε τις μαζικές απολύσεις), οπότε στην ατζέντα μπαίνουν και αιτήματα επιστροφής απολυμένων. Ο νόμος δεν μπόρεσε να μακροημερεύσει. Αρκετοί κλάδοι εργαζομένων βρίσκονται σε καθεστώς επιστράτευσης.

Στις 21 Αυγούστου δυνάμεις του Πολεμικού Ναυτικού συλλαμβάνουν 200 απεργούς ναυτοθερμαστές και τους πάνε να δουλέψουν δια της βίας, ενώ η κυβέρνηση αποφασίζει τη διάλυση των εργατικών σωματείων.
Η απάντηση της ΓΣΕΕ και άλλων συνδικαλιστικών οργανώσεων είναι η κλιμάκωση των απεργιακών κινητοποιήσεων σε όλη τη χώρα.

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο (κυβέρνηση Στυλιανού Γονατά) δηλώνουν ότι δε συζητούν με απεργούς, κινδυνολογούν ότι δεν πρόκειται για απεργία, αλλά για κομμουνιστική εξέγερση, ενώ στρατός και αστυνομία κυνηγούν απεργούς στον Πειραιά. Τανκς, αντλίες νερού της πυροσβεστικής μπαίνουν στη μάχη εναντίον των εργαζομένων.

Στις 22 Αυγούστου τρεις απεργοί σκοτώνονται από τις σφαίρες των δυνάμεων ασφαλείας και την επόμενη ημέρα στο Πασαλιμάνι γίνεται μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση, που χτυπιέται στο ψαχνό από στρατό και αστυνομία. Ο απολογισμός της 23ης Αυγούστου ήταν 11 νεκροί εργάτες, 100 τραυματίες και 500 συλληφθέντες.

Από την επόμενη ημέρα η κυβέρνηση κλιμακώνει τις επιθέσεις – διώξεις, χρεώνοντας τα επεισόδια στο ΚΚΕ που είχε αρκετούς συνδικαλιστές στη δύναμή του. Φυλακές, κρατητήρια αστυνομικών τμημάτων και νοσοκομεία "υποδέχονται" μεγάλο αριθμό απεργών, που όπως φάνηκε τα επόμενα χρόνια όχι μόνο δεν πτοήθηκαν, αλλά επιχείρησαν ξανά και ξανά να διεκδικήσουν "ψωμί και τριαντάφυλλα".

Κείμενο & Φωτο μνημείου: Νάσος Μπράτσος

Λαϊκή παράδοση στις πλαστικές εποχές του life style

 Βρεθήκαμε σε γάμο σε ορεινό χωριό της Αχαΐας (δεν ήταν η πρώτη φορά) και πολύ μας άρεσε το έθιμο να έρχεται και να φεύγει η νύφη στην εκκλησία με συνοδεία μουσικής μπάντας Ρομά. 

Στο κέντρο κυριάρχησε η δημοτική μουσική παράδοση. Ιδού και τα βίντεο. 

Φωτο μια ωραία κρήνη,σε εποχές που έχουν βάλει στο μάτι και το νερό τα αρπακτικά της αγοράς.

Οι ναζιστικές θηριωδίες στα χωριά του Ρεθύμνου στις 22 Αυγούστου 1944

 

                             σκάβοντας στα ερείπια στους Γουργούθους

... από το www.ertnews.gr...και το https://www.facebook.com/share/p/1EkrqC8DFe/

Eίναι τόσα τα εγκλήματα των ναζί στη χώρα μας, που είδηση θα ήταν αν σε κάποιο τόπο δεν είχαν πληρώσει βαρύ φόρο αίματος, ειδικά το 1944 που η διαφαινόμενη ήττα των Γερμανών, τους έκανε να αποζητούν περισσότερο αίμα αμάχων. Ο νομός Ρεθύμνου όχι μόνο δεν αποτέλεσε εξαίρεση, αντίθετα δοκιμάστηκε από τις θηριωδίες τους.

Στα χωριά του Κέντρους (Γερακάρι, Καρδάκι, Γουργούθοι, Σμιλές, Βρύσες, Δρυγιές, Άνω Μέρος Αμαρίου και Κρύα Βρύση Αγίου Βασιλείου) ο χιτλερικός Μινώταυρος στις 22 Αυγούστου 1944 από τα ξημερώματα έθεσε σε εφαρμογή το δολοφονικό του σχέδιο.

                                                      ερείπια στο Άνω Μέρος

Στο Γερακάρι την εκτέλεση ακολουθεί η λεηλασία, η ισοπέδωση και η πυρπόληση σπιτιών, εκκλησιών και κοινοτικών καταστημάτων. Συνολικά καταστράφηκαν ολοσχερώς 177 σπίτια.

Η ίδια τακτική ακολουθήθηκε σε όλα τα χωριά, συγκέντρωση κατοίκων, έλεγχος ταυτοτήτων, «ξεδιάλεγμα» των υπό εκτέλεση, φυλάκιση των υπολοίπων στο Ρέθυμνο, λεηλασίες των χωριών, κάψιμο των χωριών και των σορών των θυμάτων τους.

Και φυσικά απόπειρες εξαπάτησης, καθώς ζητούσαν από τις γυναίκες να πάρουν μαζί τους τα πιο πολύτιμα αντικείμενα γιατί θα μεταφερθούν αλλού, στην πραγματικότητα ξεδιάλεγαν τη λεία τους για την οποία χρησιμοποίησαν φορτηγά και ζώα για να τη μεταφέρουν, μετά τις εκτελέσεις και τις πυρπολήσεις.

Μόνο στις Δρυγιές ενημερώθηκαν έγκαιρα και εγκατέλειψαν το χωριό. Ο συνολικός απολογισμός της γερμανικής επιδρομής στα χωριά του Ρεθύμνου ήταν 164 εκτελεσθέντες. Η «δικαιολογία» παντού η ίδια, ότι δεν κατέδιδαν τις κινήσεις των ανταρτών και των Άγγλων κατασκόπων.

Δεν άργησε όμως και η περήφανη απάντηση στους δολοφόνους, αφού στις 11 Σεπτεμβρίου 1944 ο ΕΛΑΣ περικύκλωσε τη Σχολή Ασωμάτων και κατέλαβε το γερμανικό φυλάκιο, ενώ δύο φορτηγά που μετέφεραν γερμανικά στρατεύματα από το Ρέθυμνο, έπεσαν σε ενέδρα στη γέφυρα κοντά στο χωριό των Αγίων Αποστόλων.

Ήταν η μάχη που έμεινε στην ιστορία σαν η «Μάχη των Ποταμών» και κράτησε δύο μέρες, αφού στην περιοχή έφτασαν και ενισχύσεις των Γερμανών, αλλά τελικά ηττήθηκαν με απολογισμό περίπου 30 νεκρούς και πολλούς αιχμαλώτους.

Δήλωση στο ΕRΤnews για το Ολοκαύτωμα των χωριών του Κέντρους

Αριστομένης Συγγελάκης, Πανεπιστημιακός, Συγγραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα

«Στις 22 Αυγούστου 1944 το Γ’ Ράιχ σκορπά τον όλεθρο στα χωριά του Κέντρους Ρεθύμνου: 164 δολοφονηθέντες άμαχοι, 8 καμένα και λεηλατημένα χωριά, χιλιάδες επιζώντες στα μαύρα για όλη τους τη ζωή είναι ο απολογισμός ενός προμελετημένου εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας,.

 Και ταυτόχρονα το Γ’ Ράιχ προχωρά στην παραχάραξη της Ιστορίας χαρακτηρίζοντας το Ολοκαύτωμα του Κέντρους ως δήθεν «αντίποινα» για την απαγωγή του στρατηγού Κράιπε, που, όμως, πραγματοποιήθηκε 4 μήνες πριν, ενώ η ομάδα των απαγωγέων δεν είχε διέλθει, καν, από μερικά από τα ολοκαυτωθέντα χωριά. Πολύ περισσότερο που γερμανικά έγγραφα αποκαλύπτουν ότι η περιοχή είχε στοχοποιηθεί από τα τέλη του 1943!..

Το ναζιστικό πογκρόμ τον ματωμένο Αύγουστο του 1944 με τα μπλόκα στο Δουργούτι και την Κοκκινιά, τις σφαγές σε Αθήνα, Λάρισα, Λακωνία και Τσαριτσάνη, την καταστροφή του Καρπενησίου, το Ολοκαύτωμα των Ανωγείων, τη μαζική δολοφονία αμάχων στα χωριά Σάρχος, Γέργερη, Σκούρβουλα, Σοκαράς, Δαμάστα, Μάραθος Ηρακλείου και Παλαιά Ρούματα, Τοπόλια, Κακόπετρος και Μαλάθυρος Χανίων, άφησε πίσω του χιλιάδες νεκρούς, λεηλατημένα και κατεστραμμένα χωριά, πένθος, ορφάνια και προσφυγιά. 

ο χώρος εκτέλεσης στο Καρδάκι λίγες μέρες μετά την καταστροφή

Δεν επρόκειτο για μία εν θερμώ απάντηση του Γ’ Ράιχ σε δράσεις της Εθνικής Αντίστασης αλλά για ένα προμελετημένο σχέδιο συλλογικής τιμωρίας του ανυπότακτου ελληνικού λαού και προετοιμασίας της ασφαλούς αποχώρησης των γερμανικών στρατευμάτων από την Ελλάδα.

Κι όμως, 82 χρόνια μετά, η δημοκρατική Γερμανία δεν έχει λάβει τα διδάγματα της Ιστορίας: αντί να προχωρήσει στην ειλικρινή μεταμέλειά της για τα ναζιστικά εγκλήματα επιχειρεί την πλαστογράφηση της Ιστορίας· αντί να αποδώσει τις γερμανικές οφειλές στην Ελλάδα επενδύει θηριώδη ποσά σε εξοπλισμούς που απειλούν να ματοκυλίσουν την Ευρώπη. Και, περαιτέρω, ενώ αποδίδει αποζημιώσεις σε Πολωνούς επιζώντες της Κατοχής περιφρονεί την Ελλάδα. 

Είναι σαφές ότι η διεκδίκηση Δικαιοσύνης κι Αποζημίωσης είναι η πιο αποτελεσματική απάντηση στους αναθεωρητές της Ιστορίας αλλά και σε όσους καθημερινά καταπατούν το Διεθνές Δίκαιο και σφαγιάζουν τους λαούς». 

Έρευνα: Νάσος Μπράτσος

Η ΑΔΕΔΥ για την απόφαση του ΣτΕ: Ο αγώνας για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού συνεχίζεται πιο δυνατά

 ...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

«Η ενημέρωση σχετικά με την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για τον 13ο και 14ο μισθό στο Δημόσιο δεν προκαλεί έκπληξη με το περιεχόμενο της. Εντύπωση βέβαια προκαλεί το χρονικό σημείο της ενημέρωσης», τονίζει σε ανακοίνωσή της η ΑΔΕΔΥ.

Όπως επισημαίνει: «Και βέβαια το επιχείρημα ότι οι μισθοί του Δημοσίου – ιδιαίτερα αυτοί των νεοδιόριστων των 800 ευρώ- διαμορφώνουν με επάρκεια όρους αξιοπρεπούς διαβίωσης δεν χρειάζεται κανένα αντεπιχείρημα παρά την απλή επίκληση της πραγματικότητας που βιώνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι οικογένειες τους στις ζωές τους, στην καθημερινότητα τους

Το αίτημα για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού είναι αίτημα αξιοπρέπειας. Για τον νοσηλευτή και τη γιατρό που βγάζουν εξαντλητικές βάρδιες στα νοσοκομεία, για τον δάσκαλο και τη καθηγήτρια που ψάχνουν σπίτι με εξωφρενικά ενοίκια στο νησί ή στο χωριό που διορίστηκαν, για τον εργαζόμενο στην καθαριότητα και τον υπάλληλο στον δήμο που προσπαθούν να καλύψουν τους λογαριασμούς του μήνα.

Τα τελευταία 14 χρόνια ο κόσμος του Δημοσίου βιώνει τη συντριβή της καθημερινότητας του μέσω μιας φτωχοποίησης που βαθαίνει μέρα με τη μέρα. Για τους ανθρώπους που εργάζονται στα νοσοκομεία, στην τοπική αυτοδιοίκηση, για τους εκπαιδευτικούς και όλους τους δημοσίους υπαλλήλους, η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού σημαίνει εδώ και 14 χρόνια απώλεια δύο επιπλέον μισθών κάθε χρόνο, με σοβαρές συνέπειες στην πραγματική αγοραστική δύναμη. Την ίδια στιγμή, το κόστος ζωής, η στέγαση, η ενέργεια, τα τρόφιμα και οι καθημερινές ανάγκες έχουν αυξηθεί σημαντικά.

Η μάχη για αξιοπρέπεια στη ζωή και στην εργασία δεν σταματά. Συνεχίζουμε να διεκδικούμε και να αγωνιζόμαστε για την επαναφορά του 13ου και 14ου πιο δυνατά από ποτέ.

Είναι δε ξεκάθαρο ότι η απόφαση αυτή δεν λειτουργεί δεσμευτικά για μια πολιτική απόφαση επαναφοράς του 13ου και 14ου».

Η Συνομοσπονδία αναφέρει ότι: «Η κυβέρνηση δεν μπορεί να οχυρώνεται και πολύ περισσότερο να κρύβεται πίσω από τη δικαστική απόφαση. Και η κυβέρνηση λίγο πριν τις ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, οφείλει να απαντήσει στις εργαζόμενες και στους εργαζόμενους στο Δημόσιο εάν επιμένει στη θέση του Υπουργού Οικονομικών πως "και να τα είχαμε δεν θα τα δίναμε".

Η αξιοπρεπής διαβίωση δεν μπορεί να εξετάζεται μόνο με έναν στενό δείκτη επιβίωσης. Η πραγματική αξία του μισθού, η αγοραστική δύναμη και η δυνατότητα ενός εργαζομένου να ανταποκρίνεται στις στοιχειώδεις κοινωνικές και οικογενειακές του ανάγκες αποτελούν ουσιώδη στοιχεία μιας σύγχρονης αντίληψης για την αξιοπρεπή εργασία και αμοιβή. Η φτωχοποίηση του κόσμου του δημοσίου είναι η νέα κανονικότητα και η απόρριψη της στις αίθουσες των δικαστηρίων δεν αλλάζει την πραγματικότητα αυτή.

Η απόφαση του ΣτΕ δεν ακυρώνει τη διεκδίκηση των εργαζομένων στο Δημόσιο. Αντίθετα, μεταφέρει καθαρά την ευθύνη εκεί όπου πραγματικά ανήκει: στην πολιτική εξουσία. Η κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα να νομοθετήσει την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και να αποκαταστήσει την αδικία που βιώνουν οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο. Οφείλει να προχωρήσει σε αυτή την επιλογή όταν μόλις λίγο καιρό πριν νομοθετούσε για αυξήσεις σε συγκεκριμένες κατηγορίες.

Ο μόνος δρόμος είναι ο δρόμος του αγώνα και της ενότητας για τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους στο Δημόσιο. Η επαναφορά 13ου και 14ου μισθού είναι το κορυφαίο αίτημα, ουσιαστικά και συμβολικά.

Συνεχίζουμε με μεγαλύτερο πείσμα και επιμονή, γιατί αυτό που ζητάμε είναι δίκαιο και αυτό που ζητάμε, είναι να έχουμε αξιοπρέπεια στη ζωή και στην εργασία.

Δίνουμε την πρώτη ηχηρή απάντηση στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στη Θεσσαλονίκη με αφορμή τη Δ.Ε.Θ, το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου στο Άγαλμα Βενιζέλου στις 18.00 το απόγευμα».

«Η Αιματηρή απεργία των Μεταλλωρύχων της Σερίφου»: Δωρεάν διαδικτυακή πρόσβαση στην έκδοση της Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων Ελλάδας

 ...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Με ομόφωνη απόφασή του το Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων Ελλάδας αναφέρει ότι «συνεχίζει την ιστορική έρευνα για τους διαχρονικούς αγώνες των μεταλλωρύχων και την σημαντική συμβουλή τους στην ανάπτυξη του Συνδικαλιστικού Κινήματος, που θα παρουσιαστεί σε ειδική ημερίδα μέσα στο 2027».

Στα πλαίσια αυτά και με σκοπό τη διάσωση της ιστορικής μνήμης αποφάσισε να δημοσιευθεί η ιστορική έρευνα της ΟΜΕ σε PDF που αναφέρεται στη αιματηρή απεργία των μεταλλωρύχων της Σερίφου στις 21 Αυγούστου του 1916, που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην καθιέρωση της οκτάωρης εργασίας.

Το βιβλίο είναι πλέον διαδικτυακά διαθέσιμο.

Σχετικά θέματα

Οδοιπορικό στους δρόμους των μεταλλωρύχων της Σερίφου του 1916 (φωτορεπορτάζ)

Σέριφος: Βάδισαν στους δρόμους των μεταλλωρύχων για τρίτη φορά – Εκδηλώσεις Τιμής και Μνήμης

Όταν το θέατρο συναντά την αλληλεγγύη: Πάμε Αμφιθέατρο Διστόμου με χειροκρότημα και... ένα πακέτο τρόφιμα!

Μια καινοτομία αλληλεγγύης έχει φέτος το Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου στο Δίστομο, που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη αυτές τις μέρες προσφέροντας κάθε βράδυ μοναδικές παραστάσεις στο αμφιθέατρο του Μαυσωλείου.

 Η διοργάνωση, που αποτελεί καρπό της ενέργειας και του μερακίου του θεατρικού εργαστηρίου «Θεατροφρένεια», έχει καταφέρει να γεμίσει τις κερκίδες με χαμόγελα, χειροκροτήματα και... πολλή συγκίνηση. Το θεατρικό αυτό ταξίδι συνεχίζεται ακάθεκτο όλη την εβδομάδα  και θα ρίξει αυλαία αυτή την Κυριακή.

Ωστόσο, πέρα από την τέχνη, φέτος στο Δίστομο πρωταγωνιστεί και η ανθρωπιά. Σε μια εξαιρετική κοινή πρωτοβουλία, ο Δήμος Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας και η «Θεατροφρένεια» αποφάσισαν να ενώσουν τον πολιτισμό με την κοινωνική προσφορά. Έτσι, στον χώρο του φεστιβάλ έχει στηθεί ένα roll-up banner του Κοινωνικού Παντοπωλείου, το οποίο υπενθυμίζει σε όλους μας μια βασική αλήθεια: «Στηρίζουμε τον άνθρωπο – Ενισχύουμε την αξιοπρέπεια».

Οι διοργανωτές φιλοξενούν με θέρμη αυτή τη δράση εθελοντικής προσφοράς, καλώντας τους θεατές που καταφθάνουν κάθε βράδυ να βάλουν το δικό τους λιθαράκι. 

Όποιος το επιθυμεί, μπορεί να φέρει μαζί του λίγα τρόφιμα μακράς διάρκειας για να ενισχυθούν οι συμπολίτες μας που περνούν δύσκολα. Είναι μια όμορφη κίνηση που αποδεικνύει ότι το θέατρο δεν είναι μόνο για να περνάμε καλά, αλλά και για να ερχόμαστε πιο κοντά, επισημαίνει εύστοχα η ομάδα ΠΑΡΑΛΙΑ ΔΙΣΤΟΜΟΥ στο facebook, απ' όπου πήραμε την ωραία αυτή είδηση (https://www.facebook.com/share/p/1DCXm1UmVD/ )

Αν, λοιπόν, ο δρόμος σάς βγάλει προς το αμφιθέατρο μέχρι την Κυριακή ( που ...πρέπει να σας βγάζει κάθε μέρα!!) μην ξεχάσετε να πάρετε μαζί σας την καλή σας διάθεση, αλλά και ένα πακέτο τρόφιμα στην τσάντα. Η προσφορά είναι φυσικά προαιρετική, αλλά η αίσθηση του να προσφέρεις είναι πάντα ανεκτίμητη!-- 

Zήτημα πολιτικών προτεραιοτήτων η μη επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού

 

Του Δημήτρη Φλυτζανή, Προέδρου της Ένωσης Εργαζομένων Βενιζελείου

Η απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας να απορρίψει την επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού στους δημοσίους υπαλλήλους κλείνει έναν δικαστικό δρόμο. Δεν κλείνει όμως το κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα.

Το ΣτΕ δεν είπε ότι η επαναφορά των δύο μισθών είναι αντισυνταγματική. Έκρινε ότι το Σύνταγμα και το ευρωπαϊκό δίκαιο δεν υποχρεώνουν την πολιτεία να τους επαναφέρει. Άρα η μη επαναφορά τους παραμένει πολιτική επιλογή.

Οι δύο μισθοί καταργήθηκαν το 2012, στο πλαίσιο των μνημονιακών περικοπών. Δεκατέσσερα χρόνια μετά, παραμένουν κομμένοι. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι πλέον γιατί κόπηκαν μέσα στην κρίση. Είναι γιατί δεν επέστρεψαν όταν η κρίση τελείωσε.

Και εδώ υπάρχει διαχρονική πολιτική ευθύνη. Από τις κυβερνήσεις που διαχειρίστηκαν τα μνημόνια μέχρι τις κυβερνήσεις της μεταμνημονιακής περιόδου, καμία δεν προχώρησε στην πλήρη αποκατάσταση του 13ου και του 14ου μισθού.

Η σημερινή κυβέρνηση, παρά τα χρόνια ανάπτυξης και τις διακηρύξεις περί δημοσιονομικού χώρου, επέλεξε επίσης να μην τους επαναφέρει. Αυτό είναι το πολιτικό γεγονός. Γιατί άλλο «δεν υποχρεούμαι» και άλλο «δεν μπορώ». Η πολιτεία μπορεί να τους επαναφέρει. Το ζήτημα είναι αν θέλει.

Και η Ευρώπη δείχνει ότι υπάρχουν και άλλες επιλογές. Στην Πορτογαλία οι δημόσιοι υπάλληλοι εξακολουθούν να αμείβονται με 14 πληρωμές τον χρόνο, ενώ στην Ισπανία προβλέπονται δύο έκτακτες ετήσιες πληρωμές. Οι αντίστοιχες παροχές που είχαν ανασταλεί κατά την κρίση αποκαταστάθηκαν. Σε άλλες χώρες, όπως η Ιταλία, η Γερμανία και το Βέλγιο, υπάρχουν 13η αποδοχή ή ετήσιες ειδικές καταβολές στον δημόσιο τομέα.

Άρα η κατάργηση δύο μισθών δεν είναι οικονομικός νόμος. Είναι πολιτική επιλογή. Και σήμερα αυτή η επιλογή γίνεται ακόμη πιο προκλητική. Γιατί ο εργαζόμενος ζει στην πραγματική οικονομία. Πληρώνει ενοίκιο, ρεύμα, τρόφιμα, καύσιμα, σπουδές, υγεία. Η ακρίβεια έχει διαβρώσει το εισόδημά του και δύο επιπλέον μισθοί δεν είναι «ένα επίδομα». Είναι δύο μήνες ζωής.

Και κάπου εδώ πρέπει να τελειώσει η συζήτηση περί «λεφτά δεν υπάρχουν». Το πραγματικό ερώτημα είναι: πού κατευθύνονται τα χρήματα;

Για τον εργαζόμενο ο δημοσιονομικός χώρος εμφανίζεται περιορισμένος. Για εξοπλισμούς και την ενίσχυση της πολεμικής οικονομίας, διευρύνεται. Για ένα κράτος που εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπο με σκάνδαλα και πελατειακές πρακτικές, όπως η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και με απευθείας αναθέσεις, οι πόροι βρίσκονται.

Δεν είναι λοιπόν μόνο θέμα χρημάτων. Είναι θέμα πολιτικών προτεραιοτήτων. Το ίδιο ισχύει και για τη Δικαιοσύνη.

Η Δικαιοσύνη πρέπει να είναι ανεξάρτητη. Ακριβώς γι’ αυτό πρέπει να είναι και ανοιχτή στην κριτική. Δεν χρειάζεται να ισχυριστεί κανείς ότι «η Δικαιοσύνη είναι χειραγωγημένη». Μια τέτοια γενική καταγγελία, χωρίς τεκμηρίωση, αδυνατίζει τη συζήτηση. Υπάρχει όμως ένα εύλογο θεσμικό ερώτημα:

Πώς διασφαλίζεται στην πράξη η ισότητα όταν η μισθολογική προστασία δεν φαίνεται να έχει το ίδιο βάρος για τις τις κατηγορίες εργαζομένων;

Και πώς γίνεται δύο μισθοί να θεωρούνται συμβατοί με την «αξιοπρεπή διαβίωση» όταν το κόστος ζωής έχει εκτοξευθεί;

Αυτά δεν είναι ερωτήματα που μπορεί να τα απαντήσει μόνο ένα δικαστήριο. Είναι πολιτικά ερωτήματα. Και εδώ βρίσκεται η ευθύνη όσων κυβέρνησαν.

Δεν αρκεί να θυμόμαστε ποιος έκοψε τον 13ο και τον 14ο μισθό. Πρέπει να θυμόμαστε και ποιος δεν τους επέστρεψε.

Οι εργαζόμενοι έχουν μνήμη. Θυμούνται τα μνημόνια, τις περικοπές, τις υποσχέσεις και την έξοδο από τα μνημόνια. Βλέπουν σήμερα μια οικονομία που παρουσιάζεται ως ισχυρή, αλλά δύο μισθοί εξακολουθούν να θεωρούνται «πολυτέλεια».

Και η επόμενη κάλπη θα κρίνει και αυτό. Όχι μόνο ποιος υπόσχεται. Αλλά ποιος κυβέρνησε, τι έκανε και ποιες ανάγκες επέλεξε να υπηρετήσει. Γιατί ο 13ος και ο 14ος μισθός δεν είναι προεκλογικό φιλοδώρημα. Είναι εισόδημα των εργαζομένων που αφαιρέθηκε στο όνομα της κρίσης.

Η κρίση τελείωσε. Οι περικοπές έμειναν. Και αυτό δεν είναι νόμος της οικονομίας. Είναι πολιτική επιλογή.

Η απόφαση του ΣτΕ μπορεί να κλείνει έναν δικαστικό δρόμο. Δεν μπορεί να κλείσει τον δρόμο της κοινωνικής και πολιτικής διεκδίκησης.

Γιατί τελικά το ερώτημα είναι μεγαλύτερο από δύο μισθούς: Ποιος πληρώνει την κρίση; Ποιος καρπώνεται την ανάπτυξη; Και ποιον υπηρετεί η οικονομική πολιτική;

Την απάντηση πρέπει και θα τη δώσουν οι εργαζόμενοι.

Το παρόν αποτελεί προσωπική πολιτική παρέμβαση του Προέδρου της Ένωσης Εργαζομένων Βενιζελείου Νοσοκομείου και δεν αποτελεί επίσημη ανακοίνωση ή απόφαση του Σωματείου

Εκδηλώσεις τιμής και μνήμης στους πολιτικού εξόριστους της Ικαρίας

 Η Ικαρία τιμά τη μνήμη των εξόριστων.

Το Σαββατοκύριακο 22 & 23 Αυγούστου στις Ράχες πραγματοποιούνται δύο εκδηλώσεις αφιερωμένες στην ιστορική μνήμη.

Σάββατο 22/8 | 21:00

Στο Δημοτικό Σχολείο Χριστού Ραχών προβάλλεται το ντοκιμαντέρ του Λεωνίδα Βαρδάρου «Γυναίκες Μαχήτριες – Μέρος Γ΄ 1960-1974».

Κυριακή 23/8 | 12:30

Στο μοναστήρι του Μουντέ πραγματοποιείται πολιτικό μνημόσυνο για τους εξόριστους, με κεντρικό ομιλητή τον καθηγητή Ζαχαρία Μουτούκια.

Μια διήμερη αναφορά στην Ιστορία, στους αγώνες και στους ανθρώπους που γνώρισαν την εξορία στην Ικαρία. προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων από αποστολές στο εξωτερικό.

...διαβάστε παλαιότερη αναφορά μας στο θέμα με φωτογραφικό ρεπορτάζ και βίντεο...

Στα δύσκολα χρόνια του εμφύλιου πολέμου στην Ελλάδα, το μοναστήρι του Μουντέ, στην περιοχή των Ραχών Ικαρίας, χρησιμοποιήθηκε από το καθεστώς της εποχής σαν τόπος μεταφοράς των φυματικών ανταρτών που είχαν συλληφθεί. Αρκετοί από αυτούς δεν κατάφεραν να επιβιώσουν και άφησαν εκεί την τελευταία τους πνοή. Θάφτηκαν σε κοντινές αποστάσεις από τη Μονή. 

Τα χρόνια πέρασαν και με πρωτοβουλία συγγενών τους, αλλά και των παλαιών συντρόφων τους, έγιναν εκταφές και μεταφορές των οστών στους τόπους καταγωγής τους. Υπήρξαν όμως και μερικοί που έμειναν για πάντα στην ικαριακή γη και οι διάσπαρτοι τάφοι τους «συγκεντρώθηκαν» σε ειδικό χώρο, λίγα μέτρα έξω από το μοναστήρι. 

Εκεί κάθε χρόνο (το καλοκαίρι που διευκολύνει από πολλές απόψεις) και σε ημερομηνία που καθορίζεται να πέφτει πάντα μέσα στον Αύγουστο (πάντα Κυριακή) γίνεται το ετήσιο μνημόσυνο (πολιτικό και θρησκευτικό) για τους πολιτικούς εξόριστους.

Για την Ράγιο τον Σεπτέμβρη

 

Σιγά-σιγά ετοιμαζόμαστε και (ξανά) διαβάζουμε το βιβλίο, κρατάμε τις σημειώσεις μας, αλλά δεν θα μείνουμε σε αυτό. Θα προσεγγίσουμε όλο το ιστορικό - κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο γεννήθηκε η Ράγιο Βαγιεκάνο το 1924 και την μετέπειτα εξέλιξή της.

Στο βιβλίο παρουσιάζονται τα βιώματα του συγγραφέα Κίκε Πεϊνάδο, που τον «έδεσαν» με τον σύλλογο και μέσα από αυτά η ιστορική διαδρομή του συλλόγου σε συγκεκριμένες δεκαετίες και σε συγκεκριμένο περιβάλλον στην περιοχή του Βαγιέκας.

Ευχαριστούμε το κλαμπ για την πρόσκληση.

Aνάγκη ενίσχυσης του Θριασίου Νοσοκομείου για νοσηλεία εγκαυματιών

 ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ     Γ.Ν.Ε. ΘΡΙΑΣΙΟ                                         

Ελευσίνα: 18/8/2026

 Γ.Ν.Ε. ΘΡΙΑΣΙΟ                                                                   

Αρ. Πρωτ.: 1330 

ΠΡΟΣ

Υπουργό, Αν. Υπουργό και Υφυπουργό Υγείας 

Διοικητές 2ης ΥΠΕ και ΓΝΕ ΘΡΙΑΣΙΟ

ΘΕΜΑ: Η νοσηλεία εγκαυματιών απο πυρκαγιές και “ατυχήματα” σε μεγάλους εργασιακούς χώρους αναδεικνύει, για άλλη μια φορά, την ανάγκη για ασφαλή στελέχωση των ΜΕΘ και της ΜΑΦ του ΘΡΙΑΣΙΟΥ Νοσοκομείου

Ευχόμαστε γρήγορη ανάρρωση στους εγκαυματίες απο τις πυρκαγιές σε Σαλαμίνα και Κρήτη και από την έκρηξη στο εργαστάσιο της “ALUMAN” στα Οινόφυτα που νοσηλεύονται στη ΜΕΘ και τη ΜΑΦ του Κέντρου Εγκαυμάτων του ΘΡΙΑΣΙΟΥ νοσοκομείου.

Ταυτόχρονα, επισημαίνουμε, για άλλη μια φορά, την επιτακτική ανάγκη για ασφαλή στελέχωση της ΜΑΦ και των ΜΕΘ με το αναγκαίο προσωπικό, δεδομένου ότι το ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο είναι το μοναδικό νοσοκομείο της Δυτικής Αττικής και βρίσκεται στο κέντρο μιας βιομηχανικής περιοχής, όπου είναι συχνές οι πυρκαγιές και παραμένει ο κίνδυνος για βιομηχανικό ατύχημα μεγάλης κλίμακας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της επικίνδυνης υποστελέχωσης είνια το γεγονός οτι στη ΜΑΦ (με 10 κλίνες) εργάζονται μόνο 13 νοσηλευτές και βοηθοί νοσηλευτές και μία βοηθός θαλάμου, που έχουν τη νοσηλευτική ευθύνη και για τις 8 κλίνες της Πλαστικής Χειρουργικής κλινικής. Αντίστοιχα, στη Γενική ΜΕΘ (με 8 κλίνες) εργάζονται μόνο 20 νοσηλευτές και βοηθοί νοσηλευτές και μία βοηθός θαλάμου και στη ΜΕΘ Κέντρου Εγκαυμάτων, (με 8 κλίνες)  εργάζονται μόνο 21 νοσηλευτές και βοηθοί νοσηλευτές, μία βοηθός θαλάμου και ένας τραυματιοφορέας. Πολλοί από τους εργαζόμενους είναι συμβασιούχοι και παραμένουν σε εργασιακή ομηρία διαρκείας.

Αποτέλεσμα της επικίνδυνης υποστελέχωσης είναι οτι η αναλογία νοσηλευτών ανα κλίνη είναι 2,6 νοσηλευτές ανα κλίνη ΜΕΘ, δηλαδή πολύ μικρότερη από την αναλογία 6 νοσηλευτές ανα κλίνη ΜΕΘ που η ελάχιστη απαίτηση λιετουργίας που εισηγείται το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας, σύμφωνα με τα διεθνή επιστημονικά πρότυπα, και 1,3 νοσηλευτές ανα κλίνη στη ΜΑΦ (χωρίς να υπολογίσουμε τις ανάγκες των 8 κλινών της Πλαστικής Χειρουργικής κλινικής) δηλαδή πολύ μικρότερη από την αναλογία 4 νοσηλευτές ανα κλίνη ΜΑΦ που η ελάχιστη απαίτηση λιετουργίας που εισηγείται το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας, σύμφωνα με τα διεθνή επιστημονικά πρότυπα.

Παραβιάζεται ακόμη και η υπουργική εγκύκλιος για αναλογία 3 νοσηλευτές ανα κλίνη ΜΕΘ και 2 νοσηλευτές ανα κλίνη ΜΑΦ και η οποία εντελώς αυθαίρετα προβλέπει πολύ μικρότερη στελέχωση σε σχέση με τα διεθνή επιστημονικά πρότυπα και την εισήγηση του ΚΕΣΥ. Ταυτόχρονα, δεν καλύπτονται οι ανάγκες σε τραυματιοφορείς, βοηθούς θαλάμου και καθαριστές, ενώ οι ελλείψεις σε φυσικοθεραπευτές καλύπτονται προσωρινά με συμβασιούχους.

Παρόμοιες είναι οι ελλείψεις προσωπικού σε όλες τις κλινικές, στα Χειρουργεία – Αναισθησιολογικό και Αποστείρωση, στην Αιμοδοσία, στα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία, στο Τμήμα Επειγόντων Προσωπικού, στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, τη ΜΕΚ και το Αιμοδυναμικό εργαστήριο, δεδομένου ότι παραμένουν κενές 134 θέσεις νοσηλευτικού και μαιευτικού προσωπικού και 62 θέσεις τραυματιοφορέων και βοηθών θαλάμου. 

Η μεγάλη έλλειψη προσωπικού έχει σοβαρότατες συνέπειες στην ασφάλεια της παρεχόμενης νοσηλευτικής φροντίδας αλλά και στην επιβάρυνση της υγείας των εργαζομένων από τις αλλεπάλληλες βάρδιες, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τους εργαζόμενους των Χειρουργείων – Αναισθησιολογικού και της ΜΕΘ Κέντρου Εγκαυμάτων που τους οφείλονται συνολικά 5.800 ημέρες ανάπαυσης. 

Αυτά είναι τα αποτελέσματα χρόνιας υποστελέχωσης των δημόσιων μονάδων υγείας από όλες τις κυβερνήσεις, που οξύνθηκε ακόμα περισσότερο με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ, όπως καταγράφεται από το γεγονός οτι από τον Οκτώβριο 2021 μέχρι τον Αύγουστο 2025, στο ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο, μειώθηκαν οι μόνιμοι εργαζόμενοι κατά 77 και οι συμβασιούχοι κατά 54 εργαζόμενους.

Ζητάμε να προχωρήσετε σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες, ώστε:

► να ενισχυθούν η ΜΑΦ και οι ΜΕΘ με νοσηλευτικό και βοηθητικό υγειονομικό προσωπικό και να χορηγηθούν όλες οι οφειλόμενες ημέρες ανάπαυσης. Να προκηρυχθούν όλες οι κενές θέσεις νοσηλευτών, μαιών, βοηθών νοσηλευτών, τραυματιοφορέων και βοηθών θαλάμου του ΘΡΙΑΣΙΟΥ νοσοκομείου.

 ► να συσταθούν και να προκηρυχθούν 4 επιπλέον οργανικές θέσεις ειδικευμένων εντατικολόγων, λαμβάνοντας υπόψη την έλλειψη εξειδικευόμενων γιατρών στις ΜΕΘ του νοσοκομείου.

► με νομοθετική ρύθμιση, να μονιμοποιηθούν οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

       Ο Πρόεδρος                     Η Γραμματέας

Βαρδαβάκης Μανώλης                         Αγγελοπούλου Βαλεντίνα

EΠΟ Σαλαμινομάχοι: Με αλληλεγγύη, ανθρωπιά και ενότητα θα σταθούμε ξανά όρθιοι

 

Επο Σαλαμινομάχοι

Υπάρχουν στιγμές που μια ολόκληρη κοινωνία δοκιμάζεται και οι λέξεις μοιάζουν πολύ μικρές για να περιγράψουν τον πόνο.

Η Σαλαμίνα μας περνά μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της. Η καταστροφή που άφησε πίσω της η πυρκαγιά έχει προκαλέσει ανείπωτη θλίψη και έχει σημαδέψει πολλές οικογένειες και συμπολίτες μας.

Οι Σαλαμινομάχοι εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στις οικογένειες που έχασαν δικούς τους ανθρώπους και ευχόμαστε δύναμη και κουράγιο σε όλους όσοι δοκιμάζονται από τις συνέπειες της καταστροφής.

Παράλληλα, αισθανόμαστε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε και να τιμήσουμε όλους εκείνους που έδωσαν μάχη μέσα στις φλόγες: Πυροσβέστες, Εθελοντές, ανθρώπους της Πολιτικής Προστασίας και όλους τους συμπολίτες μας που στάθηκαν με κουραγιο και αυταπάρνηση όπου υπήρχε ανάγκη.

Ως αθλητική οικογένεια, γνωρίζουμε καλά τι σημαίνει να αγωνίζεσαι όλοι μαζί για έναν κοινό σκοπό.

Αυτές τις δύσκολες ώρες, στεκόμαστε δίπλα στους ανθρώπους της Σαλαμίνας.

Με αλληλεγγύη, ανθρωπιά και ενότητα θα σταθούμε ξανά όρθιοι.

Οι Σαλαμινομάχοι είμαστε και θα είμαστε δίπλα στη Σαλαμίνα.

Με σεβασμό,

Το Διοικητικό Συμβούλιο των Σαλαμινομάχων

ΑΙΑΣ 1931: Σήμερα είμαστε όλοι Σαλαμίνα

 

ΑΙΑΣ 1931 / Αίαντας Σαλαμίνας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Η σημερινή ημέρα αφήνει βαθιά πληγή στη Σαλαμίνα μας.

Με βαθιά θλίψη στεκόμαστε δίπλα στις Οικογένειες που θρηνούν τους Ανθρώπους τους, στους Συμπολίτες μας που τραυματίστηκαν και σε όλους όσοι είδαν τις περιουσίες και τους κόπους μιας ζωής, να χάνονται μέσα στις φλόγες.

Η σκέψη μας βρίσκεται επίσης στους Πυροσβέστες, στους Εθελοντές, στις Δυνάμεις Πολιτικής Προστασίας, και σε κάθε άνθρωπο που βρέθηκε στην πρώτη γραμμή και έδωσε τη δική του μάχη, για να προστατεύσει ανθρώπινες ζωές και το Νησί μας.

Σε τέτοιες στιγμές τα λόγια είναι λίγα.

Η Σαλαμίνα πονάει και μαζί της πονάμε όλοι.

Ο Αθλητικός Σύλλογος ΄΄Αίας Σαλαμίνας΄΄, το Διοικητικό Συμβούλιο, οι Αθλητές / Αθλήτριες και ολόκληρη η Αθλητική ΄΄Οικογένεια του Συλλόγου ΄μας, εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στις Οικογένειες των θυμάτων, και την αμέριστη συμπαράστασή μας σε όλους τους πληγέντες.

Σήμερα είμαστε όλοι μία Οικογένεια.

Σήμερα είμαστε όλοι Σαλαμίνα.

Με σεβασμό,

Το Διοικητικό Συμβούλιο

του Αθλητικού Συλλόγου Αίας Σαλαμίνας.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Με βαθιά θλίψη ο Αθλητικός Σύλλογος ''Αίας Σαλαμίνας'' στέκεται δίπλα στο φίλο Εξωραϊστικό Σύλλογο Περιστερίων Σαλαμίνας ''ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ''.

Στις δύσκολες αυτές ώρες, η σκέψη μας είναι πρώτα και πάνω από όλα στις Οικογένειες που θρηνούν τους δικούς τους ανθρώπους, στους Συμπολίτες μας που δίνουν μάχη για να κρατηθούν όρθιοι μετά τους τραυματισμούς τους, και σε όλους εκείνους που μέσα σε λίγες ώρες είδαν τον κόπο μιας ολόκληρης ζωής, τα Σπίτια και τις περιουσίες τους, να γίνονται στάχτη.

Για εμάς στον Αίαντα, τα ''ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ'' δεν είναι απλά ένας άλλος Σύλλογος. Είναι Οικογένεια. Μας συνδέουν τα τελευταία χρόνια άρρηκτοι δεσμοί φιλίας, συνεργασίας και αλληλοσεβασμού, δεσμοί που επισφραγίζονται στο πρόσωπο του Προέδρου τους κ. Απόστολου Ρούσσου, ο οποίος αποτελεί ενεργό Μέλος του Διοικητικού μας Συμβουλίου και Υπεύθυνος της Ακαδημίας Ποδοσφαίρου του Συλλόγου μας.

Από το πρώτο λεπτό της φονικής πυρκαγιάς, ο Πρόεδρός μας κ. Παναγιώτης Παπαδημητρίου βρέθηκε αυτοπροσώπως δίπλα τους, στην πρώτη γραμμή, προσφέροντας κάθε δυνατή βοήθεια, όπως επιτάσσει το ανθρώπινο καθήκον.

Τέτοιες στιγμές τα Πρωταθλήματα, οι νίκες και οι διακρίσεις μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Προέχει ο άνθρωπος. Προέχει η Αλληλεγγύη.

Το Διοικητικό Συμβούλιο, οι Προπονητές, οι Αθλητές και οι Αθλήτριες όλων των Τμημάτων μας και ολόκληρη η μεγάλη Αθλητική Οικογένεια του Αίαντα Σαλαμίνας, εκφράζουμε τα πιο ειλικρινή και θερμά μας συλλυπητήρια στις Οικογένειες των θυμάτων.

Δηλώνουμε δε την αμέριστη συμπαράστασή μας σε όλους τους πληγέντες, και ότι θα σταθούμε δίπλα τους έμπρακτα για όσο χρειαστεί, μέχρι να επουλωθούν οι πληγές.

Η σκέψη μας είναι στα Περιστέρια. Η καρδιά μας είναι μαζί σας.

Εκ του Δ.Σ.

Α.Σ. Αίας Σαλαμίνας 

«Θα έρθω με την καραμπίνα και θα αφήσω ορφανά παιδιά»: Απειλές σε βάρος τους καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι της ΔΥΠΑ

...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Για εργασία υπό το καθεστώς απειλών κάνουν λόγο οι εργαζόμενοι στη ΔΥΠΑ, όπως αναφέρει η Ομοσπονδία υπαλλήλων ΟΑΕΔ , αναφέροντας πως άνεργος πολίτης απείλησε εργαζόμενους της ΔΥΠΑ, με τη φράση «Θα έρθω με την καραμπίνα και θα αφήσω ορφανά παιδιά», επειδή δεν έχει παραλάβει την προπληρωμένη κάρτα και, ως εκ τούτου, δεν έχει λάβει το επίδομα ανεργίας του, παρότι οι εργαζόμενοι της Υπηρεσίας έχουν ολοκληρώσει κανονικά όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες.

Η φράση που θορύβησε τους εργαζόμενους, παραπέμπει σε γεγονός που συνέβη τον Απρίλιο, όταν 89χρονος είχε εισβάλλει στον ΕΦΚΑ Πετραλώνων με καραμπίνα και ακολούθως στο Ειρηνοδικείο Αθηνών.

Στη σχετική ανακοίνωση αναφέρεται πως: «Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σοβαρό περιστατικό, το οποίο δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ένα μεμονωμένο γεγονός. Δεν είναι η πρώτη φορά που εργαζόμενοι της ΔΥΠΑ βρίσκονται αντιμέτωποι με απειλητικές και επιθετικές συμπεριφορές εξαιτίας των προβλημάτων που έχουν δημιουργηθεί με την προπληρωμένη κάρτα.

Ως Ομοσπονδία είχαμε προειδοποιήσει εγκαίρως. Από την πρώτη στιγμή που το σχετικό νομοθέτημα κατατέθηκε στη Βουλή, είχαμε επισημάνει ότι η εφαρμογή της προπληρωμένης κάρτας δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στους ανέργους, αλλά και κινδύνους για τους εργαζόμενους της ΔΥΠΑ, οι οποίοι καλούνται καθημερινά να διαχειριστούν την αγανάκτηση των πολιτών χωρίς να έχουν την ευθύνη για τις δυσλειτουργίες του συστήματος.
Δυστυχώς, επιβεβαιωνόμαστε».

Ακολούθως τονίζουν πως: «Η Διοίκηση της ΔΥΠΑ και το Υπουργείο Εργασίας οφείλουν να αναλάβουν άμεσα τις ευθύνες τους και να προχωρήσουν στις αναγκαίες αλλαγές. Δεν έχουν το δικαίωμα να "πετούν το μπαλάκι" στις τράπεζες και στα ΕΛΤΑ. Το πρόβλημα δεν λύνεται με μετακύλιση ευθυνών. Η αιτία των προβλημάτων βρίσκεται στον ίδιο τον σχεδιασμό, στη νομοθέτηση και στον τρόπο εφαρμογής της προπληρωμένης κάρτας.

Οι εργαζόμενοι της ΔΥΠΑ δεν μπορεί να μετατρέπονται σε «σάκο του μποξ» για τις δυσλειτουργίες ενός συστήματος που δεν σχεδίασαν και δεν αποφάσισαν οι ίδιοι. Η προστασία της σωματικής ακεραιότητας και της ασφάλειας των εργαζομένων αποτελεί αυτονόητη υποχρέωση της Διοίκησης.
Απαιτούμε:

• Άμεση παρέμβαση της Διοίκησης της ΔΥΠΑ για το συγκεκριμένο σοβαρό περιστατικό.
• Άμεσα μέτρα για την προστασία των εργαζομένων από απειλές, εκφοβισμό και επιθετικές συμπεριφορές.
• Να σταματήσει η μετακύλιση των ευθυνών
• Να αντιμετωπιστούν άμεσα τα προβλήματα που προκαλεί η προπληρωμένη κάρτα στους ανέργους και στις υπηρεσίες της ΔΥΠΑ.
• Να καταργηθεί η προπληρωμένη κάρτα και να επανεξεταστεί συνολικά το συγκεκριμένο σύστημα καταβολής των επιδομάτων.
  Οι εργαζόμενοι της ΔΥΠΑ δεν είναι υπεύθυνοι για τις κυβερνητικές επιλογές και τις δυσλειτουργίες του συστήματος.
  Δεν θα επιτρέψουμε να κινδυνεύουν εργαζόμενοι επειδή η Διοίκηση και το Υπουργείο αρνούνται να αναγνωρίσουν και να διορθώσουν ένα προβληματικό σύστημα. Η ασφάλεια των εργαζομένων είναι αδιαπραγμάτευτη».

Σχετική είδηση: Επίθεση 89χρονου με καραμπίνα στο Ειρηνοδικείο στη Λουκάρεως και στον ΕΦΚΑ Κεραμεικού: Πέντε τραυματίες – Αναζητείται ο δράστης

17 Αυγούστου 1944 - Το Μπλόκο της Κοκκινιάς

 

Hμέρα φορτισμένη από ιστορικές μνήμες η σημερινή, καθώς σαν σήμερα έγινε το Μπλόκο της Κοκκινιάς. Στο σύνδεσμο που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε το αφιέρωμα που έχουμε κάνει στο παρελθόν.

Διαβάστε ΕΔΩ αναλυτική αναφορά μας στην ιστορία του Μπλόκου

Έρευνες ανεξάρτητα από τα μποφόρ

 

Τα μπουρινια δεν μας πτοούν, τα κύματα επίσης, τις θερμοκρασίες τις αγνοούμε, όταν έχουμε στοχοπροσηλωθει στις έρευνες που ετοιμάζουμε για εσάς.

Συνεπώς το Σαββατοκύριακο που έρχεται θα μπορέσετε να συνδυάσετε τον πρωινό σας καφέ είτε στο σπίτι μπροστά στον υπολογιστή είτε έξω από το κινητό σας τηλέφωνο, διαβάζοντας τις έρευνες που θα αναρτήσουμε. 

Συντονιστείτε διαδικτυακά με το blog μας και εντύπως με τα βιβλία μας. 

Η ιστορική μνήμη στο γήπεδο ενάντια στα ναζιστικά εγκλήματα

Με ένα πανό αφιερωμένο στην επέτειο για τα θύματα 82 χρόνια από τα ολοκαυτώματα των Ανωγείων και της Δαμάστας φωτογραφήθηκαν οι δύο ομάδες των μαρτυρικών χωριών πριν από τον φιλικό αγώνα που έδωσαν πριν τρεις μέρες.

16 Αυγούστου 1943 – Η αποφράδα ημέρα για το Μαρτυρικό Κομμένο

...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Σκηνικό δαντικής κόλασης δημιούργησαν τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής στο Μαρτυρικό Κομμένο, την ιστορική έδρα του Δήμου Νικολάου Σκουφά.

Το Κομμένο ήταν ένα μικρό χωριό στην άκρη του Αμβρακικού, στις εκβολές του ποταμού Αράχθου. Πεδινό έδαφος, πνιγμένο στα νερά, τα έλη και την πυκνή βλάστηση, δεν ανέπτυξε κάποια αξιόλογη αντιστασιακή δράση, συμμετείχε απλά στον αγώνα εξασφαλίζοντας τρόφιμα για τα ένοπλα τμήματα των ανταρτών, που η έδρα τους βρισκόταν στις ορεινές περιοχές.

Στις 12 Αυγούστου γερμανική περίπολος εντόπισε στην πλατεία του χωριού αντάρτες του Ε.Δ.Ε.Σ. και του Ε.Λ.Α.Σ. Οι Γερμανοί έφυγαν για να αναφέρουν στη διοίκησή τους την πληροφορία.

Η παρουσία της γερμανικής περιπόλου έγινε αντιληπτή στο χωριό  και έντρομοι οι κάτοικοι κουβάλησαν τ’ αγαθά τους και τα έκρυψαν στα χωράφια τους, στα οποία διανυκτέρευαν και οι ίδιοι, ενώ ο πρόεδρος της κοινότητας Λάμπρος Ζορμπάς ζήτησε την άλλη κιόλας από τις Ιταλικές και τις συνεργαζόμενες με τους κατακτητές αρχές της πόλης Άρτας να πληροφορηθεί σχετικά με την τύχη του χωριού.

Οι αρχές τον διαβεβαίωσαν πως το χωριό του δεν είχε να φοβηθεί τίποτε, γιατί οι αντάρτες δεν ήταν κάτοικοι του Κομμένου. Στις 15 Αυγούστου, ημέρα της Κοίμησης της Παναγίας Θεοτόκου, γιόρταζαν το πανηγύρι τους.

Τα χαράματα της 16ης Αυγούστου 1943 οι στρατιώτες της γερμανικής Βέρμαχτ έπνιξαν στο αίμα και μετέτρεψαν σε στάχτη το Κομμένο, δολοφονώντας κυριολεκτικά 317 αθώους και ανυπεράσπιστους κατοίκους, μεταξύ των οποίων 36 βρέφη και νήπια ηλικίας τεσσάρων μηνών έως πέντε χρονών.

Αποστολή του 12 λόχου ήταν η εξόντωση των ανταρτών που δρούσαν στην περιοχή και η εξαφάνιση του χωριού που τους υποστήριζε και τους προμήθευε με τρόφιμα και άλλα απαραίτητα για την αντίστασή τους εναντίον των Γερμανών.

Διοικητής του 98 Συντάγματος ήταν ο συνταγματάρχης Γιόζεφ Ζάλμινγκερ, που παινευόταν πως μετέτρεψε το 98 σε σύνταγμα για τον Χίτλερ.

Διοικητής του 12 λόχου ήταν ο υπολοχαγός Ρέζερ, πρώην στέλεχος της νεολαίας του Χίτλερ. Οι στρατιώτες ήταν στο σύνολό τους κληρωτοί.

Η περιοχή

Όπως αναφέρει ο Δήμος: "Το Κομμένο βρίσκεται στον κάμπο της Άρτας, στο τέρμα της διαδρομής της Δημοτικής Ενότητας Αράχθου. Τα όρια του οικισμού απέχουν 2 χιλιόμετρα από τη θάλασσα, ενώ τα 8.500 στρέμματα κοινοτικών εκτάσεων που βρέχονται από αυτή, αγκαλιάζουν το δέλτα του Αράχθου, συνθέτοντας ένα από τα πιο όμορφα σημεία του Εθνικού πάρκου του Αμβρακικού τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Το Κομμένο είναι σχεδόν παραθαλάσσιο χωριό, παρά την αριστερή όχθη του ποταμού Αράχθου και βόρεια του όρμου της (Αλυκής) Κοπραίνης.

Το 1928 αριθμούσε 669 κατοίκους, διέθετε δημοτικό σχολείο, τηλεγραφείο, αστυνομικό σταθμό και τελωνείο γ΄ τάξης ενώ το 1952 είχε 778 κατοίκους. Στην απογραφή του 2011 ο νόμιμος πληθυσμός (δημότες) ήταν 836 κάτοικοι και ο μόνιμος 769 κάτοικοι.

Οι κάτοικοι της Τοπικής Κοινότητας Κομμένου ασχολούνται κατά κύριο λόγο με την γεωργία, την κτηνοτροφία και την αλιεία".

Η σφαγή

Επίσης στην ιστοσελίδα του Δήμου Ν. Σκουφά, διαβάζουμε πως: "Κατά τη διάρκεια της Γερμανική κατοχής το 1943 και ειδικότερα το πρωί της επομένης της εορτής της Παναγίας, στις 16 Αυγούστου, το χωριό υπέστη μια ολοκληρωτική καταστροφή από τις γερμανικές κατοχικές δυνάμεις κατά την οποία σφαγιάσθηκε σχεδόν ο μισός πληθυσμός, 317 κάτοικοι, εκ των οποίων οι 97 ήταν μικρά παιδιά και 2 ιερείς. Στη συνέχεια ακολούθησε πυρπόληση όλων των οικιών από την οποία σώθηκαν μόνο δύο. Στη προσπάθεια να διαφύγουν τον όλεθρο οι υπόλοιποι κάτοικοι, 17 ακόμη εξ εκείνων πνίγηκαν στον ποταμό Άραχθο από ανατροπή υπερφορτωμένης λέμβου. Το γεγονός εκείνο που προστέθηκε στις θηριωδίες του πολέμου, φέρεται στην νεότερη ελληνική ιστορία ως η Σφαγή του Κομμένου".

Έρευνα: Νάσος Μπράτσος

Είμαστε για τα πανηγύρια

Με αφορμή σατιρικό βιντεάκι της ηθοποιού Χαραλαμπούδη (που δεν απέχει από την πραγματικότητα), γίνεται χαμός στα social media για την κατάσταση που επικρατεί στα πανηγύρια της Ικαρίας, ειδικά τον Αύγουστο.

Αναδημοσιεύουμε άρθρο μας στην εφημερίδα Documento τον Αύγουστο του 2022 καθώς και την ηλεκτρονική διεύθυνση ΕΔΩ όπου εκτός του δικού μας άρθρου θα διαβάσετε τα άρθρα του Λεωνίδα Βαρδαρού και της Ηρώς Τσαρνά,

..από την εφημερίδα Documento μας ζητήθηκε ένα μικρό άρθρο για τα ικαριώτικα πανηγύρια και το αποτέλεσμα στο φύλλο που κυκλοφορεί.Για το ίδιο θέμα καταθέτουν τις απόψεις τους ο Λεωνίδας Βαρδαρος και η Ηρώ Τσαρνα... 

Η ιστορία των πανηγυριών της Ικαρίας είναι τόσο παλιά, όσο και η ιστορία του νησιού. Στο πιο ασυνήθιστο περιστατικό καταγράφουμε την επανάσταση του 1912, όπου για να διασκεδάσουν τους αιχμαλωτισμένους Τούρκους χωροφύλακες που φοβόταν ότι θα εκτελεστούν τους πήγαν στο πανηγύρι του χωριού Αρέθουσα (17 Ιουλίου της Αγίας Μαρίνας) ώστε να χαλαρώσουν μέχρι να απελαθούν.

Πεζοπόροι, αλλά και με κάθε μέσο που προσέφερε η εποχή, οι πανηγυριώτες ξεκινούσαν για να φτάσουν στο χωριό που διεξάγονταν το πανηγύρι.

Η αφορμή για τον ορισμό τους ήταν κυρίως θρησκευτικές γιορτές και η οργάνωση τους γίνονταν πάντα με συλλογική και μη αμειβόμενη εργασία και ο σκοπός τους ήταν και ήταν κοινωφελής, αφού ορίζονταν εκ των προτέρων που θα κατευθύνονταν τα χρήματα που θα προέκυπταν (πχ τσμεντοστρώσεις χωμάτινων δρόμων, επισκευές εκκλησιών, ανέγερση πολιτιστικών χωρών, κλπ). Γι' αυτό και οι τιμές ειδικά στο κρέας των πανηγυριών ήταν πάντα πιο τσιμπημένες για να βγει κέρδος για το χωριό και τον σκοπό που έθετε. Επίσης στο παρελθόν η υποδομή τους (πάγκοι, τραπέζια, καρέκλες, μαχαιροπήρουνα) ήταν δανεικά από τα σπίτια του κάθε χωριού, στην εξέλιξή τους οι σύλλογοι εξοπλίστηκαν με τα απαραίτητα και έτσι δεν χρειάζονται πια ρεφενέδες υποδομής.

Με τα χρόνια και την προσέλευση αρκετών τουριστών, ειδικά νεολαίας, ο θεσμός διαδόθηκε, αγαπήθηκε, αλλά έγινε μη λειτουργικός, αφού οι υποδομές του νησιού στενάζουν τις πιο τουριστικές ημέρες του Αυγούστου και αυτό αποτυπώνεται και στα πανηγύρια. Προσωπική μου άποψη είναι ότι όσα είναι έξω από την καρδιά του καλοκαιριού διατηρούν το χρώμα που θυμίζει το παρελθόν τους. Δεν υπάρχει ο θεσμός της "παραγγελιάς", η ορχήστρα παίζει με προσυμφωνημένη αμοιβή και για όλους και δεν χορεύουν μόνο όσοι χαρτζιλικώνουν τους οργανοπαίκτες όπως συμβαίνει αλλού. Μουσικά κυριαρχεί ο Ικαριώτικος, νησιώτικά και λαϊκά τραγούδια.

Μετά από μία διετία κορονοϊού, τα πανηγύρια ξανάρχισαν με επιφυλάξεις ως προς τη συμμετοχή του κόσμου σε αυτά, αφού κορονοϊός, αυξημένο κόστος βενζίνης και ευρύτερα η ακρίβεια δεν ήταν δυνατόν να αφήσουν και αυτά αλώβητα. Μιλάμε για τη γενική εικόνα και το μέχρι στιγμής μέσο όρο τους και όχι για μερικά που πάντα είχαν μαζική προσέλευση. Αν διατηρούν ένα στοιχείο συλλογικότητας ως προς τη διοργάνωση και τους στόχους τους, παρά τις αλλαγές που υπάρχουν στις ιστορικές περιόδους που αυτά εξελίσσονταν.

Διακρίνονται σε ημερήσια που ξεκινούν προς το μεσημέρι και τελειώνουν λίγο μετά τα μεσάνυχτα και σε «κανονικά», που ξεκινούν το βράδυ και τελειώνουν τουλάχιστον στην επόμενη ανατολή. Υπάρχουν και στιγμές που αναβάλλονται για σοβαρούς λόγους όπως έγινε αυτή τη χρονιά στις περιοχές από τις οποίες κατάγονταν ο αδικοχαμένος 17χρονος που πνίγηκε τον Ιούλιο και λόγω πένθους ακυρώθηκαν.

Απεργία της ΟΙΥΕ στην ΤΕΧΑΝ στις 18 Αυγούστου

 

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 18 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΙΣ 10.00 π.μ.

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΑΝ ΣΤΗ ΔΑΦΝΗ!

ΤΩΡΑ ΝΑ ΕΞΟΦΛΗΘΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΟΦΕΙΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ!

ΤΩΡΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΜΑΣ!

Η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ελλάδας με απόφασή της προκηρύσσει 24ωρη πανελλαδική  απεργία για τους εργαζόμενους στην ΤΕΧΑΝ για την Τρίτη 18 Αυγούστου. Στηρίζει τον δίκαιο αγώνα των εργαζόμενων στην ΤΕΧΑΝ που απαιτούν την εξόφληση του συνόλου των δεδουλευμένων τους, να σταματήσουν οι απολύσεις και οι εκδικητικές μετακινήσεις  και να παρθούν μέτρα για την προστασία της υγείας και της ασφάλειάς τους.    

Η εργοδοσία της ΤΕΧΑΝ  την ώρα που ανακοινώνει νέες επιδοτήσεις από τη νέα μεγάλη πίτα εκατομμυρίων ευρώ συνεχίζει για δεύτερο μήνα να έχει απλήρωτους τους εργαζομένους χωρίς να ενδιαφέρεται για τις καθημερινές ανάγκες των ίδιων και των οικογενειών τους, ενώ προσπαθεί να τους πιέσει σε παραίτηση με εκβιαστικές μετακινήσεις και αναγκαστικές άδειες.

Είναι η ίδια εργοδοσία που επιβεβαιωμένα επικρατούν  άθλιες συνθήκες στους χώρους δουλειάς και που στον καύσωνα εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων.

Ταυτόχρονα κρύβεται από τα σωματεία που προσπαθούν να πάρουν απαντήσεις για τα δεδουλευμένα και τα δικαιώματα των συναδέρφων.

Τα συνδικάτα έχουν καταγγείλει τα παραπάνω στην Επιθεώρηση Εργασίας, στην Εισαγγελία, στο Υπουργείο Εργασίας, γνωρίζουν όλοι για την κατάσταση των συνάδερφων που έχει δημιουργήσει η εργοδοσία.

Καλούμε κάθε αρμόδιο φορέα να προχωρήσει άμεσα στους απαραίτητους ελέγχους.

Καμία θυσία για τα κέρδη τους!

Οργανωνόμαστε στα σωματεία και συνεχίζουμε τον αγώνα!

Δυναμώνουμε την αλληλεγγύη!

Καλούμε κάθε συνάδερφο να έρθει σε επαφή με τα σωματεία γιατί εκεί βρίσκεται η δικιά μας δύναμη απέναντι σε όλους αυτούς που προσπαθούν να σμπαραλιάσουν τη ζωή μας.

Σύλλογος Εργαζομένων Νοσοκομείου Νίκαιας: Για τη σύλληψη εργαζομένων στην ιδιωτική εταιρεία φύλαξης

 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΡΑΤΙΚΟΥ-ΝΙΚΑΙΑΣ 

Το γεγονός της σύλληψης 5 εργαζομένων στην Ιδιωτική Εταιρεία Φύλαξης που έχει συνάψει σύμβαση με το Νοσοκομείο της Νίκαιας επειδή δεν είχαν άδεια εργασίας σεκιούριτι αποδεικνύει με τον χειρότερο τρόπο αυτό που οι υγειονομικοί και τα σωματεία μας έχουμε επισημάνει σε όλους τους τόνους: Το ξεπούλημα της φύλαξης των νοσοκομείων σε ιδιωτικές εργολαβικές εταιρείες σε καμία περίπτωση δεν συμβάλλει στην ασφάλεια ασθενών και υγειονομικών. 

Η ιδιωτική εταιρεία που πληρώνεται με αστρονομικά ποσά από τη διοίκηση του νοσοκομείου για τη φύλαξη (7500 ευρώ για ένα μήνα!) δεν έχει κάνει ούτε το αυτονόητο. Να φροντίσει δηλαδή οι εργαζόμενοι που απασχολούνται σε έναν ευαίσθητο και με ιδιαίτερες απαιτήσεις χώρο, όπως ένα νοσοκομείο, να έχουν λάβει την απαραίτητη εκπαίδευση και πιστοποίηση, ώστε να μπορούν να διασφαλίσουν την ασφάλεια εργαζομένων και ασθενών. Ειδικά σε ένα γενικό νοσοκομείο, όπως το νοσοκομείο της Νίκαιας, στο οποίο σε κάθε εφημερία εξετάζονται πάνω από 700 ασθενείς και καθημερινά υποδέχεται εκατοντάδες, η φύλαξη είναι πολύ σημαντικός τομέας. 

Η πολιτική του ξεπουλήματος βασικών υπηρεσιών του νοσοκομείου, όπως η φύλαξη, σε ιδιώτες, που εφαρμόζεται από όλες τις ως τώρα κυβερνήσεις και απογειώθηκε από την τωρινή κυβέρνηση της ΝΔ, ακολουθείται πιστά από την διοίκηση του Νοσοκομείου Νίκαιας, παρά τις συνεχείς επισημάνσεις μας ότι η εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση έχει άμεσο αντίκτυπο και στην ποιότητα. 

Δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι η ευθύνη για την κατάσταση που δημιουργήθηκε βαραίνει την εργολαβική εταιρεία και την διοίκηση του νοσοκομείου που σύναψε σύμβαση μαζί της και όχι τους εργαζόμενους, που σαν εξιλαστήρια θύματα σέρνονται στο κρατητήριο. Ο έλεγχος των απαραίτητων δικαιολογητικών είναι ευθύνη του εργοδότη και αυτός θα έπρεπε να είναι υπόλογος. Όπως επίσης ευθύνη του εργολάβου και της διοίκησης είναι ότι σήμερα μετά τη σύλληψη των εργαζομένων, το νοσοκομείο έμεινε χωρίς φύλαξη. 

Απαιτούμε την ενίσχυση της φύλαξης του νοσοκομείου με μόνιμο προσωπικό. Να μονιμοποιηθούν τώρα όλοι οι συμβασιούχοι. Η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, που τις τελευταίες μέρες χύνει «κροκοδείλια δάκρυα» για την ασφάλεια των υγειονομικών και η διοίκηση του νοσοκομείου να αναλάβουν τις ευθύνες τους! 

Σύλλογος Εργαζομένων Νοσοκομείου Νίκαιας

Αλμυρός 15 Αυγούστου 1943 - Τα αιματηρά αντίποινα των Ιταλών

 

...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Στην αντίστροφη μέτρηση - λιγότερο από ένα μήνα - από την ανακωχή των Ιταλών, ήταν γραφτό να προστεθεί μία αιματηρή σελίδα στην παρουσία τους με την ιδιότητα του καταχτητή, χωρίς να έχουν νικήσει στον πόλεμο, αλλά να έχουν επιβληθεί με τις πλάτες των Γερμανών.

Λίγες ημέρες πριν τα γεγονότα του Αυγούστου, υπήρξε αλλαγή στην ηγεσία των ιταλικών δυνάμεων της περιοχής με τον καινούργιο επικεφαλής (Αδόλφος Ινφάντε) να μην ανήκει στο μουσολινικό στρατόπεδο και να διακηρύσσει ότι σκοπός του ήταν να σταματήσει η καταπίεση του ελληνικού πληθυσμού.

Στη δύναμη της Πινερόλο ανήκαν και φανατικοί Μουσολινικοί αξιωματικοί που είχαν πρωτοστατήσει σε ωμότητες εναντίον του ελληνικού πληθυσμού.

Στις 14 Αυγούστου οι αντάρτες πραγματοποιούν επίθεση στους Ιταλούς εκτιμώντας ότι αρκετοί εξ αυτών θα παραδοθούν, υπήρχαν άλλωστε πληροφορίες εκ των έσω, γεγονός όμως που δεν συνέβη, με αποτέλεσμα να ξεκινήσουν σφοδρές μάχες και να σταλούν ενισχύσεις Γερμανών από το Βόλο και τη Λάρισα. Μετά από διήμερη μάχη οι ανταρτικές δυνάμεις υποχώρησαν.

Ακολούθησαν ιταλικά αντίποινα στον πληθυσμό με 35 εκτελέσεις Ελλήνων στις 15 Αυγούστου, κατόπιν συνεργασίας των Ιταλών με Έλληνες δοσίλογους, αλλά και βολές τις επόμενες ημέρες προς τα σπίτια του χωριού, από τις 17 έως τις 25 Αυγούστου, χωρίς να υπάρχει επίθεση ανταρτών, αλλά εν ψυχρώ βολές κατά κατοικημένων περιοχών από αμάχους. Επίσης λεηλατήθηκαν σπίτια και καταστήματα από τους κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους.

Τελικός απολογισμός άλλοι 32 νεκροί άμαχοι (εκτός των εκτελεσθέντων που προαναφέραμε) και 265 συλληφθέντες που μετά κόπων και βασάνων απελευθερώθηκαν σταδιακά με παρέμβαση του Μητροπολίτη Δημητριάδος Ιωακείμ.

Στο βιβλίο του Θ. Τσαμπίρα «Ο Αλμυρός στις φλόγες», αναφέρεται σαν απολογισμός 60 νεκροί, 238 καμένα σπίτια, 200 αποθήκες, 144 μαγαζιά και 28 φυλακισμένοι αγωνιστές, καθώς και 800 ζώα σκοτωμένα.

Παρ’ όλα αυτά μετά τη συνθηκολόγηση των Ιταλών, ένα σημαντικό μέρος τους που ανήκε στη μεραρχία Πινερόλο, παρέδωσε τον οπλισμό του στους αντάρτες και τους ακολούθησε, αντί να συνεχίσει στο πλευρό των Γερμανών. Άλλα τμήματα της Πινερόλο αιχμαλωτίστηκαν από τους Γερμανούς και άλλα συνεργάστηκαν με αυτούς, πάντως η Πινερόλο ήταν η μόνη μεγάλη ιταλική μονάδα, τμήματα της οποίας συμφώνησαν να συνεργαστούν με την ελληνική αντίσταση.

Για τις επιλογές αυτές οι Ιταλοί (όχι μόνο στην περίπτωση του Αλμυρού, αλλά δεν είναι της παρούσης η αναλυτική αναφορά) πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος στους Γερμανούς, σε όσες περιπτώσεις ήρθαν αντιμέτωποι.

Υ.Γ. αντλήθηκαν στοιχεία από το βιβλίο "Η Μεραρχία Πινερόλο" του Χαράλαμπου Κ. Αλεξάνδρου

Απεργία – Αποχή από τον Προληπτικό Έλεγχο από τις 17.8.26 έως και τις 26.8.26

 Δελτίο Τύπου 

Απεργία – Αποχή  

από τον Προληπτικό Έλεγχο 

από τις 17.8.26 έως και τις 26.8.26 

 

Μετά από απόφαση του Γενικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας μας και την nκοινοποίηση του προβλεπόμενου εξωδίκου προς την Πολιτική Ηγεσία και την Ηγεσία της  ΑΑΔΕ, ο κλάδος μας Απεργεί – Απέχει από τη διαδικασία του προληπτικού ελέγχου για  το διάστημα από 17.8.26 έως και 26.8.26. 

Η όξυνση των χρόνιων προβλημάτων κατά τη διενέργεια των προληπτικών  ελέγχων, η έλλειψη στοιχειώδους υλικοτεχνικής υποδομής, η ακραία υποστελέχωση των υπηρεσιών, οι διαρκείς υπερβάσεις του ωραρίου, οι απλήρωτες υπερωρίες, τα  ακατάλληλα ή και επικίνδυνα υπηρεσιακά οχήματα κ.λπ., δεν παραβιάζουν μόνο  βασικές προβλέψεις της εργατικής νομοθεσίας (την εφαρμογή της οποίας ελέγχει η  ΑΑΔΕ για τις επιχειρήσεις !!!) αλλά δημιουργούν συνθήκες άμεσων και διαρκών  κινδύνων για τους εργαζόμενους. 

Παρά τις συνεχείς και έντονες επισημάνσεις απ’ την πλευρά μας όλων των  ανωτέρω, την προαναγγελία κινητοποιήσεων και τις προσκλήσεις προς τη Διοίκηση της  ΑΑΔΕ να προσέλθει στον απαιτούμενο (και θεσμικά προβλεπόμενο) διάλογο για την 

επίλυση των σοβαρών αυτών ζητημάτων, αντιμετωπίσαμε προκλητική αδιαφορία,  αλλά και… απειλές.  

Η στάση αυτή της Διοίκησης της ΑΑΔΕ δεν είναι μόνο προσβλητική για τους  εργαζόμενους, αλλά κυρίως δημιουργεί συνθήκες εργασίας που μας θέτουν σε  άμεσους και καθημερινούς κινδύνους.  

Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Με απόφαση του Γενικού  Συμβουλίου προχωράμε (ως προειδοποιητική κίνηση) σε αποχή από τον προληπτικό  έλεγχο για το Διάστημα από 17.8.26 έως και 26.8.26 και σε περίπτωση μη ανταπόκρισης της Διοίκησης και μη επίλυσης των σοβαρών προβλημάτων, θα αποφασίσουμε και για  τα επόμενα βήματά μας. 

Για την  Εκτελεστική Επιτροπή της ΠΟΕ Δ.Ο.Υ. 

Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ                                           

ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ                                                       

Ο ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ 

ΠΑΤΙΔΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ