Σωματείο Εργαζομένων Κέντρων Πρόληψης Εξάρτησης: Δελτίο τύπου με αφορμή τα εγκαίνια στην ιδιωτική μονάδα "πρόληψης"

 ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΩΝ ΕΞΑΡΤΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ ΨΥΧΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

Σωματείο Εργαζομένων Κέντρων Πρόληψης Εξάρτησης: Δελτίο τύπου με αφορμή τα εγκαίνια στην ιδιωτική μονάδα "πρόληψης"

Email: prolipsiworkers@gmail.com

Αθήνα, 17/9/26

Δελτίο Τύπου

Σύμφωνα με την κυβέρνηση και συγκεκριμένα με τον Υπουργό Υγείας, στις 16/9/26, υλοποιήθηκε μια ακόμα «σπουδαία μεταρρύθμιση», καθώς εγκαινιάστηκε η πρώτη αδειοδοτημένη ιδιωτική μονάδα πρόληψης των εξαρτήσεων στην Ελλάδα, γράφοντας ιστορία καθώς κατόρθωσε  να περάσει όλα τα στάδια ελέγχου και να λάβει την άδεια». 

Η σπουδαία αυτή μεταρρύθμιση μας φέρνει αντιμέτωπους/ες με την σημερινή πραγματικότητα της ιδιωτικοποίησης του χώρου της απεξάρτησης και πρόληψης των εξαρτήσεων στη χώρα. Λίγα χρόνια πριν αναδεικνύαμε το γεγονός ότι ο χώρος της απεξάρτησης παραμένει σχετικά ανέπαφος από την επιχειρηματικότητα και τα ιδιωτικά κεφάλαια, γνωρίζοντας ότι αποτελεί στόχο και  μια σοβαρή «ευκαιρία» ως  φιλέτο κερδοφορίας στην βάση της  εκμετάλλευσης του ανθρώπινου ψυχικού πόνου. 

Η συζήτηση για τις ιδιωτικές δομές πρόληψης και  αντιμετώπισης των εξαρτήσεων αφορά ένα πολύ ευρύτερο ζήτημα: Ποιος έχει την ευθύνη για την πρόληψη, τη θεραπεία και την απεξάρτηση στη χώρα και  με ποιους όρους πρέπει να σχεδιάζονται και να παρέχονται αυτές οι υπηρεσίες σε όσους/όσες το έχουν ανάγκη;

ΟΙΥΕ - Ανακοίνωση για τις απολύσεις στη Νέα Αττική Οδό

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟ

ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ – Η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΣΤΗ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΣΕ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Από τον Οκτώβρη του 2024, με την παραχώρηση της Αττικής Οδού στη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, εκατοντάδες εργάζονται κάτω από ένα απαράδεκτο καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας και ομηρίας και με γνωστή την επιδίωξη της εργοδοσίας να ξεμπερδεύει με τους περισσότερους από αυτούς.

Στο τέλος Σεπτέμβρη λήγουν οι συμβάσεις 150 εργαζομένων στα διόδια, ενώ στις 5 Οκτώβρη 150 ακόμα που εργάζονται στη συντήρηση του αυτοκινητόδρομου βρίσκονται στον αέρα. Συνολικά 300 εργαζόμενοι κινδυνεύουν να βρεθούν στον δρόμο, με τον όμιλο που έχει αναλάβει την εκμετάλλευσή του να κερδίζει χρόνο είτε με εμπόριο ελπίδας είτε με τον εκφοβισμό, ώστε να προχωρήσει το σχέδιο μείωσης του προσωπικού. Σε αυτό το σχέδιο πλάτη έχει βάλει η κυβέρνηση, οι υπουργοί της Οικονομικών και Υποδομών & Μεταφορών, που έβαλαν φαρδιά πλατιά την υπογραφή τους στη σύμβαση παραχώρησης χωρίς να διασφαλίζουν τους εργαζόμενους και στη συνέχεια σφυρίζουν αδιάφορα.

ΑΔΕΔΥ: Η αλληλεγγύη στον αγώνα των αγροτών δεν ποινικοποιείται

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ AΔΕΔΥ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΕΙΤΑΙ!

Καταδικάζουμε την αυταρχική πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, που ποινικοποιεί τη συνδικαλιστική δράση, την έκφραση αλληλεγγύης των εργαζομένων. Αυτό εκφράζεται και με την πρόσφατη κλήση ως ύποπτη από το Τμήμα Τροχαίας Κατερίνης σε ανωμοτί εξέταση, της συναδέλφισσας Ναυσικά Ζαμαντζά, Δασολόγου, υπαλλήλου της Διεύθυνσης Δασών Πιερίας,  γιατί, σύμφωνα με την κλήση, στις 27/12/2025, συμμετείχε μαζί με αγρότες και άλλους αγωνιστές, στις αγροτικές κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν από τις 27 έως τις 30 Δεκέμβρη 2025.

Η συνάδελφος δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να σταθεί έμπρακτα στο πλευρό των αγωνιζόμενων αγροτών, υλοποιώντας στην πράξη τις αποφάσεις αλληλεγγύης της ΑΔΕΔΥ, δεκάδων σωματείων, συλλόγων, Ομοσπονδιών του Δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, που καλούσαν σε πολύμορφη στήριξη και συμμετοχή στις αγροτικές κινητοποιήσεις, στον δίκαιο αγώνα των ανθρώπων της πρωτογενούς παραγωγής.

Καταγγέλλουμε την απαράδεκτη και αυταρχική προσπάθεια τρομοκράτησης, η οποία εντάσσεται στη συνολικότερη προσπάθεια ποινικοποίησης των αγώνων και της αλληλεγγύης, όσων εργαζομένων επιλέγουν την αγωνιστική στάση και δεν μένουν θεατές απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, που οξύνει τα προβλήματά μας ως εργαζόμενων, αλλά και αυτά των άλλων λαϊκών στρωμάτων.

Απαιτούμε να σταματήσει τώρα κάθε διαδικασία σε βάρος της συναδέλφου και να πάψει κάθε προσπάθεια ποινικοποίησης της αλληλεγγύης στον αγώνα των αγροτών, αλλά και των διώξεων ενάντια σε αλληλέγγυους και στους αγωνιστές βιοπαλαιστές αγρότες που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Η συνδικαλιστική δράση και η αλληλεγγύη δεν ποινικοποιούνται! Η τρομοκρατία δεν θα περάσει! Η οργάνωση του αγώνα μας είναι η δύναμή μας.

Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

ΣΦΕΑ 1967-1974 για Κασιδιάρη: Δημοκρατικό τείχος απέναντι στους θιασώτες του ναζισμού

φωτο χώρος μνήμης -ΕΑΤ-ΕΣΑ

...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

 «Η αποφυλάκιση του Κασιδιάρη, όπως και ολόκληρης σχεδόν της ηγεσίας της ναζιστικής οργάνωσης, αποτελεί πρόκληση για τα θύματα της εγκληματικής συμμορίας "Χρυσή Αυγή", για τους δημοκρατικούς πολίτες που απαίτησαν και επέβαλαν με τον ανυποχώρητο αγώνα τους την δικαστική της καταδίκη, που ολοκληρώθηκε, αδικαιολόγητα, μετά από 11 χρόνια και, μάλιστα, όχι αμετάκλητα» αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 (ΣΦΕΑ).

Στην ίδια ανακοίνωση τονίζει πως: «Αυτό επιχειρεί να αξιοποιήσει ο εγκληματίας Κασιδιάρης, ώστε να είναι υποψήφιος στις προσεχείς εθνικές εκλογές, αφού και το νομοθετικό πλαίσιο που θέσπισε η κυβέρνηση της ΝΔ, για να αποτρέψει, υποτίθεται, αυτό το ενδεχόμενο, διαπνέεται από την αντιδραστική θεωρία των ‘δύο άκρων’ και την ποινικοποίηση του λαϊκού ριζοσπαστισμού.

Η αποφυλάκιση Κασιδιάρη σε καμία περίπτωση δεν ισοδυναμεί με πολιτική αθώωσή του, ούτε θα σβήσει την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, όσα ‘κοστούμια’ κι αν φορέσουν οι ηγέτες και τα στελέχη της, που έτυχαν προνομιακής μεταχείρισης στις φυλακές, με συνεχείς άδειες και την έκτιση της ποινής τους στο μισό χρόνο.

Είναι πλέον φανερό ότι ο φασισμός δεν αντιμετωπίζεται με νόμους και δικαστικές αποφάσεις, με επικλήσεις στο ανυπόληπτο "κράτους δικαίου", αφού το εθνικιστικό, ρατσιστικό δηλητήριο είναι απαραίτητο, σε συνθήκες πολεμικής οικονομίας - προετοιμασίας για το ιμπεριαλιστική αναδιανομή της ανθρωπότητας.

Τέλος ο ΣΦΕΑ επισημαίνει πως: «Η άνοδος του ακροδεξιού λαϊκισμού στη Γερμανία και η εκλογική επιτυχία της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ δεν σηματοδοτεί απλώς την αναβίωση του γερμανικού εθνικισμού. Εκφράζει μια βαθύτερη μεταβολή της ιστορικής συνείδησης: Τον προηγούμενο μήνα, η κοινοβουλευτική ομάδα της AfD ζήτησε επίσημα τη ‘θεμελιώδη ανακατεύθυνση της γερμανικής κουλτούρας μνήμης προς τις "κορυφές" και όχι μόνο τις "σκοτεινές σελίδες" της γερμανικής ιστορίας.

Μια από τις κεντρικές θέσεις της AfD είναι η αναθεώρηση της διδασκαλίας της Ιστορίας, ώστε ‘"να δοθεί ένα τέλος στον εθνικό μαζοχισμό" και στη "διαιώνιση μιας νεύρωσης" γύρω από τον ναζισμό. Η νίκη της AfD εκφράζει την αντιστροφή αυτής της "αρνητικής συνείδησης". Όπως και η νίκη του Χίτλερ στον Μεσοπόλεμο εξέφραζε την αντίδραση στην ταπεινωτική στρατιωτική ήττα της Γερμανίας το 1918 και στους ληστρικούς όρους της Συνθήκης των Βερσαλλιών που της επέβαλαν οι νικητές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο ΣΦΕΑ 1967-1974, φύσει και θέσει, στέκεται πάντα απέναντι στην Ακροδεξιά και θα συνεχίσει να παλεύει, ώστε να μην επιχειρηθεί καμία νομιμοποίηση, κανένα "ξέπλυμα", καμία "κανονικοποίηση" των ναζί. Κάθε δημοκρατική δύναμη οφείλει να συμβάλει ώστε να υψωθεί τείχος στον Κασιδιάρη και τους φανερούς ή αφανείς νοσταλγούς του Χίτλερ».

Σχετικό θέμα: Το κολαστήριο της ΕΣΑ στον Πειραιά αναδεικνύεται σε χώρο ιστορικής μνήμης (φωτορεπορτάζ)

ΟΕΝΓΕ: Aλληλεγγύη στον στρατιώτη Νίκο Κουβαρά,

 

Ο.Ε.Ν.Γ.Ε. Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας

O.E.N.G.E. Federation of Hospital Doctors of Greece

Αθήνα 16 Σεπτεμβρίου 2026

Α.Π: 15649

Να ανακληθεί τώρα η απαράδεκτη ποινή στον στρατιώτη Νίκο Κουβαρά!

Κάτω τα χέρια από τους νέους στρατευμένους που αγωνίζονται στο πλευρό του λαού!

Η ΟΕΝΓΕ καταδικάζει την απαράδεκτη και εκδικητική ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον στρατιώτη Νίκο Κουβαρά, καταδρομέα των Ειδικών Δυνάμεων, επειδή μίλησε στο μεγάλο πανελλαδικό συλλαλητήριο σωματείων, εργατικών κέντρων, ομοσπονδιών, ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, στη Θεσσαλονίκη (στη ΔΕΘ), με σύνθημα « Δώστε λεφτά για μισθούς, υγεία, παιδεία. Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους» και εξέφρασε δημόσια τις αγωνίες και τις διεκδικήσεις χιλιάδων στρατευμένων και των οικογενειών τους.

Ο στρατιώτης ανέδειξε το δυσβάσταχτο κόστος της θητείας, την ανάγκη οικονομικής στήριξης των οικογενειών ακόμη και για τα στοιχειώδη, το υψηλό κόστος των μετακινήσεων, αλλά και την ανάγκη να δοθούν χρήματα για Υγεία και Παιδεία σε αντιπαράθεση με την κατεύθυνση της πολιτικής της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων, να δίνονται δισεκατομμύρια ευρώ σε πολεμικούς εξοπλισμούς για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ.

Παράλληλα, απαίτησε να επιστρέψουν οι ελληνικές στρατιωτικές αποστολές από το εξωτερικό και να σταματήσει η εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ - ΝΑΤΟ – ΕΕ που καμία σχέση δεν έχουν με την άμυνα της χώρας. Εκφράζοντας παράλληλα την αλληλεγγύη του στον παλαιστινιακό λαό, τους άλλους λαούς στα πολεμικά μέτωπα αλλά και στους συναδέλφους του που τιμωρούνται επειδή υπερασπίζονται το δικαίωμά τους να εκφράζουν ελεύθερα τη γνώμη τους.

Αυτή τη στάση τιμωρούν! Τη στάση ενός νέου ανθρώπου που δήλωσε από το βήμα του συλλαλητηρίου ότι: «Οι φαντάροι είμαστε του λαού παιδιά, έξω από τα σύνορα δεν έχουμε δουλειά!»

Τα δισεκατομμύρια που κατευθύνονται στους πολεμικούς σχεδιασμούς δεν μπορούν να θεωρούνται μονόδρομος, την ώρα που οι κοινωνικές ανάγκες παραμένουν ανικανοποίητες. Η συμμετοχή της χώρας σε πολεμικούς σχεδιασμούς και αποστολές στο εξωτερικό δεν προστατεύει τα συμφέροντα των εργαζομένων και του λαού, αλλά μας εκθέτει σε ακόμη μεγαλύτερους κινδύνους.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και το υπουργείο Εθνικής Άμυνας επιχειρούν, με ποινές και εκφοβισμό, να επιβάλουν «σιγή ασυρμάτου» μέσα και έξω από τα στρατόπεδα για την πολιτική της πολεμικής εμπλοκής  της χώρας. Θέλουν τους στρατευμένους και το λαό, να σκύψουν το κεφάλι και να αποδεχθούν την «κουλτούρα των φέρετρών». Στόχος τους είναι να φιμωθούν οι νέοι στρατευμένοι που επιλέγουν να σταθούν στο πλευρό του εργατικού και λαϊκού κινήματος και να εκφράσουν την αντίθεσή τους στην εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς.

Οι φαντάροι είναι παιδιά μας, είναι συνάδελφοί μας. Οι αγωνίες τους είναι αγωνίες και των εργατικών και λαϊκών οικογενειών. Η υπεράσπιση του δικαιώματός τους να εκφράζουν τη γνώμη τους, να διεκδικούν και να αγωνίζονται είναι υπόθεση ολόκληρου του εργατικού - λαϊκού κινήματος.

Κάτω τα χέρια από τους φαντάρους που σηκώνουν το κεφάλι! Η τρομοκρατία δεν θα περάσει!

Απαιτούμε:

• Να ανακληθεί άμεσα η απαράδεκτη και άδικη ποινή στον στρατιώτη Νίκο Κουβαρά.

• Να σταματήσει κάθε προσπάθεια εκφοβισμού και τρομοκράτησης των στρατευμένων.

• Να σταματήσει η εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμούς και οι πολεμικές αποστολές στο εξωτερικό.

• Να κλείσουν οι βάσεις και να μην αξιοποιείται η χώρα ως ορμητήριο πολέμου.

• Να δοθούν χρήματα για Υγεία, Παιδεία και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και θητείας για τους στρατιώτες.

Εργατικό Κέντρο Αθήνας: Στήριξη στον αγώνα των εργαζομένων στην «ΤΕΧΑΝ Α.Β.Ε.Ε.»

 

Δελτίο Τύπου 2026/09/16

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ

Το Εργατικό Κέντρο Αθήνας στηρίζει τον αγώνα των εργαζομένων της εταιρείας ανακύκλωσης «ΤΕΧΑΝ Α.Β.Ε.Ε.», που με τις απεργίες και τις κινητοποιήσεις τους διεκδικούν τους απλήρωτους μισθούς τους και υπερασπίζονται τις θέσεις εργασίας τους.

Η ΤΕΧΑΝ αντί να πληρώνει τα δεδουλευμένα των συναδέλφων, δίνει προκλητικά έναντι 250 ευρώ, αγνοώντας το πως οι ίδιοι οι εργαζόμενοι και οι οικογένειες τους θα τα βγάλουν πέρα. Η ΤΕΧΑΝ όμως κατέγραψε κέρδη εκατομμυρίων ευρώ τη διετία 2023–2024 και έχει ενισχυθεί με εκατομμύρια ζεστού κρατικού χρήματος μέσω της ΔΥΠΑ, δήμων, Περιφερειών.  Δηλαδή οι εργαζόμενοι και οι οικογένειές τους μετρούν απλήρωτα νοίκια, λογαριασμούς και η ΤΕΧΑΝ εκατομμύρια ευρώ!

Πάνω στην απληρωσιά, η εργοδοσία σωρεύει απειλές, προειδοποιήσεις απόλυσης, μεθοδεύσεις για διαθεσιμότητα και εκ περιτροπής εργασία, εκβιαστικές μετακινήσεις για να εξωθήσει εργαζόμενους σε παραίτηση. Επιχειρεί να τους λυγίσει, να τους φοβίσει, να χτυπήσει τη συλλογική τους διεκδίκηση. Θα βρει απέναντι της την ενότητα των εργαζομένων και την αλληλεγγύη του εργατικού κινήματος!

Στην υπόθεση της ΤΕΧΑΝ αποκαλύπτεται ποιος κερδίζει και ποιος πληρώνει την πολυδιαφημισμένη «πράσινη ανάπτυξη». Βαριές είναι οι ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ και του Υπουργείου εργασίας για αυτήν την απαράδεκτη κατάσταση , όπως και των προηγούμενων. Χρηματοδοτούν τους ομίλους και τους εξοπλίζουν με αντεργατικούς νόμους. Πάνω σε αυτό το έδαφος αποθρασύνεται η TEXAN!

Απαιτούμε από την κυβέρνηση και το υπουργείο Εργασίας να διασφαλίσουν εδώ και τώρα την άμεση εξόφληση των δεδουλευμένων των εργαζομένων και όλες τις θέσεις εργασίας. Καμία άλλη καθυστέρηση, τέρμα στους εργοδοτικούς εκβιασμούς και τις απειλές!

Οι εργαζόμενοι της ΤΕΧΑΝ έχουν ήδη δείξει τι μπορεί να πετύχει ο οργανωμένος αγώνας. Μαζί με τα σωματεία τους μπλόκαραν τη μεθόδευση για επιβολή εκ περιτροπής απασχόλησης. Με τις απεργίες και τις κινητοποιήσεις τους αποδεικνύουν ότι στην επίθεση της εργοδοσίας απάντηση  είναι η οργάνωση στα σωματεία και ο συλλογικός αγώνας.

Στηρίζουμε  τα δίκαια αιτήματά τους, να πληρωθούν όλα τα δεδουλευμένα, να ανακληθούν οι προειδοποιήσεις απόλυσης, να διασφαλιστούν όλες οι θέσεις εργασίας με πλήρη δικαιώματα. Να σταματήσουν οι εκβιασμοί, οι διαθεσιμότητες και οι μεθοδεύσεις για εκ περιτροπής εργασία. Να εξασφαλιστούν όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειάς τους.

Καλούμε όλα τα Σωματεία μέλη μας να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στον αγώνα των εργαζομένων της ΤΕΧΑΝ.

«Στις σκιές της ιστορίας» την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου στις 20:00, στη Μάντρα Μπλόκου Κοκκινιάς

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Δήμος Νίκαιας-Αγίου Ιωάννη Ρέντη και η Πνευματική Εστία Νίκαιας

παρουσιάζουν

Το Μπλόκο της Κοκκινιάς

Στις σκιές της ιστορίας

Θέατρο Σκιών Μιχάλη Ζαχαρή

Μια ξεχωριστή παράσταση θεάτρου σκιών, με τίτλο « Στις Σκιές της Ιστορίας -Το Μπλόκο της Κοκκινιάς», παρουσιάζουν ο Δήμος Νίκαιας-Αγίου Ιωάννη Ρέντη και η Πνευματική Εστία Νίκαιας, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων τιμής και μνήμης «40 μέρες μετά…» για τους Εκτελεσμένους του Μαρτυρικού Μπλόκου της Κοκκινιάς, την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου στις 20:00, στη Μάντρα Μπλόκου Κοκκινιάς (Ηλιουπόλεως 102 Α ) με ελεύθερη είσοδο.

Η παράσταση θέατρο σκιών του Μιχάλη Ζαχαρή, επιχειρεί μέσα από τη δύναμη της εικόνας, της μουσικής και της αφήγησης να φωτίσει μια από τις πιο τραγικές σελίδες της ιστορίας της Κοκκινιάς και να κρατήσει ζωντανή τη συλλογική μνήμη. Η παράσταση αποτελεί μια διαφορετική προσέγγιση της ιστορικής μνήμης, χρησιμοποιώντας το θέατρο σκιών ως μέσο αφήγησης και επικοινωνίας με το κοινό.

Τη μουσική της παράστασης θα ερμηνεύσουν οι: Αντώνης Μυτακίδης (κιθάρα), Δημήτρης Αγγελέας (μπάσο), Δημήτρης Παλαιολόγος (τύμπανα – κρουστά) και Κατερίνα Δούγια (τραγούδι) ενώ τα κείμενα αφηγείται η Ρούλα Χαλκίδου.

Βοηθοί σκηνής: Δημήτρης Φανουργάκης, Λευτέρης Δεληδομανίδης.

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2026

Ώρα: 20:00

Μάντρα Μπλόκου Κοκκινιάς

Ηλιουπόλεως 102Α

Είσοδος ελεύθερη.

Ξεριζωμένοι δύο φορές

 

...αναδημοσίευση από ην Ομάδα ΠΑΡΑΛΙΑ ΔΙΣΤΟΜΟΥ, στο Facebook...

Ξεριζωμένοι δύο φορές: Οι αρχικοί κάτοικοι της Παραλίας Διστόμου που τους θυσίασαν για το «Αλουμίνιο» παραμένουν απομονωμένοι στα κατσάβραχα της Περιστεράς.(Φωτό)

 Σχεδόν 65 χρόνια έχουν περάσει από τις αρχές της δεκαετίας του ’60, όταν η βίαιη εκβιομηχάνιση και η έλευση των Γάλλων της Πεσινέ για το εργοστάσιο Αλουμινίου άλλαξαν για πάντα τη μοίρα των κατοίκων της Παραλίας Διστόμου.

Με πενιχρές αποζημιώσεις για τα παραθαλάσσια σπίτια και τα κτήματά τους  (όπως και τον ελαιώνα των Διστομιτών)  και με την κυνική προτροπή «πάτε να μείνετε όπου θέλετε», οι ντόπιοι ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες. Για χάρη της νέας, πρότυπης τότε, εργατούπολης, είδαν τα σπίτια τους να γκρεμίζονται. Μερικούς τους έβγαλε η Χωροφυλακή με τη βία.

Χωρίς άλλη επιλογή, «κατέλαβαν» έναν χώρο σε πλαγιά και βράχια, ούτε μισό χιλιόμετρο μακριά, και ξανάστησαν τη ζωή τους από το μηδέν. Παρακολουθούσαν με βουρκωμένα μάτια τους Γάλλους να αλλάζουν ακόμη και το όνομα του τόπου τους. Μια ακόμη πράξη βίας και ανισότητας.

Σήμερα, πάνω από μισό αιώνα μετά, αυτή η ιστορική αδικία και παραγκώνιση παραμένει ανοιχτή πληγή, αποτυπωμένη στην καθημερινή επικινδυνότητα που βιώνουν οι ίδιοι και τα παιδιά τους. Τα προβλήματα είναι δεκάδες. Κάτι γίνεται βέβαια που και που, μόνο μετά από πιέσεις. Οι «εκβιομηχανιστές» βοηθούν ελάχιστα - έχουν στραμμένο το βλέμμα στις αυξανόμενες δραστηριότητές τους, τα εργοστάσια τους. Όσο για όσα απάνθρωπα, αδικίες, παραβλέψεις, άφησαν πίσω τους οι Γάλλοι, η απάντηση παραμένει της κατηγορίας... «δεν γνωρίζω – δεν απαντώ»...

 Σήμερα θα σταθούμε μόνο στο ζήτημα της οδικής και πεζοπορικής σύνδεσης του οικισμού των ντόπιων με τους υπόλοιπους οικισμούς της Παραλίας Διστόμου, με τον χώρο όπου συγκεντρώνεται όλη η εμπορική, εκπαιδευτική, ψυχαγωγική και πολιτιστική δραστηριότητα του επινείου του Διστόμου. 

Δηλαδή : Πώς θα φτάσουν από τα σπίτια τους στα κατσάβραχα, βαδίζοντας ή με ΙΧ, στην «αγορά»;

Με το αυτοκίνητο βγαίνουν απευθείας στον κεντρικό δρόμο, όπου κυκλοφορούν αδιάκοπα φορτηγά, νταλίκες και εργολαβικά οχήματα που πηγαινοέρχονται στα παρακείμενα εργοστάσια της Metlen. Χωρίς κόμβο, χωρίς φανάρι «Σταμάτη/Γρήγορη». Ρισκάρουν καθημερινά, μπαίνοντας κατευθείαν σε δρόμο γεμάτο βαριά οχήματα – με θανατηφόρα τροχαία να έχουν ήδη καταγραφεί στον δρόμο αυτόν με την βαριά κίνηση.

Για να πάνε με τα πόδια – ούτε 500 μέτρα – η διαδρομή μετατρέπεται σε σκέτο γκράν-γκινιόλ. Ούτε διάβαση, ούτε φανάρι, ούτε εναέρια γέφυρα. Κινούνται ελισσόμενοι ανάμεσα σε φορτηγά. Στη συνέχεια κατεβαίνουν σε κατηφορικό «μονοπάτι» 50-100 μέτρων ανάμεσα στους βράχους – όπως ακριβώς έκαναν πριν από 60, 70 ή 80 χρόνια οι εργάτες που φόρτωναν τα ρωσικά και ρουμανικά καράβια με βωξίτη... Σαν να μην πέρασε μια μέρα... ( Δείτε τις φωτογραφίες).

Μια κατάβαση γεμάτη κινδύνους, ανάμεσα στα κατσάβραχα και γκρεμό που καταλήγει στη θάλασσα.

Αν και η απόσταση που χωρίζει τον οικισμό των ξεριζωμένων ντόπιων στην Περιστερά από την πάλαι ποτέ κοινότητά τους – τον σημερινό σύγχρονο ιδιωτικό εργατικό οικισμό του Αλουμινίου εντός της Παραλίας Διστόμου – είναι ελάχιστη, η επικοινωνία παραμένει κομμένη. Κάνουν κυριολεκτικά «καταρρίχηση» (ή κάτι σαν rappel, για τους ειδικούς).Το ίδιο και για να επιστρέψουν.. Ένα σημείο όπου το να γλιστρήσει και να τραυματιστεί σοβαρά κάποιος είναι ζήτημα τύχης . Ένα διαχρονικό «οδοιπορικό τρόμου», καθώς ποτέ δεν κατασκευάστηκε ασφαλής πεζόδρομος ή τσιμεντένια σκάλα με κουπαστή.

Όλα αυτά τα χρόνια οι κάτοικοι της Περιστεράς – αλλά και πολλοί εργαζόμενοι και μέλη των οικογενειών τους που πεζοπορούν για άθληση μέχρι τον Άγιο Νικόλαο Διστόμου – βιώνουν την απόλυτη αδιαφορία. Κανείς δεν έχει αναλάβει την πρωτοβουλία να αποκαταστήσει την ασφαλή πρόσβασή τους.

Ποιοι όμως έχουν την ευθύνη; Από ποιους έπρεπε να έχει γίνει κάτι τόσα χρόνια;

Πρώτον, από την Εταιρεία Αλουμίνιον (αρχικά των Γάλλων, σήμερα της Metlen). Το εργοστάσιο είναι αυτό που τους ξεσπίτωσε και άλλαξε τη γεωγραφία της περιοχής με αναγκαστικές απαλλοτριώσεις. Αντλεί και συνεχίζει να αντλεί πλούτο από τα σωθικά του τόπου. Ξέχασε, όμως, την κοινωνική του ΕΥΘΥΝΗ απέναντι στους ανθρώπους της διπλανής πόρτας – τους αρχικούς ιδιοκτήτες του χώρου όπου σήμερα έχουν τα σπίτια τους κορυφαία στελέχη της ΑτΕ και της Protergia. Οι απλοί εργαζόμενοι δουλεύουν για το ψωμί τους και δεν φέρουν ευθύνες - η εργασία είναι δικαίωμα.

Πού βρίσκεται η κατά τα άλλα πανταχού παρούσα στην Ελλάδα, Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη του Ομίλου;

Δεύτερον, από την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και την Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας. Ο θεσμός οφείλει να αντιμετωπίσει το έργο Οδικής Ασφάλειας και Σύνδεσης των επιμέρους μικρότερων οικισμών της Παραλίας, ως επιτακτική ανάγκη. Πρόκειται για μείζον έργο ασφάλειας και επικοινωνίας κοινοτήτων. Κωδικοί και κονδύλια στον προϋπολογισμό υπάρχουν;

Τρίτον, από τον Δήμο Διστόμου-Αράχοβας-Αντίκυρας, στον οποίο ανήκουν διοικητικά οι οικισμοί της Παραλίας Διστόμου. Εκ των πραγμάτων είναι ο φορέας με τη μικρότερη άμεση ευθύνη για τέτοιο έργο. Θα μπορούσε, ωστόσο, να ασκήσει ισχυρότερη και συνεχή πίεση στους προαναφερθέντες, ώστε να δοθεί λύση σε ένα πάγιο, καθημερινό πρόβλημα επιβίωσης και επικοινωνίας των δημοτών του. Η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου ας εκπονήσει μια προμελέτη και οι υπεύθυνοι ας πιέσουν με αυτή στα χέρια πιο αποφασιστικά τους αρμόδιους.

Είναι ώρα για πράξεις. Οι κάτοικοι – μερικοί από τους οποίους μας επισήμαναν το θέμα – δεν ζητούν πολυτέλειες. Ζητούν το αυτονόητο δικαίωμα να περπατούν με ασφάλεια στον τόπο τους. Είναι χρέος τιμής, ηθικής αλλά και ουσίας να κατασκευαστεί άμεσα ένας ασφαλής δρόμος ή πεζόδρομος που θα ενώνει παραλιακά την Περιστερά με τους άλλους δύο-τρεις οικισμούς της Παραλίας Διστόμου.

Οι άνθρωποι που  το '60  κάποιοι - στην Αθήνα και στο Παρίσι - τους θυσίασαν μαζί με τα σπίτια τους για να χτιστεί το «βιομηχανικό κέντρο» της περιοχής, (όπως και το Δίστομο με συνεχείς επιζήμιες διακρίσεις)  δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ακόμη ως πολίτες 2ης και 3ης κατηγορίας, εγκλωβισμένοι στα βράχια και στην αδιαφορία.

Δεν έχει σημασία ότι τότε ήταν ιδιοκτήτες Γάλλοι. Όσα κακά έκαναν αυτοί( και ήταν πολλά, σε πολλούς τομείς) οφείλει η σημερινή ιδιοκτησία της εταιρία να τα αναγνωρίσει και να τα διορθώσει - ηθικά και στην πράξη!

ΟΕΝΓΕ: Δεν θα επιτρέψουμε στους ναζιστές να σηκώσουν ξανά κεφάλι

 

Ο.Ε.Ν.Γ.Ε. Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας

O.E.N.G.E. Federation of Hospital Doctors of Greece

Αθήνα 14 Σεπτεμβρίου 2026

Α.Π: 15647

ΠΡΟΣ:

• ΜΕΛΗ Γ.Σ ΟΕΝΓΕ

• ΠΡΟΕΔΡΟΥΣ ΕΝΩΣΕΩΝ

• MME

Στις 18 Σεπτέμβρη συμπληρώνονται 13 χρόνια από τη δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού μεταλλεργάτη Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι από τους ναζί εγκληματίες της Χρυσής Αυγής.

Δεν ξεχνάμε! Δεν συγχωρούμε! Συνεχίζουμε τον αγώνα ενάντια στον φασισμό και στο σύστημα που τον γεννά, τον θρέφει και τον αξιοποιεί.

Η δολοφονία του Παύλου, λίγες μέρες μετά την οργανωμένη δολοφονική επίθεση των χρυσαυγιτών σε συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ στο Πέραμα, αποκάλυψε για άλλη μια φορά τον πραγματικό ρόλο της ναζιστικής εγκληματικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής, των ταγμάτων εφόδου, των φασιστών συνολικά ως μακρύ χέρι του συστήματος.

Εργαζόμενοι, συνδικαλιστές, μετανάστες, νέοι και κάθε άνθρωπος που αγωνίζεται, που αντιστέκεται απέναντι στην εκμετάλλευση, τον πόλεμο, τη φτώχεια και τον ξεριζωμό, βρίσκονται στο στόχαστρό τους. Υπερασπίζονται τα συμφέροντα του σάπιου συστήματος, για να κρυφτεί η εγκληματική πολιτική του κέρδους των λίγων και των συνεπειών της, απέναντι στην ικανοποίηση των αναγκών των πολλών.

Η επίθεση στους μισθούς και στα εργατικά δικαιώματα, η ένταση της εκμετάλλευσης, η διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, η καταστολή δημιουργούν και το έδαφος πάνω στο οποίο επιχειρείται να δυναμώσουν ξανά φασιστικές και ακροδεξιές δυνάμεις. Η κλιμάκωση του πολέμου, η πολεμική προετοιμασία σε όλη την ΕΕ, η εμπλοκή της χώρας στους δολοφονικούς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ, η στρατηγική συμμαχία με το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, δημιουργούν διαρκώς νέους κινδύνους για τον εργαζόμενο λαό, στη χώρα μας και όχι μόνο.

Δηλώνουμε απερίφραστα:

Το οργανωμένο εργατικό - λαϊκό κίνημα θα στείλει τους φασίστες εκεί που ανήκουν, στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Δεν θα επιτρέψουμε στους ναζιστές να σηκώσουν ξανά κεφάλι! 

Στήριξη της ΟΕΝΓΕ στη στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ

 Ο.Ε.Ν.Γ.Ε. Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας

O.E.N.G.E. Federation of Hospital Doctors of Greece

Αθήνα 14 Σεπτεμβρίου 2026

Α.Π: 15646

ΠΡΟΣ:

    • ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ, κ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ ΑΔΩΝΙ

    • ΤΗΝ ΑΝΑΠΛ. ΥΠ. ΥΓΕΙΑΣ, κ. ΑΓΑΠΗΔΑΚΗ ΕΙΡΗΝΗ

    • ΤΟΝ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ, κ. ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ ΜΑΡΙΟ

    • ΜΕΛΗ Γ.Σ ΟΕΝΓΕ

    • ΠΡΟΕΔΡΟΥΣ ΕΝΩΣΕΩΝ

    • ΜΜΕ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

Η ΟΕΝΓΕ στηρίζει την πανδημοσιοϋπαλληλική στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου, από τις 12:00 έως τη λήξη του ωραρίου, και καλεί τους νοσοκομειακούς γιατρούς να συμμετάσχουν μαζικά στη συγκέντρωση στις 13:00 στο Σύνταγμα.

Η προωθούμενη συνταγματική αναθεώρηση, με την οποία ανοίγει ο δρόμος για την άρση της συνταγματικά κατοχυρωμένης μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, αποτελεί σοβαρή επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα και στη δυνατότητα των εργαζομένων να υπερασπίζονται το δημόσιο συμφέρον χωρίς τον φόβο της απόλυσης. Η μονιμότητα των εργαζομένων στο Δημόσιο δεν είναι προνόμιο. Είναι εγγύηση για τη σταθερότητα των υπηρεσιών που παρέχονται στον λαό και για την ανεμπόδιστη άσκηση των καθηκόντων των εργαζομένων προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.

Για τους νοσοκομειακούς γιατρούς το ζήτημα είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ίδια την υπεράσπιση της υγείας του λαού.

Χρόνια τώρα όλες οι κυβερνήσεις προωθούν την υποστελέχωση, την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, τις μετακινήσεις και τα «εντέλλεσθε», την επέκταση της λειτουργίας του συστήματος υγείας με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια αλλά και την είσοδο ιδιωτών στο δημόσιο σύστημα υγείας, ενώ ταυτόχρονα χιλιάδες οργανικές θέσεις ειδικευμένων γιατρών παραμένουν κενές, οι συνθήκες εργασίας επιδεινώνονται και η υπερεφημέρευση έχει γίνει κανονικότητα.

Η προωθούμενη άρση της μονιμότητας αποτελεί ένα ακόμα βήμα στην ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση του δημόσιου συστήματος υγείας με συνέπειες όχι μόνο στους υγειονομικούς αλλά και στις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας, με άμεσο αντίκτυπο δηλαδή στον ίδιο τον ασθενή.

Αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό βήμα στη μετατροπή του γιατρού, του νοσηλευτή, του κάθε υγειονομικού, από εργαζόμενο με κατοχυρωμένα δικαιώματα σε εργαζόμενο που θα εξαρτάται ακόμη περισσότερο από τη διοίκηση και την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική. Δεν θα επιτρέψουμε τα δημόσια νοσοκομεία και Κ.Υ να μετατραπούν σε χώρους εργασιακής ανασφάλειας, εκβιασμών και πελατειακών σχέσεων.

Η υπεράσπιση της μονιμότητας είναι υπόθεση όλων των εργαζομένων.

Η ΟΕΝΓΕ καλεί τις Ενώσεις Νοσοκομειακών Γιατρών και όλους τους νοσοκομειακούς γιατρούς να πάρουν μαζικά μέρος στη στάση εργασίας και στη συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ.

Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου – Στάση εργασίας 12:00 έως λήξη ωραρίου

13:00 – Συγκέντρωση στο Σύνταγμα

Υπερασπιζόμαστε τη μονιμότητα και τα εργασιακά μας δικαιώματα.

Παλεύουμε για μόνιμη και σταθερή δουλειά, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία για όλους.

Φάμπρικες και κοντά παντελονάκια

 

Απολαμβάνουμε την ιστορική έρευνα και δεν σταματάμε λεπτό και όπως βλέπουμε από αναδημοσιεύσεις, σχόλια και μηνύματα, που λαμβάνουμε, πιάνει τόπο.

Συνεπώς πρωινό καφεδάκι και το Σαββατοκύριακο που έρχεται με ανάγνωση των ερευνών που αναρτούμε. 

Προαναγγελλουμε για το Σάββατο ιστορικό θέμα για τους φίλους της ΑΕΚ και την Κυριακή φωτορεπορτάζ από παλιά βιομηχανία σε κάποιο νησί.

Συντονιστειτε διαδικτυακά με το blog μας και εντυπως με τα βιβλία μας 

Ενιαίος Σύλλογος Εργαζομένων ΨΝΑ: Προσπάθεια παρεμπόδισης ημερίδας από την Διοίκηση της 2ης ΥΠΕ

 ΕΝΙΑΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Ψ.Ν.Α Χαϊδάρι

13/9/2026, Aρ.Πρωτ:51

  

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΨΝΑ

Πρωτοφανής και αστήρικτη προσπάθεια παρεμπόδισης της επιστημονικής ημερίδας του Ενιαίου Συλλόγου Εργαζόμενων ΨΝΑ από την Διοίκηση της 2ης ΥΠΕ.

Ο Ενιαίος Σύλλογος Εργαζομένων ΨΝΑ στις 9/7/2026 αιτήθηκε στην Υποδιοικήτρια της 2ης ΥΠΕ κ. Χριστοφιλέα την παραχώρηση της Αίθουσας Πολλαπλών της ΠΝΜΨΑ για την διοργάνωση επιστημονικής Ημερίδας, υπό την αιγίδα του σωματείου, με τίτλο: «Δύο χρόνια από την εφαρμογή του Νόμου για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση: Οι επιπτώσεις στην δημόσια ψυχική υγεία».

Η πρώτη απάντηση στο αίτημα του Ενιαίου Συλλόγου Εργαζομένων ΨΝΑ δόθηκε τελικώς στις 3/9/26, δύο μήνες μετά, έπειτα από συνεχείς οχλήσεις και ζητούσε, λίγες ημέρες πριν την διοργάνωση της ημερίδας, αναλυτικές λεπτομέρειες για την διεξαγωγή της ημερίδας. Όλα τα στοιχεία υπεύθυνα και εγκαίρως, την ίδια κιόλας μέρα, δόθηκαν εγγράφως με email από τον Ενιαίο Σύλλογο Εργαζομένων ΨΝΑ.

Γράμμα προς τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας και τον Υπουργό Υγείας από μια οικογένεια

 

Γράμμα προς τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας και τον Υπουργό Υγείας από μια οικογένεια

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Κύριε Υπουργέ,

Σας στέλνουμε αυτό το γράμμα γνωρίζοντας ότι το δικαίωμα στη ζωή και την ποιότητα της, όπως άλλωστε και τα αιτήματα μας, βρίσκονται ήδη στο Αρχείο σας. Το ίδιο είχατε κάνει λίγο πριν τα Τέμπη, τον Daniel, την Πύλο και τις τελευταίες καταστροφές με τραγικό απολογισμό σε ζωές, το περιβάλλον και τις περιουσίες. 

Το ίδιο επίσης έχετε κάνει και με άλλες ομάδες με χρόνιες παθήσεις, με το Ιατρικό και Νοσηλευτικό Προσωπικό των Δημόσιων Νοσοκομείων και ιδίως των Αιμοδοσιών, και το ίδιο θα ξανακάνατε προκειμένου να παρουσιάζεστε ωραίοι και προπάντων έτοιμοι να ξοδέψετε 4εκ ευρώ για την πρόσοψη του Νοσοκομείου Παίδων “Αγία Σοφία”, δισεκατομμύρια για τα δήθεν Διαστημικά σας Προγράμματα, να εγκαινιάζετε άδεια κτήρια για δήθεν Βιοτεχνολογικά Πάρκα και να μας πουλάτε ευημερία, όταν τα νέα παιδιά έχουν μόνο ένα επάγγελμα, τη Σεζόν, οι αναβολές αιμοδοσίας είναι καθημερινό φαινόμενο, οι πάσχοντες έρχονται  για μετάγγιση στο Παίδων “Αγία Σοφία” από όλη την Ελλάδα για μισή ή/και καμία φιάλη αίμα, και, σύμφωνα με πρόσφατη απόφαση, αναγκάζονται να αγοράσουν ακόμη και τα Water for Injection για τη θεραπεία αποσιδήρωσης.

Όπως καταλαβαίνετε, το γράμμα αυτό δεν είναι ενημερωτικό, ούτε εκλιπαρούμε για το παιδί μας και άλλα παιδιά που πάσχουν από Μεσογειακή ή Δρεπανοκυτταρική Αναιμία, ούτε θέλουμε κάποια συνδιαλλαγή μαζί σας!

 Και βέβαια δεν ζητάμε να κατανοήσετε τι ακριβώς σημαίνει υπο-μετάγγιση για την υγεία, την ίδια τη ζωή και την ποιότητα της. Δεν μπορείτε να κατανοήσετε, ούτε ενδιαφέρεστε άλλωστε, το μυαλό είναι αλλού! 

Το γράμμα αυτό είναι μια δήλωση από μια οικογένεια, και ίσως πολλές άλλες, ότι σήμερα ξεκινά ένας μεγάλος αγώνας, εδώ στο Νοσοκομείο Παίδων “Αγία Σοφία”, στο πλαίσιο του Ελληνικού Συντάγματος, της Ιστορίας της Χώρας και των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, υπέρ της ζωής και εναντίον της αυταρχικής εξουσίας σας, των πολιτικών και των λακέδων σας. 

Αυτός ο αγώνας θα είναι δύσκολος, επίπονος, συλλογικός, διαρκής, αλλά στο τέλος τα παιδιά μας θα ζήσουν μια όμορφη ζωή και εσείς θα κρύβεστε από την Ιστορία!...    

Η πρωτοποριακή πρόταση του ΠΣΑΠ πριν μισό αιώνα για ίδρυση Αθλητιατρικού Τραυματιολογικού Κέντρου

 

...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Την πρωτοποριακή, ειδικά για την εποχή, πρόταση για την ίδρυση Αθλητιατρικού Τραυματιολογικού Κέντρου, είχε διατυπώσει ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών, με εισηγητή τον Λάκη Νικολάου, διεθνή ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ και ιατρό. Η αναφορά γίνεται με αφορμή τα 50 χρόνια από την ίδρυση του ΠΣΑΠ και τις καινοτόμες αντιλήψεις που κατέθεσε στην πρώτη περίοδο της ζωής του.

O ΠΣΑΠ επισήμανε πρώτος την ανάγκη ενός πλήρους αθλητιατρικού κέντρου, με εισηγητή της ιδέας τον Λάκη Νικολάου, σε ένα τοπίο που «βασίλευαν», τόσο οι πιέσεις παραγόντων για να αγωνιστούν παίκτες που δεν είχαν πλήρως αποθεραπευτεί, όσο και "χειροπράκτες μασσέρ".

Δεν έλειπαν και οι αναφορές σε γιατρούς που τους απέδιδαν περίπου μαγικές ικανότητες.

Μάλιστα ξεκίνησε κύκλος επαφών του ΠΣΑΠ με στελέχη της τότε κυβέρνησης, όσο και φορέων του χώρου της ιατρικής με στόχο την ίδρυση Αθλητιατρικού Τραυματιολογικού Κέντρου, όχι μόνο για τους ποδοσφαιριστές, αλλά ευρύτερα για τους αθλητές, αφού η πρόταση δεν περιορίζονταν μόνο στο ποδόσφαιρο.

Την πρωτοβουλία του ΠΣΑΠ υποδέχτηκε με ενθουσιασμό ο Σύνδεσμος Ελλήνων Πρωταθλητών που σε συνέντευξη Τύπου, το ΔΣ του ΣΕΠ, τόνισε μεταξύ άλλων πως: «Η αθλητιατρική σήμερα είναι η βάση για κάθε σοβαρή επιτυχία.

Οι ξένοι αθλητές δεν περιμένουν να τραυματιστούν για να επισκεφτούν τον αθλητίατρο, αλλά κάνουν τακτικές επισκέψεις (2-3 τον μήνα) για πολλαπλές εξετάσεις. Ο αθλητίατρος σε συνεργασία με τον προπονητή κανονίζει την ποιότητα και την ποσότητα προπόνησης ώστε η θεραπεία να παρακολουθείται καλύτερα.

Για όλους αυτούς του λόγους χειροκροτούμε την πρωτοβουλία του ΠΣΑΠ. Ελπίζουμε ότι οι αρμόδιοι έστω και τώρα θα ανταποκριθούν στην αναγκαιότητα του αθλητιατρικού κέντρου.

Ευχόμαστε αυτό να καλύπτει όλα τα αθλήματα και παράλληλα να επανδρωθεί με τα αποδεδειγμένα πιο κατάλληλα στελέχη».

Παράλληλα εγκαινιάστηκε και σχετική αρθρογραφία.

Έτσι λοιπόν διαβάζουμε στην εφημερίδα «ο ποδοσφαιριστής», που ήταν έκδοση του ΠΣΑΠ στην «Στήλη του Γιατρού», με υπότιτλο «Από ένα δικό μας άνθρωπο τον Λάκη Νικολάου» και τίτλο «Απαραίτητος ο φυσιοθεραπευτής και ο ορθοπεδικός σε κάθε ομάδα», το εναρκτήριο άρθρο της στήλης, που ο διεθνής ποδοσφαιριστής και ιατρός, έγραφε τα εξής:

                              τεύχος 2 της εφημερίδας ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ - Φεβρουάριος 1980

«Αισθάνομαι μεγάλη ικανοποίηση που ξεκινώ αυτή την στήλη της εφημερίδας μας, γιατί θα μου δίνεται η ευκαιρία να επικοινωνώ μαζί σας όχι μόνον σαν γιατρός αλλά και σαν συνάδελφός σας που αντιμετωπίζει τα ίδια με σας προβλήματα στους αγωνιστικούς χώρους και μιλάμε για θέματα που ενδιαφέρουν το ποδόσφαιρο και την ιατρική.

Σε όλους μας είναι γνωστό ποια η σπουδαιότητα της καλής μας φυσικής κατάστασης η οποία δεν εξαρτάται μόνον από την προπόνηση αυτή, αφορά το σύστημα που εφαρμόζει κάθε προπονητής στην ομάδα μας, αλλά και από την δυνατότητα του σώματός μας, από πλευράς υγιεινής, να ανταπεξέρχεται στην προπόνηση αυτή.

Θα προσπαθήσω λοιπόν ξεφεύγοντας όσο είναι δυνατόν από ιατρικούς όρους να μιλήσω απλά για θέματα διατροφής, ψυχισμού, σεξουαλικής αγωγής του ποδοσφαιριστή και γενικότερα ενός σωστού ωραρίου και τρόπων διαβίωσης την εβδομάδα που μεσολαβεί μεταξύ δύο αγώνων. Επίσης θα ασχοληθώ με τραυματιολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε συχνότερα, όπως είναι η διάταση (τράβηγμα) ή ρήξη (θλάση) των μυών και των συνδέσμων, τα διάφορα διαστρέμματα των αρθρώσεων (συνηθέστερα της ποδοκνημικής και πηχεοκαρπικής άρθρωσης), ή κάκωση ή ρήξη των μηνίσκων του γόνατος κλπ.

Δυστυχώς στην Ελλάδα οι σύλλογοι (με εξαίρεση μερικούς και αυτό είναι προς τιμήν τους) πολύ μικρή σημασία δίνουν στο θέμα της σωστής ιατρικής περίθαλψης και ακόμα λιγότερα στο θέμα της προληπτικής ιατρικής του ποδοσφαιριστή.

Επισημαίνω την έλλειψη αυτής της φροντίδας σε σύγκριση με τις προηγμένες ποδοσφαιρικά χώρες, που η στελέχωση μίας ομάδας περιλαμβάνει εκτός των άλλων και γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων, όπως παθολόγους, διαιτολόγου ψυχιάτρους, ορθοπεδικούς, αθλητίατρους, ξέχωρα βέβαια από τους 2-3 ειδικευμένους φυσιοθεραπευτές.

Φυσικά θα ήταν υπερβολή να ζητήσουμε το ίδιο πράγμα από τους δικούς μας συλλόγους, ιδιαίτερα αυτούς της Β' εθνικής κατηγορίας, με τα πενιχρά οικονομικά μέσα.
Ωστόσο, νομίζω ότι η ύπαρξη ενός ειδικευμένου φυσιοθεραπευτή και ενός ορθοπεδικού υπεύθυνου για τα θέματα υγείας των ποδοσφαιριστών του σωματείου, είναι περισσότερο από αναγκαία. Άλλωστε όσο πιο σωστά αντιμετωπιστεί ένας ποδοσφαιριστής (πχ μετά από ένα τραυματισμό), τόσο πιο γρήγορα θα τον έχουν πάλι στη διάθεσή τους και μάλιστα στην καλύτερη δυνατόν κατάσταση.

εφημερίδα ΒΗΜΑ Μάρτιος 1980

Δεν πρέπει να ξεχνάμε σαν επαγγελματίες που είμαστε, ότι η διατήρηση τυ σώματός μας σε αρίστη κατάσταση μας δίνει την δυνατότητα να εξασκούμε όσο το δυνατόν καλύτερα το επάγγελμά μας. Δεν είναι υπερβολή να πω ότι η καρδιά μας, οι πνεύμονές μας, τα πόδια μας και γενικά όλα τα οργανικά συστήματα του σώματός μας, είναι τα "εργαλεία" της δουλειάς μας. Και όσο πιο καλοδιατηρημένα είναι αυτά τα "εργαλεία", τόσο μεγαλύτερη απόδοση θα έχουμε.

Είμαστε λοιπόν άτομα με ειδικές απαιτήσεις και αυτό γιατί πρέπει η αποκατάσταση της υγείας μας να είναι πλήρης σε όσο το δυνατόν σε συντομότερο χρόνο. Μάλιστα επειδή είναι πολύ σπουδαίο για όλο αυτό το τί θα γίνει τις πρώτες ώρες μετά τον οποιοδήποτε τραυματισμό μας, οι πρώτες συμβουλές ή η πρώτη αντιμετώπιση, επηρεάζει καθώς και την τελική μας αποκατάστασή μας, καθώς και τον χρόνο που θα χρειασθεί αυτή, γι αυτό δίνω ιδιαίτερη έμφαση στο εξής σημείο:

Δεν πρέπει με κανένα τρόπο να αφεθούμε στην κρίση ή στα χέρια ανθρώπων που δεν είναι ειδικοί. Ο φυσιοθεραπευτής της ομάδας μας (και θα πρέπει να έχει τις προϋποθέσεις και τις γνώσεις για να κατέχει αυτόν τον τίτλο) θα δώσει τις πρώτες βοήθειες, μέχρι εκεί που φυσικά που φθάνουν οι αρμοδιότητές του και ανάλογα με τη φύση και το είδος της πάθησης, να μας κατευθύνει στον ειδικό γιατρό

Ας μην ξεχνάμε ότι φαινομενικά "αθώοι" τραυματισμοί, οδήγησαν σε σοβαρά προβλήματα αθλητές, επειδή ακριβώς δεν ακολουθήθηκε ο σωστός δρόμος και η σωστή αγωγή.
Θάθελα η πρώτη μας επαφή να τελειώσει με αυτές τις αόριστες και γενικές συμβουλές και από το επόμενο φύλλο να ασχοληθούμε με τα επί μέρους και εξειδικευμένα θέματα.

Επίσης θα προτιμούσα τα κομμάτια αυτής της εφημερίδας να μην έχουν τον χαρακτήρα και την μορφή μονολόγου, αλλά με χαρά μου θα δεχόμουν γράμματά σας στη διεύθυνση του Συνδέσμου (ΠΣΑΠ, Ακαδημίας 85, Αθήνα) όπου μπορείτε να αναφέρετε δύσκολα ιατρικά θέματά σας ή και ακόμη να σας υποδείξω πού πρέπει να απευθυνθείτε γι αυτό.

Γνωρίζετε ότι πολλοί σύλλογοι αντιμετωπίζουν τους ποδοσφαιριστές τους ανεύθυνα αναθέτοντας την φροντίδα τους σε ιατρικά κέντρα του εξωτερικού (ιδίως) και του εσωτερικού, μη απολύτως ειδικά».
Για την ιστορία, ιδρύθηκε μέσα στο ΚΑΤ και στα πλαίσια του ΕΣΥ το τραυματιολογικό κέντρο, αλλά όπως και άλλα πράγματα στη ζωή, μπλέχτηκε στα δυσλειτουργικά γρανάζια του κρατικού μηχανισμού και γρήγορα εκφυλίστηκε, πρακτικά δεν υπήρξε, δεν αναπτύχθηκε.

Λάκης Νικολάου

Υπενθυμίζουμε ότι το 2016 σε συνέντευξη που μας είχε παραχωρήσει ο πρόεδρος του συνδέσμου ερασιτεχνών ποδοσφαιριστών Αχαΐας (ΣΕΠΑ), Δημήτρης Κόμπλας, μας είχε απαντήσει στην ερώτηση για το πώς λειτουργεί το ταμείο υποστήριξης των τραυματιζομένων ποδοσφαιριστών, είχε πει ότι:
«Η υγεία των ερασιτεχνών ποδοσφαιριστών ήταν το πρωταρχικό μέλημα του Συνδέσμου μας. Λόγω της κατάστασης που βιώνει η χώρα μας, αυτή την στιγμή υπάρχουν πολλοί ποδοσφαιριστές που είναι ανασφάλιστοι και η πρόσβαση τους στις υπηρεσίες Υγείας είναι δύσκολη.

Η λύση ήταν να δημιουργηθεί ένα Ταμείο που να βοηθάει ουσιαστικά, ώστε ο ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής να μην επιβαρύνεται οικονομικά ή να επιβαρύνεται όσο το δυνατόν λιγότερο προκειμένου να αντιμετωπίσει κάποιο σοβαρό τραυματισμό. Έτσι έγινε αυτό το Ταμείο Τραυματιζομένων Ποδοσφαιριστών που συγκεντρώνει χρήματα από τις εκδηλώσεις του ΣΕΠΑ.

Σημαντική είναι η συνεισφορά της ΕΠΣ Αχαΐας που δίνει τα έσοδα από τους τελικούς του Κυπέλλου Ερασιτεχνών και του Σούπερ Καπ στο Ταμείο. Τα χρήματα που συγκεντρώνονται τα διαχειρίζεται μία επιτροπή που αποτελείται από τους πρόεδρους της ΕΠΣ Αχαΐας, του Συνδέσμου Προπονητών, του Συνδέσμου Διαιτητών, του Συνδέσμου των Ποδοσφαιριστών καθώς και από ένα μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών».

Έτσι φτάσαμε στη σημερινή εικόνα, όπου οι μεγάλες ΠΑΕ συνεργάζονται με μεγάλα ιδιωτικά ιατρικά κέντρα και έχουν φυσικά και το δικό τους ιατρικό προσωπικό, ενώ οι σύλλογοι στις πιο χαμηλές κατηγορίες, συνεργάζονται με ανάλογα τοπικά ιατρικά και διαγνωστικά κέντρα, με χορηγούς και με συλλογικές πρωτοβουλίες όπως αυτή στην Αχαΐα, που όμως οι δυνατότητές της έχουν σαφώς περιορισμένα όρια.

Η δομή οριζόντιας δομής δημόσιας υγείας, προληπτικού ελέγχου και ιατρικής αποκατάστασης στο σύνολο του αθλητικού πεδίου, παραμένει ζητούμενο, μισό αιώνα μετά την πρωτοπόρα σύλληψη και διατύπωση της πρότασης του ΠΣΑΠ.

Έρευνα: Νάσος Μπράτσος

Ο ΑΠ.Α.Σ. «Τα Φανάρια» καταδικάζει απερίφραστα τον βανδαλισμό στην Απείρανθο

 

Ο ΑΠ.Α.Σ. Νάξου «Τα Φανάρια» εκφράζει την απόλυτη καταδίκη του για τον βανδαλισμό που σημειώθηκε στην Απείρανθο, με την αναγραφή φασιστικών συμβόλων και συνθημάτων σε επαγγελματικό χώρο του χωριού μας.

Τέτοιες πράξεις αποτελούν προσβολή στον δημόσιο χώρο, στην ιστορία και στις αξίες μιας κοινωνίας που οφείλει να στέκεται απέναντι στον φασισμό, στη μισαλλοδοξία και σε κάθε μορφή εκφοβισμού.

Η Απείρανθος είναι ένας τόπος με βαθιές ρίζες, πολιτισμό και ανθρώπους που γνωρίζουν καλά την αξία της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Κανένα σύμβολο μίσους δεν μπορεί και δεν πρέπει να βρει χώρο ανάμεσά μας.

Ως αθλητικός σύλλογος που καθημερινά βρίσκεται δίπλα σε παιδιά και νέους ανθρώπους, θεωρούμε χρέος μας να είμαστε ξεκάθαροι: ο αθλητισμός που υπηρετούμε διδάσκει σεβασμό, ισότητα, αλληλεγγύη και συνύπαρξη. Δεν χωρά διακρίσεις. Δεν χωρά βία. Δεν χωρά φασισμό.

Με τις ίδιες αρχές, στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον χειμαζόμενο παλαιστινιακό λαό και σε κάθε άμαχο άνθρωπο που βιώνει τη φρίκη του πολέμου, της βίας και του ξεριζωμού. Η ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια δεν έχουν εθνικότητα, θρησκεία ή σύνορα.

Στεκόμαστε δίπλα στους ανθρώπους που υπέστησαν τον βανδαλισμό και σε κάθε συμπολίτη μας που αρνείται να συνηθίσει τέτοιες εικόνες.

Η Απείρανθος δεν φοβάται.

Η Απείρανθος δεν σωπαίνει.

Ο φασισμός δεν έχει θέση στον τόπο μας.

ΑΠ.Α.Σ. Νάξου «Τα Φανάρια»

1984 – 2026

Μισός αιώνας ΠΣΑΠ - Κορυφαίοι ποδοσφαιριστές της εποχής, μιλούν στο www.ertnews.gr για την ίδρυση και τα πρώτα του βήματα

 

...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Μισό αιώνα ζωής συμπλήρωσε ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών (στην εποχή μας ενέταξε και τις ποδοσφαιρίστριες και έγινε ΠΣΑΠΠ. Τον Οκτώβριο του 1976 το Πρωτοδικείο ενέκρινε το καταστατικό του, μετά από ένα διάστημα ζυμώσεων και συγκρότησης που προηγήθηκε και κράτησε ένα χρόνο. Ακολούθησαν δύο μεγάλες απεργίες το Δεκέμβριο του 1977 και τον ίδιο μήνα του 1979. Μιλήσαμε με ποδοσφαιριστές εκείνης της εποχής που έπαιξαν ρόλο στη συγκρότησή του.

Γιώργος Κούδας

«Θυμάμαι ότι μαζευόμασταν στα πλαίσια της εθνικής ομάδας, όπου ήμασταν παίκτες από ΠΑΟΚ, Άρη, ΑΕΚ, Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό, κλπ και συζητούσαμε για τα θέματά μας, με αποτέλεσμα να προκύψει η ιδέα για ίδρυση του ΠΣΑΠ.
Σε μία τέτοια συνάντηση, πριν την ίδρυση του ΠΣΑΠ, είχαμε μαζευτεί στο Αστήρ Παλλάς και αν θυμάμαι καλά είχαμε προπονητή τον Νταν Γεωργιάδη, ενώ από παίκτες παλαιότερους από εμένα είχαμε τον Σιδέρη, τον Καμάρα και άλλους.

Σημαντική συμβολή στα βήματα του ΠΣΑΠ είχε ο Νίκος Μάλλιαρης που ήταν πολύ καλός συνδικαλιστής.
Στόχος μας ήταν να βελτιώσουμε το επίπεδο για τον ποδοσφαιριστή. Όπως γίνεται πάντα υπήρξαν και αντιδράσεις, κυρίως από όσους είχαν στηρίξει την δικτατορία.

Όμως ο ΠΣΑΠ προχώρησε και βοήθησε στην εξίσωση των εργασιακών θεμάτων και στην τότε Α’ Εθνική, αλλά συνεχίζοντας τη δουλειά του προχώρησε και στις κατηγορίες πιο κάτω από αυτήν. Το μήνυμά μου για τη γενιά των ποδοσφαιριστών που βρίσκεται σήμερα στο τιμόνι του ΠΣΑΠ είναι να συνεχίσουν τις προσπάθειές τους και να κάνουν ακόμα ένα βήμα προς τα μπροστά».

                            η πρώτη Γ.Σ του ΠΣΑΠ το 1977 στο ξενοδοχείο ΚΑΡΑΒΕΛ στην Αθήνα

Κυριάκος (Κούλης) Αποστολίδης

«Πριν την ίδρυση του ΠΣΑΠ ο ποδοσφαιριστής ανήκε σε αθλητικό σωματείο, όχι σε εταιρίες, αυτές έγιναν με το νόμο του 1979. Έτσι θεωρούταν υπάλληλος του ερασιτεχνικού σωματείου και αυτά δεν ήταν υποχρεωμένα εκτός του όποιου μισθού του έδιναν να κάνουν κρατήσεις και να τις αποδίδουν, ώστε ο ποδοσφαιριστής να συγκεντρώνει ένσημα και να θεμελιώνει συνταξιοδοτικό δικαίωμα.

Όσα σωματεία ήθελαν έκαναν κρατήσεις και όσα δεν ήθελαν, αφού δεν ήταν υποχρεωμένα, δεν έκαναν. Αργότερα βγήκε με την παρέμβαση και του ΠΣΑΠ ένας νόμος που έδινε τη δυνατότητα σε παίκτες που πλησίαζαν σε συντάξιμη ηλικία να καταθέσουν μία αίτηση και να εξαγοράσουν τα απαιτούμενα ένσημα με ένα μικρό ποσό και σε δόσεις. Η ρύθμιση αυτή δεν έγινε ευρέως γνωστή από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και πολλοί βετεράνοι δεν την αξιοποίησαν λόγω του ότι δεν γνώριζαν.

Κάναμε νέα παρέμβαση για να γίνει γνωστή η ρύθμιση σε μεγαλύτερο εύρος. Η ασφάλιση λοιπόν θεωρώ ότι ήταν μία κορυφαία συμβολή του ΠΣΑΠ στα εργασιακά του ποδοσφαιριστή.
Να πω ότι αρχικά μαζευόμασταν στα δύσκολα χρόνια της δικτατορίας, Βορειοελλαδίτες ποδοσφαιριστές και μετά την πτώση της, το 1974 φτιάξαμε σύλλογο βετεράνων Μακεδονίας-Θράκης, που όταν φτιάχτηκε ο ΠΣΑΠ ενσωματώθηκε σε αυτόν.

Στην πρώτη μας πανελλαδική συνάντηση στην Αθήνα στο ξενοδοχείο Κάραβελ, ιδιοκτησίας του εφοπλιστή Γιάννη Θεοδωρόπουλου που ήταν παράγοντας της ΑΕΚ μας ρώτησε σε ένα διάλειμμα της διαδικασίας, για ποιο λόγο οργανώνουμε τον ΠΣΑΠ και όταν του είπαμε το θέμα της έλλειψης ασφάλισης είπε: «Σοβαρά μιλάτε είστε ανασφάλιστοι; Εδώ τα άλογα στον ιππόδρομο και τα έχουν ασφαλισμένα. Μαζί σας είμαι σε ό,τι θελήσετε».

Ήταν ένας ωραίος αγώνας που δώσαμε μαζί ποδοσφαιριστές που αρχικά συμφωνήσαμε να μην τον εκμεταλλευτεί κανένας για τις ιδιαίτερες πολιτικές-κομματικές του προτιμήσεις και έτσι αν και από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους εκτός από το αποτέλεσμα που φέραμε, παραμείναμε φίλοι έως και σήμερα.

Θυμάμαι τον Κούδα, τον Αντωνιάδη, τον Λεβέντη, τον Δομάζο, τον Μάλλιαρη και άλλους, που αν και είχαμε διαφορετικές αφετηρίες, λειτουργήσαμε ενωμένοι».

εφημερίδα ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ

Κώστας Αϊδινίου

«Ιδρύσαμε τον ΠΣΑΠ γιατί ήταν λογικό να θέλουμε να προστατεύσουμε τον ποδοσφαιριστή, που εκείνα τα χρόνια δεν ήταν επαγγελματίας και όταν βρισκόμασταν μεταξύ μας το συζητούσαμε πολύ αυτό.

Όταν πήραμε την απόφαση δεν μας ενδιέφεραν οι αντιδράσεις, γιατί στόχος μας ήταν οπωσδήποτε να εξασφαλίσουμε τους ποδοσφαιριστές, που ήταν ερασιτέχνες και πληρώνονταν ελάχιστες φορές, ανάλογα με τα κέφια των εκάστοτε προέδρων.

Ο ΠΣΑΠ εξασφάλισε τους παίκτες με τα συμβόλαια που άρχισαν να υπογράφουν και να εξασφαλίζονται. Με αφορμή τα 50 χρόνια από την ίδρυση του ΠΣΑΠ θα ήθελα να συγχαρώ όλους όσους πέρασαν αυτά τα χρόνια από τη διοίκησή του γιατί με τις προσπάθειές τους, βοήθησαν να εξασφαλιστούν οι ποδοσφαιριστές».

Νίκος Χρηστίδης

«Όταν φτιάχναμε τον ΠΣΑΠ ιδέα δεν είχαμε τί επιλογή κάναμε, μάθαμε όμως στην πορεία και βοήθησε η ίδρυσή του στο να μπορούμε να κάνουμε επιλογή εργοδότη, εκείνα τα χρόνια ήταν σαν να βρισκόμασταν εργασιακά σε μία έρημο.

Στα πρώτα βήματα βοήθησαν πολύ γιατί είχαν γνώσεις οι Αποστολίδης και Καμάρας και σιγά-σιγά προχωρήσαμε. Τότε ο ΠΣΑΠ ήταν δύναμη και η δράση του μόρφωσε τους ποδοσφαιριστές. Στους πρώτους νόμους εκείνης της περιόδου το ποδόσφαιρο περιγράφονταν σαν “προϊόν”, τί είναι όμως προϊόν μπακάλικου για να το βάλουμε στα ράφια του;

Όχι, ανήκει στον κόσμο και στόχος μας ήταν και το τί πρέπει να κάνουμε για να ικανοποιήσουμε και τον κόσμο. Σε αυτόν ανήκει και όχι να το παίρνουν στα χέρια τους μόνο οι πλούσιοι.

Σήμερα ο ΠΣΑΠ έχει γίνει σαν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με συμβολική παρουσία, βεβαίως έχει γίνει πρόοδος και αν δεν λυθούν εργασιακά ζητήματα στη χώρα μας (που αυτός πρέπει να είναι ο στόχος) με προσφυγές στα διεθνή όργανα και την UEFA οι ποδοσφαιριστές δικαιώνονται και όποιες ομάδες παρανόμησαν τιμωρούνται.

Το ποδόσφαιρο όχι άδικα βρίσκεται στην κορυφή της βιομηχανίας του θεάματος γιατί “τυπώνει” χρήματα και στηρίζει μία τεράστια γκάμα επαγγελμάτων. Γι αυτό και ο Τραμπ που είναι επιχειρηματίας ήθελε να πάρει το Μουντιάλ.

Δεν έχουν σχέση αυτά με την λανθασμένη αντίληψη που έχουν πολλοί στην Ελλάδα και λέει ότι αυτό που είναι το σημαντικό είναι μόνο να πηγαίνει καλά η ομάδα μας, να μετράμε πόσα πρωταθλήματα παίρνει και αν έχει μάγκα πρόεδρο.

Το ποδόσφαιρο ενώνει και δεν χωρίζει και δεν πρέπει να έχουμε την αντίληψη πάση θυσία η νίκη, δεν είναι εξευτελιστικό το αποτέλεσμα, εξευτελιστική είναι η δωροδοκία».

Αντώνης Αντωνιάδης

«Ο ΠΣΑΠ έγινε γιατί εκείνα τα χρόνια ο ποδοσφαιριστής ήταν “συμπλήρωμα” του προέδρου και έπρεπε να αντιδράσουμε, δεν παίζει μπάλα ο πρόεδρος, δεν έρχεται στο γήπεδο ο κόσμος να δει τον πρόεδρο, που τότε απειλούσε ότι αν ήθελα μπορούσε να κρεμάσει το δελτίο του ποδοσφαιριστή και να του κόψει την μπάλα.

Έτσι μαζευτήκαμε οι διεθνείς και με τη βοήθεια ξένων συνδικάτων ιδρύσαμε τον ΠΣΑΠ. Δεν είχαμε αρνητικές αντιδράσεις από τους φιλάθλους, αλλά οι πρόεδροι δεν θέλανε να μας βλέπουνε γιατί τους πήραμε τη “δόξα” και έγιναν πρωταγωνιστές οι ποδοσφαιριστές.
Αναδείξαμε τον ποδοσφαιριστή στη θέση που του αρμόζει.

Για τις νέες γενιές που έχουν στα χέρια τους τον ΠΣΑΠ το μήνυμά μου είναι να δραστηριοποιηθούν περισσότερο γιατί απουσιάζουν σε αρκετά θέματα που εξελίσσονται, τους βλέπω στην “γιορτή του ποδοσφαιριστή”, που εγώ καθιέρωσα, αλλά πρέπει να παρεμβαίνουν και αλλού.

Το ποδόσφαιρο είναι πολυσύνθετο και πολυδάπανο κοινωνικό φαινόμενο, έχει όμως κανόνες, αν μία ομάδα χρωστάει χρήματα σε παίκτες, πρέπει να προειδοποιείται και ακολούθως αν δεν συμμορφωθεί να μην της επιτρέπεται η συμμετοχή στο επόμενο πρωτάθλημα».

Ζαχαρόπουλος Μάκης

«Μπήκα στον ΠΣΑΠ όταν εδραιώνονταν με την παρουσία του, γιατί στην αρχή συνάντησαν πολλά εμπόδια και πολλά παρασκήνια τα πρώτα ιδρυτικά μέλη και η διοίκησή του. Mπήκα το 1980-81 μετά από παρότρυνση των συμπαικτών μου στον Πανιώνιο για να έχουν άμεση αντιπροσώπευση και αυτοί. 

Βρήκα ένα συναδελφικό κλίμα και την κοινή πεποίθηση όλων ότι αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο μέλλον για τους ποδοσφαιριστές.

Εκείνα τα χρόνια ήταν οι πενταετίες, οι δωδεκαετίες, και άλλα, βέβαια το ποδόσφαιρο σήμερα έχει αλλάξει κατά πολύ.

Υπήρχε μαχητικό πνεύμα είχαμε κάνει συναντήσεις με τον τότε πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου, με υπουργούς κλπ. Ήταν εποχή που οι ποδοσφαιριστές μπόρεσαν και κατοχύρωσαν το ρόλο τους.

Ήταν μία ρομαντική εποχή και άξιζε τον κόπο, με πρωτεργάτες παλιούς και μεγάλους παίκτες που με το εκτόπισμά τους βοήθησαν καθοριστικά.

Εκτός των εργασιακών ο ποδοσφαιριστής στα μάτια της κοινής γνώμης ήταν απαξιωμένος, ότι δεν ξέρει να μιλήσει, να διεκδικήσει, ότι δεν έχει επίπεδο και όλα αυτά καταφέραμε και τα αλλάξαμε, δίνοντας την εικόνα ότι οι ποδοσφαιριστές μπορούν να έχουν λόγο, να διεκδικούν τα δικαιώματά τους και να είναι ξεχωριστές και ολοκληρωμένες προσωπικότητες».

Νίκος Μάλλιαρης

«Οι λόγοι που οδήγησαν στην ίδρυση του ΠΣΑΠ ήταν ότι μετά την πτώση της δικτατορίας, υπήρχε ζήτημα εκδημοκρατισμού του χώρου του ποδοσφαίρου, όπου κυριαρχούσε η διαφθορά με δωροδοκίες για καθορισμό αποτελεσμάτων και οι κακές συνθήκες άθλησης – εργασίας. Το ποδόσφαιρο ήταν ερασιτεχνικό, ημιεπαγγελματικό και οι παίκτες πρώτης γραμμής με παρεμβάσεις των διοικήσεων των ομάδων, διορίζονταν στο δημόσιο για εξασφάλιση.

Οι διοικήσεις των ομάδων είδαν αρνητικά τον ΠΣΑΠ και έτσι αναπόφευκτη ήταν και η πρώτη απεργία στις 11/12/1977, όπου επιχειρήθηκε το σπάσιμό της με ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές.

Ακολούθησαν διώξεις με αποκλεισμούς ποδοσφαιριστών από ομάδες και αποδεσμεύσεις. Παίκτες που τότε πρωτοστάτησαν ήταν οι Δομάζος, Αντωνιάδης, Λεβέντης, Μάλλιαρης, Μπαλάφας, κλπ».

Γιάννης Μανδρέκας

«Ήταν δύσκολες εποχές για να μπορέσεις να φτιάξεις συνδικαλιστικό κίνημα, με τις διοικήσεις των ομάδων και της ΕΠΟ να είναι αρνητικές απέναντι μας  Τότε έκανε ό,τι ήθελε ο κάθε πρόεδρος, δελτία που ίσχυαν για πάντα. Σε αυτό έβαλε περιορισμό ο ΠΣΑΠ, ήταν μια μεγάλη κατάκτηση που καταφέραμε. Σημαντικές ήταν οι προσπάθειες του Νίκου του Μάλλιαρη να αποκτήσει ο κλάδος συνδικαλιστική συνείδηση.

Οι φίλαθλοι έδειξαν σχετική αδιαφορία, έβρισκαν σωστές τις διεκδικήσεις μας, αλλά δεν αντιδρούσαν προωθητικά, ενεργά.

Για τη σημερινή εποχή το μήνυμα μου στα μέλη του ΠΣΑΠ είναι να είναι ενωμένοι. Προσωπικά με συγκλόνισε η περίπτωση πρώην ποδοσφαιριστή του Άρη, που έδωσε τέλος στη ζωή του, μετά από μεγάλη περίοδο που του χρωστούσαν δεδουλευμένα.

Δείχνει κατά τη γνώμη μου την κατάντια των ελληνικών ομάδων, εκτός από 3-4, παρά το γεγονός ότι φαίνεται να πέφτουν πολλά χρήματα και υπάρχει ασφάλεια με τα συμβόλαια».

To ερχόμενο Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου ο ΠΣΑΠΠ διοργανώνει σχετικές εκδηλώσεις (διαβάστε το αναλυτικό πρόγραμμα) όπου περιλαμβάνονται και τιμητικές βραβεύσεις σημαντικών προσώπων στην ιστορία του.

Πηγή φωτο: αρχείο Ν. Μάλλιαρη

Έρευνα & συνεντεύξεις: Nάσος Μπράτσος