ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΩΝ ΕΞΑΡΤΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ ΨΥΧΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ
Διεύθυνση Γραμματείας:
Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Αθήνας, Γερανίου 28 Αθήνα, Τηλ.: 6979436467, 6908 221 141, Φαξ: 22730 23441
Email: prolipsiworkers@gmail.com
4/8/2026
Δελτίο Τύπου
Οι πυρκαγιές των τελευταίων ημερών αφήνουν πίσω τους ανθρώπινες απώλειες, τραυματισμούς, καμένα δάση, κατεστραμμένα σπίτια και τοπικές κοινωνίες βαθιά πληγωμένες.
Το Σωματείο των Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας εκφράζει τη βαθιά θλίψη και τα ειλικρινή συλλυπητήριά του στις οικογένειες των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους, τα ζώα τους, τα σπίτια τους και τις περιουσίες τους.
Στεκόμαστε δίπλα στους κατοίκους των πληγεισών περιοχών και εκφράζουμε τον σεβασμό και την αλληλεγγύη μας στους πυροσβέστες, στους εργαζομένους των Δασικών Υπηρεσιών, της Πολιτικής Προστασίας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, στα πληρώματα των εναέριων μέσων και στους εθελοντές που αγωνίζονται μέσα σε εξαιρετικά επικίνδυνες συνθήκες.
Υπάρχει μία διάχυτη αντίληψη ότι η κλιματική κρίση αυξάνει τη συχνότητα και τη σφοδρότητα των ακραίων φαινομένων, στην πραγματικότητα είναι μία κοινωνική κρίση που δεν επηρεάζει όλους τους πληθυσμούς το ίδιο. Δεν μπορεί, όμως, να χρησιμοποιείται ως γενική δικαιολογία για κάθε καταστροφή. Όσο περισσότερο αυξάνεται ο κίνδυνος τόσο μεγαλύτερη γίνεται η ανάγκη για μακροχρόνιο δημόσιο κρατικό σχεδιασμό, επαρκή στελέχωση υπηρεσιών και οργανωμένη παρουσία και σχέδιο στις τοπικές κοινωνίες.
Όταν ένα φαινόμενο επαναλαμβάνεται κάθε καλοκαίρι, δεν μπορεί πλέον να χαρακτηρίζεται απρόβλεπτο. Η καταστροφή δεν αρχίζει τη στιγμή που εμφανίζεται η φλόγα. Έχει προηγηθεί η περίοδος κατά την οποία ο κίνδυνος ήταν γνωστός, αλλά δεν αντιμετωπίστηκε έγκαιρα και συστηματικά.
Αυτό αποτελεί τον πυρήνα κάθε ουσιαστικής πολιτικής πρόληψης.
Ως εργαζόμενοι στην πρόληψη των εξαρτήσεων και στην προαγωγή της ψυχοκοινωνικής υγείας δεν ταυτίζουμε διαφορετικά επιστημονικά και κοινωνικά πεδία. Αναγνωρίζουμε, όμως, μια θεμελιώδη κοινή αρχή: η πρόληψη αρχίζει πολύ πριν από την εκδήλωση της κρίσης.
Όπως στη φύση υπάρχουν ορατά σημεία επικινδυνότητας πριν από την πυρκαγιά, έτσι και μέσα στην κοινωνία υπάρχουν συνθήκες που προειδοποιούν: η απομόνωση, η αποδυνάμωση των σχέσεων, η οικονομική ανασφάλεια, η εξουθένωση των οικογενειών και των εκπαιδευτικών, η έλλειψη χώρων δημιουργικής συμμετοχής των νέων, η υποχώρηση των δημόσιων υπηρεσιών και η διάχυτη εμπορική εκμετάλλευση επιβλαβών συμπεριφορών.
Η ευαισθητοποίηση δεν καλλιεργείται μόνο με προειδοποιήσεις και απαγορεύσεις. Οι άνθρωποι γίνονται ενεργοί όταν έχουν πραγματική ενημέρωση, δυνατότητα συμμετοχής, πρόσβαση στους αρμόδιους φορείς και ορατό αποτέλεσμα από τη συλλογική τους δράση. Όταν, αντίθετα, οι επισημάνσεις τους αγνοούνται και οι δημόσιες υπηρεσίες εμφανίζονται μόνο κατά τη διάρκεια της κρίσης, ενισχύονται η απογοήτευση, η παραίτηση και η αίσθηση ότι τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει.
Η κοινότητα δεν είναι ένας παθητικός αποδέκτης οδηγιών ούτε μια ανεξάντλητη δεξαμενή εθελοντικής εργασίας που καλείται να καλύπτει κάθε θεσμικό κενό. Διαθέτει γνώση, εμπειρία, δεσμούς και δυνατότητες συλλογικής δράσης. Χρειάζεται, όμως, σταθερούς δημόσιους θεσμούς, επαρκή χρηματοδότηση, επιστημονικό προσωπικό και πραγματικές διαδικασίες συμμετοχής.
Η συμμετοχή της κοινότητας δεν υποκαθιστά την ευθύνη της Πολιτείας. Τη συμπληρώνει, την ενισχύει και τη διατηρεί υπό κοινωνικό έλεγχο.
Για τον λόγο αυτό, διεκδικούμε:
ολοκληρωμένο και διαρκή σχεδιασμό αντιπυρικής προστασίας, με επίκεντρο την πρόληψη και την προστασία της ανθρώπινης ζωής,
πλήρη στελέχωση του Πυροσβεστικού Σώματος, των Δασικών Υπηρεσιών, της Πολιτικής Προστασίας και των αρμόδιων υπηρεσιών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με μόνιμο προσωπικό,
συστηματική χαρτογράφηση και αντιμετώπιση των κινδύνων καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους και όχι μόνο λίγο πριν από την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου,
απομάκρυνση των απορριμμάτων και προστασία των περιοχών όπου το φυσικό περιβάλλον συναντά κατοικίες, υποδομές και άλλες ανθρώπινες εγκαταστάσεις,
σύγχρονο και επαρκή εξοπλισμό, ενίσχυση των επίγειων δυνάμεων και ουσιαστικά μέτρα για την υγεία και την ασφάλεια όλων των εργαζομένων και εθελοντών που επιχειρούν στα μέτωπα,
αξιοποίηση της γνώσης των κατοίκων, των εργαζομένων και των τοπικών φορέων μέσα από μόνιμες διαδικασίες καταγραφής, συνεργασίας και κοινωνικού ελέγχου,
ουσιαστική περιβαλλοντική εκπαίδευση στα σχολεία και σταθερές κοινοτικές δράσεις, αντί για αποσπασματικές εκστρατείες ευαισθητοποίησης,
άμεση και πλήρη αποζημίωση των πληγέντων, αποκατάσταση των δημόσιων υποδομών και ολοκληρωμένη προστασία και αναγέννηση του φυσικού περιβάλλοντος,
ενίσχυση όλων των δημόσιων και κοινοτικών δομών πρόληψης, με σταθερή χρηματοδότηση, επαρκές προσωπικό και δυνατότητα μακρόχρονου σχεδιασμού.
Πλήρη αναδάσωση των καμένων εκτάσεων με στοχευμένες παρεμβάσεις και από επιστημονικούς φορείς
Μετά την κατάσβεση, οι πληγείσες κοινωνίες δεν πρέπει να αφεθούν μόνες. Η απώλεια ανθρώπων, κατοικίας, εργασίας, φυσικού περιβάλλοντος και αίσθησης ασφάλειας έχει μακροχρόνιες ψυχοκοινωνικές συνέπειες. Είναι μια γνώριμη ιστορία που γνωρίζουμε τις συνέπειες μέσα από την εμπειρία στο Μάτι, στην Εύβοια, στην Ηλεία και αλλού.
Χρειάζεται άμεση υλική αποκατάσταση και πλήρης αποζημίωση των πληγέντων, αλλά και οργανωμένη, δωρεάν και μακρόχρονη ψυχοκοινωνική υποστήριξη. Ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να υπάρξει για τα παιδιά, τους ηλικιωμένους, τους ανθρώπους με αναπηρία, τις οικογένειες που έχασαν το εισόδημά τους και όσους βρίσκονταν ήδη σε συνθήκες κοινωνικής ή οικονομικής ευαλωτότητας πριν από την καταστροφή.
Πρόληψη σημαίνει να αναγνωρίζουμε έγκαιρα τον κίνδυνο, να αφουγκραζόμαστε και να εστιάζουμε στα προειδοποιητικά στοιχεία, να παραμένουμε σταθερά παρόντες και να διαθέτουμε (ή και να προετοιμάζουμε τις προϋποθέσεις και τις συνθήκες ώστε να τα αποκτήσουμε) τα μέσα για να δράσουμε πριν από την καταστροφή.
Το Διοικητικό Συμβούλιο
