Ο Θανάσης Αλβέρτος για τα 100 χρόνια του Φωστήρα και την ποδοσφαιρική απεργία επί δικτατορίας

 

...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Στην προσφυγογειτονιά των Νέων Σφαγείων και συγκεκριμένα στο συνοικισμό «γερμανικά παραπήγματα» οι Μικρασιάτες πρόσφυγες, δεν αποτέλεσαν εξαίρεση ως προς τις αναζητήσεις και τις δράσεις των ομόλογών τους σε άλλες περιοχές, αφού στον τομέα του αθλητισμού από το 1926 στην περιοχή των Νέων Σφαγείων, ιδρύθηκε ο Φωστήρας, ο γνωστός και σαν «Φονέας των γιγάντων» από τα αποτελέσματα που πέτυχε εναντίον μεγάλων ποδοσφαιρικών δυνάμεων της χώρας.

                        αφίσα που πιστοποιεί την ύπαρξη Φωστήρα και στην Κωνσταντινούπολη

Η ύπαρξη συλλόγου με το όνομα Φωστήρ στην Κωνσταντινούπολη, όπως και τα χρώματα κίτρινο και μαύρο (αρχικά είχε επιλέξει το άσπρο και το μαύρο), που ήταν τα χρώματα του Βυζαντίου φαίνεται να ήταν πηγές έμπνευσης για το σωματείο τόσο στην ονοματοδοσία όσο και στην επιλογή χρωμάτων. Ο Θανάσης Αλβέρτος πρόσφερε τις υπηρεσίες του στο σύλλογο αγωνιζόμενος με επιτυχία. Μιλήσαμε μαζί του για τις εποχές που ο Φωστήρας ήταν πράγματι «φονέας των γιγάντων».

Καπίρης,Κεφαλιανός,Μακρής,Συνσνίδης,Χαραλσμπίδης,Μπάρτζης, στην κάτω σειρά Αλβέρτος,Χάτζος,Ρεμούνδος,Δεϊμέζης,Ρέλλης

-Πριν πάτε στο Φωστήρα παίζατε σε άλλη ομάδα;

«Πριν πάω στο Φωστήρα έπαιζα σε μία τοπική ομάδα της Νέας Ιωνίας τον Πανιωνικό. Εκεί με είδε ο Σπύρος Γιαλαμπίδης και με πήρε στο Φωστήρα, όπου έπαιζα σε θέση έξω αριστερά. Στον Φωστήρα έπαιξα από το 1966 έως το 1978».

-Το γεγονός ότι στην περιοχή των Σφαγείων είχαν εγκατασταθεί πολυάριθμοι Μικρασιάτες πρόσφυγες και ήταν μία συμπαγής και δεμένη κοινωνική ομάδα, έπαιξε ρόλο στη συσπείρωσή της στην ομάδα;

-«Η περιοχή των Σφαγείων εκείνα τα χρόνια, είχε ακόμα παράγκες όπου έμενε ο κόσμος, που αγαπούσε την ομάδα και έρχονταν μαζικά στο γήπεδο, ενώ και στα εκτός έδρας ακολουθούσε με πούλμαν».

-Μιλήστε μας για τα γήπεδα της εποχής.

-«Τα γήπεδα ήταν τα περισσότερα ξερά και σκληρά και να φανταστείτε ότι μετά τον αγώνα που είχαμε πέσει και είχαμε συρθεί αρκετές φορές, οι εκδορές κυρίως στα μπούτια, έβγαζαν ένα υγρό».

ο Θ. Αλβέρτος στην πάνω σειρά, τέταρτος από αριστερά

-Υπάρχει κάποιο χαρακτηριστικό γεγονός που έχει μείνει έντονα στη μνήμη σας;

-«Είναι η απεργία που κάναμε επί δικτατορίας και μας πήραν με τα περιπολικά. Η ομάδα πάντα είχε οικονομικό πρόβλημα, εμείς δεν παίρναμε λεφτά, ήμασταν ημιεπαγγελματίες. Μία φορά που και αυτά τα λίγα δεν μας τα είχαν δώσει και μας τα χρώσταγαν (και οι διοικήσεις ήταν φτωχές), αν και βρισκόμασταν στην περίοδο της δικτατορίας, κατεβήκαμε σε απεργία. Μας πήραν με τα περιπολικά και μας πήγαν εμάς τους παίκτες στον πανίσχυρο τότε Γενικό Γραμματέα Αθλητισμού, τον Ασλανίδη. Είχαμε κάποια χαρτιά που αναγράφονταν τα ποσά που μας χρωστούσαν, αλλά ήταν άκυρα, ανεπίσημα, χωρίς χαρτόσημα, σφραγίδες, κλπ συνεπώς δεν μας κατοχύρωναν».

-Τι συνέβη εκεί;

«Μετά από τη συνάντησή μας έβγαλε επιχορηγήσεις προς τις ομάδες της Α’ και Β’ Εθνικής και κατά κάποιο τρόπο, δεν λύσαμε αλλά μπαλώσαμε και εμείς το πρόβλημά μας. Πριν το περιστατικό είχε επισκεφτεί το γήπεδο κάποια άλλη στιγμή και είχε δει ότι υπήρχε ένα μπαρ και δίπλα μία καλύβα στην οποία μπαίναμε και αλλάζαμε, μάλιστα μπαίνοντας χτύπησε το κεφάλι του στην πόρτα και αναρωτήθηκε τί γίνεται εδώ πέρα. Η εικόνα αυτή ίσως τον επηρέασε στο να καταλάβει ότι είχαμε δίκιο».

-Ο κόσμος που αγαπούσε την ομάδα με ποιο τρόπο τη στήριζε οικονομικά;

«Το έκανε με τα εισιτήρια. Ο Φωστήρας έκοβε από 6.000 έως 10.000 εισιτήρια και ο κόσμος του μας βοηθούσε, γέμιζε το γήπεδο και οι μάντρες γύρω από αυτό».

-Με αφορμή τα 100 χρόνια από την ίδρυση της ομάδας, ποια ευχή θα κάνατε για το Φωστήρα;

«Για τα 100 χρόνια του Φωστήρα εύχομαι να ξαναβρεί την αίγλη του και να ξανανέβει κατηγορίες, βέβαια έτσι όπως έχει εξελιχθεί το ποδόσφαιρο σήμερα, επαγγελματικό όπου χρειάζονται πολλά χρήματα, αυτό είναι δύσκολο».

Συνέντευξη: Νάσος Μπράτσος