Σάββατο, 6 Φεβρουαρίου 2016

Ποδόσφαιρο στην εποχή της ταράτσας


...αναδημοσίευση από το www.ert.gr...


Αν σήμερα η πληροφόρηση γύρω από το ποδόσφαιρο είναι όχι μόνο αρκετή, αλλά σε σημείο κορεσμού, υπήρχαν εποχές που δίνονταν με το σταγονόμετρο, μιλώντας πάντα σε επίπεδο τηλεοπτικής εικόνας. Συχνά η περιέργεια των φιλάθλων οδηγούσε στο να επιλέξουν την παρακολούθηση ενός αγώνα από μία γειτονική ταράτσα, ενώ σήμερα μάλλον η καφετέρια δείχνει να είναι πιο άνετη επιλογή από το να σε χτυπάν οι αέρηδες στις τσιμεντένιες «κορυφές» των πόλεων.

Φωτο από μία από τις ταράτσες στο γήπεδο του Παναθηναϊκού

Υπήρξαν εποχές που η «μαγεία της ταράτσας» είναι δύσκολο να περιγραφεί με σημερινούς όρους και είναι λογικό.

Τα χρόνια που δεν υπήρχαν τόσες πολλές τηλεοπτικές μεταδόσεις, ούτε καν τόσα κανάλια, πολύ περισσότερο ούτε καν διαδίκτυο, η μετάδοση της πληροφορίας, στον αθλητικό πάντα τομέα, έκρυβε μία μαγεία, αφού άφηνε τη φαντασία να καλπάζει.
Παράλληλα δημιουργούσε και κίνητρο.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Πώς να έπαιζε άραγε η μεγάλη Λάρισα της δεκαετίας του ΄80, πόσο «μαγικό» παιχνίδι έκανε ο Χατζηπαναγής, τι μπάλα έπαιζε ο ΠΑΣ Γιάννινα του Κοντογεωργάκη;
Έτσι όταν οι ομάδες αυτές έπαιζαν σε γήπεδα κοντά στο οποία υπήρχε και πρόσβαση στη θέα από γειτονικά κτήρια, γέμιζαν οι ταράτσες και τα μπαλκόνια, άλλοτε γιατί δεν υπήρχαν εισιτήρια και άλλοτε γιατί οι πιτσιρικάδες της εποχής είχαν ισχνό χαρτζιλίκι και οι εργαζόμενοι πάντα μέτραγαν τα έξοδά τους.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Στο βάθος η ταράτσα

Από τις θρυλικές ταράτσες των γηπέδων, πρόσφατα πέρασα έξω από τη κτήριο που βρίσκεται μία από αυτές και μου θύμισε την εφηβική μου εμπειρία της παρακολoύθησης του ιστορικού αγώνα Παναθηναϊκός – ΠΑΣ Γιάννενα: 2-3 στις 16 Απρίλίου 1978. Έστω και βλέποντας το γήπεδο σαν από αεροφωτογραφία, είχαμε την ευκαιρία να δούμε τον αγώνα.



οι ταράτσες στον Ιωνικό Νικαίας
οι ταράτσες στον Ιωνικό Νικαίας

Βρήκα στο αρχείο μου μία φωτο από τη θέα της ταράτσας που πριν από αρκετά χρόνια είχα δει σε κάποιο πρακτορείο ΠΡΟ ΠΟ και την «έσωσα» με το κινητό μου.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
ταβερνάκι πίσω από τη Θύρα 13
                                                                                                                                

Αντίστοιχη κατάσταση επικρατούσε και στις ταράτσες των προσφυγικών της λεωφόρου Αλεξάνδρας, μόνο που εκεί, το τότε στέγαστρο του γηπέδου, έκοβε τη θέα στη σέντρα και έτσι οι ταρατσόβιοι θεατές έβλεπαν μόνο τις φάσεις στις μεγάλες περιοχές των ομάδων. Τουλάχιστον δεν έχαναν τα γκολ.


Άλλες ποδοσφαιρικές εποχές, άλλες συνήθειες, πιο «πρωτόγονες» αλλά μάλλον πιο αυθεντικές.