24 χρόνια… σαν να ήταν χθες!!!

Του Σωτήρη Πολίτη

 ...αναδημοσίευση από την Ικαριακή Ραδιοφωνία...

Πέρασαν κιόλας 24 χρόνια από τότε που στηνόταν αυτό το ραδιόφωνο στο νησί μας. Ήταν τότε που 30αρης περίπου, έβλεπα από κοντά, αλλά βέβαια καθαρά βοηθητικά, το στήσιμο αυτής της καινούργιας προσπάθειας για ενημέρωση και ψυχαγωγία στο νησί μας.

Πρωταγωνιστές τότε ήταν άλλοι, ο Δημήτρης, ο Αργύρης, ο Σπύρος, ο Νάσος, ο Τίτος και τ’ άλλα παιδιά που στο πρώτο μικρό στουντιάκι στον Εύδηλο, στο σπίτι του Νάσου, πάνω από το λιμάνι, έστηναν την ελπίδα τους, την δημιουργία τους, το ταλέντο τους. Και να ήταν μόνο αυτό, έπεσαν όλοι να φτιάξουν ένα πανέμορφο στούντιο, με ξυλοκατασκευασμένους ραδιοθαλάμους, την πρώτη κονσόλα, τα μικρόφωνα, τα ακουστικά, τα βινύλια, τις κασέτες, τα μηχανήματα (πομπούς, λίνκ) για το στούντιο, όπως επίσης και τα μηχανήματα για το βουνό, την κεραία και τα αντίστοιχα μηχανήματα που βάλαμε τότε στο σπιτάκι του παλιού ΟΤΕ (που σήμερα είναι τα μηχανήματα και οι κεραίες των τηλεοπτικών καναλιών).

Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνα τα…. “βασανισμένα δρομολόγια” για να ανεβάσουν ή να αντικαταστήσουν κάποιο ή κάποια μηχανήματα που είχαν βλάβη ή τα είχαν κάψει οι κεραυνοί, μέσα από μονοπάτι με μουλάρια από το Πλωμάρι ή Μονοκάμπι (δεν θυμάμαι καλά), όπου πηγαίναμε μέχρι εκεί τότε με αυτοκίνητο.

Εμείς πάντα από κοντά, ζούσαμε εκείνο το κλίμα των πρωταγωνιστών, που όλοι τους ήταν ταυτόχρονα και τεχνικοί και παραγωγοί και ραδιοαστέρες (για εκείνη την εποχή ήταν κάτι που…σε ξεχώριζε). 

Θυμάμαι ακόμα και τώρα όταν έβλεπα τον Αργύρη να γαντζώνεται σαν βεντούζα πάνω στην κεραία (με ισχυρούς αέρηδες και κρύο) για να ανέβει να διορθώσει κάτι κι από κάτω ο Δημήτρης με τα αντίστοιχα μηχανήματα να δοκιμάζει και όλοι μαζί μετά, κατά το σούρουπο, να ξεκινάμε για επιστροφή από το μονοπάτι, κρατώντας και φακούς γιατί μέχρι να κατέβουμε στην άσφαλτο μας έπιανε η νύχτα. 

Ακόμα και τώρα θυμάμαι τα χαμογελαστά και ικανοποιημένα πρόσωπα των πρωταγωνιστών (άσχετα αν ήταν πτώματα από την κούραση), όταν ακούστηκε το πρώτο σήμα στον αέρα των FM στο νησί μας και βλέπαμε τις βελόνες των αναλογικών μηχανημάτων μας (που μας έδιναν αδιάψευστα στοιχεία) να είναι στο ανώτερο δυνατό σημείο. Κατόπιν βέβαια βγαίναμε με τα τρανζιστοράκια της εποχής και οργώναμε τους δρόμους του νησιού, για να δούμε “που πιάνει και που δεν πιάνει”  το σήμα του ραδιοφώνου μας.

Μετά ακολούθησαν χρόνια καλά και χρόνια όχι και τόσο καλά για το ραδιόφωνο μας. Η αρχική παρέα, στην πορεία των χρόνων πρόσθεσε κι άλλα άτομα, αλλά σιγά – σιγά ήλθαν και τα προβλήματα. Οικονομικά πρώτα, γιατί ένα ραδιόφωνο καλώς κακώς έχει αρκετά έξοδα και λίγα έως καθόλου έσοδα, για εκείνη την εποχή. 

Έτσι λοιπόν αναζητήθηκαν αρκετές λύσεις για το πρόβλημα. Από ιδιωτική πρωτοβουλία μεταφέρθηκε στους τότε Δημοτικούς άρχοντες (ήταν Πρόεδροι Κοινοτήτων και Δήμαρχος) σαν διακοινοτικό ραδιόφωνο, για να χρηματοδοτείται και να στηρίζεται από την τοπική αυτοδιοίκηση. Αρχικά πολλές υποσχέσεις αλλά στην πορεία δεν τηρήθηκαν με αποτέλεσμα να επανέλθει την ιδιωτική πρωτοβουλία των πρωταγωνιστών του. 

Εκεί, θες η κούραση τόσων χρόνων, θες οι διαφορετικές απόψεις των συμμετεχόντων έφεραν μια διάσταση απόψεων, με αποτέλεσμα την αποχώρηση αρκετών από τους ιδρυτές, αλλά και την προσθήκη νεώτερων μελών που στελέχωσαν την καινούργια εποχή του ραδιοφώνου. Αλλά εδώ θες η απειρία, θες οι λάθος στόχοι, οδήγησαν πάλι σε δύσκολες μέρες το ραδιόφωνο μας.

Και φθάνουμε στα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 2000, που ανέλαβε η παρούσα ομάδα που διοικεί τώρα το ραδιόφωνο. Η φιλοσοφία μας ήταν με το που αναλάβαμε να κάνουμε σαφές, ότι κρατάμε την πολύτιμη ιστορία του ραδιοφώνου μας, αλλά αφήνουμε πίσω ότι “άρρωστο” είχε η παλιά γενιά, κρατώντας ότι καλύτερο μας κληροδότησε η πολυετής παρουσία του ραδιοφώνου μας. Μπήκαμε στη σύγχρονη λογική, ολιγομελές σχήμα, οργανωμένη παρουσία μας, με δομημένο πρόγραμμα, νέους παραγωγούς, νέους συνεργάτες, οργάνωση της νομικής και φοροτεχνικής υποστήριξης της Ικαριακής Ραδιοφωνίας. 

Ταυτόχρονα εκμεταλλευόμενοι τα σύγχρονα μέσα της τεχνολογίας (διαδίκτυο) στήσαμε ιστοσελίδα, που πέρα από το ζωντανό σήμα του ραδιοφώνου που μεταδίδεται μέσω διαδικτύου σε όλες τις γωνιές του κόσμου, ξεκινήσαμε να έχουμε τακτική ενημέρωση, με ειδησεογραφία του νησιού και της ευρύτερης περιοχής μας, ή με πανελλήνια ή παγκόσμια θέματα που αφορούν τον τόπο μας. Την ίδια στιγμή έχουμε κάνει αίτηση στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης να μας δοθεί η προσωρινή άδεια λειτουργίας (όπως στα περισσότερα ραδιοτηλεοπτικά μέσα που λειτουργούν σήμερα), κάτι που έγινε λίγο μετά.

Ήταν κάτι που είχε ξεκινήσει από την αρχή λειτουργίας του ραδιοφώνου αλλά κάπου …”κόλλησε” τότε. Μπήκαμε στη διαδικασία να έχουμε δικό μας στούντιο, να πάρουμε καινούργια μηχανήματα, να κάνουμε τις συνεργασίες μας, να ξεκινήσουμε την προσπάθεια για σωστή οικονομική πολιτική, στηριζόμενοι πέρα από τις συνδρομές μας, στις όποιες διαφημίσεις έβγαιναν από το νησί.

 Ήλθαν και οι πρώτες καλοκαιρινές εκδηλώσεις μας με αξιόλογα άτομα της ελληνικής μουσικής σκηνής (Κυρ. Σταυριανουδάκης, Νάσια Κονιτοπούλου, Μιχάλης Γαμπιεράκης, Μαρία Αναματερού, Θεολόγος Μιχελής με τα συγκροτήματα τους). Βέβαια ασχέτως αν ακούσαμε τα καλύτερα λόγια για τις επιλογές μας, δεν είχαμε και την απαραίτητη στήριξη του κόσμου στις συναυλίες μας. Αυτό μας οδήγησε και στον επαναπροσδιορισμό των όποιων εκδηλώσεων θα κάνουμε στο μέλλον, για να έχουμε κάποια ωφέλιμα για το ραδιόφωνο μας αποτελέσματα.

Άφησα επίτηδες ξεχωριστά το θέμα του πως λειτουργούσε το ραδιόφωνο στο θέμα των παραγωγών και συνεργασιών και στο πως λειτουργεί σήμερα ή πως θέλουμε να λειτουργεί στο μέλλον. Όταν ξεκίνησε η Ικαριακή Ραδιοφωνία, εκτός των ιδρυτικών μελλών που έκαναν δικές τους εκπομπές, είχαμε κι άλλες συμμετοχές  παραγωγών, που δυστυχώς όμως είχαν το βασικότερο ελάττωμα των συμπατριωτών μας που λέγεται συνέπεια και συνέχεια. 

 Εκπομπές γινόταν στην κυριολεξία στο πόδι, για μια – δύο φορές και μετά βέβαια ο παραγωγός ή ….εξαφανιζόταν (προφασιζόμενος διάφορους αστείους λόγους), ή στο ραδιόφωνο συγκεντρωνόταν περισσότεροι “παραγωγοί” από τα στελέχη της ραδιοφωνίας, διεκδικώντας έστω και μια φορά να κάνουν μια εκπομπή και πάλι μετά ….άφαντοι.

Δεν λέω, όλα τα χρόνια ακόμα και τώρα το ραδιόφωνο μας βασίζεται στον εθελοντισμό όλων, αλλά νομίζω ότι η συνέπεια στην εθελοντική σου προσφορά είναι κάτι που απαιτείται. Επίσης τα προηγούμενα χρόνια το ραδιόφωνο μας είχε το προνόμιο της λεγόμενης δικτύωσης με άλλα ραδιόφωνα, όπως με τον ραδιοσταθμό “Φλας“. 

Σήμερα έχουμε πεντάωρη δικτύωση με τον ραδιοσταθμό “Κόκκινο“, με στόχο να υπάρχει μια υπεύθυνη ενημερωτική νότα στο ραδιόφωνο μας, παράλληλα με το γεγονός ότι έχουμε εντάξει στο πρόγραμμα μας και συμπατριώτισσα μας δημοσιογράφο για τις τοπικές ειδήσεις. Παράλληλα έχουμε ξανά κοντά μας, την αμισθί συνεργασία του συμπατριώτη μας δημοσιογράφου και ιδρυτικού μέλους της ραδιοφωνίας μας Νάσου Μπράτσου. 

Από τις εκπομπές του ραδιοφώνου τα προηγούμενα χρόνια αλλά και μέχρι σήμερα, πέρασαν αξιόλογοι και υπεύθυνοι παραγωγοί, Ικαριώτες και μη, όπως ο Γιώργος Αθανασιάδης, ο Χρήστος Βατούγιος, η Σοφία Γρηγοροπούλου, η Αμαλία Φρατζέσκου, η Γιούλη Βασιλειάδου, ο Γιάννης Κούβαρης, Ο Γιάννης  Γενούζος, η Μαριάννα Μαρκάκη, ο Γιάννης Χερουβής, η Βάσω Τσούνου (Φρού – Φρού), η μικρούλα Βάσω Σπέη και βέβαια ο Δημήτρης Φιλιπποπολίτης, η  Κλεοπάτρα – Ιωάννα Λιόλιου και η αφεντιά μου. Μπορεί και να ξέχασα κάποιους, ας με συγχωρήσουν.     

Επίσης πίσω βρίσκεται το ανώνυμο αλλά ουσιαστικό τεχνικό επιτελείο του ραδιοφώνου μας, ο Γιώργος Φιλιπποπολίτης, ο Χρήστος Πίττακας και ο Νίκος Λιτσαρδής. Εδώ συμπληρώνω  και τις εξαιρετικές συνεργασίες με γνωστά ονόματα της δημοσιογραφίας στο νομό μας, όπως η Μαργαρίτα Ικαρίου, η Σταματούλα Τσιαντή, η Έλενα Χουσνή και σύντομα μπαίνει  στις εκπομπές μας και η Μαρία Καλαφάτη, με διεθνή  παρουσία στο οικονομικό ρεπορτάζ.

Τελειώνοντας θέλω να πω λίγα πράγματα για την μέχρι τώρα πολιτική του ραδιοφώνου μας και τα σχέδια του για το μέλλον. Εμείς θέλουμε να πιστεύουμε ότι φτιάξαμε ένα ραδιόφωνο, αξιόπιστο, αδέσμευτο, με προσεκτικές επιλογές στο κάθε τι που έχει να κάνει με την ενημέρωση και την ψυχαγωγία των ακροατών μας. 

Δίνουμε μεγάλη προσοχή στην υπεύθυνη και διασταυρωμένη είδηση πριν δημοσιευθεί, ενημερώνουμε για τις πηγές μας όταν απαιτείται, το ίδιο θα θέλαμε να κάνουν και οι άλλοι όταν “δανείζονται” κάτι από εμάς. Δεν έχουμε και ούτε θέλουμε καμία κομματική ένταξη (άσχετα με τους καλοθελητές που βιάζονται να μας “καλουπώσουν”). Δημοσιεύουμε όλες τις ειδήσεις απ’ όπου κι αν προέρχονται (εκτός από την φασιστική οργάνωση με κοινοβουλευτικό μανδύα).

Σεβόμαστε πάντοτε την προσωπικότητα του συνομιλητή μας, είτε σαν άτομο, ή σαν όποια ντόπια κοινωνική ομάδα ή σαν κόμμα ή σαν δημοτική ομάδα. Στόχος μας επίσης να μεταδίδουμε από την ιστοσελίδα μας υπεύθυνα όλη την ειδησεογραφία του νησιού μας, γι αυτό άλλωστε προφέρουμε στους αναγνώστες μας ηχογραφημένα όλα τα δημοτικά συμβούλια, για να ενημερώνονται όποτε θέλουν για τα θέματα που συζητήθηκαν. Επίσης έχουμε δημιουργήσει αρχείο εκπομπών για όσους θέλουν να ακούσουν μια εκπομπή παραγωγού που έχασαν ή αρχείο με όλα τα άρθρα των αρθρογράφων μας ή των συνεργατών μας που αρθρογραφούν στη σελίδα μας. 

Δημιουργήσαμε δεύτερο στούντιο στον Άγιο Κήρυκο, για να διευκολύνουμε τους συνεργάτες μας, αλλά και τους φιλοξενούμενους μας συνομιλητές μας, στις εκπομπές που θα γίνονται εκεί.

Σχέδια υπάρχουν πολλά, μνήμες έντονες και επίσης πολλές, αλλά προτιμώ να κρατώ το σύνθημα μου, που έχει γίνει και σύνθημα όλων μας στην Ικαριακή Ραδιοφωνία…“λιγότερα συνθήματα και πιο πολλή δουλειά”. Εύχομαι πολλές επιτυχίες στο μέλλον για το ραδιόφωνο μας και κάποια στιγμή στο μέλλον, κάποιος άλλος που θα είναι στη θέση μου, να  κάνει κι αυτός τον …δικό του απολογισμό και να παρουσιάσει τα δικά του σχέδια, γιατί η Ικαριακή Ραδιοφωνία υπήρχε πριν από εμάς θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά από εμάς!!!!

Σωτήρης Πολίτης

Διευθυντής Ικαριακής Ραδιοφωνίας

"Αθλητισμός και Κοινωνικά Κινήματα": Aπλώθηκε η διακίνηση του νέου βιβλίου

Με κεκτημένη ταχύτητα μπήκε μετά την επιτυχημένη βιβλιοπαρουσίαση, στην αγορά του βιβλίου η νέα έκδοση «Αθλητισμός και Κοινωνικά Κινήματα», με χορηγούς επικοινωνίας την ΕΡΤ open και την Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Ήδη εδώ και λίγες ημέρες, το βιβλίο διακινείται κεντρικά, από το Βιβλιοπωλείο ΠΑΡ' ΗΜΙΝ  Χαριλάου Τρικούπη 11, Αθήνα 106 78, τηλ. 210 38 02 542, info@parimin.gr, καθώς και από άλλα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία.
Εκδοτικός οίκος είναι ο «Νότιος Άνεμος» notiosanemos.editions@yahoo.gr, Τηλ. 210-4412989, Κιν. 6936806927


Παράλληλα αναρτήθηκε και το βίντεο της βιβλιοπαρουσίασης. Δείτε το ΕΔΩ

'Ηδη άρχισαν οι αναφορές - παρουσιάσεις και σε ΜΜΕ της περιφέρειας, ενώ σε λίγες ημέρες θα ανακοινωθεί η σειρά των πρώτων περιφερειακών βιβλιοπαρουσιάσεων.

...και ο πόλεμος της αφίσας...

Την ίδια ώρα το βιβλίο διαφημίζεται με αφισάκια σε γήπεδα ερασιτεχνικών ομάδων, σε δημοτικά γήπεδα, αλλά και σε εργασιακά πρωταθλήματα, αλλά δεν λείπουν και τα "αντιαθλητικά μαρκαρίσματα", καθώς τα σχετικά υλικά δέχονται επιθέσεις από "αγνώστους", που την ίδια ώρα δεν πειράζουν καθόλου αφισάκια που προπαγανδίζουν αθλητικές διοργανώσεις με χορηγούς, μεγάλες ιδιωτικές εταιρίες, ή διαφημιστικά λαϊκών κέντρων.
Φαίνεται πως η αντιφασιστική δράση στους αθλητικούς χώρους, που καταγράφει το βιβλίο στη διάρκεια δεκαετιών, ενοχλεί και σήμερα.

Αποχαιρετισμός στο Σωτήρη Σβανά με ένα βίντεο

Απεργιακό μπλόκο στις Αττικές Εκδόσεις το 2011, ενάντια στις απολύσεις, με το Σωτήρη Σβανά στην πρώτη γραμμή.

"Έφυγε" ο Σωτήρης Σβανάς

Σε ηλικία μόλις 36 ετών έφυγε ο δημοσιογράφος Σωτήρης Σβανάς που εργαζόταν στο thepressproject. Σε εποχές δύσκολες για τον κόσμο των ΜΜΕ, όπως και σε άλλους κλάδους, είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε ότι εκτός από εξαιρετικός δημοσιογράφος, ήταν και μαχητής των συμφερόντων των εργαζομένων.

  Η κηδεια θα γίνει αύριο Σάββατο στις 12.30 στο νεκροταφείο Ζωγράφου.

Περισσότερα μπορείτε να δείτε στο 
http://www.thepressproject.gr/article/75915/Xasate-ton-anthropo-sas



Η ΕΣΠΗΤ απο­χαι­ρετά τον Σωτήρη Σβανά


Το Διοι­κη­τικό Συμβούλιο της ΕΣΠΗΤ με οδύνη ανα­κοι­νώ­νει την απώ­λεια ενός άξιου συνα­δέλ­φου, Σωτήρη Σβανά, ο οποίος χάθηκε σε ηλι­κία μόλις 36 ετών.
Γεν­νη­μέ­νος το 1979, στρα­τεύ­τηκε στο κίνημα από τα φοι­τη­τικά του χρό­νια στη Φιλοσοφική, ως δρα­στή­ριο μέλος του συλ­λό­γου φοι­τη­τών. Μετά το Πανεπιστήμιο θα στρα­φεί στο χώρο της δημο­σιο­γρα­φίας, ως διορ­θω­τής αρχικά, μεταξύ άλλων στα περιο­δικά Κουίζ, Σάββατο και Γρί­φος, και τα τελευ­ταία χρό­νια ως αρχι­συ­ντά­κτης στην ιστο­σε­λίδα thepressproject.gr.
Είχε ενεργό δράση στην ΕΣΠΗΤ ως μέλος της από το 2007, ενώ συμ­με­τείχε πολ­λές φορές ως υπο­ψή­φιος με το ψηφο­δέλ­τιο της Αρι­στε­ρής Πρωτοβουλίας ΠΑΡΑΤΥΠΩΣ σε αρχαι­ρε­σίες της Ένω­σης.
Πάντα ανή­συ­χος, δρα­στή­ριος, δημιουρ­γι­κός, στρα­τευ­μέ­νος στον αγώνα για μια άλλη, πιο δίκαιη κοι­νω­νία, ο Σωτήρης έφυγε και είναι για όλες και όλους μας δύσκολο να το πιστέ­ψουμε.
Το ΔΣ της ΕΣΠΗΤ εκφρά­ζει τα θερμά του συλ­λυ­πη­τή­ρια στη σύντροφο της ζωής του Χρυσούλα Παπαγεωργίου και το γιο τους Ορέ­στη.
Η κηδεία του Σωτήρη Σβανά θα τελε­στεί αύριο, Σάββατο 18/4, στις 12.30 μμ στο Νεκρο­τα­φείο Ζωγρά­φου.
Αντί στε­φά­νου το Δ.Σ. της ΕΣΠΗΤ, όπως επι­θυ­μεί η οικο­γέ­νεια του εκλι­πό­ντος θα ενι­σχύ­σει οικο­νο­μικά –εις μνή­μην του– το Κοι­νω­νικό Ιατρείο Νέας Φιλαδέλφειας.

Για το Δ.Σ. της ΕΣΠΗΤ
Ο Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματέας

Θεμι­στο­κλής Κ. Μπε­ρε­δή­μας Θανά­σης Αλατάς

Βίντεο από τη βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου "Αθλητισμός και Κοινωνικά Κινήματα"

Kαι σε βίντεο η βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου "Αθλητισμός και Κοινωνικά Κινήματα". Επίσης επιπλέον φωτο από όσες έχουμε ήδη αναρτήσει από την ιστοσελίδα της Ικαριακής Ραδιοφωνίας, απ΄ όπου πήραμε και το βίντεο.

Γενέθλια στο σταθμό του Αρχιπελάγους

...αναδημοσίευση από την Ικαριακή Ραδιοφωνία... 

Του Νάσου Μπράτσου

Συνήθως όταν μιλάμε για γενέθλια ευχόμαστε στον εορτάζοντα να ζήσει πολλά χρόνια, να γεράσει και «να γίνει μεγάλος με άσπρα μαλλιά». Στην περίπτωση των ραδιοφώνων και γενικά των ΜΜΕ η ευχή πρέπει να είναι διαφορετική, δηλαδή να μακροημερεύσουν, αλλά να μην γεράσουν, μένοντας νέα, δηλαδή ανοιχτά στις τάσεις, τις αναζητήσεις και τις ανάγκες της εποχής και της κοινωνίας στην οποία λειτουργούν.

Ο ραδιοφωνικός πρόγονος

Αρχικά πρέπει να σημειώσουμε ότι μέσα σε μια περίοδο που σταματούσε το μονοπώλιο των τότε κρατικών ΜΜΕ, με την εμφάνιση αρχικά των δημοτικών ραδιοφώνων και ακολούθως και των ιδιωτικών ΜΜΕ, το 1989 ιδρύθηκε το Ράδιο Ικαρία, που αν και ήταν πρωτοβουλία ιδιωτών, ορισμένοι εκ των οποίων είχαν θητεία ραδιοερασιτέχνη (πχ Δημήτρης Καρύδας), γρήγορα υπήρξε ενδιαφέρον των κοινοτήτων του νησιού στο να γίνει διακοινοτικό – δημοτικό. Ήταν άλλωστε η «μόδα» της εποχής. Γρήγορα φάνηκε το ανέφικτο της υπόθεσης, αφού η τοπική αυτοδιοίκηση της Ικαρίας πάντα υπέφερε οικονομικά και δεν υπήρχε η δυνατότητα να οργανώσει και να συντηρήσει ραδιόφωνο, ειδικά εκείνη την εποχή.

Από την άλλη, ο ενθουσιασμός και η απειρία των ραδιοφωνικών σκαπανέων της εποχής, φαινόμενο που επαναλαμβάνονταν σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας, οδήγησε σε πολύωρο πρόγραμμα που δεν μπορούσε όμως να στηριχτεί οργανωτικά, ειδικά όταν έφθινε ο αρχικός ενθουσιασμός και άρχιζε η τριβή της καθημερινότητας και ακολούθως σε έξοδα που δεν μπορούσαν να καλυφθούν. 

Μιλάμε πάντα για λειτουργικά έξοδα, αφού η συμμετοχή στο πρόγραμμα ήταν εθελοντική (όπως ήταν και η δικιά μου) και κυρίως από «ετεροεπαγγελματίες» σε σχέση με τα ΜΜΕ, δηλαδή μέλη της τοπικής κοινωνίας που είχαν να δώσουν ραδιοφωνική διέξοδο σε διάφορες δραστηριότητες και απόψεις.  Συνεπώς το σταμάτημα της λειτουργίας του σταθμού κάπου την άνοιξη του 1990 αν θυμάμαι καλά, ήταν περίπου προδιαγεγραμμένο.

Τα μέσα του σταθμού εκείνης της εποχής, ήταν κυρίως ο εξοπλισμός των ιδιωτών που τον έστησαν.

Η Ικαριακή Ραδιοφωνία που προήλθε από την εμπειρία που αποκόμισαν όσοι είχαν επιχειρήσει το Ράδιο Ικαρία το 1989, δεν επανέλαβε τα ίδια λάθη. Κάλυψε μέρος του προγράμματος με αναμετάδοση του τότε κραταιού Flash, έδωσε εκπομπές στην τοπική κοινωνία, οργάνωσε πρωινή ζώνη τοπικής επικαιρότητας, κράτησε ώρες με non stop music και πορεύτηκε όσο μπορούσε να φτάσει το χέρι της στο οργανωτικό πεδίο.

Συχνά έδινε τα μικρόφωνα και τις εκπομπές της σε έκτακτες συνεργασίες και έτσι συνδέθηκε με τον κόσμο, επιλογή που πάντα ήταν χρήσιμη σε όσους ραδιοφωνικούς σταθμούς ανά την Ελλάδα το έπραξαν.

Δύο ήταν κατά την άποψή μου, τα βασικά προβλήματα που αντιμετώπισε. Το ένα ήταν ότι νέοι άνθρωποι που θα μπορούσαν να αποτελέσουν το νέο αίμα των παραγωγών εκπομπών του σταθμού, λόγω σπουδών, στρατού, επαγγελματικής αναζήτησης εκτός νησιού, δεν μπόρεσαν να μείνουν στο νησί και να αποτελέσουν τις επόμενες ραδιοφωνικές γενιές, με αποτέλεσμα να συσσωρεύεται φθορά και κούραση στο αρχικό σχήμα.

Το δεύτερο πρόβλημα ήταν ότι η μικρή εμπορική – διαφημιστική αγορά σε μια περιοχή πεπερασμένη, δεν είχε σαν αποτέλεσμα εξασφάλιση βιωσιμότητας από τα διαφημιστικά έσοδα, με αποτέλεσμα να υπάρχει και οικονομική αιμορραγία.

Ο σταθμός όμως προσέφερε τα μέγιστα στο νησί, τόσο σε επίπεδο καθημερινότητας, ανάδειξης τοπικής ειδησεογραφίας, πολιτισμού, ψυχαγωγίας, όσο και σε κορυφαίες και τραγικές στιγμές.

Ο σημαντικός του ρόλος στην πολύνεκρη πυρκαγιά του 1993 είχε σαν αποτέλεσμα να βραβευτεί από την Περιφέρεια Β. Αιγαίου. Στον αντίποδα ήταν αισθητή η έλλειψή του την περίοδο του ναυαγίου του Εξπρές Σαμίνα, που η τοπική κοινωνία χρειαζόταν τη φωνή της και μέσα ενημέρωσης που να την «πολλαπλασίαζαν», για να ακούγεται καλύτερα στα αυτιά της πάντοτε «περήφανης στ΄ αυτιά» κυβερνητικής ή άλλης εξουσίας, όταν είναι να αφουγκραστεί την κοινωνία.

Αυτός ο κύκλος του σταθμού κράτησε από το 1991 έως το 1998 και κρατάμε τα θετικά σχόλια πολλών επισκεπτών του νησιού σε σχέση με το ποιοτικό πρόγραμμα εκείνης της εποχής. Πολλά αποτυπώθηκαν και σε δημοσιεύματα σε πανελλαδικής κυκλοφορίας έντυπα και εφημερίδες.

Τα λεφτά δεν αποτελούν υποχρεωτικά κριτήριο ποιότητας για ένα ΜΜΕ και στην Ελλάδα η ιστορία τους είναι γεμάτη από παραδείγματα που έγιναν διασπαθίσεις και «πάρτι» με αντανάκλαση στο πρόγραμμα, μηδενικών από ποιοτική άποψη προϊόντων.

Στις μέρες μας ήδη εξελίσσεται μια «επανεκκίνηση» του σταθμού, ενισχυόμενη από τις τεχνικές δυνατότητες της εποχής και μιλάμε για το διαδικτυακό πρόγραμμα που μπορούν να παρακολουθήσουν και όσοι βρίσκονται σε περιοχές (και χώρες) που δεν φτάνουν τα FM.

Το μεγάλο υψόμετρο της Ικαρίας, έχει βοηθήσει στο να ταξιδεύει το σήμα στα FM σε μεγάλες αποστάσεις και αυτό είναι μεγάλο πλεονέκτημα.

Παράλληλα, έχουν γίνει συνεχείς αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο της λειτουργίας των ΜΜΕ και η παρακολούθησή τους και συχνά και η πρόβλεψή τους, πριν αυτές αποτυπωθούν νομικά, είναι απαραίτητος όρος για να μπορεί ένα ΜΜΕ να συμβαδίζει ή έστω να ακολουθεί την εποχή του.

Υ.Γ. στα ονόματα όσων κατά καιρούς συμμετείχαν στο εκπεμπόμενο πρόγραμμα και στα οργανωτικά των περασμένων χρόνων, θυμάμαι το Δημήτρη Καρύδα, τον Σπύρο Γάκη, τον Αργύρη Πολίτη, τον Τίτο Καρίμαλη, τη Θεοδώρα Τσαχά, το Γιώργο Βιτσαρά, το Σιδερή Γιάκα, το Μανώλη Παπιαμώνη, ενώ χωρίς να θυμάμαι ονόματα μου έχει μείνει μια παιδική εκπομπή, αρκετά καλή σαν ποιότητα, αλλά με «διαβολάκια», που τσιμπολογούσαν και μαδούσαν τα προστατευτικά σφουγγαράκια στα μικρόφωνα. Προφανώς ξεχνάω πολλούς αφού ως μη μόνιμος κάτοικος, έχω χάσει επεισόδια και ο χρόνος που έχει περάσει, έχει κρατήσει στη μνήμη μόνο τις πιο έντονες και σημαντικές στιγμές.

Η Φωτογραφία του άρθρου από το Στούντιο της Ικαριακής στα τέλη της δεκαετίας του 80 με τον Δημήτρη Καρύδα στη κονσόλα.

Ο οβελίας στην ελληνική επαρχία

Πασχαλινό φωτορεπορτάζ από την Αχαΐα, άνευ σχολίων.

Kαλό Πάσχα

Για λίγες μέρες λέμε να χαλαρώσουμε (εμείς όχι το αρνί) και να γεμίσουμε τις μπαταρίες μας. Οπότε θα επανέλθουμε σε πλήρη λειτουργία στις 14 Απριλίου. Μέχρι τότε, όλοι και όλες ό,τι κάνετε, με ρέγουλα...

Μετάλλιο με Iκαριακό χρώμα

Από τον Ικαριακής καταγωγής προπονητή Ζαχαρία Παρήμερο, με την ομάδα των δοκίμων της αστυνομίας (ΣΑΕΑ) , στο πρωτάθλημα ενόπλων, ενώ κοούτσαρε και την ομάδα του ΣΜΥΝ (σχολή μονίμων υπαξιωματικών ναυτικού).

Στα βιβλιοπωλεία η νέα έκδοση «Αθλητισμός και Κοινωνικά Κινήματα»

Δυναμικά μπήκε μετά την επιτυχημένη βιβλιοπαρουσίαση, στην αγορά του βιβλίου η νέα έκδοση «Αθλητισμός και Κοινωνικά Κινήματα», με χορηγούς επικοινωνίας την ΕΡΤ open και την Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Ήδη από σήμερα Μ. Πέμπτη το βιβλίο διακινείται από το Βιβλιοπωλείο ΠΑΡ' ΗΜΙΝ  Χαριλάου Τρικούπη 11, Αθήνα 106 78, τηλ. 210 38 02 542, info@parimin.gr.

Ο εκδοτικός οίκος «Νότιος Άνεμος» δέχεται συνεχώς τηλέφωνα από την επαρχία, ενώ η πρώτη συνδικαλιστική οργάνωση που προμηθεύτηκε αριθμό αντιτύπων για τα μέλη της είναι η ΠΟΕΣΥ.

Στις φωτο στιγμιότυπα από τη βιβλιοπαρουσίαση, ενώ διακρίνουμε και το κράτημα ενός λεπτού σιγής για τους 18 εργαζόμενους και αλληλέγγυους που έφυγαν από τη ζωή στον αγώνα ενάντια στο «μαύρο» της ΕΡΤ.

Αθλητισμός & Κοινωνικά Κινήματα: Όλο το ηχητικό ντοκουμέντο της βιβλιοπαρουσίασης

Αθλητισμός και Κοινωνικά Κινήματα by Ertopen on Mixcloud

Oι εισηγήσεις (έναρξη λίγο μετά το 1΄) και οι παρεμβάσεις στη συζήτηση από οπαδούς, παλαίμαχους ποδοσφαιριστές, εργαζόμενους σε ΜΜΕ, συμμετέχοντες σε εργασιακά πρωταθλήματα, κλπ 

Aκούγονται οι:

-Mιχάλης Λυμπεράτος καθηγητής Ιστορίας, διδάσκων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
-Γιάννης Λευκιμιάτης εργαζόμενος ΕΡΤ ertopen
-Βαγγέλης Δεληπέτρος δημοσιογράφος www.enetpress.gr
-Σωτήρης Τριανταφύλλου πρόεδρος ΠΣΑΤ
-Λαμπρινή Θωμά δημοσιογράφος


προεδρείο βιβλιοπαρουσίασης: Θωμάς Σίδερης, δημοσιογράφος - συγγραφέας μέλος ΕΣΠΗΤ

Παρεμβάσεις έκαναν:

-Σωτήρης Πολίτης, διευθυντής Ικαριακής Ραδιοφωνίας

-Θάλεια Φράγκου, οικονομολόγος

-Σωτήρης Αυλωνίτης, Refugees – φίλαθλοι Α.Ο. Νέας Ιωνίας

-Δημήτρης Αλεξόπουλος – δημοσιογράφος, φίλος ΑΕΚ

-Νίκος Μάλιαρης, παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και συνδικαλιστής στο χώρο του ποδοσφαίρου

- Λευτέρης Σερλής, εργασιακό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου νοσοκομείων Αττικής

- Ζαφείρης Πετρόπουλος, φίλος Παναθηναϊκού

-  Κατερίνα Δωρή πρώην Δημοτική σύμβουλος Αθήνας και πρώην πρόεδρος του Αθήνα 984

 

«Αθλητισμός & Κοινωνικά Κινήματα: Πλούσια συζήτηση με συμμετοχή του κοινού

Tρεις ώρες με πλούσια συζήτηση, αφού μετά τις εισηγήσεις όσων συμμετείχαν στο πάνελ, ακολούθησε σειρά παρεμβάσεων από το κοινό, στη βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου «Αθλητισμός και Κοινωνικά Κινήματα» (εκδόσεις Νότιος Άνεμος, συγγραφέας Νάσος Μπράτσος, χορηγοί επικοινωνίας ΕΡΤopen και Ικαριακή Ραδιοφωνία).

Εργαζόμενοι που συμμετέχουν σε εργασιακά πρωταθλήματα, οργανωμένοι φίλαθλοι, άνθρωποι που έχουν εργαστεί στην «οικονομία του αθλητισμού», εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές και αρκετοί άλλοι συνέβαλλαν σε μια γόνιμη συζήτηση, με θεματικό περιεχόμενο που δεν συναντιέται εύκολα.

Όλο το ηχητικό ντοκουμέντο της συζήτησης είναι διαθέσιμο για ιστορικούς & δημοσιογραφικούς σκοπούς, ενώ αύριο θα γίνει αναλυτική αναφορά στη βιβλιοπαρουσίαση, καθώς και παρουσίαση φωτογραφιών.

Παράλληλα μετά το Πάσχα η παρουσίαση του βιβλίου θα «απλωθεί» με τοπικές εκδηλώσεις – βιβλιοπαρουσιάσεις.

50 χρόνια από τη δολοφονία Καβάζογλου – Μισαούλη

Πάνε 50 χρόνια, μισός αιώνας πριν, όταν στις 11 του Απρίλη 1965 δολοφονήθηκαν από την παρακρατική τουρκοκυπριακή οργάνωση ΤΜΤ, οι ήρωες της φιλίας και της συνεργασίας Ε/κυπρίων και Τ/κυπρίων, Ντερβίς Αλί Καβάζογλου (Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος) και Κώστας Μισιαούλης (Ελληνοκύπριος συνδικαλιστής της ΠΕΟ – παγκύπρια εργατική ομοσπονδία).


Ταξίδευαν με αυτοκίνητο από τη Λευκωσία στη Λάρνακα, έχοντας για συντροφιά ένα φίλο του Έλληνα συνδικαλιστή, τον Κώστα Μισιαούλη.   Ήταν Κυριακή πρωί 10.30 η ώρα στις 11 του Απρίλη.  Μέσα στο δημόσιο δρόμο το αυτοκίνητο έπεσε στην ενέδρα.

Τα πτώματα των δυο φίλων βρέθηκαν αγκαλιασμένα μέσα στο αυτοκίνητο από άντρες περιπόλου των Ενωμένων Εθνών που περνούσε από τον τόπο του εγκλήματος ύστερα από 2 – 3 ώρες.
Η κοινή δράση τους για να ριζώσει η φιλία και η συνεργασία ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων, ενοχλούσε όσους και από τις δύο πλευρές, πόνταραν στη διαίρεση των ανθρώπων του καθημερινού μόχθου, για να τους ποδηγετήσουν τα συμφέροντα που εκφράζονται από τον πλούτο, τόσο από τις δύο κοινότητες, όσο και εκείνη την εποχή και από τον αγγλικό ιμπεριαλισμό που θεωρούσε την Κύπρο τσιφλίκι του και προωθούσε το διαίρει και βασίλευε.

Πρέπει να σημειωθεί ότι Ε/Κ και Τ/Κ ζούσαν μαζί, ήταν ενταγμένοι στα ίδια συνδικάτα, αγωνίζονταν μαζί για ένα καλύτερο παρόν και μέλλον και γενικά είχαν καλές σχέσεις.

Είναι άλλωστε ορόσημο στην ιστορία του εργατικού κινήματος της Κύπρου οι κοινές απεργίες του 1948 στα μεταλλωρυχεία της Λεύκας. Πολλοί απεργοί και από τις δύο κοινότητες φυλακίστηκαν. Αρκετοί άλλοι διώχτηκαν για πάντα από τις δουλειές τους.

Αυτό φάνηκε και στους δρόμους, όταν εκατοντάδες Τούρκοι εργάτες παίρνουν μέρος στις πρωτομαγιάτικες εκδηλώσεις της Κυπριακής εργατικής τάξης το 1958. Μαζί με δεκάδες χιλιάδες Ελληνοκύπριους εργάτες, αδελφωμένοι στους δρόμους της Κυπριακής πρωτεύουσας, με επικεφαλής τις εθνικές του σημαίες – ελληνικές και τούρκικες – και τα κόκκινα λάβαρα της πρωτομαγιάς, διαδηλώνουν την απόφασή τους να παλέψουν ενωμένοι για τα κοινά ιδανικά της εργατικής τάξης.
Φωνές όπως η βδομαδιάτικη δημοκρατική τουρκόφωνη εφημερίδα «ΙΝΚΙΛΑΠΨΙ», ενίσχυαν τις πολιτικές φιλίας και συνεργασίας και γρήγορα στοχοποιήθηκε από όσους ήθελαν να προωθήσουν το διαίρει και βασίλευε. Έκλεισε το 1955.

Αμέσως αρχίζουν τα «αντίποινα» από φασιστοειδή που την Πρωτομαγιά του 1958 λεηλατούν και καίνε τον τούρκικο προοδευτικό αθλητικό – μορφωτικό σύλλογο Λευκωσίας κατηγορώντας τα μέλη τους ότι πουλήθηκαν στους Έλληνες. Το έγκλημα έγινε μπροστά στα μάτια της αποικιακής αστυνομίας, χωρίς όμως να συλληφθεί κανείς.

Στις 22 Μαΐου 1958 πραγματοποιείται η πρώτη απόπειρα σε βάρος του Αχμέτ Σατή, ηγετικού μέλους του συνδικάτου της ΠΕΟ. Τούρκοι ένοπλοι πυροβολούν αυτόν και τη γυναίκα του.
Στις 24 Μαΐου 1958 δολοφονείται από την ΤΜΤ ο Τ/κύπριος ,υπεύθυνος της εφημερίδας «ΙΝΚΙΛΑΠΨΙ», Φαζίλ Οντούρ (Σελλά). Οι φονιάδες πρώτα τον πυροβόλησαν, έπειτα τον μαχαίρωσαν και στην συνέχεια τον ξαναπυροβόλησαν για να βεβαιωθούν ότι δεν πρόκειται να επιζήσει όπως έγινε με τον Α. Σατή και τη γυναίκα του.

Στις 29 Μαΐου του 1958 δολοφονείται ο Αχμέτ Γιαχγιά, κουρέας, 26 χρονών, μέλος του αθλητικού-μορφωτικού συλλόγου που λεηλατήθηκε τη νύχτα της πρωτομαγιάς του ’58. Ο Αχμέτ πυροβολήθηκε πισώπλατα ενώ κοιμότανε.
Στις 5 Ιουνίου 1958, καταδιώκεται και έπειτα δολοφονείται ο Χασάν Αλή, μέλος επιτροπής συντεχνιακού παραρτήματος οικοδομών.

Στις 30 Ιουνίου 1958 πυροβολείται και σκοτώνεται από τούρκους τρομοκράτες ο Αχμέτ Ιμπραήμ. Ο 46χρονος κουρέας δολοφονείται επειδή διατηρεί φιλικούς δεσμούς με Έλληνες που εξέφραζαν απόψεις υπέρ της φιλίας και της συνεργασίας των δύο κοινοτήτων.

Στις 3 Απριλίου στην Λεμεσό, ένοπλοι ρίχνουν 5 πυροβολισμούς σε βάρος του Αρίφ Χουλούση Παρουτή. Κόντεψε να πεθάνει γιατί ενώ είχε προειδοποιηθεί αλλεπάλληλες φορές, δε σταμάτησε να εργάζεται σε ελληνική εταιρεία.
Το όλο σκηνικό συνθέτει το κλίμα τρομοκρατίας που επικρατούσε ανάμεσα στους Τ/κύπριους με τους συνεχείς εκφοβισμούς, παρακολουθήσεις, ξυλοδαρμούς κλπ. Με αυτή την πρακτική, οι φασίστες εξανάγκασαν χιλιάδες Τουρκοκύπριους να αποχωρήσουν από τις ενιαίες συνδικαλιστικές αγροτικές και άλλες οργανώσεις.

Πολλοί άλλοι αναγκάστηκαν να φύγουν από την Κύπρο και να ζήσουν στο εξωτερικό. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι παρόμοιο και ακόμα χειρότερο κλίμα επικρατούσε στην ε/κυπριακή κοινότητα με πρωταγωνιστές το Γρίβα και τους μασκοφόρους του. Ο κατάλογος των θυμάτων από τα μισητά βόλια του εθνικισμού μεγαλώνει πολύ περισσότερο αν σε αυτό προσθέσουμε και τους Ελληνοκύπριους δολοφονηθέντες.

ΑΪΧΑΝ ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΧΙΚΜΕΤ – ΑΧΜΕΤ ΜΟΥΖΑΡΕΦ ΓΚΙΟΥΡΚΑΝ

Ο Αϊχάν Μουσταφά Χικμέτ και ο Αχμέτ Μουζαρέφ Γκιουργκάν υπήρξαν ανυπότακτοι Τουρκοκύπριοι αγωνιστές που με τόλμη και αυτοθυσία ξεσκέπασαν πολλές φορές τις ραδιουργίες του ιμπεριαλισμού. Εκδότες της εφημερίδας «Τζιουμχουριέτ» (Δημοκρατία), συνέχισαν να προπαγανδίζουν τη φιλία και την ειρηνική συμβίωση των Ελλήνων και των Τούρκων της Κύπρου, ιδιαίτερα μετά την «εξόντωση» της «ΙΝΚΙΛΑΠΨΙ».
Η φωνή τους μέσα από τις στήλες και τα άρθρα της «Τζιουμχουριέτ», άρχισε να ξεσηκώνει τους τρομοκρατημένους Τουρκοκύπριους και να κλονίζει σιγά – σιγά το τρομοκρατικό καθεστώς του Ντενκτάς. Η ετυμηγορία των σοβινιστών ήταν ξεκάθαρη και απαιτούσε τη δολοφονία των δύο μάχιμων δημοσιογράφων. ‘Έτσι και έγινε…

Στις 23 Απριλίου 1962, μετά από αλλεπάλληλες απειλές, κλείνει για πάντα το στόμα των Αχμέτ Γκιουρκάν και Αϊχάν Χικμέτ. Δολοφονούνται άνανδρα μπροστά στις οικογένειές τους. Έπεσαν γιατί πίστευαν στην ειρηνική συμβίωση, τη φιλία και τη συνεργασία των δύο κοινοτήτων. Έπεσαν γιατί αγωνίζονταν να γκρεμίσουν τα διαχωριστικά τείχη που έκτισε ο ιμπεριαλισμός ανάμεσα στους Έλληνες και τους Τούρκους της Κύπρου. Θυσίασαν τη ζωή του για να διαλύσουν το φαρμακερό μίσος και να βοηθήσουν να ανθίσει και να φουντώσει το λουλούδι της φιλίας και της αγάπης ανάμεσα στις δύο κοινότητες.

ΝΤΕΡΒΙΣ ΑΛΙ ΚΑΒΑΖΟΓΛΟΥ

Ήταν ένας αθεράπευτος οραματιστής της φιλίας Ε/κυπρίων και Τ/κυπρίων και ασυμβίβαστος πολέμιος του σοβινισμού. Τον γάζωσαν με αυτόματα σε εκείνο το μοιραίο ραντεβού με το θάνατο, μαζί με το φίλο και συναγωνιστή του, Κώστα Μισιαούλη, γιατί πάλευε για τη φιλία των δύο κοινοτήτων. Αγαπούσε την Κύπρο και τον πονούσε το μεγάλο δράμα του λαού της.
Είχε συμμετοχή και ενεργό δράση του στο ΑΚΕΛ και στο λαϊκό κίνημα της Κύπρου.
Ήταν συντάκτης  της «ΙΝΚΙΛΑΠΨΙ» και μετέπειτα εργάστηκε στην «ΤΖΙΟΥΜΧΟΥΡΙΕΤ». Αποπειράθηκαν πολλές φορές να τον σκοτώσουν.

«Οι ιμπεριαλιστές – είπε σε μια από τις τόσες πολλές ομιλίες του – τα κατάφεραν να οδηγήσουν τους νέους της Κύπρου – Έλληνες και Τούρκους – στα βουνά για να πολεμούν ο ένας τον άλλο με όπλα και να σκοτώνουν ο ένας τον άλλο. Αυτοί οι νέοι που ως τα χτες ακόμα δούλευαν μαζί στα ίδια μεταλλεία, αυτοί που πότιζαν με τον ιδρώτα τους την ίδια γη για να τους δώσει ψωμί για τα παιδιά τους. Αυτοί οι ίδιοι νέοι που αγωνίζονταν χέρι με χέρι για να κάμουν τη ζωή τους καλύτερη και να οδηγήσουν τη χώρα τους στην πρόοδο, αυτοί που στα κοινά αθλητικά γήπεδα συναγωνίζονταν με ευγενική άμιλλα για την ωραία νίκη, σήμερα δυστυχώς κουρδίζονται από τους ιμπεριαλιστές να σκοτώνει ο ένας τον άλλο».

«Οι ιμπεριαλιστές, για να προωθήσουν τους απαίσιους σκοπούς των δημιούργησαν τον μύθο και το ψεύδος πως είναι τάχα αδύνατο να συνυπάρξουν ειρηνικά οι δυο κοινότητες στην Κύπρο. Και με τη βοήθεια των πρακτόρων τους ξεσπίτωσαν κάπου 20 χιλιάδες Τούρκους και τους μάντρισαν σε τόπους που δεν διαφέρουν από στρατόπεδα συγκέντρωσης.  Σήμερα χιλιάδες Τούρκοι ζουν σαν νομάδες σε αντίσκηνα και στο ύπαιθρο μακριά από τα σπίτια τους, τα χωριά τους, τα χωράφια τους, τις ειρηνικές τους ασχολίες.  Τα τούρκικα σχολεία κατώτερα και μέσης εκπαίδευσης είναι κλειστά και χιλιάδες παιδιά στερούνται τη μόρφωση τους.  Μια δράκα φασίστες, βοηθούμενοι  από τους ιμπεριαλιστές και χρησιμοποιώντας όπλα και φασιστικές μέθοδες άρπαξαν την ηγεσία της τούρκικης κοινότητας. Αυτοί είναι υπεύθυνοι για τα βάσανα του τουρκοκυπριακού πληθυσμού.  Η φασιστική αυτή ομάδα εμποδίζει τον τούρκικο πληθυσμό να εκφράσει τα αληθινά του αισθήματα και τις σκέψεις του που στρέφονται ενάντια στον ιμπεριαλισμό.

Δεν είναι υπερβολή να συγκρίνουμε αυτά τα στρατόπεδα των τουρκοκυπρίων προσφύγων με τα χιτλερικά στρατόπεδα συγκέντρωσης του Μπούχενβαλτ και άλλων.  Στο σκοτάδι της νύχτας πυροβολούν και δολοφονούν δημοκρατικούς δημοσιογράφους και προοδευτικούς παράγοντες της κοινότητας μας.

Συλλαμβάνουν, απάγουν και φυλακίζουν όσους τολμούν να μιλήσουν ελεύθερα και να εκφράσουν τις σκέψεις τους.  Τους βασανίζουν με μεσαιωνικά όργανα χιτλερικής επινόησης. Είμαστε σε θέση να αποδείξουμε με στοιχεία αδιάψευστα αυτά τα τρομερά πράγματα.»
Κάθε χρόνο στην Κύπρο πραγματοποιούνται εκδηλώσεις τιμής και μνήμης στα σύμβολα της φιλίας και της συνεργασίας των δύο κοινοτήτων.


Πηγές: Χρησιμοποιήθηκαν αποσπάσματα, άλλα τροποποιημένα για λόγους οικονομίας χώρου και άλλα ατόφια από τους διαδικτυακούς τόπους της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδίας και της Ενιαίας Δημοκρατικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΕΔΟΝ).

Νάσος Μπράτσος

...αναδημοσίευση από την Ικαριακή Ραδιοφωνία...

Kαι τώρα "σκοράρουμε" εντύπως

Δεν ξεχνιόμαστε, βιβλιοπαρουσίαση στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ τη Μ. Δευτέρα στις 7μμ.

Έβρεξε γκολ στη Νέα Ιωνία (5-4 η τοπική ομάδα τον Ατρόμητο Πειραιά)

...αναδημοσίευση από το www.ertopen.com...

Κυριολεκτικά όταν σταμάτησε η κανονική βροχή, άρχισε η βροχή των γκολ στο παιχνίδι της γηπεδούχου Νέας Ιωνίας, με τον Ατρόμητο Πειραιά.

Το ημίχρονο έκλεισε με 1-0 υπέρ των γηπεδούχων και στην επανάληψη μπήκαν οκτώ (08) τέρματα, δείγμα της χαλαρής κατάστασης των δύο ομάδων και ειδικά στις οπισθοφυλακές τους. Η διακύμανση του σκορ 1-0, 1-1, 1-2, 2-2, 3-2, 4-2, 5-2, 5-3, 5-4.

Θα χαρακτηρίζαμε «προπονητικού χαρακτήρα» το αγωνιστικό σκέλος, αφού αλλιώς δεν εξηγείται.

Η ενημέρωση των ακροατών της ελεύθερη ΕΡΑ Σπορ – ertopen για το σκορ του αγώνα, σχολιάστηκε από τον Κώστα Μότση στην εκπομπή «Μικρόφωνο στα γήπεδα», σαν αποτέλεσμα που θυμίζει σκορ σε αγώνα πόλο.