...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...
Κάποτε ήταν μία αλάνα , στην οποία στεγάστηκαν αθλητικές δραστηριότητες με τη διαμόρφωσή της σε γήπεδο, ξερό φυσικά, όπως τα περισσότερα της εποχής. Τελικά πέρασε στην ιστορία, αφού επί δικτατορίας στο χώρο διαμορφώθηκε η πλατεία Πολεμιστών εργατών 1912-1913, που σήμερα πολλοί την ξέρουν σαν πλατεία της Λαμπρινής, ή σαν πλατεία του Αγίου Ανδρέα από την εκκλησία που βρίσκεται σε αυτήν. Σήμα κατατεθέν της περιοχής το φουγάρο της οδού Ορφανίδου, εκεί που κάποτε λειτουργούσε ασβεστοποιΐα.
Στις αρχές του 1973 στα «Επίκαιρα» την ειδησεογραφική σφήνα που πρόβαλλαν οι κινηματογράφοι πριν την έναρξη της ταινίας, υπήρξε ρεπορτάζ για την ίδρυση της πλατείας που αποκαλέστηκε ως «η μεγαλυτέρα των Αθηνών», ενώ στο χώρο που διαμορφώθηκε είχαν φυτευτεί 3.000 καλωπιστικοί θάμνοι. Στο χώρο που με τη σημερινή μορφή της πλατείας υπάρχουν ανοιχτά γήπεδα μπάσκετ και παιδική χαρά και ακόμα λίγα μέτρα πλάι σε αυτά, καθώς και τραπεζάκια καταστημάτων εστίασης, κάποτε έπαιζε ποδόσφαιρο η ομάδα των Πατησίων, στις αγνές ερασιτεχνικές και ρομαντικές εποχές του ποδοσφαίρου που έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Τότε που η ομάδα εξέφραζε τη γειτονιά και η συμμετοχή σε αυτή έδινε την περηφάνια ότι εκπροσωπούν οι παίκτες τον τόπο τους.
