«Και θα συναντηθούμε στον Παράδεισο»: 36 ιστορικές μαρτυρίες Συριανών σε ένα βιβλίο

 

...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Ένα σημαντικό βιβλίο για την κοινωνική ιστορία της Σύρου, επικεντρωμένο στην Ερμούπολη και σε ανθρώπους που άφησαν το αποτύπωμα τους σε προηγούμενες δεκαετίες, είναι το βιβλίο του Νίκου Αλμπανόπουλου «Και θα συναντηθούμε στον Παράδεισο», με υπότιτλο «Αφηγήσεις ζωής τριάντα έξι ανθρώπων της Σύρου και μνήμη Αντώνη Αλμπανόπουλου», πρώτη κυκλοφορία το 2022 και δεύτερη έκδοση εμπλουτισμένη το 2024 (ISBN 978-618-85649-5-4).

Ο συγγραφέας-ερευνητής περιγράφει ένα τυχαίο περιστατικό που συνέβη το 2020, μία συνάντηση με έναν ηλικιωμένο, όπου ήταν γνωστός του πατέρα του, Αντώνη Αλμπανόπουλου και από την κουβέντα γι’ αυτόν του μπήκε η ιδέα. Προσωπική μας εκτίμηση είναι «ότι δεν είναι έτσι», γιατί οι άνθρωποι που έχουν μέσα τους το κίνητρο να καταγράψουν την ιστορία, άθελά τους λειτουργούν σαν «μαγνήτες», τους «ψάχνει» και η ιστορία για να γίνουν καταγραφείς της. Αργά ή γρήγορα, ανεξάρτητα από αφορμή, εκτίμησή μας είναι ότι αυτό θα συνέβαινε και με τον Ν. Αλμπανόπουλο.

Άλλωστε είχε γίνει η νοητική προεργασία τις φορές εκείνες που όπως αναφέρει ο συγγραφέας, κοιτούσε το πράσινο κουτί όπου υπήρχαν οι αναλογικές φωτογραφίες από το οικογενειακό αρχείο και όσο περνούσε ο χρόνος, περιορίζονταν οι εικονιζόμενοι που είχαν μείνει στη ζωή.

Ξεκίνησε λοιπόν μία σειρά συνεντεύξεων με 36 Συριανούς, κατά κανόνα γεννημένους στη δεκαετία του 1930 και κάποιοι λιγότεροι, στη δεκαετία του 1920. Τούς ζήτησε να μιλήσουν για τη Σύρο όπως την έζησαν, αλλά να πουν και μία κουβέντα για τον πατέρα του (κοινό στοιχείο των 36 ότι τον γνώριζαν) που ειδικά ως εργαζόμενος σε κινηματογράφους στη Σύρο (έκανε και άλλα επαγγέλματα και αργότερα άνοιξε κατάστημα ηλεκτρικών ειδών από όπου συνταξιοδοτήθηκε), ήταν ιδιαίτερα γνωστός, ενώ υπηρέτησε πολλά χρόνια και το χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αποτελούσε δηλαδή σημαντικό στοιχείο της τοπικής κοινωνίας.

Με «κλειδί» την γνωριμία με αυτόν, άνοιξαν 36 «σεντούκια αναμνήσεων» και το αποτέλεσμα ήταν να προκύψουν μαρτυρίες «προφορικής ιστορίας», αποτυπωμένες στο χαρτί, της ιστορίας «από τα κάτω» που φωτίζει πτυχές τις καθημερινότητας των ανθρώπων και ειδικά του απλού καθημερινού κόσμου, άλλοτε ήρωα στον αγώνα για το καθημερινό μεροκάματο, άλλοτε ήρωα στις δύσκολες στιγμές της χώρας, άλλοτε ήρωα στον αγώνα της δημιουργικότητας για να έχει ο απλός κόσμος «ψωμί και τριαντάφυλλα». Ο Αντώνης Αλμπανόπουλος, πατέρας του συγγραφέα, ήταν ακριβώς αυτή η περίπτωση. 

Στο βιβλίο συναντάμε αρκετές ιστορικές περιόδους

Πρώτη πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους η Ερμούπολη, αλλά και τόπος στον οποίο βρήκαν αποκούμπι και νέα πατρίδα, αρκετοί Μικρασιάτες πρόσφυγες. Γι αυτό και η περιγραφή για μία βιομηχανική εργατική Σύρο με πολλές βιομηχανίες και βιοτεχνίες, ειδικά κλωστοϋφαντουργίες, με το ανθρώπινο μελίσσι να ξεχύνεται στους δρόμους από το χάραμα για να πάει στη δουλειά, μας φάνηκε «γνωστή».

Την συναντήσαμε στην ίδια ιστορική περίοδο και σε άλλες περιοχές με τα ίδια χαρακτηριστικά, όπως η Νέα Ιωνία Αττικής και η Νέα Ιωνία του Βόλου, όπου και εκεί οι ίδιες εικόνες έχουν καταγραφεί.

Ακολούθησε η κατοχή, με τους συνεντευξιαζόμενους να περιγράφουν σκληρές εικόνες από την πείνα και να αναφέρουν ότι η ιταλική στρατιωτική δύναμη είχε σαφώς πιο χαλαρή αντιμετώπιση στον συριανό πληθυσμό, από τους Γερμανούς που ακολούθησαν. Μεταφορά νεκρών σε τυμπανιαία κατάσταση, πάνω σε πόρτες, γιατί φέρετρα-ξυλεία δεν υπήρχε, όπως συνέβη και σε άλλα μέρη, ήταν καθημερινές εικόνες, όπως και ο κίνδυνος των βομβαρδισμών, ανεξάρτητα από το σε ποιανού τα χέρια ήταν το νησί, αφού οι αντίπαλοί πάντα το είχαν στόχο.

I. Σταθάς: Η ιστορία της Κατοχής είναι διαρκής υποχρέωση διατήρησης της ιστορικής αλήθειας

 ...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Στην υπενθύμιση των επετειακών ημερών του τέλους Αυγούστου, στα χρόνια της κατοχής, αναφέρεται ο Δήμαρχος Διστόμου - Αράχωβας - Αντίκυρας, Ιωάννης Σταθάς, τονίζοντας ότι δεν παραγράφονται ούτε τα εγκλήματα, ούτε οι απαιτήσεις για αποζημιώσεις.

Συγκεκριμένα ο κ. Σταθάς επισημαίνει πως: «Ο Αύγουστος του 1944 καταγράφεται στην ιστορία της Κρήτης ως μία από τις πλέον σκληρές περιόδους της γερμανικής Κατοχής. Στις 28 και 29 Αυγούστου, η Μαλάθυρος και ο Κακόπετρος στην περιοχή των Χανίων, καθώς και η Κοξαρέ στο Ρέθυμνο, βρέθηκαν στο στόχαστρο των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων, που προχώρησαν σε εκτελέσεις αμάχων, λεηλασίες, πυρπολήσεις και καταστροφές κατοικιών και ολόκληρων οικισμών.

Στη Μαλάθυρο, στις 28 Αυγούστου, οι γερμανικές δυνάμεις συγκέντρωσαν και ανέκριναν τους άνδρες του χωριού και στη συνέχεια εκτέλεσαν 61, σύμφωνα με τις καταγεγραμμένες ιστορικές πηγές. Την ίδια ημέρα, στον Κακόπετρο, περικύκλωσαν τον οικισμό και εκτέλεσαν 23 άνδρες, μεταξύ των οποίων τέσσερα αδέλφια της οικογένειας Δεσποτάκη, ενώ προχώρησαν και σε λεηλασίες. Την επομένη, 29 Αυγούστου 1944, η Κοξαρέ καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά. Τα γερμανικά τμήματα πυρπόλησαν και ανατίναξαν σπίτια και εγκαταστάσεις του χωριού, ενώ ένας κάτοικος που δεν μπορούσε να μετακινηθεί κάηκε μέσα στην κατοικία του.

Οι επέτειοι μνήμης αυτών των τόπων υπενθυμίζουν ότι η ιστορία της Κατοχής δεν αποτελεί μόνο καταγραφή των γεγονότων του παρελθόντος. Είναι διαρκής υποχρέωση διατήρησης της ιστορικής αλήθειας, τιμής στη μνήμη των θυμάτων και υπεράσπισης της δημοκρατίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η μνήμη των μαρτυρικών τόπων της Κρήτης και ο αγώνας για τη δικαίωση των θυμάτων παραμένουν ζωντανά στοιχεία της εθνικής μας ιστορίας.

Ως απόγονος Θυμάτων, ως Δήμαρχος Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας, ως Αντιπρόεδρος του Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών της περιόδου 1940–1945, αλλά και ως μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, αποτίω φόρο τιμής στη μνήμη των θυμάτων της Μαλαθύρου, του Κακόπετρου και της Κοξαρές και επαναλαμβάνω ότι: Όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσοι διέπραξαν εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας πρέπει να πληρώσουν».

Ένας αιώνας ζωής για τον Παναργειακό με ιδρυτή τον «τηλεγραφητήν και λόγιον» Γεώργιο Λογοθέτη

 

...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Τα 100 χρόνια ζωής συμπλήρωσε ο Παναργειακός, διανύοντας μία μεγάλη διαδρομή και καταγράφοντας μία σημαντική προσφορά στα αθλητικά πράγματα της χώρας και στα κοινωνικά θα συμπληρώναμε, καθώς έδωσε διέξοδο σε πολλές γενιές νέων να ασχοληθούν με τον αθλητισμό και να συγκροτηθούν με τα μηνύματα που αυτός περνάει.

H εφημερίδα «Αθλητικά Χρονικά» της 13-6-1932 αναφέρει ότι «ο Παναρκαδικός ΣΕΦΑ της πόλεώς μας κλείνει την πενταετηρίδα του» αναφέροντας σαν ημερομηνία ίδρυσης την 7η Ιουνίου του 1927 «από ομάδα νέων του Άργους με επί κεφαλής τον κ. Γεώργιον Λογοθέτην τηλεγραφητήν και λόγιον».

Ως προς τους πόρους της ομάδας, η εφημερίδα γράφει: «Οικονομικώς ο Παναργειακός ενισχύθη επανειλημμένως από τον Δήμον Αργείων, τους εν Αθήναις και Πειραιεί συλλόγους Αργείων Ατρέα και Δαναόν και τους εν Αμερική Αργείους, κ.κ. Τζιμ Λόντον πρωταθλητήν της ελευθέρας πάλης και Γεωργ. Λαδάν. Εκτός όμως των ανωτέρω και οι εκάστοτε σύμβουλοί του δεν υστέρησαν εις αξιολόγους χειρονομίας».

Μην μας μπερδεύει η διαφορά ενός έτους, άλλωτε στον τύπο της εποχής τα τυπογραφικά λάθη ήταν συχνά και άλλοτε η αναφορά γίνονταν με την κατάθεση του καταστατικού, ενώ ο σύλλογος ήταν προγενέστερος. Το 1926 λοιπόν έχουμε τη γέννηση του συλλόγου. Τα αρχικά ΣΕΦΑ σήμαιναν «Παναργειακός Σύλλογος Εθνικής Φυσικής Αγωγής» και ο Γεώργιος Λογοθέτης, είχε εγκατασταθεί στο Άργος από το 1923 προερχόμενος από τις Σπέτσες.

Το γήπεδο της εποχής: «Σήμερον ο Παναργειακός διαθέτει εκτός του αρίστου εμψύχου υλικού του, ιδιόκτητον γήπεδον, το μεγαλύτερον της Πελοποννήσου, γενικών διαστάσεων 147Χ130 μέτρων με ασφαλή λίθινην και πλίνθινην περιτείχισιν, συρμάτινην περίφραξιν του κυρίως τερραίν και υπερχιλίας θέσεις θεατών». Στο ΔΣ της περιόδου του δημοσιεύματος συμμετείχε και ο πρωτεργάτης Γ. Λογοθέτης και ο δήμαρχος Κ. Μπόμπος, αλλά και βιομήχανοι, έμποροι και κτηματίες, φαρμακοποιός, κλπ. Δηλαδή είχε μία ισχυρή σύνθεση.

Εκείνα τα χρόνια οι πιο πολλές ομάδες έδιναν φιλικούς αγώνες, έτσι και ο Παναργειακός αντιμετώπισε ομάδες της Αθήνας, του Πειραιά , αλλά και ομάδες του αγγλικού στόλου. Ενδεικτικά αναφέρουμε, Παναργειακός-Απόλλων: 2-1, Παναργειακός - Μικτή Ολυμπιακού και Εθνικού 0-0, Παναργειακός - Μικτή πρώτης και δεύτερης ομάδας Παναθηναϊκού:1-1, κλπ.

Παράλληλα διέθετε και αθλητικό τμήμα με δρομείς και άλτες, ενώ συγκρότησε και ομάδα βόλεϊ «αποτελουμένην από τας δεσποινίδας των καλλιτέρων οικογενειών της πόλεώς μας», αναφέρει ο συντάκτης του αφιερώματος Νικηφόρος Χάραδρος.

Δυστυχώς τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν δημιουργικά, αφού το 1933 έχασε το γήπεδό του, καθώς είχε χρεωθεί στο Δήμο και δεν μπόρεσε να το ξοφλήσει, μπόρεσε όμως να κρατήσει κάποιες δραστηριότητες και να επανέλθει μέσα στα χρόνια της κατοχής, το 1943 και ακολούθως να αναγνωριστεί και επίσημα από την ΕΠΟ.

Η εφημερίδα «Αθλητισμός» το 1948 αναφέρει ότι στο Άργος εκείνα τα χρόνια υπήρχε γήπεδο το οποίο ήταν του Γυμνασίου, αλλά ο γυμνασιάρχης δεν άφηνε τον Παναργειακό να το χρησιμοποιήσει γιατί θα προξενούσε ζημιές το άθλημα του ποδοσφαίρου, στο ποδοσφαιρικό γήπεδο!!!

Ο συντάκτης του άρθρου Κ.Π. Καρσής, αναφέρει σειρά αγώνων, συνολικά 51, εκείνα τα χρόνια, με απολογισμό 24 νίκες, 13 ισοπαλίες και 14 ήττες για τον Παναργειακό.

Ομάδες από την Αθήνα (Πανιώνιος, Έσπερος, Δάφνη, Απόλλωνας,κλπ) αλλά και Πελοποννησιακές (Ελλάς Βέλλου, Πέλοπας Κιάτου, Ηρακλής Ξυλοκάστρου, Παναρκαδικός, ΑΕΚ Τρίπολης, Σπαρτιατικός, κλπ) ήταν αυτές που αντιμετώπισαν τους πράσινους του Άργους.

Όπως αναφέρει ο σύλλογος για την μεταπολεμική περίοδο:

«Το 1947 συμμετέχει για πρώτη φορά σε επίσημη διοργάνωση, αφού εν τω μεταξύ έχει γίνει μέλος της Ε.Π.Σ. Αργολιδοκορινθίας. Το 1963 υπήρξε ιδρυτικός σύλλογος της Ε.Π.Σ. Αργολίδας, η οποία ιδρύθηκε επίσημα το 1964.

Το 1957, ως πρωταθλητής Αργολιδοκορινθίας για την αγωνιστική περίοδο 1956-57, συμμετείχε στον Νότιο Όμιλο του Περιφερειακού Πρωταθλήματος με αντιπάλους τους ΟΦΗ, Παναχαϊκή και Ολυμπιακό Χαλκίδας, από τους οποίους και κατάφερε να αναδειχθεί πρώτος και να κερδίσει την ιστορική συμμετοχή του στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του 1957 που διεξήχθη με δέκα ομάδες: από την Αθήνα τους Παναθηναϊκό, Απόλλωνα και Πανιώνιο, από τον Πειραιά τους Ολυμπιακό, Εθνικό και Προοδευτική, από την Θεσσαλονίκη τους Άρη και ΠΑΟΚ και την πρωταθλήτρια του Βορείου Ομίλου του Περιφερειακού Πρωταθλήματος, την Δόξα Δράμας.

Ο Παναργειακός αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής, ποτέ όμως δεν κατάφερε να πετύχει τη συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής.

Στην Β’ Εθνική εμφανίστηκε αρχικά τη δεκαετία του '60, όπου και αγωνίστηκε τις χρονιές 1965-66 και 1966-67[6] και τη δεκαετία του 1970, όπου και αγωνίστηκε συνεχώς από τη χρονιά 1970-71 μέχρι και τη χρονιά 1974-75.

Αγωνίστηκε εκ νέου στην Β' Εθνική τη σεζόν 1981-82, καθώς και τη δεκαετία του '90, όπου αγωνίστηκε συνεχώς από τη χρονιά 1990-91 μέχρι και τη χρονιά 1997-98.[6] Το 1992-93 πλησίασε την άνοδο στην Α' Εθνική, καθώς τερμάτισε στην 4η θέση πίσω από τον Πανιώνιο, με μόλις 1 βαθμό διαφορά από την τρίτη προνομιούχο θέση που οδηγούσε στην άνοδο».

Έδρα της ομάδας είναι το Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Άργους, με χωρητικότητα 5.000 θέσεων.

Στην αθλητική περίοδο 2026-2027 ο Παναργειακός θα αγωνιστεί στη Γ' Εθνική κατηγορία στο ποδόσφαιρο, ενώ το τμήμα μπάσκετ θα αγωνιστεί στην Α1 ανδρών του πρωταθλήματος που διοργανώνει η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αργολίδας - Κορινθίας.

Έρευνα: Νάσος Μπράτσος

Διδασκαλική Ομοσπονδία: Παρεμβαίνει στη ΔΕΘ - Ανακοίνωσε το πρόγραμμα δράσης της

...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Τους άξονες πάνω στους οποίους θα κινηθεί (μεταξύ αυτών και η συμμετοχή της στο συλλαλητήριο της ΔΕΘ) ανακοίνωσε η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας, όπως αυτοί αποφασίστηκαν από την 95η Γενική Συνέλευσή της. Όπως επισημαίνει η ΔΟΕ: «Οι χαμηλοί μισθοί σε συνδυασμό με την ολοένα και περισσότερη ακρίβεια δυσχεραίνουν απίστευτα τη ζωή μας. Η προοπτική μιας νέας σχολικής χρονιάς μέσα σε σχολεία δίχως την επιβεβλημένη μέριμνα της Πολιτείας, υποχρηματοδοτούμενα σε ένα πλαίσιο εργασιακής ανασφάλειας και εξουθενωτικής καθημερινότητας με απαξίωση του έργου των εκπαιδευτικών, γεννά απογοήτευση και οργή».

Ως προς το πρόγραμμα δράσης, αναφέρει: «Αποφασίζουμε να προχωρήσουμε αγωνιστικά και μαχητικά:

ΑΔΕΔΥ: Παράσταση διαμαρτυρίας τη Δευτέρα 31 Αυγούστου με διεκδίκηση την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού

 

...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Έξω από το Υπουργείο Οικονομικών (Νίκης 5-7 Σύνταγμα) θα πραγματοποιήσει συγκέντρωση η ΑΔΕΔΥ τη Δευτέρα 31 Αυγούστου 2026, στις 13.30. Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της η κινητοποίηση γίνεται: «καταγγέλλοντας την απαράδεκτη πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ και διεκδικώντας την επαναχορήγηση με νομοθετική ρύθμιση του 13ου και 14ου μισθού.

Συνεχίζουμε να διεκδικούμε :

την επαναχορήγηση του 13ου και 14ου μισθού

πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς μας

κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης

χορήγηση του "κλεμμένου" μισθολογικού κλιμακίου

πλήρη μισθολογική αναγνώριση της προϋπηρεσίας στον ιδιωτικό τομέα

προσλήψεις μόνιμου προσωπικού».

ΕΙΝΑΠ: Αγώνας για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Κοινοποίηση : Υπουργοί Υγείας

: Διοικήσεις 1

ης & 2ης Υ.Πε.

: Διοικήσεις Νοσοκομείων Αθήνας - Πειραιά

: ΙΣΑ

: ΙΣΠ

: ΟΕΝΓE

: 3μελείς, 5μελείς επιτροπές ΕΙΝΑΠ

Αθήνα, 28/08/26

Η πρόσφατη απόφαση 1201/2026 της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία  απορρίπτεται η προσφυγή για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο,  επιβεβαιώνει για ακόμη μία φορά ότι οι δίκαιες διεκδικήσεις των εργαζομένων δεν μπορούν να  περιμένουν τη δικαίωσή τους στις δικαστικές αίθουσες.

Η επίκληση των «δημοσιονομικών αντοχών» αποτελεί τη μόνιμη απάντηση της  κυβέρνησης όταν πρόκειται για τους μισθούς, την υγεία και τις ανάγκες των εργαζομένων. 

Άλλωστε, κυβερνητικά στελέχη όλων των κυβερνήσεων (τώρα Μητσοτάκη, παλιότερα  Τσίπρα κ.ο.κ.) πολύ συχνά ομολογούν δημοσίως ότι η Ε.Ε. απαγορεύει αυστηρά την κατεύθυνση  κονδυλίων προς την επανόρθωση κατάφωρων αδικιών που οι ίδιες, από κοινού με την Ε.Ε.,  αποφάσισαν και επέβαλαν. Την ίδια στιγμή, ευνοείται η άπλετη χρηματοδότηση με δημόσιο  χρήμα «διαφόρων ιδιωτών επιχειρηματιών», καθώς και η λειτουργία των ίδιων των κρατικών  δομών με κριτήρια κόστους-οφέλους και επιχειρηματικής αποδοτικότητας. Αυτό επανέλαβε στα  ΜΜΕ αυτές τις ημέρες, για άλλη μια φορά, ο ίδιος ο υπουργός Υγείας κ. Γεωργιάδης. 

Oι εργαζόμενοι στην Περιφέρεια Αττικής για τον ιό του Δυτικού Νείλου

 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

  Προς: Περιφερειάρχη Αττικής

  ΚΟΥΝΟΥΠΙΑ ΚΑΙ ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ ΙΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΝΕΙΛΟΥ

Η ΕΡΓΟΛΑΒΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ….ΒΛΑΠΤΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ!

Για μια ακόμα φορά ερχόμαστε αντιμέτωποι την καλοκαιρινή περίοδο με τον τεράστιο πληθυσμό των κουνουπιών και τις ασθένειες που αυτά μεταδίδουν. Φέτος καταγράφεται ιδιαίτερη έξαρση κρουσμάτων του ιού του Δυτικού Νείλου.

 Τα κρούσματα στη χώρα μας από τον ιό του Δυτικού Νείλου - από την αρχή του έτους έως την τρέχουσα εβδομάδα - έχουν φτάσει τα 232 σύμφωνα με την εβδομαδιαία έκθεση επιδημιολογικής επιτήρησης του ΕΟΔΥ. Από αυτούς τους ασθενείς οι 19 κατέληξαν. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία από αυτά τα 232 κρούσματα, τα 117 καταγράφονται στην Περιφέρεια Αττικής, εκ των οποίων περισσότερα από τα μισά στην Περιφερειακή Ενότητα της Ανατολικής Αττικής.

Τι φταίει όμως που παραμένουμε απροστάτευτοι από τα κουνούπια, παρά το γεγονός ότι η Περιφέρεια - έχοντας την αρμοδιότητα της καταπολέμησης τους - δαπανά πολλά εκατομμύρια ευρώ στην καταπολέμηση τους; (πάνω από 5.000.000 ευρώ για τα έτη 2024-2026)

Η Περιφέρεια έχοντας την αρμοδιότητα, αλλά όχι συγκροτημένη υπηρεσία με συνεργεία, εξοπλισμό και μέσα, ώστε να υλοποιεί έγκαιρα η ίδια, δηλαδή με δικά της μέσα τους περισσότερους ψεκασμούς και κυρίως τις προνυμφοκτονίες, κάνει αναθέσεις σε αναδόχους - ιδιωτικές εταιρείες, ενώ οι υπηρεσίες Υγειονομικού Ελέγχου με τις αρμόδιες Επιτροπές κάνουν την παραλαβή και την επίβλεψη του προβλεπόμενου από τις συμβάσεις έργου.

Αναβολή Ογκολογικών Χειρουργείων στον Άγιο Σάββα

 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ «Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ» 

ΛΕΩΦ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ 171, ΑΘΗΝΑ, Τ.Κ. 11522, 

ΤΗΛ. – FAX : 2106409471 syllogos@agsavvas-hosp.gr 

Αθήνα 27/08/2026 

“Επιτυχίες” διάλυσης για το Υπουργείο Υγείας και την Διοίκηση του νοσοκομείου ο Άγιος Σάββας Πέρυσι τέτοια εποχή τα χειρουργεία του κεντρικού κτηρίου ήταν κλειστά λόγω του φαραονικού έργου που ολοκληρώθηκε, εγκαινιάστηκε και έχει προβλήματα από την πρώτη μέρα! 

Τα χειρουργεία του νοσοκομείου λειτουργούσαν στις δανεικές αίθουσες του νοσοκομείου ΕΛΠΙΣ προφανώς σε λιγότερες αίθουσες, λιγότερα ογκολογικά χειρουργεία και μεγάλωμα της λίστας αναμονής! 

Ταυτόχρονα τα ημερήσια χειρουργεία στο ΚΗΝ κάθε χρόνο κλείνουν με πρόγραμμα για τις αναγκαίες συντηρήσεις! Το ίδιο έκλεισαν φέτος και τα χειρουργεία του κεντρικού κτηρίου, αυτά τα ανακαινισμένα που εγκαινιάστηκαν πριν λίγους μήνες! 

Κλειστά έμειναν και μια σειρά χειρουργικά τμήματα του νοσοκομείου.... Γ2, ΒΑ4, ΒΔ2, ενώ κλειστό για νέο έργο είναι το Κ5 και με συρρίκνωση-συγχώνευση το Κ4 (Βραχεία) άλλοτε με το ΒΔ4 και άλλοτε με το Γ1!! 

Για να βγουν οι άδειες του προσωπικού το μεγαλύτερο ογκολογικό νοσοκομείο της χώρας κλείνει τα χειρουργεία του (εξυπηρετεί μόνο έκτακτα!!) και πάνω από τα μισά νοσηλευτικά του τμήματα! Μόνο οι χημειοθεραπείες των Παθολογικών τμημάτων και το Ακτινοθεραπευτικό λειτουργούν υπερπλήρη με παροιμιώδη εξόντωση του ελάχιστου προσωπικού! Τί απογίνονται οι ασθενείς που περιμένουν; 

Που έχει φτάσει η λίστα αναμονής; Κάποιοι "τυχεροί" ενημερώθηκαν πως το χειρουργείο τους προγραμματίστηκε για τον Σεπτέμβρη! Γνωρίζαμε πως η λειτουργία των χειρουργείων θα επανέλθει σε πλήρης ρυθμούς την Τετάρτη, μετά έγινε Πέμπτη και μετά από βδομάδα!! Ποια βδομάδα; 

Οι ασθενείς των κλινικών Α και Β Μαστού είχαν πάρει ημερομηνίες επεμβάσεων μέσα στον Σεπτέμβρη και ανέμεναν! Προγραμμάτιζαν την ζωή τους και έβαζαν την διαδικασία της μάχης τους με τον καρκίνο σε σειρά! Αμ δε! 

Ο Υπουργός Υγείας είχε άλλα σχέδια... υπέγραψε την μετακίνηση γιατρού Αναισθησιολόγου από το ΚΗΝ προς το νοσοκομείο της Λήμνου την 6 η Αυγούστου χωρίς να έχει εξασφαλίσει την αντικατάστασή του! 

Έτσι με απόφαση του Διευθυντή Ιατρικής Υπηρεσίας η υπολειτουργία του Αυγούστου θα συνεχιστεί και τον Σεπτέμβρη! Τουλάχιστον θα πούμε εμείς…. 

Το αποτέλεσμα είναι πως λόγω έλλειψης Αναισθησιολόγου τα 12 χειρουργεία στο ΚΗΝ των 2 κλινικών του Μαστού γίνονται 4!! 8 γυναίκες ασθενείς με διαγνωσμένη νόσο χάνουν την επέμβασή τους! 8 χειρουργεία ακυρώνονται!!! 

Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη; Ποιος φταίει που οι ογκολογικοί ασθενείς μένουν ξεκρέμαστοι και "αναγκαστικά" (;!) κάποιοι θα οδηγηθούν στις ιδιωτικές κλινικές που θησαυρίζουν; 

Που έχει φτάσει αλήθεια η λίστα αναμονής στον Άγιο Σάββα που κάποτε η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας κόμπαζε πως θα εξαλειφθεί σε 4 μήνες; 

Γιατί διαρκώς αποψιλώνεται από προσωπικό το μεγαλύτερο ογκολογικό νοσοκομείο οδηγώντας τους ασθενείς μας στα αρπαχτικά των ιδιωτών κλινικαρχών; Πόσο θα περίμενε ο αρμόδιος Υπουργός στην λίστα αναμονής για ογκολογική επέμβαση; 

Και πόσο θα άντεχε αν ενημερωνόταν πως η επέμβασή του θα αναβληθεί γιατί ο Υπουργός δεν φρόντισε την αντικατάσταση του γιατρού που με υπογραφή του έφυγε από το νοσοκομείο; 

Οι ασθενείς μας είναι σε απόγνωση, το προσωπικό παλεύει να εξυπηρετήσει τις όλο και αυξανόμενες ανάγκες της κοινωνίας και η Διοίκηση του νοσοκομείου, η Ιατρική Υπηρεσία και ο Υπουργός Υγείας μας βάζουν τρικλοποδιές και διαλύουν το νοσοκομείο με τις αποφάσεις και τις επιλογές τους! 

Τα ISO, οι πιστοποιήσεις και τα υπόλοιπα φούμαρα είναι μπιχλιμπίδια για τους ιθαγενείς, για να τραβάνε κονδύλια από τα διάφορα "Ταμεία" προς αμφίβολες κατευθύνσεις χρησιμότητας και να κάνουν πλάτες στους ιδιώτες! 

Κάτω από το περιτύλιγμα επικρατεί η απόγνωση, η απελπισία των ασθενών και ένα προσωπικό που θυσιάζεται για να εξυπηρετεί! Να καλυφθεί η θέση τώρα και να μην χαθεί κανένα ογκολογικό χειρουργείο! 

Περιμένοντας τις απαντήσεις στα παραπάνω θα συνεχίσουμε τον αγώνα για την σωτηρία του νοσοκομείου μας και του ΕΣΥ συνολικά! Διαδηλώνουμε στην ΔΕΘ με τις Ομοσπονδίες μας 4 και 5 Σεπτέμβρη. 

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων

"Βρέχει" ταβάνια στο Θριάσιο νοσοκομείο

Το ένατο συνεχόμενο περιστατικό καταγγέλλει το σωματείο εργαζομένων, αλλά ο υπουργός εμπορίας της Υγείας, όπως τον αποκαλούν γιατροί και υγειονομικοί, μάλλον ασχολείται με τα σούπερ γιαλιά του. 

Υπενθυμίζουμε ότι το συγκεκριμένο νοσοκομείο υποδέχτηκε τα περιστατικά από τις πυρκαγιές στη Δυτική Αττική, ενώ βρίσκεται σε περιοχή με πολλές βιομηχανίες και υψηλό δείκτη εργατικών ατυχημάτων.

Διαβάστε την ανακοίνωση του σωματείου:

«Η ΔΥΠΑ πρέπει να υπηρετεί τους ανέργους και όχι το ρουσφέτι»

 

OΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Ο.Α.Ε.Δ.

Εθνικής Αντίστασης 8 – 17456 Άλιμος

Τηλ. 2109989647-6973309354

e-mail: omosp.ypal@dypa.gov.gr

Ραδιοφωνικός Σταθμός Ομοσπονδίας: https://radio.gr-net.gr/oyoaed/

 Αρ. Πρωτ:130/25-8-2026

Θέμα Το πρόγραμμα της ΔΥΠΑ 55& άνω και οι αλλαγές που δημιουργούν απορίες

Από τις 5 υποδείξεις ανά θέση, στις 15: 120.000 άνεργοι θα υποδειχθούν και θα περάσουν από συνέντευξη για 8.000 θέσεις!

Το πρόγραμμα «55 και άνω» της ΔΥΠΑ, αντί να αποτελεί ένα διαφανές και αντικειμενικό εργαλείο στήριξης των ανέργων, φαίνεται ότι με την τελευταία ΚΥΑ αποκτά χαρακτηριστικά που δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για τη σκοπιμότητα των αλλαγών. Μέχρι σήμερα, για κάθε διαθέσιμη θέση η ΔΥΠΑ

μπορούσε να υποδείκνυε 5 ανέργους και ο φορέας υποδοχής επέλεγε έναν, μέσω διαδικασίας συνέντευξης. Στην τελευταία ΔΠ, για τις 8.000 θέσεις, οι υποδείξεις αυξάνονται σε 15 ανέργους για κάθε θέση.

Με απλά μαθηματικά: 8.000 θέσεις × 15 υποδείξεις = 120.000 άνεργοι.

Δηλαδή, για 8.000 θέσεις θα περάσουν από τη διαδικασία των υποδείξεων 120.000 άνεργοι, από τους οποίους ο κάθε φορέας θα επιλέξει τελικά έναν για κάθε θέση μέσω συνέντευξης.

Το ερώτημα είναι απλό:

Για ποιο λόγο χρειάζεται να τριπλασιαστεί ο αριθμός των υποψηφίων για κάθε θέση; Η αλλαγή αυτή δεν ενισχύει την αντικειμενικότητα. Αντίθετα, αυξάνει δραματικά το περιθώριο επιλογής του φορέα και, κατ’ επέκταση, τα περιθώρια για πελατειακές πρακτικές και ρουσφετολογικές επιλογές. Και βέβαια, σε μια περίοδο που η χώρα βρίσκεται ουσιαστικά σε προεκλογική τροχιά, το «κλείσιμο του ματιού» σε 120.000 ανέργους δεν είναι μια αμελητέα υπόθεση.

Δεν είναι όμως μόνο το ζήτημα της διαφάνειας.

Βραδιά τσαμπουνοφυλάκας (άσκαυλος στην αρχαιότητα) στην Ικαρία

Μια βραδιά αφιερωμένη στην Τσαμπουνοφυλάκα το παραδοσιακό λαϊκό αερόφωνο όργανο της Ικαρίας. Στην συνάντηση αυτή θα παίξουν άνθρωποι που αγαπούν το όργανο, νέοι και παλαιότεροι, καθώς και άλλοι που υπηρετούν την παράδοση παίζοντας γκάιντα, βιολί, λύρα, λαούτο, πηδαύλι και τουμπάκι.

Η βραδιά είναι αφιερωμένη στην μνήμη του τουμπακάρη Μπάμπη Γαβριήλ από τη Σύρo, που βοήθησε στην ανάδειξη της τσαμπουνοφυλάκας.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ :ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΚΑΜΑΤΡΑΣ

Απλήρωτοι εργολαβικοί εργαζόμενοι στην καθαριότητα στο ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο

 ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ   Γ.Ν.Ε. ΘΡΙΑΣΙΟ                                

Ελευσίνα: 23/8/2026

 Αρ. Πρωτ.: 1332

ΠΡΟΣ

Υπουργούς Υγείας και Εργασίας

Διοικητές 2ης ΥΠΕ και ΓΝΕ ΘΡΙΑΣΙΟ

Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας 

ΘΕΜΑ: Απλήρωτοι εργολαβικοί εργαζόμενοι στην καθαριότητα στο ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο, ενώ η ανάθεση των υπηρεσιών καθαριότητας, σίτισης και φύλαξης σε ιδιωτικές εταιρείες στοιχίζει πολλαπλάσια από την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού.

Aπλήρωτοι για το μήνα Ιούλιο από την εταιρεία «ΑΝΟΔΙΚΗ ΕΠΕ» παραμένουν οι εργολαβικοί εργαζόμενοι στην καθαριότητα στο ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης, ενώ εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι παραβιάζεται συστηματική η εργατική νομοθεσία και η σύμβαση της εταιρείας με το νοσοκομείο.

Αποδεικνύεται, για άλλη μια φορά, ότι η ανάθεση των υπηρεσιών καθαριότητας, φύλαξης, σίτισης αλλά και διοικητικών και τεχνικών υπηρεσιών από την κυβέρνηση της ΝΔ και τις διοικήσεις νοσοκομείων και ΥΠΕ σε ιδιωτικές εταιρείες υπηρετούν μόνο την αύξηση των κερδών των επιχειρηματιών, συνοδεύονται από παραβίαση και των στοιχειωδών εργατικών δικαιωμάτων για τους εργολαβικούς εργαζόμενους ενώ στοιχίζουν πολλαπλάσια ποσα από οτι θα κόστιχε η πρόσληψη μόνιμων εργαζομένων. 

Χαρακτηριστικό είναι και το παράδειγμα της ανάθεσης της καθαριότητας του ΘΡΙΑΣΙΟΥ Νοσοκομείου στην εργολαβική εταιρεία «ΑΝΟΔΙΚΗ ΕΠΕ» που εξακολουθεί «ανενόχλητη» να παραβιάζει συστηματικά την εργατική νομοθεσία και τους όρους της σύμβασης με το ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο, παρα τις συνεχείς διαμαρτυρίες εργαζομένων και τις αλλεπάλληλες αναφορές του Σωματείου μας προς τα υπουργεία Εργασίας και Υγείας, το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας και τη διοίκηση του ΘΡΙΑΣΙΟΥ νοσοκομείου.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με καταγγελίες εργαζομένων, η εταιρεία «ΑΝΟΔΙΚΗ ΕΠΕ»

● παραβίασε τις υποχρεωτικές αργίες των Χριστουγέννων 2024, Πρωτοχρονιάς 2025, 25ης Μαρτίου 2025 και 15ης Αυγούστου 2025, επιβάλλοντας τη χορήγηση κανονικής άδειας, χωρίς αίτημα του εργαζομένου, στις ημέρες υποχρεωτικής αργίας 25 και 26 Δεκεμβρίου 2024, 1η Ιανουαρίου, 25 Μαρτίου και 15 Αυγούστου 2025 αντί για τη χορήγηση ημερών αργίας.

● παραβιάζει τους όρους της σύμβασης με το ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο όπου ρητά προβλέπεται ότι από Δευτέρα έως Παρασκευή θα εργάζονται 52 καθαριστές με 8ωρη απασχόληση, κατανεμημένοι σε βάρδιες.

Η παραβίαση των όρων της σύμβασης για τον αριθμό των καθαριστών ανα βάρδια από την εταιρεία «ΑΝΟΔΙΚΗ ΕΠΕ» αυξάνει α) την εντατικοποίηση των εργαζομενων δεδομένου οτι υποχρεώνονται να επωμισθούν μεγαλύτερο φόρτο εργασίας και β) αυξάνει το ενδεχόμενο ατελούς καθαριότητας των χώρων και κατ΄επέκταση του κινδύνου εξάπλωσης νοσοκομειακών λοιμώξεων. 

Ζητάμε να προχωρήσετε σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες, ώστε:

► Να πληρωθούν ολα τα δεδουλευμένα στους εργολαβικούς καθαριστές.

► να χορηγηθούν οι ημερες υποχρεωτικής αργίας της 25ης και 26ης Δεκεμβρίου 2024 και 1ης Ιανουαρίου, 25ης Μαρτίου και 15ης Αυγούστου 2025 στους εργολαβικούς καθαριστές της «ΑΝΟΔΙΚΗΣ ΕΠΕ». Να τηρείται η εργατική νομοθεσία για τη χορήγηση της κανονικής άδειας.

► να ανακληθεί η ανάθεση της σίτισης, της καθαριότητας και της φύλαξης σε εργολαβικές εταιρείες και να προσληφθούν οι εργαζόμενοι από το ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο με μόνιμη σχέση εργασίας και πλήρη δικαιώματα

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

       Ο Πρόεδρος                       Η Γραμματέας

Βαρδαβάκης Μανώλης                                   Αγγελοπούλου Βαλεντίνα 

Πρόσω ολοταχώς στις έρευνες

 

Καφεδάκι τα πρωινά του Σαββατοκύριακου και ανάγνωση των ερευνών που ετοιμάζουμε συνεχώς για εσάς. Συνήθεια και απόλαυση, μαζί με ενημέρωση.

Έτσι θα γίνει και το ΣΚ που έρχεται.

Συντονιστειτε διαδικτυακά με το blog μας και εντυπως με τα βιβλία μας.

Η αιματηρή καταστολή της μεγάλης απεργίας στο Πασαλιμάνι στις 23 Αυγούστου 1923

 ...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Ήταν 23 Αυγούστου στο Πασαλιμάνι, όταν 11 εργάτες έχαναν τη ζωή τους από την επίθεση αστυνομικών και στρατιωτικών δυνάμεων, στα πλαίσια του μεγάλου απεργιακού κύματος εκείνης της περιόδου. Ένα λιτό μνημείο στο Πασαλιμάνι, που μπροστά του γιορτάζονται οι Πρωτομαγιές στον Πειραιά, θυμίζει εκείνο το ματωμένο Αύγουστο.

Τί προηγήθηκε

H κακή οικονομική κατάσταση της χώρας μετά από πολυετείς πολεμικές περιπέτειες και το μεγάλο προσφυγικό ρεύμα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, έχουν οδηγήσει στο να είναι πολύ πιεστική η ανάγκη εξασφάλισης εργασίας, οδηγούν από τη μία πλευρά την εργοδοσία να πιέζει για μείωση έως και 50% του μεροκάματου και από την άλλη σωματεία εργαζομένων για να «προλάβουν» το κακό, να προτείνουν τα ίδια μειώσεις μισθών της τάξης του 25% - 30%. Ιδεολογική σημαία των εργοδοτών ήταν η αύξηση της ανταγωνιστικότητας.

Η κυβέρνηση απορρίπτει τα αιτήματα που εξέφρασαν την Πρωτομαγιά οι εργαζόμενοι και ήταν: Αύξηση με βάση τη μεταλλική δραχμή. Εφαρμογή του 8ωρου. Δημιουργία Γραφείων Ευρέσεως Εργασίας. Υπό προϋποθέσεις το κράτος να μειώσει τις τιμές των ειδών μονοπωλίου και του ψωμιού, μπορεί να γίνει δεκτή μείωση στο μεροκάματο, σύμφωνα με σύσκεψη της ΓΣΕΕ και του Εργατικού Κέντρου Πειραιά.

                                     EΘΝΟΣ 20-8-1923

Υπάρχουν όμως και σωματεία που δεν αποδέχονται τις μειώσεις, αντίθετα ζητούν αυξήσεις, με αποτέλεσμα να ξεκινήσουν απεργίες. Η αρχή γίνεται στο Λαύριο τον Ιούλιο του 1923. Από αυτές η πιο πρωτότυπη ήταν των ραπτών που αποφάσισαν να ράβουν μόνο σακάκια και γιλέκα, όχι παντελόνια.

Ο υπουργός εθνικής οικονομίας Ανδρέας Χατζηκυριάκος (τσιμεντοβιομήχανος και μετέπειτα υπουργός και της δικτατορικής κυβέρνησης Μεταξά) δηλώνει ότι «το κεφάλαιον είναι αναμφισβήτητον ότι διέρχεται κρίσιν και ότι πρέπει να ενισχυθεί, οι εργάται ή θα σπάσουν τα μούτρα των ή θα παραιτηθώ». Η ΓΣΕΕ ζητάει την απομάκρυνση του Χατζηκυριάκου.

Παράλληλα στις 24 Ιουλίου με την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, τελειώνει η υπόθεση της Μικράς Ασίας και κατά συνέπεια θα απολυθούν από το στρατό, προστιθέμενοι στους ανέργους που αναζητούν εργασία χιλιάδες οπλίτες.

Στην πιάτσα γίνεται κερδοσκοπία με το χρυσό και απεργοί πραγματοποιούν επιθέσεις σε σαράφηδες στην Αθήνα.
Όλα αυτά σε ένα κλίμα μαζικών απολύσεων (είχε ανασταλεί η ισχύς του νόμου 2112 που απαγόρευε τις μαζικές απολύσεις), οπότε στην ατζέντα μπαίνουν και αιτήματα επιστροφής απολυμένων. Ο νόμος δεν μπόρεσε να μακροημερεύσει. Αρκετοί κλάδοι εργαζομένων βρίσκονται σε καθεστώς επιστράτευσης.

Στις 21 Αυγούστου δυνάμεις του Πολεμικού Ναυτικού συλλαμβάνουν 200 απεργούς ναυτοθερμαστές και τους πάνε να δουλέψουν δια της βίας, ενώ η κυβέρνηση αποφασίζει τη διάλυση των εργατικών σωματείων.
Η απάντηση της ΓΣΕΕ και άλλων συνδικαλιστικών οργανώσεων είναι η κλιμάκωση των απεργιακών κινητοποιήσεων σε όλη τη χώρα.

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο (κυβέρνηση Στυλιανού Γονατά) δηλώνουν ότι δε συζητούν με απεργούς, κινδυνολογούν ότι δεν πρόκειται για απεργία, αλλά για κομμουνιστική εξέγερση, ενώ στρατός και αστυνομία κυνηγούν απεργούς στον Πειραιά. Τανκς, αντλίες νερού της πυροσβεστικής μπαίνουν στη μάχη εναντίον των εργαζομένων.

Στις 22 Αυγούστου τρεις απεργοί σκοτώνονται από τις σφαίρες των δυνάμεων ασφαλείας και την επόμενη ημέρα στο Πασαλιμάνι γίνεται μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση, που χτυπιέται στο ψαχνό από στρατό και αστυνομία. Ο απολογισμός της 23ης Αυγούστου ήταν 11 νεκροί εργάτες, 100 τραυματίες και 500 συλληφθέντες.

Από την επόμενη ημέρα η κυβέρνηση κλιμακώνει τις επιθέσεις – διώξεις, χρεώνοντας τα επεισόδια στο ΚΚΕ που είχε αρκετούς συνδικαλιστές στη δύναμή του. Φυλακές, κρατητήρια αστυνομικών τμημάτων και νοσοκομεία "υποδέχονται" μεγάλο αριθμό απεργών, που όπως φάνηκε τα επόμενα χρόνια όχι μόνο δεν πτοήθηκαν, αλλά επιχείρησαν ξανά και ξανά να διεκδικήσουν "ψωμί και τριαντάφυλλα".

Κείμενο & Φωτο μνημείου: Νάσος Μπράτσος

Λαϊκή παράδοση στις πλαστικές εποχές του life style

 Βρεθήκαμε σε γάμο σε ορεινό χωριό της Αχαΐας (δεν ήταν η πρώτη φορά) και πολύ μας άρεσε το έθιμο να έρχεται και να φεύγει η νύφη στην εκκλησία με συνοδεία μουσικής μπάντας Ρομά. 

Στο κέντρο κυριάρχησε η δημοτική μουσική παράδοση. Ιδού και τα βίντεο. 

Φωτο μια ωραία κρήνη,σε εποχές που έχουν βάλει στο μάτι και το νερό τα αρπακτικά της αγοράς.

Οι ναζιστικές θηριωδίες στα χωριά του Ρεθύμνου στις 22 Αυγούστου 1944

 

                             σκάβοντας στα ερείπια στους Γουργούθους

... από το www.ertnews.gr...και το https://www.facebook.com/share/p/1EkrqC8DFe/

Eίναι τόσα τα εγκλήματα των ναζί στη χώρα μας, που είδηση θα ήταν αν σε κάποιο τόπο δεν είχαν πληρώσει βαρύ φόρο αίματος, ειδικά το 1944 που η διαφαινόμενη ήττα των Γερμανών, τους έκανε να αποζητούν περισσότερο αίμα αμάχων. Ο νομός Ρεθύμνου όχι μόνο δεν αποτέλεσε εξαίρεση, αντίθετα δοκιμάστηκε από τις θηριωδίες τους.

Στα χωριά του Κέντρους (Γερακάρι, Καρδάκι, Γουργούθοι, Σμιλές, Βρύσες, Δρυγιές, Άνω Μέρος Αμαρίου και Κρύα Βρύση Αγίου Βασιλείου) ο χιτλερικός Μινώταυρος στις 22 Αυγούστου 1944 από τα ξημερώματα έθεσε σε εφαρμογή το δολοφονικό του σχέδιο.

                                                      ερείπια στο Άνω Μέρος

Στο Γερακάρι την εκτέλεση ακολουθεί η λεηλασία, η ισοπέδωση και η πυρπόληση σπιτιών, εκκλησιών και κοινοτικών καταστημάτων. Συνολικά καταστράφηκαν ολοσχερώς 177 σπίτια.

Η ίδια τακτική ακολουθήθηκε σε όλα τα χωριά, συγκέντρωση κατοίκων, έλεγχος ταυτοτήτων, «ξεδιάλεγμα» των υπό εκτέλεση, φυλάκιση των υπολοίπων στο Ρέθυμνο, λεηλασίες των χωριών, κάψιμο των χωριών και των σορών των θυμάτων τους.

Και φυσικά απόπειρες εξαπάτησης, καθώς ζητούσαν από τις γυναίκες να πάρουν μαζί τους τα πιο πολύτιμα αντικείμενα γιατί θα μεταφερθούν αλλού, στην πραγματικότητα ξεδιάλεγαν τη λεία τους για την οποία χρησιμοποίησαν φορτηγά και ζώα για να τη μεταφέρουν, μετά τις εκτελέσεις και τις πυρπολήσεις.

Μόνο στις Δρυγιές ενημερώθηκαν έγκαιρα και εγκατέλειψαν το χωριό. Ο συνολικός απολογισμός της γερμανικής επιδρομής στα χωριά του Ρεθύμνου ήταν 164 εκτελεσθέντες. Η «δικαιολογία» παντού η ίδια, ότι δεν κατέδιδαν τις κινήσεις των ανταρτών και των Άγγλων κατασκόπων.

Δεν άργησε όμως και η περήφανη απάντηση στους δολοφόνους, αφού στις 11 Σεπτεμβρίου 1944 ο ΕΛΑΣ περικύκλωσε τη Σχολή Ασωμάτων και κατέλαβε το γερμανικό φυλάκιο, ενώ δύο φορτηγά που μετέφεραν γερμανικά στρατεύματα από το Ρέθυμνο, έπεσαν σε ενέδρα στη γέφυρα κοντά στο χωριό των Αγίων Αποστόλων.

Ήταν η μάχη που έμεινε στην ιστορία σαν η «Μάχη των Ποταμών» και κράτησε δύο μέρες, αφού στην περιοχή έφτασαν και ενισχύσεις των Γερμανών, αλλά τελικά ηττήθηκαν με απολογισμό περίπου 30 νεκρούς και πολλούς αιχμαλώτους.

Δήλωση στο ΕRΤnews για το Ολοκαύτωμα των χωριών του Κέντρους

Αριστομένης Συγγελάκης, Πανεπιστημιακός, Συγγραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα

«Στις 22 Αυγούστου 1944 το Γ’ Ράιχ σκορπά τον όλεθρο στα χωριά του Κέντρους Ρεθύμνου: 164 δολοφονηθέντες άμαχοι, 8 καμένα και λεηλατημένα χωριά, χιλιάδες επιζώντες στα μαύρα για όλη τους τη ζωή είναι ο απολογισμός ενός προμελετημένου εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας,.

 Και ταυτόχρονα το Γ’ Ράιχ προχωρά στην παραχάραξη της Ιστορίας χαρακτηρίζοντας το Ολοκαύτωμα του Κέντρους ως δήθεν «αντίποινα» για την απαγωγή του στρατηγού Κράιπε, που, όμως, πραγματοποιήθηκε 4 μήνες πριν, ενώ η ομάδα των απαγωγέων δεν είχε διέλθει, καν, από μερικά από τα ολοκαυτωθέντα χωριά. Πολύ περισσότερο που γερμανικά έγγραφα αποκαλύπτουν ότι η περιοχή είχε στοχοποιηθεί από τα τέλη του 1943!..

Το ναζιστικό πογκρόμ τον ματωμένο Αύγουστο του 1944 με τα μπλόκα στο Δουργούτι και την Κοκκινιά, τις σφαγές σε Αθήνα, Λάρισα, Λακωνία και Τσαριτσάνη, την καταστροφή του Καρπενησίου, το Ολοκαύτωμα των Ανωγείων, τη μαζική δολοφονία αμάχων στα χωριά Σάρχος, Γέργερη, Σκούρβουλα, Σοκαράς, Δαμάστα, Μάραθος Ηρακλείου και Παλαιά Ρούματα, Τοπόλια, Κακόπετρος και Μαλάθυρος Χανίων, άφησε πίσω του χιλιάδες νεκρούς, λεηλατημένα και κατεστραμμένα χωριά, πένθος, ορφάνια και προσφυγιά. 

ο χώρος εκτέλεσης στο Καρδάκι λίγες μέρες μετά την καταστροφή

Δεν επρόκειτο για μία εν θερμώ απάντηση του Γ’ Ράιχ σε δράσεις της Εθνικής Αντίστασης αλλά για ένα προμελετημένο σχέδιο συλλογικής τιμωρίας του ανυπότακτου ελληνικού λαού και προετοιμασίας της ασφαλούς αποχώρησης των γερμανικών στρατευμάτων από την Ελλάδα.

Κι όμως, 82 χρόνια μετά, η δημοκρατική Γερμανία δεν έχει λάβει τα διδάγματα της Ιστορίας: αντί να προχωρήσει στην ειλικρινή μεταμέλειά της για τα ναζιστικά εγκλήματα επιχειρεί την πλαστογράφηση της Ιστορίας· αντί να αποδώσει τις γερμανικές οφειλές στην Ελλάδα επενδύει θηριώδη ποσά σε εξοπλισμούς που απειλούν να ματοκυλίσουν την Ευρώπη. Και, περαιτέρω, ενώ αποδίδει αποζημιώσεις σε Πολωνούς επιζώντες της Κατοχής περιφρονεί την Ελλάδα. 

Είναι σαφές ότι η διεκδίκηση Δικαιοσύνης κι Αποζημίωσης είναι η πιο αποτελεσματική απάντηση στους αναθεωρητές της Ιστορίας αλλά και σε όσους καθημερινά καταπατούν το Διεθνές Δίκαιο και σφαγιάζουν τους λαούς». 

Έρευνα: Νάσος Μπράτσος

Η ΑΔΕΔΥ για την απόφαση του ΣτΕ: Ο αγώνας για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού συνεχίζεται πιο δυνατά

 ...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

«Η ενημέρωση σχετικά με την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας για τον 13ο και 14ο μισθό στο Δημόσιο δεν προκαλεί έκπληξη με το περιεχόμενο της. Εντύπωση βέβαια προκαλεί το χρονικό σημείο της ενημέρωσης», τονίζει σε ανακοίνωσή της η ΑΔΕΔΥ.

Όπως επισημαίνει: «Και βέβαια το επιχείρημα ότι οι μισθοί του Δημοσίου – ιδιαίτερα αυτοί των νεοδιόριστων των 800 ευρώ- διαμορφώνουν με επάρκεια όρους αξιοπρεπούς διαβίωσης δεν χρειάζεται κανένα αντεπιχείρημα παρά την απλή επίκληση της πραγματικότητας που βιώνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι οικογένειες τους στις ζωές τους, στην καθημερινότητα τους

Το αίτημα για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού είναι αίτημα αξιοπρέπειας. Για τον νοσηλευτή και τη γιατρό που βγάζουν εξαντλητικές βάρδιες στα νοσοκομεία, για τον δάσκαλο και τη καθηγήτρια που ψάχνουν σπίτι με εξωφρενικά ενοίκια στο νησί ή στο χωριό που διορίστηκαν, για τον εργαζόμενο στην καθαριότητα και τον υπάλληλο στον δήμο που προσπαθούν να καλύψουν τους λογαριασμούς του μήνα.

Τα τελευταία 14 χρόνια ο κόσμος του Δημοσίου βιώνει τη συντριβή της καθημερινότητας του μέσω μιας φτωχοποίησης που βαθαίνει μέρα με τη μέρα. Για τους ανθρώπους που εργάζονται στα νοσοκομεία, στην τοπική αυτοδιοίκηση, για τους εκπαιδευτικούς και όλους τους δημοσίους υπαλλήλους, η κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού σημαίνει εδώ και 14 χρόνια απώλεια δύο επιπλέον μισθών κάθε χρόνο, με σοβαρές συνέπειες στην πραγματική αγοραστική δύναμη. Την ίδια στιγμή, το κόστος ζωής, η στέγαση, η ενέργεια, τα τρόφιμα και οι καθημερινές ανάγκες έχουν αυξηθεί σημαντικά.

Η μάχη για αξιοπρέπεια στη ζωή και στην εργασία δεν σταματά. Συνεχίζουμε να διεκδικούμε και να αγωνιζόμαστε για την επαναφορά του 13ου και 14ου πιο δυνατά από ποτέ.

Είναι δε ξεκάθαρο ότι η απόφαση αυτή δεν λειτουργεί δεσμευτικά για μια πολιτική απόφαση επαναφοράς του 13ου και 14ου».

Η Συνομοσπονδία αναφέρει ότι: «Η κυβέρνηση δεν μπορεί να οχυρώνεται και πολύ περισσότερο να κρύβεται πίσω από τη δικαστική απόφαση. Και η κυβέρνηση λίγο πριν τις ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, οφείλει να απαντήσει στις εργαζόμενες και στους εργαζόμενους στο Δημόσιο εάν επιμένει στη θέση του Υπουργού Οικονομικών πως "και να τα είχαμε δεν θα τα δίναμε".

Η αξιοπρεπής διαβίωση δεν μπορεί να εξετάζεται μόνο με έναν στενό δείκτη επιβίωσης. Η πραγματική αξία του μισθού, η αγοραστική δύναμη και η δυνατότητα ενός εργαζομένου να ανταποκρίνεται στις στοιχειώδεις κοινωνικές και οικογενειακές του ανάγκες αποτελούν ουσιώδη στοιχεία μιας σύγχρονης αντίληψης για την αξιοπρεπή εργασία και αμοιβή. Η φτωχοποίηση του κόσμου του δημοσίου είναι η νέα κανονικότητα και η απόρριψη της στις αίθουσες των δικαστηρίων δεν αλλάζει την πραγματικότητα αυτή.

Η απόφαση του ΣτΕ δεν ακυρώνει τη διεκδίκηση των εργαζομένων στο Δημόσιο. Αντίθετα, μεταφέρει καθαρά την ευθύνη εκεί όπου πραγματικά ανήκει: στην πολιτική εξουσία. Η κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα να νομοθετήσει την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και να αποκαταστήσει την αδικία που βιώνουν οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο. Οφείλει να προχωρήσει σε αυτή την επιλογή όταν μόλις λίγο καιρό πριν νομοθετούσε για αυξήσεις σε συγκεκριμένες κατηγορίες.

Ο μόνος δρόμος είναι ο δρόμος του αγώνα και της ενότητας για τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους στο Δημόσιο. Η επαναφορά 13ου και 14ου μισθού είναι το κορυφαίο αίτημα, ουσιαστικά και συμβολικά.

Συνεχίζουμε με μεγαλύτερο πείσμα και επιμονή, γιατί αυτό που ζητάμε είναι δίκαιο και αυτό που ζητάμε, είναι να έχουμε αξιοπρέπεια στη ζωή και στην εργασία.

Δίνουμε την πρώτη ηχηρή απάντηση στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στη Θεσσαλονίκη με αφορμή τη Δ.Ε.Θ, το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου στο Άγαλμα Βενιζέλου στις 18.00 το απόγευμα».

«Η Αιματηρή απεργία των Μεταλλωρύχων της Σερίφου»: Δωρεάν διαδικτυακή πρόσβαση στην έκδοση της Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων Ελλάδας

 ...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Με ομόφωνη απόφασή του το Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων Ελλάδας αναφέρει ότι «συνεχίζει την ιστορική έρευνα για τους διαχρονικούς αγώνες των μεταλλωρύχων και την σημαντική συμβουλή τους στην ανάπτυξη του Συνδικαλιστικού Κινήματος, που θα παρουσιαστεί σε ειδική ημερίδα μέσα στο 2027».

Στα πλαίσια αυτά και με σκοπό τη διάσωση της ιστορικής μνήμης αποφάσισε να δημοσιευθεί η ιστορική έρευνα της ΟΜΕ σε PDF που αναφέρεται στη αιματηρή απεργία των μεταλλωρύχων της Σερίφου στις 21 Αυγούστου του 1916, που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην καθιέρωση της οκτάωρης εργασίας.

Το βιβλίο είναι πλέον διαδικτυακά διαθέσιμο.

Σχετικά θέματα

Οδοιπορικό στους δρόμους των μεταλλωρύχων της Σερίφου του 1916 (φωτορεπορτάζ)

Σέριφος: Βάδισαν στους δρόμους των μεταλλωρύχων για τρίτη φορά – Εκδηλώσεις Τιμής και Μνήμης

Όταν το θέατρο συναντά την αλληλεγγύη: Πάμε Αμφιθέατρο Διστόμου με χειροκρότημα και... ένα πακέτο τρόφιμα!

Μια καινοτομία αλληλεγγύης έχει φέτος το Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου στο Δίστομο, που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη αυτές τις μέρες προσφέροντας κάθε βράδυ μοναδικές παραστάσεις στο αμφιθέατρο του Μαυσωλείου.

 Η διοργάνωση, που αποτελεί καρπό της ενέργειας και του μερακίου του θεατρικού εργαστηρίου «Θεατροφρένεια», έχει καταφέρει να γεμίσει τις κερκίδες με χαμόγελα, χειροκροτήματα και... πολλή συγκίνηση. Το θεατρικό αυτό ταξίδι συνεχίζεται ακάθεκτο όλη την εβδομάδα  και θα ρίξει αυλαία αυτή την Κυριακή.

Ωστόσο, πέρα από την τέχνη, φέτος στο Δίστομο πρωταγωνιστεί και η ανθρωπιά. Σε μια εξαιρετική κοινή πρωτοβουλία, ο Δήμος Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας και η «Θεατροφρένεια» αποφάσισαν να ενώσουν τον πολιτισμό με την κοινωνική προσφορά. Έτσι, στον χώρο του φεστιβάλ έχει στηθεί ένα roll-up banner του Κοινωνικού Παντοπωλείου, το οποίο υπενθυμίζει σε όλους μας μια βασική αλήθεια: «Στηρίζουμε τον άνθρωπο – Ενισχύουμε την αξιοπρέπεια».

Οι διοργανωτές φιλοξενούν με θέρμη αυτή τη δράση εθελοντικής προσφοράς, καλώντας τους θεατές που καταφθάνουν κάθε βράδυ να βάλουν το δικό τους λιθαράκι. 

Όποιος το επιθυμεί, μπορεί να φέρει μαζί του λίγα τρόφιμα μακράς διάρκειας για να ενισχυθούν οι συμπολίτες μας που περνούν δύσκολα. Είναι μια όμορφη κίνηση που αποδεικνύει ότι το θέατρο δεν είναι μόνο για να περνάμε καλά, αλλά και για να ερχόμαστε πιο κοντά, επισημαίνει εύστοχα η ομάδα ΠΑΡΑΛΙΑ ΔΙΣΤΟΜΟΥ στο facebook, απ' όπου πήραμε την ωραία αυτή είδηση (https://www.facebook.com/share/p/1DCXm1UmVD/ )

Αν, λοιπόν, ο δρόμος σάς βγάλει προς το αμφιθέατρο μέχρι την Κυριακή ( που ...πρέπει να σας βγάζει κάθε μέρα!!) μην ξεχάσετε να πάρετε μαζί σας την καλή σας διάθεση, αλλά και ένα πακέτο τρόφιμα στην τσάντα. Η προσφορά είναι φυσικά προαιρετική, αλλά η αίσθηση του να προσφέρεις είναι πάντα ανεκτίμητη!-- 

Zήτημα πολιτικών προτεραιοτήτων η μη επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού

 

Του Δημήτρη Φλυτζανή, Προέδρου της Ένωσης Εργαζομένων Βενιζελείου

Η απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας να απορρίψει την επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού στους δημοσίους υπαλλήλους κλείνει έναν δικαστικό δρόμο. Δεν κλείνει όμως το κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα.

Το ΣτΕ δεν είπε ότι η επαναφορά των δύο μισθών είναι αντισυνταγματική. Έκρινε ότι το Σύνταγμα και το ευρωπαϊκό δίκαιο δεν υποχρεώνουν την πολιτεία να τους επαναφέρει. Άρα η μη επαναφορά τους παραμένει πολιτική επιλογή.

Οι δύο μισθοί καταργήθηκαν το 2012, στο πλαίσιο των μνημονιακών περικοπών. Δεκατέσσερα χρόνια μετά, παραμένουν κομμένοι. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι πλέον γιατί κόπηκαν μέσα στην κρίση. Είναι γιατί δεν επέστρεψαν όταν η κρίση τελείωσε.

Και εδώ υπάρχει διαχρονική πολιτική ευθύνη. Από τις κυβερνήσεις που διαχειρίστηκαν τα μνημόνια μέχρι τις κυβερνήσεις της μεταμνημονιακής περιόδου, καμία δεν προχώρησε στην πλήρη αποκατάσταση του 13ου και του 14ου μισθού.

Η σημερινή κυβέρνηση, παρά τα χρόνια ανάπτυξης και τις διακηρύξεις περί δημοσιονομικού χώρου, επέλεξε επίσης να μην τους επαναφέρει. Αυτό είναι το πολιτικό γεγονός. Γιατί άλλο «δεν υποχρεούμαι» και άλλο «δεν μπορώ». Η πολιτεία μπορεί να τους επαναφέρει. Το ζήτημα είναι αν θέλει.

Και η Ευρώπη δείχνει ότι υπάρχουν και άλλες επιλογές. Στην Πορτογαλία οι δημόσιοι υπάλληλοι εξακολουθούν να αμείβονται με 14 πληρωμές τον χρόνο, ενώ στην Ισπανία προβλέπονται δύο έκτακτες ετήσιες πληρωμές. Οι αντίστοιχες παροχές που είχαν ανασταλεί κατά την κρίση αποκαταστάθηκαν. Σε άλλες χώρες, όπως η Ιταλία, η Γερμανία και το Βέλγιο, υπάρχουν 13η αποδοχή ή ετήσιες ειδικές καταβολές στον δημόσιο τομέα.

Άρα η κατάργηση δύο μισθών δεν είναι οικονομικός νόμος. Είναι πολιτική επιλογή. Και σήμερα αυτή η επιλογή γίνεται ακόμη πιο προκλητική. Γιατί ο εργαζόμενος ζει στην πραγματική οικονομία. Πληρώνει ενοίκιο, ρεύμα, τρόφιμα, καύσιμα, σπουδές, υγεία. Η ακρίβεια έχει διαβρώσει το εισόδημά του και δύο επιπλέον μισθοί δεν είναι «ένα επίδομα». Είναι δύο μήνες ζωής.

Και κάπου εδώ πρέπει να τελειώσει η συζήτηση περί «λεφτά δεν υπάρχουν». Το πραγματικό ερώτημα είναι: πού κατευθύνονται τα χρήματα;

Για τον εργαζόμενο ο δημοσιονομικός χώρος εμφανίζεται περιορισμένος. Για εξοπλισμούς και την ενίσχυση της πολεμικής οικονομίας, διευρύνεται. Για ένα κράτος που εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπο με σκάνδαλα και πελατειακές πρακτικές, όπως η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και με απευθείας αναθέσεις, οι πόροι βρίσκονται.

Δεν είναι λοιπόν μόνο θέμα χρημάτων. Είναι θέμα πολιτικών προτεραιοτήτων. Το ίδιο ισχύει και για τη Δικαιοσύνη.

Η Δικαιοσύνη πρέπει να είναι ανεξάρτητη. Ακριβώς γι’ αυτό πρέπει να είναι και ανοιχτή στην κριτική. Δεν χρειάζεται να ισχυριστεί κανείς ότι «η Δικαιοσύνη είναι χειραγωγημένη». Μια τέτοια γενική καταγγελία, χωρίς τεκμηρίωση, αδυνατίζει τη συζήτηση. Υπάρχει όμως ένα εύλογο θεσμικό ερώτημα:

Πώς διασφαλίζεται στην πράξη η ισότητα όταν η μισθολογική προστασία δεν φαίνεται να έχει το ίδιο βάρος για τις τις κατηγορίες εργαζομένων;

Και πώς γίνεται δύο μισθοί να θεωρούνται συμβατοί με την «αξιοπρεπή διαβίωση» όταν το κόστος ζωής έχει εκτοξευθεί;

Αυτά δεν είναι ερωτήματα που μπορεί να τα απαντήσει μόνο ένα δικαστήριο. Είναι πολιτικά ερωτήματα. Και εδώ βρίσκεται η ευθύνη όσων κυβέρνησαν.

Δεν αρκεί να θυμόμαστε ποιος έκοψε τον 13ο και τον 14ο μισθό. Πρέπει να θυμόμαστε και ποιος δεν τους επέστρεψε.

Οι εργαζόμενοι έχουν μνήμη. Θυμούνται τα μνημόνια, τις περικοπές, τις υποσχέσεις και την έξοδο από τα μνημόνια. Βλέπουν σήμερα μια οικονομία που παρουσιάζεται ως ισχυρή, αλλά δύο μισθοί εξακολουθούν να θεωρούνται «πολυτέλεια».

Και η επόμενη κάλπη θα κρίνει και αυτό. Όχι μόνο ποιος υπόσχεται. Αλλά ποιος κυβέρνησε, τι έκανε και ποιες ανάγκες επέλεξε να υπηρετήσει. Γιατί ο 13ος και ο 14ος μισθός δεν είναι προεκλογικό φιλοδώρημα. Είναι εισόδημα των εργαζομένων που αφαιρέθηκε στο όνομα της κρίσης.

Η κρίση τελείωσε. Οι περικοπές έμειναν. Και αυτό δεν είναι νόμος της οικονομίας. Είναι πολιτική επιλογή.

Η απόφαση του ΣτΕ μπορεί να κλείνει έναν δικαστικό δρόμο. Δεν μπορεί να κλείσει τον δρόμο της κοινωνικής και πολιτικής διεκδίκησης.

Γιατί τελικά το ερώτημα είναι μεγαλύτερο από δύο μισθούς: Ποιος πληρώνει την κρίση; Ποιος καρπώνεται την ανάπτυξη; Και ποιον υπηρετεί η οικονομική πολιτική;

Την απάντηση πρέπει και θα τη δώσουν οι εργαζόμενοι.

Το παρόν αποτελεί προσωπική πολιτική παρέμβαση του Προέδρου της Ένωσης Εργαζομένων Βενιζελείου Νοσοκομείου και δεν αποτελεί επίσημη ανακοίνωση ή απόφαση του Σωματείου

Εκδηλώσεις τιμής και μνήμης στους πολιτικού εξόριστους της Ικαρίας

 Η Ικαρία τιμά τη μνήμη των εξόριστων.

Το Σαββατοκύριακο 22 & 23 Αυγούστου στις Ράχες πραγματοποιούνται δύο εκδηλώσεις αφιερωμένες στην ιστορική μνήμη.

Σάββατο 22/8 | 21:00

Στο Δημοτικό Σχολείο Χριστού Ραχών προβάλλεται το ντοκιμαντέρ του Λεωνίδα Βαρδάρου «Γυναίκες Μαχήτριες – Μέρος Γ΄ 1960-1974».

Κυριακή 23/8 | 12:30

Στο μοναστήρι του Μουντέ πραγματοποιείται πολιτικό μνημόσυνο για τους εξόριστους, με κεντρικό ομιλητή τον καθηγητή Ζαχαρία Μουτούκια.

Μια διήμερη αναφορά στην Ιστορία, στους αγώνες και στους ανθρώπους που γνώρισαν την εξορία στην Ικαρία. προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων από αποστολές στο εξωτερικό.

...διαβάστε παλαιότερη αναφορά μας στο θέμα με φωτογραφικό ρεπορτάζ και βίντεο...

Στα δύσκολα χρόνια του εμφύλιου πολέμου στην Ελλάδα, το μοναστήρι του Μουντέ, στην περιοχή των Ραχών Ικαρίας, χρησιμοποιήθηκε από το καθεστώς της εποχής σαν τόπος μεταφοράς των φυματικών ανταρτών που είχαν συλληφθεί. Αρκετοί από αυτούς δεν κατάφεραν να επιβιώσουν και άφησαν εκεί την τελευταία τους πνοή. Θάφτηκαν σε κοντινές αποστάσεις από τη Μονή. 

Τα χρόνια πέρασαν και με πρωτοβουλία συγγενών τους, αλλά και των παλαιών συντρόφων τους, έγιναν εκταφές και μεταφορές των οστών στους τόπους καταγωγής τους. Υπήρξαν όμως και μερικοί που έμειναν για πάντα στην ικαριακή γη και οι διάσπαρτοι τάφοι τους «συγκεντρώθηκαν» σε ειδικό χώρο, λίγα μέτρα έξω από το μοναστήρι. 

Εκεί κάθε χρόνο (το καλοκαίρι που διευκολύνει από πολλές απόψεις) και σε ημερομηνία που καθορίζεται να πέφτει πάντα μέσα στον Αύγουστο (πάντα Κυριακή) γίνεται το ετήσιο μνημόσυνο (πολιτικό και θρησκευτικό) για τους πολιτικούς εξόριστους.

Για την Ράγιο τον Σεπτέμβρη

 

Σιγά-σιγά ετοιμαζόμαστε και (ξανά) διαβάζουμε το βιβλίο, κρατάμε τις σημειώσεις μας, αλλά δεν θα μείνουμε σε αυτό. Θα προσεγγίσουμε όλο το ιστορικό - κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο γεννήθηκε η Ράγιο Βαγιεκάνο το 1924 και την μετέπειτα εξέλιξή της.

Στο βιβλίο παρουσιάζονται τα βιώματα του συγγραφέα Κίκε Πεϊνάδο, που τον «έδεσαν» με τον σύλλογο και μέσα από αυτά η ιστορική διαδρομή του συλλόγου σε συγκεκριμένες δεκαετίες και σε συγκεκριμένο περιβάλλον στην περιοχή του Βαγιέκας.

Ευχαριστούμε το κλαμπ για την πρόσκληση.

Aνάγκη ενίσχυσης του Θριασίου Νοσοκομείου για νοσηλεία εγκαυματιών

 ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ     Γ.Ν.Ε. ΘΡΙΑΣΙΟ                                         

Ελευσίνα: 18/8/2026

 Γ.Ν.Ε. ΘΡΙΑΣΙΟ                                                                   

Αρ. Πρωτ.: 1330 

ΠΡΟΣ

Υπουργό, Αν. Υπουργό και Υφυπουργό Υγείας 

Διοικητές 2ης ΥΠΕ και ΓΝΕ ΘΡΙΑΣΙΟ

ΘΕΜΑ: Η νοσηλεία εγκαυματιών απο πυρκαγιές και “ατυχήματα” σε μεγάλους εργασιακούς χώρους αναδεικνύει, για άλλη μια φορά, την ανάγκη για ασφαλή στελέχωση των ΜΕΘ και της ΜΑΦ του ΘΡΙΑΣΙΟΥ Νοσοκομείου

Ευχόμαστε γρήγορη ανάρρωση στους εγκαυματίες απο τις πυρκαγιές σε Σαλαμίνα και Κρήτη και από την έκρηξη στο εργαστάσιο της “ALUMAN” στα Οινόφυτα που νοσηλεύονται στη ΜΕΘ και τη ΜΑΦ του Κέντρου Εγκαυμάτων του ΘΡΙΑΣΙΟΥ νοσοκομείου.

Ταυτόχρονα, επισημαίνουμε, για άλλη μια φορά, την επιτακτική ανάγκη για ασφαλή στελέχωση της ΜΑΦ και των ΜΕΘ με το αναγκαίο προσωπικό, δεδομένου ότι το ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο είναι το μοναδικό νοσοκομείο της Δυτικής Αττικής και βρίσκεται στο κέντρο μιας βιομηχανικής περιοχής, όπου είναι συχνές οι πυρκαγιές και παραμένει ο κίνδυνος για βιομηχανικό ατύχημα μεγάλης κλίμακας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της επικίνδυνης υποστελέχωσης είνια το γεγονός οτι στη ΜΑΦ (με 10 κλίνες) εργάζονται μόνο 13 νοσηλευτές και βοηθοί νοσηλευτές και μία βοηθός θαλάμου, που έχουν τη νοσηλευτική ευθύνη και για τις 8 κλίνες της Πλαστικής Χειρουργικής κλινικής. Αντίστοιχα, στη Γενική ΜΕΘ (με 8 κλίνες) εργάζονται μόνο 20 νοσηλευτές και βοηθοί νοσηλευτές και μία βοηθός θαλάμου και στη ΜΕΘ Κέντρου Εγκαυμάτων, (με 8 κλίνες)  εργάζονται μόνο 21 νοσηλευτές και βοηθοί νοσηλευτές, μία βοηθός θαλάμου και ένας τραυματιοφορέας. Πολλοί από τους εργαζόμενους είναι συμβασιούχοι και παραμένουν σε εργασιακή ομηρία διαρκείας.

Αποτέλεσμα της επικίνδυνης υποστελέχωσης είναι οτι η αναλογία νοσηλευτών ανα κλίνη είναι 2,6 νοσηλευτές ανα κλίνη ΜΕΘ, δηλαδή πολύ μικρότερη από την αναλογία 6 νοσηλευτές ανα κλίνη ΜΕΘ που η ελάχιστη απαίτηση λιετουργίας που εισηγείται το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας, σύμφωνα με τα διεθνή επιστημονικά πρότυπα, και 1,3 νοσηλευτές ανα κλίνη στη ΜΑΦ (χωρίς να υπολογίσουμε τις ανάγκες των 8 κλινών της Πλαστικής Χειρουργικής κλινικής) δηλαδή πολύ μικρότερη από την αναλογία 4 νοσηλευτές ανα κλίνη ΜΑΦ που η ελάχιστη απαίτηση λιετουργίας που εισηγείται το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας, σύμφωνα με τα διεθνή επιστημονικά πρότυπα.

Παραβιάζεται ακόμη και η υπουργική εγκύκλιος για αναλογία 3 νοσηλευτές ανα κλίνη ΜΕΘ και 2 νοσηλευτές ανα κλίνη ΜΑΦ και η οποία εντελώς αυθαίρετα προβλέπει πολύ μικρότερη στελέχωση σε σχέση με τα διεθνή επιστημονικά πρότυπα και την εισήγηση του ΚΕΣΥ. Ταυτόχρονα, δεν καλύπτονται οι ανάγκες σε τραυματιοφορείς, βοηθούς θαλάμου και καθαριστές, ενώ οι ελλείψεις σε φυσικοθεραπευτές καλύπτονται προσωρινά με συμβασιούχους.

Παρόμοιες είναι οι ελλείψεις προσωπικού σε όλες τις κλινικές, στα Χειρουργεία – Αναισθησιολογικό και Αποστείρωση, στην Αιμοδοσία, στα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία, στο Τμήμα Επειγόντων Προσωπικού, στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, τη ΜΕΚ και το Αιμοδυναμικό εργαστήριο, δεδομένου ότι παραμένουν κενές 134 θέσεις νοσηλευτικού και μαιευτικού προσωπικού και 62 θέσεις τραυματιοφορέων και βοηθών θαλάμου. 

Η μεγάλη έλλειψη προσωπικού έχει σοβαρότατες συνέπειες στην ασφάλεια της παρεχόμενης νοσηλευτικής φροντίδας αλλά και στην επιβάρυνση της υγείας των εργαζομένων από τις αλλεπάλληλες βάρδιες, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τους εργαζόμενους των Χειρουργείων – Αναισθησιολογικού και της ΜΕΘ Κέντρου Εγκαυμάτων που τους οφείλονται συνολικά 5.800 ημέρες ανάπαυσης. 

Αυτά είναι τα αποτελέσματα χρόνιας υποστελέχωσης των δημόσιων μονάδων υγείας από όλες τις κυβερνήσεις, που οξύνθηκε ακόμα περισσότερο με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ, όπως καταγράφεται από το γεγονός οτι από τον Οκτώβριο 2021 μέχρι τον Αύγουστο 2025, στο ΘΡΙΑΣΙΟ νοσοκομείο, μειώθηκαν οι μόνιμοι εργαζόμενοι κατά 77 και οι συμβασιούχοι κατά 54 εργαζόμενους.

Ζητάμε να προχωρήσετε σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες, ώστε:

► να ενισχυθούν η ΜΑΦ και οι ΜΕΘ με νοσηλευτικό και βοηθητικό υγειονομικό προσωπικό και να χορηγηθούν όλες οι οφειλόμενες ημέρες ανάπαυσης. Να προκηρυχθούν όλες οι κενές θέσεις νοσηλευτών, μαιών, βοηθών νοσηλευτών, τραυματιοφορέων και βοηθών θαλάμου του ΘΡΙΑΣΙΟΥ νοσοκομείου.

 ► να συσταθούν και να προκηρυχθούν 4 επιπλέον οργανικές θέσεις ειδικευμένων εντατικολόγων, λαμβάνοντας υπόψη την έλλειψη εξειδικευόμενων γιατρών στις ΜΕΘ του νοσοκομείου.

► με νομοθετική ρύθμιση, να μονιμοποιηθούν οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

       Ο Πρόεδρος                     Η Γραμματέας

Βαρδαβάκης Μανώλης                         Αγγελοπούλου Βαλεντίνα