Στο ακόλουθο κείμενο-σημειώσεις, βασίστηκε (όχι λέξη προς λέξη, αλλά το βασικό της περιεχόμενο) η ομιλία μας στην βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου (εκδόσεις των συναδέλφων) «Στα όπλα», που έγραψε ο Κίκε Πεϊνάδο (Enrique Peinado Moro, ευρύτερα γνωστός ως Quique Peinado) για την ιστορία της Ράγιο Βαγιεκάνο. Η βιβλιοπαρουσίαση διοργανώθηκε από το Rayo Vallecano Greek Fans και τον χώρο Πολυμήχανο Cafe teatral, Φλέμινγκ 58, Αργυρούπολη, που τους ευχαριστούμε για την πρόσκληση.
ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
Ποιες ήταν οι κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες γέννησης της Ράγιο και ένταξής της σχεδόν από την αφετηρία της ίδρυσής της
Οι προγονικές μορφές
Από το 1914 (Σεπτέμβριος) έχουμε την ίδρυση της Εργατικής Αθλητικής Εταιρείας στη Μαδρίτη με πρωτοβουλία σοσιαλιστών. Περνάει με σχετική ηρεμία την περίοδο του Α’ Παγκοσμίου πολέμου, γιατί η Ισπανία δεν συμμετείχε και τον Απρίλη του 1931 μπαίνει στην περίοδο της λεγόμενης δεύτερης δημοκρατικής περιόδου αφού ο βασιλιάς Αλφόνσος ΙΓ΄ εγκατέλειψε τη χώρα κατόπιν των νικών των ρεπουμπλικάνων στις εκλογές. Τελείωσε το 1939 με την ήττα των δημοκρατικών στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο και την επικράτηση του δικτάτορα Φράνκο.
Ανάλογες αναζητήσεις σύνδεσης του αθλητισμού σαν μέσο ψυχαγωγίας και ειδικά του ποδοσφαίρου που ήταν εύκολο να το αγαπήσουν πλατιές εργατικές μάζες γιατί δεν ήταν δαπανηρό σπορ για πλούσιους όπως πχ η ιππασία κλπ, γίνονταν σχεδόν παντού στην Ευρώπη από τους πρώιμους σοσιαλιστικούς ομίλους της εποχής.
Η Ισπανία είχε το θετικό σε αντίθεση με την Ελλάδα, ότι την αθλητική της εξέλιξη δεν την επηρέασαν άμεσα οι πόλεμοι, όπως έγινε στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, με τον Α’ Παγκόσμιο, τους Βαλκανικούς πολέμους, την εκστρατεία ενάντια στην τότε ΕΣΣΔ το 1919 και την Μικρασιατική εκστρατεία και καταστροφή.
Το 1926 στη Γκουανταλαχάρα, δημιουργήθηκαν αθλητικά σωματεία σε μια προσπάθεια προώθησης ενός εργατικού αθλητισμού, ξεχωριστού από τις επιχειρήσεις και τη βία που των αστικών αθλημάτων και δεν αναφερόμαστε μόνο σε οπαδικού τύπου συγκρούσεις, αλλά και σε κριτικές εναντίον της πυγμαχίας (που πάντως υπήρξε δημοφιλές σπορ στις ομοσπονδίες του εργατικού αθλητισμού) και των ταυρομαχιών.
Ενός αθλητισμού που θα κάλυπτε τις ψυχαγωγικές ανάγκες της εργατικής τάξης, ενώ παράλληλα θα χρησίμευε ως τρόπος αποτροπής πολλών νέων από την ένταξη σε δεξιές και εκκλησιαστικές οργανώσεις. Το όνομα του φορέα ήταν Ένωση Εργατικού Αθλητισμού (A.D.O.)
Η Ράγιο Βαγιεκάνο ιδρύθηκε το 1924. Το 1931, δημιουργήθηκε η Ομοσπονδία Εργατικού Ποδοσφαίρου στην Ισπανία, και η Ράγιο Βαγιεκάνο συμμετείχε μέχρι την έναρξη του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου. Η Ομοσπονδία Εργατικού Αθλητισμού στην Ισπανία (γνωστή κυρίως ως Federación Cultural Deportiva Obrera - FCDO, ήταν προσκείμενη στην αριστερά, έχοντας στενούς δεσμούς τόσο με το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PSOE) και το συνδικάτο του (UGT) όσο και με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ισπανίας (PCE) που αργότερα πήρε το πάνω χέρι, θα επανέλθουμε σε λίγο στο ιδεολογικό προφίλ της ομοσπονδίας.
Tρεις κατηγορίες τρόπων εισόδου συλλόγων στο κίνημα αυτό
1-«έτοιμες» ιδεολογικά ομάδες με ανάλογη κοινωνική σύνθεση, που προϋπήρχαν όπως η Ράγιο
2-ομάδες που δημιουργήθηκαν με πολιτική απόφαση για να ενταχθούν στο κίνημα αυτό
3-ομάδες που ήταν έξω από το κίνημα αυτό και έγινε δουλειά στους κόλπους τους, με παράλληλη εγγραφή νέων μελών, που ανέτρεψαν τους συσχετισμούς και έλαβαν ακολούθως αποφάσεις ένταξης.






































