Έτσι και αυτό το Σαββατοκύριακο 26 και 27 Δεκεμβρίου, κλείνουμε τη χρονιά με δύο θέματα έρευνας, ένα αθλητικοκοινωνικό το Σάββατο και ένα από την Εθνική Αντίσταση για την Κυριακή.
Φυσικά θα συνεχίσουμε στην ίδια ρότα και το 2021.
Μείνετε συντονισμένοι/ες...
Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
«Τους λαούς δεν τους χωρίζουν τα σύνορα, τους χωρίζουν οι επικίνδυνοι πολιτικοί, που διψώντας για όλο και περισσότερη εξουσία, για όλο και περισσότερο πλούτο, καλλιεργούν το μίσος μεταξύ των ανθρώπων»
Αυτό που βροντοφώναξαν την Κυριακή χιλιάδες άνθρωποι, στη Γαλλία, στη Γερμανία, στην Ιταλία, στην Αμερική και σε αρκετές άλλες χώρες, ήταν η απάντηση στα όσα σκληρά κι απάνθρωπα μέτρα λαμβάνουν οι ισχυροί κι αδίστακτοι οικονομικοί και πολιτικοί παράγοντες σε βάρος των ανίσχυρων πολιτών. Γιατί πράγματι, οι πολίτες της όποιας χώρας και ειδικότερα της Ελλάδας, είναι ανίσχυροι μπροστά στους αδίστακτους πολιτικούς που στο όνομα της δημοκρατίας διαπράττουν τα μεγαλύτερα εγκλήματα.
«Είμαστε όλοι Έλληνες» φώναξαν απευθυνόμενοι στους γύπες πολιτικούς της Τρόικας συμπυκνώνοντας σε αυτές τις τρεις λέξεις τις επιθυμίες όλων των απανταχού της γης ανθρώπων, που θέλουν να ζουν ειρηνικά, με κοινωνική δικαιοσύνη, με αλληλοκατανόηση και συμπαράσταση. Γιατί τους λαούς δεν τους χωρίζουν τα σύνορα, τους χωρίζουν οι επικίνδυνοι πολιτικοί, που διψώντας για όλο και περισσότερη εξουσία, για όλο και περισσότερο πλούτο, καλλιεργούν το μίσος μεταξύ των ανθρώπων. «Εκείνοι που ξεχωρίζουν την πολιτική από την ηθική, ποτέ δεν θα καταλάβουν ούτε τη μία, ούτε την άλλη» είχε πει ο Απολλώνιος Περγαίος. Και παρατηρώντας τις τελευταίες δεκαετίες τις συμπεριφορές πολλών ξένων κι Ελλήνων πολιτικών, διαπιστώνουμε ότι δεν είχε άδικο.
Οι «σωτήρες» των λαών, οι περιβόητοι «σύμμαχοι», αποδεικνύονται χρόνο με το χρόνο, μέρα με τη μέρα, όλο και πιο επικίνδυνοι, όλο και πιο αδίστακτοι, πιο άπληστοι. Οι δολοφονικές επιθέσεις τους κατά Κρατών στο όνομα τάχα της ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν ξεγελούν πια κανένα. Σερβία, Ιράκ, Αφγανιστάν και τόσα άλλα Κράτη ισοπεδώθηκαν, λεηλατήθηκαν, από τους «πολιτισμένους συμμάχους». Χιλιάδες μανάδες έθαψαν τα παιδιά τους, χιλιάδες γυναίκες έχασαν τους άντρες τους, χιλιάδες παιδιά ακρωτηριάστηκαν από τα πυρά των σύγχρονων σταυροφόρων της Δύσης. Αυτοί, οι αδίστακτοι και άκαρδοι πολιτικοί, περιμένει κανείς να αποκτήσουν ξαφνικά ευαισθησίες και να βλέπουν με αγάπη, με στοργή τους απλούς ανθρώπους; Γι’ αυτούς οι άνθρωποι είναι αριθμοί, είναι πιόνια πάνω στη σκακιέρα και τα θυσιάζουν χωρίς κανέναν ενδοιασμό προκειμένου να πετύχουν τους στόχους τους. Στόχους που καμία σχέση δεν έχουν με τα όνειρα και τις ελπίδες των λαών.
«Είμαστε όλοι Έλληνες». Αυτό το σύνθημα είχε αποδέκτες, εκτός της Τρόικα, τους πολιτικούς της κάθε χώρας. Αυτούς που επιτρέπουν στους κερδοσκόπους να εξαθλιώνουν λαούς, να οδηγούν στην ανέχεια εκατομμύρια πολίτες, να καταπατούν και να τσαλακώνουν τα όνειρα της νέας γενιάς. Και είναι βέβαιο, ότι το κατάλαβαν πολύ καλά εκείνοι που εξαθλίωσαν με τα μέτρα που επέβαλαν τους Έλληνες. Γι’ αυτό ξαφνικά, μετά από τις διαδηλώσεις επωνύμων κι ανωνύμων πολιτών σε πολλά ξένα Κράτη, οι «σκληροί» της Τρόικα, οι αμετακίνητοι από τις θέσεις τους εκπρόσωποι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλάξανε συμπεριφορές και δηλώσεις. Έγιναν από τη μια στιγμή στην άλλη, πιο διαλλακτικοί, πιο «ευαίσθητοι», πιο πρόθυμοι να βοηθήσουν την Ελλάδα να ξεπεράσει τα μεγάλα οικονομικά της αδιέξοδα. Με λίγα λόγια, φοβήθηκαν μια γενικότερη εξέγερση των πολιτών, φοβήθηκαν την ΠΤΩΣΗ τους από την εξουσία.
«Είμαστε όλοι Έλληνες». Εκείνοι που έλαβαν την εμπιστοσύνη των πολιτών για να διαχειρίζονται το μέλλον τους και την τύχη της χώρας, αν είναι ενάρετοι, ηθικοί, με τα αναγκαία προσόντα και κυρίως αν αγαπούν τον λαό τους κι έχουν όραμα για ένα καλύτερο αύριο, παρά τα όποια ανθρώπινα λάθη τους, περνούν στην ιστορία σαν καλοί κυβερνήτες. Αν όμως τα όσα υποσχέθηκαν ήταν ψεύδη που στόχο είχανε την υφαρπαγή της ψήφου των πολιτών με μοναδικό σκοπό την εξουσία, τότε περνούν στην ιστορία σαν τύρρανοι ή σαν εφιάλτες. Εφιάλτες της δημοκρατίας, εφιάλτες των πολιτών και της χώρας.
«Είμαστε όλοι Έλληνες». Τα σύνορα δεν εμποδίζουν τους ανθρώπους να νοιώσει ο ένας τον άλλον, να ενώσουν τις ελπίδες τους, να μοιραστούν την αγωνία τους για την επόμενη μέρα.
«Είμαστε όλοι Έλληνες». Αυτό το κίνημα που εμφανίσθηκε σε πολλές χώρες δεν είναι μόνο φωνή συμπαράστασης για την Ελλάδα. Είναι η αρχή μιας επανάστασης των πολιτών κατά των εξουσιαστών. Είναι η συνειδητή αντίσταση του εργαζόμενου, του επιστήμονα, του διανοούμενου κατά του σκοταδισμού και της κυριαρχίας των Τραπεζών. Κι αυτό το κίνημα θα γιγαντωθεί αν δεν υποχωρήσουν οι παράλογες απαιτήσεις εκείνων που υπηρετούν τους οικονομικούς κολοσσούς.
«Είμαστε όλοι Έλληνες». Αυτό ας το κρατήσουμε ζωντανό στη μνήμη μας και να μην επιτρέψουμε σε κανέναν να το σβήσει…
Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός
Από τους αρχαίους χρόνους, κάθε κράτος προσπαθούσε να εξασφαλίσει συμμαχίες με άλλες χώρες, είτε για να συμμετέχει σε έναν ισχυρό οικονομικό – στρατιωτικό συνασπισμό για την επίτευξη συγκεκριμένων επιλογών, που θα βοηθούσε τόσο για την διατήρηση της ειρήνης στην περιοχή του όσο και στην βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών του. Δεν αποτελεί επομένως καινοτομία από μια χώρα η αναζήτηση συμμάχων στην σημερινή δύσκολη εποχή.
Για την Ελλάδα όμως, θα ήταν πράγματι καινοτομία αν οι πολιτικοί της ξεκολλούσανε από τους λόγους τους και την πρακτική τους ιδέες όπως «ανήκουμε εις την Δύση» και το «είμαστε με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ».
Μελετώντας προσεκτικά την μεταπολεμική Ιστορία της Ελλάδας, βλέπουμε ότι πράγματι, υπήρξαν στιγμές που σύμμαχοί μας, μας βοήθησαν προκειμένου να ανταπεξέλθουμε από δύσκολες καταστάσεις (Σχέδιο Μάρσαλ μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο) αλλά με οργή διαπιστώνουμε ότι άλλες φορές, ότι «σύμμαχοί» μας, όχι μόνο μας επέβαλαν ληστρικούς όρους σε δάνεια που μας έδιναν, αλλά μας επέβαλαν ταυτόχρονα, να αγοράζουμε πανάκριβα δικά τους προϊόντα. Όργανά τους σε αυτή την τακτική είχαν κι Έλληνες με ελαστική συνείδηση που κατείχαν σημαντικές πολιτικές ή Δημόσιες θέσεις.
Όμως, άσχετα αν κάποιοι Έλληνες ήτανε πρόθυμοι να προβούν στην οποιαδήποτε πράξη κατά της χώρας τους, οι σύμμαχοι, οι εταίροι, πρέπει να έχουν τέτοια συμπεριφορά; Πρέπει να εκμεταλλεύονται μια σύμμαχο χώρα και να την οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία αντί να την στηρίζουν, να την βοηθούν και μάλιστα να της υποδεικνύουν ποια στελέχη της, ποιοι θεματοφύλακες είναι ευάλωτοι σε δωροδοκίες και σε πράξεις που θα την οδηγήσουν σε οικονομικά ή εθνικά αδιέξοδα; Πως μπορεί να λέγεται σύμμαχος μια χώρα που δωροδοκεί κόμματα, πολιτικούς και ανώτατα στελέχη της Δημόσιας Διοίκησης μιας άλλης χώρας, που ανήκει στον ίδιο στρατιωτικό και οικονομικό συνασπισμό, προκειμένου να πουλήσει πανάκριβα προϊόντα που παράγει;
Και περισσότερο, πως μπορεί να λέγεται σύμμαχος όταν σε μεγάλα εθνικά ζητήματα που αντιμετωπίζει ένα μέλος αυτής της συμμαχίας, αυτή βρίσκεται απέναντι; Η Γερμανία, η Σουηδία, η Φιλανδία αλλά και η Αμερική είναι φανερά απέναντι στην Ελλάδα και τους Έλληνες. Γιατί χρόνια τώρα με την τακτική τους, με τις ενέργειές τους και με τις αποφάσεις τους, έχουν πλήξει ανεπανόρθωτα την Ελλάδα και τους Έλληνες. Με λίγα λόγια, κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας αν λέμε πως αυτές οι χώρες είναι σύμμαχοί μας. Στην δύσκολη οικονομική κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάδα σήμερα, θα περίμενε μια άλλη στάση από τους «συμμάχους» της.
Οι Έλληνες θα περίμεναν, οι Γερμανοί να εκδήλωναν την μετάνοιά τους για την καταστροφή και τον όλεθρο που προκάλεσαν παγκοσμίως, δείχνοντας έμπρακτα την απόφασή τους να βοηθήσουν την χώρα μας. Αντ’ αυτού, ακολουθούν την τακτική του κατακτητή, του δουλέμπορα, του αποικιοκράτη, και δεν νοιάζονται αν εκατομμύρια Έλληνες καταστρέφονται, αν χιλιάδες νέοι, ο ανθός της Ελλάδας, εγκαταλείπει την χώρα για να αναζητήσει ένα καλύτερο αύριο σε ένα άλλο Κράτος. Κοντά σ’ αυτούς, τους αδίστακτους Γερμανούς πολιτικούς, που αποδεικνύονται το ίδιο στυγνοί κι αδίστακτοι όπως τα Χιτλερικά στρατεύματα, συστρατεύονται οι Σουηδοί, οι Φιλανδοί κι όλοι εκείνοι, που μέχρι σήμερα δεν έχουν καταφέρει να ξεχωρίσουν την διαφορά μεταξύ του ανθρώπου και του ανθρωποειδούς.
Γιατί, για να μπορεί να κάνεις αυτόν τον διαχωρισμό, θα πρέπει να έχεις ανέβει στο επίπεδο του ανθρώπου. Πολιτισμένος δεν είναι εκείνος που έχει πολλά χρήματα και ισχυρά όπλα. Πολιτισμένος είναι εκείνος που μπορεί να οδηγήσει με ειρηνικούς τρόπους ανθρώπους, σε δρόμους που οδηγούν ψηλά, που ανοίγουν νέους, καλύτερους κι ανοιχτούς ορίζοντες, που βελτιώνει την ποιότητα ζωής τους, που μπορεί να γίνει αφορμή για τη δημιουργία μιας υγιούς κοινωνίας. Τι από όλα αυτά μπορεί να καυχηθεί η Γερμανία και τα κολαούζα της ότι έχουν πετύχει; Ότι έχουν αιματοκυλήσει τόσες φορές λαούς που ζούσαν ειρηνικά; Ότι ακόμη και σήμερα, σαν απόγονοι βρικολάκων, θέλουν να πιουν στην κυριολεξία το αίμα συμμαχικών λαών;
Οφείλουμε να δούμε κατάματα την αλήθεια. Δεν μας σώνει το μνημόνιο και η Μέρκελ. Δεν μπορεί να γίνει ευαίσθητος ο Σόιμπλερ. Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια.
Πως λοιπόν θα σωθούμε;
Πρέπει να τολμήσουμε να αλλάξουμε συμμάχους. Να ξεφύγουμε από τα δόντια των αρπακτικών που επί σειρά δεκαετιών μας κατατρώγουν τις σάρκες μας και να αναζητήσουμε συμμάχους που θα τηρούν με ευλάβεια, με σεβασμό τους κανόνες της συμμαχίας, της φιλίας, της αλληλοβοήθειας.
Η Ρωσία, η Κίνα, ακόμη κι η Ινδία καθώς κι άλλα Κράτη ίσως είναι καλύτεροι σύμμαχοι από τα αρπακτικά που έχουμε σήμερα για συμμάχους. Τι μας εμποδίζει να συνομιλήσουμε μαζί τους, να αναπτύξουμε διακρατικές σχέσεις που πιθανόν να βγάλουν τη χώρα μας από τα σημερινά αδιέξοδα; Η γεοστρατηγική θέση της Ελλάδας είναι σημαντική, πιο σημαντική όμως είναι η ζωή, το μέλλον των παιδιών μας. Κάθε στιγμή που περνάει δυσκολεύει ακόμη και περισσότερο την κατάστασή μας.
Αν οι πολιτικοί μας υπηρετούν με αίσθημα ευθύνης την Ελλάδα, οφείλουν να πράξουν το καθήκον τους, οφείλουν να μην παραδώσουν την χώρα σε ξένα χέρια. Η παράδοση της χώρας και μάλιστα χωρίς να πέσει ούτε μία τουφεκιά, θα αποτελεί την μεγαλύτερη ντροπή των πολιτικών μας για αιώνες. Γιατί αυτοί οι πολιτικοί, που σήμερα διαφεντεύουν τις τύχες της Ελλάδας, δεν θα παραδώσουν στους Γερμανούς και τα τσιράκια τους μόνο την σημερινή Ελλάδα και τους Έλληνες, θα παραδώσουν ταυτόχρονα τις θυσίες και το αίμα εκατομμυρίων Ελλήνων που έπεσαν υπέρ πίστεως και πατρίδος για να ζούμε σήμερα εμείς ελεύθεροι αλλά και το αύριο των νεότερων γενεών, που θα ζήσουν σκλάβοι κάτω από την μπότα της τρόικα. Ποιος Έλληνες πολιτικός μπορεί να προβεί σε μια τέτοια ανίερη πράξη; Κανείς. Ένας άπατρις πολιτικός όμως μπορεί…
