Μπάμπης Υφαντής: Από το ποδόσφαιρο στην εποχή της αλάνας και του «πετροτάπητα» έως την Α' Εθνική

 

...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Ξεκίνησε όπως οι περισσότεροι της εποχής του από τις ρομαντικές στιγμές της αλάνες, με το χώμα, τα χαλίκια και τους «βιονικούς» πιτσιρικάδες της εποχής που δεν τους πτοούσε τίποτα. Από εκεί άλλωστε αναδείχτηκαν ευάριθμα ταλέντα. Πέρασε από την αλάνα στην οποία όπως έχουμε παρουσιάσει στο παρελθόν, αγωνίστηκαν η Αστραπή Ριζούπολης και ο Προμποναϊκός, στην απέναντι πλευρά του δρόμου, λίγες δεκάδες μέτρα και μπήκε στο γήπεδο του Απόλλωνα, ξεκινώντας μία μεγάλη πορεία.

Αναφερόμαστε στον Μπάμπη Υφαντή, που εκτός των άλλων έχει στο ενεργητικό του ένα σπάνιο επίτευγμα. Πέτυχε και τα οκτώ (08) γκολ της νίκης με 8-0, του Απόλλωνα την Τετάρτη 4 Απριλίου 1973, επί του Παννεμεατικού στα πλαίσια του πρωταθλήματος της Β’ Εθνικής. Άλλωστε εκείνη τη χρονιά της ανόδου του Απόλλωνα βγήκε πρώτος σκόρερ στον Α΄ όμιλο της κατηγορίας με 35 γκολ. Μετά την ενεργό δράση ανέλαβε και προπονητικά καθήκοντα.

Μιλήσαμε μαζί του για το ποδόσφαιρο μίας άλλης εποχής.

-Πότε κλωτσήσατε μπάλα σε επίπεδο αλάνες πριν πάτε σε ομάδα;

-«Γεννήθηκα το 1951 και έπαιξα στην αλάνα που είναι έξω από το γήπεδο του Απόλλωνα στη Ριζούπολη (σήμερα ένα μέρος της είναι πάρκινγκ και ένα άλλο περιφραγμένο από τον ιδιοκτήτη του). Εκεί με είδε από την εξέδρα του Απόλλωνα ο Σιμονόφσκι και είπε στους συνεργάτες του “φέρτε τον αυτόν μέσα”.
Έτσι γίνονταν τότε, όταν εντόπιζαν ταλέντα, παρακολουθώντας τους μικρούς να παίζουν, με φώναξαν και με ενέταξαν στα τσικό του Απόλλωνα».

-Ποια ήταν η εξέλιξη;

-«Συνέχισα στον Απόλλωνα και πέρασα και στην πρώτη ομάδα».

-Κάντε μία σύγκριση με την εποχή σας και το σήμερα για τις διαφορές στο ποδόσφαιρο αυτών των εποχών με το σήμερα.

-«Τώρα έχουν σύγχρονα μέσα, αλλά τότε έβγαιναν πιο δημιουργικοί παίκτες από τις αλάνες και ακολούθως μέσα από τους συλλόγους. Τότε ομάδες όπως ο Πανιώνιος, ο Απόλλωνας και άλλες έβγαζαν παίκτες και συνήθως τους έπαιρναν οι μεγάλες ομάδες, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να κάνουν το βήμα παραπάνω και να εδραιωθούν ακόμα πιο ψηλά, οι ομάδες που ήταν οι τροφοδότες με ταλέντα των πιο πλούσιων συλλόγων».

-Ποιες ήταν οι συνθήκες στα γήπεδα της εποχής;

-«Εμείς μπορεί στη Ριζούπολη να είχαμε το χορταράκι μας, αλλά τα πιο πολλά γήπεδα ήταν ξερά και όπως λέγαμε τότε, διέθεταν “πετροτάπητα", κάνοντας λογοπαίγνιο με τον “χορτοτάπητα”».

-Ποια ήταν η προσέλευση των φιλάθλων;

-«Ο Απόλλωνας μάζευε κόσμο, είχε και τη φήμη της “Ελαφράς Ταξιαρχίας”, που είχε καθιερωθεί από τα παλαιότερα χρόνια, έρχονταν και αρκετοί ουδέτεροι να δουν την ομάδα που έπαιζε καλό ποδόσφαιρο. Κάποια στιγμή άρχισε η πτώση καθώς έφυγε μία μεγάλη φουρνιά παικτών όπως ο Ράμφος, ο Κυριακού, ο Γιαννίμπας, ο Ασημακόπουλος, κλπ και η ομάδα βρέθηκε στη Β ΄Εθνική. Την ανεβάσαμε και πάλι στην Α’ Εθνική».

-Εκτός του Απόλλωνα σε ποιες άλλες ομάδες παίξατε;

-«Πήγα ένα χρόνο στον Παναθηναϊκό, όπου έπαθα μία μεγάλη θλάση και μετά με αποδέσμευσαν, έπαιξα στη Λάρισα στην Α’ Εθνική (1978-1979), με παίκτες όπως ο Δράμαλης, ο Κρητικός, ο Αργυρούλης, κλπ, εκεί κάθισα ενάμιση χρόνο, μετά πήγα στην Παναχαϊκή ένα χρόνο, γύρισα στην Αθήνα στο τοπικό με την Αθηναΐδα Κυψέλης και τέλος στο Γαλάτσι, όπου και σταμάτησα».

Κρατάμε από την αφήγηση του Μπάμπη Υφαντή το σημείο της ανάδειξης ταλέντων μέσα από τις αλάνες, όπου ήταν ελεύθερη η φαντασία των νεαρών της εποχής να δημιουργήσουν, σε αντίθεση με το σημερινό, επιτρέψτε μου την έκφραση, «βιομηχανοποιημένο» ποδόσφαιρο. Εκεί που η θέληση και η χαρά για τον αθλητισμό, ξεπερνούσε…τα χαλίκια, τις λακούβες, τα «λοφάκια» και σε πολλές περιπτώσεις την έλλειψη γραμμών και εστιών. Υπήρχε όμως περίσσευμα πάθους.

Συνέντευξη: Νάσος Μπράτσος