Το ναζιστικό έγκλημα στη Μήλο – Οι εκτελέσεις της 23ης Φεβρουαρίου 1943

 ...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Τη ναζιστική εγκληματική “λογική”, πλήρωσαν με τη ζωή τους 14 κάτοικοι της Μήλου στις 23 Φεβρουαρίου του 1943. Στις μέρες μας οι εκδηλώσεις τιμής και μνήμης δεν αφήνουν τη θυσία τους να ξεχαστεί.

Και όμως το αίτημα του Δήμου Μήλου για να χαρακτηριστεί το νησί “ως μαρτυρική νήσος που επλήγη από τις δυνάμεις κατοχής την περίοδο 1941-1944”, έχει απορριφθεί!!

Υπενθυμίζουμε τα γεγονότα μέσα από υλικά που μας είχε κοινοποιήσει ο Δήμος Μήλου σε παλαιότερη αναφορά μας στο θέμα. Πρόκειται για αρχειακό υλικό, που ρίχνει φως στα γεγονότα εκείνης της περιόδου, που εξελίχθηκαν μετά το βομβαρδισμό από τρία αεροπλάνα της RAF (Royal Air Force), του πλοίου «Άρτεμις Πίττα».

Η διαταγή της εκτέλεσης υπεγράφη από τον γνωστό για τις εκκαθαρίσεις των Εβραίων στην πόλη Libau της Λετονίας, διοικητή των κατοχικών δυνάμεων στη Μήλο, πλοίαρχο  Hans Kawelmacher.

Από τα υλικά του Δήμου Μήλου:

Το νησί μας, η Μήλος κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου πλήρωσε με μεγάλο φόρο αίματος την Γερμανική Κατοχή.

Όπως γνωρίζετε με απόφαση του Δ.Σ. έχουμε δρομολογήσει την συγκέντρωση υπογραφών για τις Γερμανικές αποζημιώσεις.

Πέρα από τις μεμονωμένες απώλειες, το σημαντικότερο γεγονός που στιγμάτισε την ιστορία του νησιού, ήταν η άδικη εκτέλεση των Δεκατεσσάρων συμπατριωτών μας.

Παραθέτω ένα σύντομο ιστορικό των γεγονότων που συνέβησαν πριν και μετά την εκτέλεση των συμπατριωτών μας από το βιβλίο του κ. Μπελιβανάκη Γρηγορίου «Oι Γερμανοί στη Mήλο 1941-45»:

«Το φορτηγό πλοίο «Άρτεμις», εστάθμευε στο λιμάνι του Aδάμαντα μαζί με άλλα πλοία. Ήταν φορτωμένο με στρατιωτικό υλικό και καύσιμα που πήγαινε για Κρήτη και ίσως Αφρική. Το πλοίο βομβαρδίστηκε από αγγλικά αεροπλάνα, ανατινάχθηκε, και κάηκε, μεγάλο δε μέρος του φορτίου του που επέπλεε, εκβράστηκε στην περιοχή Μαύρα Γκρεμνά και Χιβαδολίμνη. Mέσα στο πλοίο βρήκαν τον θάνατο 15 Έλληνες μέλη του πληρώματος και 14 Γερμανοί. Ένα από τα αεροπλάνα που του επιτέθηκαν χτυπήθηκε από τα αντιαεροπορικά πυρά και κατέπεσε στη θέση Μαρούλια, στο Κοντάρο.

Ο Ντούνης, βασισμένος σε λιμενικά έγγραφα αναφέρει τα εξής για το «Άρτεμις»:

«Το πλοίο τελώντας υπό γερμανική επίταξη, με πλοίαρχο τον Δημήτριο Ιω. Ρούσσο από την Λίμνη Ευβοίας, την 21ην Φεβρουαρίου 1943, ευρισκόμενο στον όρμο της Μήλου, βομβαρδίστηκε από συμμαχικά αεροπλάνα και βυθίστηκε με αποτέλεσμα να υπάρξουν 15 θύματα από το πλήρωμά του».

Σημειώνεται ότι το πλοίο είχε επιταχθεί από τις Γερμανικές Αρχές Κατοχής, και μετέφερε φορτίο πετρελαίου σε βαρέλια καθώς και στρατιωτικό υλικό.

Την ίδια ώρα τα αεροπλάνα έριξαν και δύο βόμβες κοντά στο εργοστάσιο Κλωναρίδη όπου υπήρχε αποθήκη με καύσιμα. Η μία που έπεσε δίπλα στην αποθήκη καυσίμων που είχαν εκεί οι Γερμανοί, δεν εξερράγη. Η άλλη έπεσε στην σπηλιά του Αριστείδη Παπαϊωάννου εκεί που είχε πέσει και μία γερμανική τον Απρίλιο του 1941 και είχε θάψει, τότε, τους ναυαγούς του «Μαρία Σταθάτου» που είχαν καταφύγει σ’ αυτήν. Άγνωστος ο αριθμός των θυμάτων.

Το «Άρτεμις Πίττα», πάντα κατά Ντούνην, (πρώην HEROLD, πρ. MAID OF ATHENS), κατά το ποίημα του Μπάϋρον· «Η Κόρη των Αθηνών», νηολογίου Χίου 92, κατά πληροφορίες του Δημήτρη Γκαλών που βρήκε στοιχεία σε γερμανικά αρχεία ότι στις 6.4.1941, πρώτη μέρα της γερμανικής επίθεσης, βομβαρδίστηκε στο λιμάνι του Πειραιά από τους Γερμανούς και βυθίστηκε αλλά αργότερα ανελκύσθη, επισκευάστηκε και ταξίδευε ως γερμανικό πλοίο μαζί με άλλα, επίτακτα.

Κατά Ντούνην το απωλεσθέν πλήρωμά του ήταν οι: Ιωάννης Στεφάνου, Υποπ/ρχος. Παναγιώτης Γουλιμής, Α’ Μηχανικός. Σπυρίδων Κοτσιμάρας, Β’ Μηχανικός. Ευάγγελος Καλούρης, Αρχ/κός. Κυριάκος Τσότσος, Θερμαστής. Ανδρέας Βεντουράτος, Θερμαστής. Σταύρος Μανουσάκης, Μάγειρας. Νικόλαος Σακελαρίδης, Ναύτης. Κων/νος Γαλανίδης, Ανθρακεύς. Κων/νος Γκιουλέκας, Ναύτης. Παντελής Κατσαΐτης, ναύτης. Αρτέμης Σιμιγδαλάς, Ναύτης. Σπυρίδων Λαλούσης Βοηθός Θαλ/λου. Αναστάσιος Βενιζέλος, Βοηθός Θαλ/λου.

Tο «Άρτεμις» ήταν φορτωμένο με καύσιμα. Τα βαρέλια με βενζίνη και πετρέλαιο, καθώς και άλλα είδη που επέπλεαν τα πήρε ο βοριάς και τα πήγε στην απέναντι αμμουδιά της Χιβαδολίμνης.

Κατά την συνήθεια των ημερών πολλοί εντόπιοι πήγαν να πάρουν τα πράγματα που ο βοριάς έβγαλε στην ακτή. Για να πάρουν το περιεχόμενο μερικών βαρελιών τα τρύπησαν με κασμά. Κάποια στιγμή έφτασε γερμανική περίπολος που συνέλαβε όσους εβρήκε επί τόπου και τους πήγε στον Σταθμό Χωρ/κής Αδάμαντος, όπου τους υπέβαλαν σε ανακρίσεις, με διερμηνέα τον Κλωναρίδη, για να μαρτυρήσουν και τους άλλους που είχαν πάει εκεί και έκαναν την ίδια δουλειά. Στο σημείο αυτό παραθέτουμε αυτούσιο ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Χαλκουτσάκη («H Mήλος στην Kατοχή») αρκετά κατατοπιστικό:

«Η ανάκριση γινόταν από Γερμανό αξιωματικό με διερμηνέα τον Κώστα Κλωναρίδη, έπαρχο Μήλου και επίτροπο της γερμανικής διοίκησης, όπως είχε αυτοανακηρυχθεί….Το μάζεμα από τα παράλια των πραγμάτων που έβγαζε η θάλασσα ήταν παράπτωμα ελαφρότερο από την κλεψιά. Και αφού συγχωρούσαν (οι Γερμανοί) τις κλεψιές δεν περίμεναν βαριά ποινή για την πράξη που έκαναν. Έτσι εύκολα κανείς στην ανάκριση θα έλεγε ποιούς άλλους είδε».

Στο τέλος συγκέντρωσαν περί τα 25 άτομα. Απ’ αυτούς επέλεξαν 14 τους οποίους επήραν το πρωΐ της 26ης Φεβρουαρίου και τους επήγαν στο «αμπέλι του Καλλέργου» στην Αλυκή και 2 τους τυφέκισαν με διαταγή του δ/τή της Μήλου πλοιάρχου Χανς Καβελμάχερ. (Χαλκουτσάκης, σελ. 63 κ.ε. Ο Καβρουδάκης, στο Ημερολόγιό του λέει πως συλλήψεις έγιναν στις 23 Φεβρουαρίου. Ίσως αναφέρεται σε δεύτερο κύμα συλλήψεων άλλων ατόμων που προέκυψαν μετά τις ανακρίσεις).

Η ανακοίνωση η οποία τοιχοκολήθηκε μετά την εκτέλεση, έχει ως εξής:

Προς τον Λαόν της Μήλου

Εξετέλεσα τους

1ον. Βασίλειον Ψαθάν του Ανδρέου εκ Τριοβασάλου

2ον. Παντελή Ψαθάν του Ανδρέου »»

3ον. Κωνστ. Ψαθάν του Μιχαήλ »»

4ον. Κων/νον Νίνον του Γεωργίου »»

5ον. Ευάγγελον Ξυδού του Ανδρέου »»

6ον. Αντώνιον Ραπανάκην του Σταματίου »»

7ον. Στυλιανόν Βήχον του Μιχαήλ εκ Τρυπητής

8ον. Φραγκιόν Βήχον του Αντωνίου »»

9ον. Θεμιστοκλήν Μάλλην ή Υψηλάντην του Πέτρου »»

10ον. Εμμανουήλ Βήχον ή Ψαρράν. »»

11ον. Ιωάννην Μαρκαντώνην του Μιχαήλ »»

12ον. Πέρρον Κυρίτσην του Ιωάννου »»

13ον. Αντώνιον Καμπουράκην του Μιχαήλ εκ Πλακών »»

14ον Αντώνιον Βήχον του Δομέτη »

Διότι ελαφυραγώγησαν και έκλεψαν εκ του ατμοπλοίου «Άρτεμις» είδη ανήκοντα εις τον γερμανικόν στρατόν.

Εν Μήλω τη 26η Φεβρουαρίου 1943

Ο Διοικητής της Μήλου

Καβελμάχερ

Πλοίαρχος

(Ο Eυάγγελος Kαμπούρης, Γραμματέας της Kοινότητος Tρυπητής, γνώστης των πραγμάτων και των ονομάτων, αναφέρει ιδιογράφως πάνω σε ένα φύλλο τέτοιας ανακοίνωσης, που έχομε στα χέρια μας, ότι ο Φραγκιός Bήχος ήταν «εκ Πλάκας»).

Μετά από λίγες ημέρες, ο προσωρινός Δ/τής της Υποδιοικήσεως Χωροφ. Μήλου, ενωμοτάρχης Γεώργιος Βλάχος στέλνει με το αριθ. 4/11/84/15 Μαρτίου 1943 συνοδευτικό έγγραφο στους προέδρους των κοινοτήτων (πλην Αδάμαντος, που δεν είχε τυφεκισθέντες δημότες) το ελληνικό μέρος της ανακοίνωσης του Καβελμάχερ, «διά την τακτοποίησιν των ληξιαρχικών υμών βιβλίων». Για να συνταχθούν δηλ. οι ληξιαρχικές πράξεις θανάτου.

Η ανακοίνωση του Γερμανού Δ/τού δεν ήταν ειλικρινής σε ότι αφορά την πρόθεση των τυφεκισθέντων. Δεν έκλεψαν και δεν λαφυραγώγησαν από κανένα πλοίο τίποτε. Βρήκαν στην αμμουδιά ότι είχε βγάλει το κύμα και απ’ αυτά πήραν κάποια είδη, όπως γινόταν σε ευρεία έκταση στις αρχές του πολέμου και ακόμη μετά. Να σημειωθεί ότι μεταξύ των αντικειμένων που μάζεψαν ήσαν κάτι ξύλινες σανίδες, μια βούρτσα σφουγγαρίσματος, ένα ψάρι που σκότωσαν οι βόμβες, και άλλα τέτοια. (Χαλκουτσάκης, «Η Μήλος στην Κατοχή». σελ. 64).

Ήσαν συνηθισμένοι, οι κάτοικοι, σ’ αυτού του είδους την περισυλλογή προϊόντων ναυαγίου και μάλλον δεν επίστευαν οι άνθρωποι πως έκαναν κάτι επιλήψιμο. Το ίδιο είχε γίνει τις πρώτες ημέρες της κατοχής με το ημιβυθισμένο πλοίο «Πόπη» από το οποίο έβγαζαν είδη στρατιωτικού ρουχισμού και υποδήσεως μπροστά στα μάτια των Γερμανών που δεν το απαγόρευαν. Το ίδιο και με το «Σίφνος» που έβγαλε στην επιφάνεια βαρέλια με λάδι. Αλλά και σε όλες τις μηλέϊκες ακτές όλο και κάτι έβγαινε μέσα στην δίνη των πολεμικών γεγονότων και η περισυλλογή των ήταν καθημερινή πρακτική.

Υπήρξε μάλιστα και ένα έγγραφο που εάν το εγνώριζαν οι ενδιαφερόμενοι και εάν οι περιστάσεις το επέτρεπαν τότε, π.χ. εάν γινόταν δίκη σε Στρατοδικείο, θα μπορούσε να το επικαλεσθεί η υπεράσπιση, ως ελαφρυντικό. Πρόκειται για το από 25.7.1941 Υπηρεσιακό Σημείωμα της Υπ/σεως Χωρ/κής που έχει ως εξής:

Υποδ/σις Χωρ/κής Μήλου

«Υπηρεσιακόν Σημείωμα

Ότι τα εξαγώμενα είδη εκ των βυθισθέντων ατμοπλοίων εις τον λιμένα Αδάμαντος μεταφέρονται και πωλούνται ελευθέρως εκ Μήλου εν γνώσει των Γερμανικών και Ελληνικών Αρχών.

Μήλος τη 25η Ιουλίου 1941.

Ο Διοικητής της Υποδ/σεως»

(υπογραφή δυσανάγνωστη)

Δηλαδή δεν υπήρχε αντίρρηση των αρχών, ακόμη και των Γερμανών, για να βγαίνουν πράγματα μέσα από τα βυθισθέντα πλοία, και να τα ιδιοποιούνται οι κάτοικοι. Βέβαια η διαφορά των τότε ναυαγίων με το «Άρτεμις» ήταν ότι τα πρώτα ανήκαν στον ηττηθέντα εχθρό των Γερμανών, ενώ τα του «Άρτεμις» ήταν του στρατού κατοχής. Μια λεπτομέρεια που για τους απλούς άτυχους χωρικούς, θα μπορούσε να ισχυρισθεί κανείς, δεν ήταν και εύκολα διακριτή.

Μετά την Απελευθέρωση, τον Φεβρουάριο του 1946, έγινε η εκταφή των εκτελεσθέντων παρουσία του δ/τού της Υποδ/σεως Χωροφυλακής Κεραμιδά, του προέδρου της Κοινότητος Αδάμαντος Ι. Καβρουδάκη, των συγγενών και άλλων. Τα λείψανα βρέθηκαν θαμένα με τάξη σε δύο ντάνες, και υπήρχε κατάλογος κάθε ντάνας. Οι συγγενείς ήθελαν να τα πάρουν αλλά ο Κεραμιδάς βοηθούμενος από τον Καβρουδάκη τους έπεισε να μείνουν εκεί σε ένα κενοτάφιο που κτίστηκε γι’ αυτό το σκοπό. Πράγματι τα οστά τοποθετήθηκαν, σε ειδικά κασάκια και τοποθετήθηκαν σε οστεοφυλάκιο σχήματος μικρής εκκλησίας στην θέση, περίπου, της εκτέλεσης. Η τοποθεσία πήρε αμέσως το όνομα· «Δεκατέσσερις». Ένας σταυρός και μια μαρμάρινη πλάκα με κατάλογο των ονομάτων των εκτελεσθέντων σηματοδοτούν το μνημείο και μνημονεύουν το γεγονός.

Η Ένωση Μηλίων Αθηνών με πρόεδρο τον Ευάγγελο Μπουρμπαχάκη και Γραμματέα τον Ευάγγελο Κουτσουδάκη υπέβαλε το καλοκαίρι του 1945 άκαρπη μήνυση κατά του Καβελμάχερ ως εγκληματία πολέμου.

Εκείνο τον καιρό, σύμφωνα με πληροφορίες από την Χλωρίδα Μοδινού-Σκαρβέλη, ο Καβελμάχερ είχε συλληφθεί στο Βερολίνο και έμεινε αιχμάλωτος των Ρώσων επί 8 χρόνια, γι’ αυτό, ίσως, και δεν δικάστηκε. Πέθανε στη Βόννη το 1954. Στην Σκαρβέλη, είχε εξομολογηθεί κάποια φορά μετά τον πόλεμο, πως για τον τυφεκισμό των 14ρων δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς αφού ο υπασπιστής του, Άζεντορφ, που ήταν φανατικός ναζί είχε αναφέρει το γεγονός στις ανώτερες αρχές που διέταξαν σκληρή και παραδειγματική τιμωρία.

Τον Οκτώβριο του 1945 η Ένωσις Μηλίων έστειλε χρήματα (2.000 δρχ.) στον Αρχιερατικό Επίτροπο, για να δοθούν εις την, κατά την κρίσιν του, απορωτέραν οικογένειαν των 14ρων, εις μνήμην του πολιτευτού Κυκλάδων Πέτρου Ράλλη. Τα χρήματα δόθηκαν στην Αικατερίνην χήραν Αντωνίου Καμπουράκη.

Άλλη μία περίπτωση φιλανθρωπικής στάσης απέναντι στις οικογένειες των 14ρων υπήρξε το γεγονός ότι κατά τα τέλη του 1946, διανεμήθηκαν ζεύγη υποδημάτων, που απεστάλησαν μερίμνη του βουλευτού κ. Δροσοπούλου σε υπαλλήλους και συνταξιούχους, και σε “θύματα των τυφεκισθέντων 14 πατριωτών, συμμετέχοντα εις την διανομήν υπό την ιδιότητά των ως συνταξιούχων”.

Φαίνεται πως οι συγγενείς των θυμάτων εζήτησαν να λάβουν πολεμική σύνταξη, αλλά το αίτημά τους δεν ικανοποιήθηκε. Αυτό εξάγεται από έγγραφο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους προς τον Πρόεδρον της Κοινότητος Πλάκας Μήλου, το οποίο αναφέρεται στην απόρριψη της αιτήσεως της Σοφίας χήρας Παντελή Ψαθά (ενός εκ των θυμάτων) ήδη συζύγου Γεωργίου Μαυρογιάννη, περί κανονισμού πολεμικής συντάξεως.

Με πρωτοβουλία του τότε δημάρχου Μήλου Κώστα Ψαρομήλιγκου καθιερώθηκε, η τέλεση ετησίως μνημοσύνου των εκτελεσθέντων, στο προαύλιο του Οστεοφυλακίου κατά την επέτειο της εκτελέσεως. 

Εκφωνούνται λόγοι, κατατίθενται στέφανα και αθλητές μεταφέρουν την ελληνική σημαία, από τα χωριά, στον χώρο της εκδήλωσης.

Το 2014 ζήτησε το Δημοτικό Συμβούλιο να χαρακτηριστεί η Μήλος μαρτυρική νήσος αλλά απορρίφθηκε. 

To 2016 με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου αποφασίστηκε η ονοματοδοσία της οδού που περνάει μπροστά από το μνημείο στην μνήμη των 14ων αδικοχαμένων συμπατριωτών μας από τα στρατεύματα κατοχής.

Επιμέλεια αφιερώματος: Νάσος Μπράτσος

Αθλητικοί σύλλογοι και αθλητικές διοργανώσεις που τιμούν την Εθνική Αντίσταση και την ιστορική μνήμη

... αριστερά στη φωτο ο Κώστας Καλπουζάνης του Ολυμπιακού Πατρών καταθέτει στεφάνι στο Μπλόκο των Προσφυγικών, διακρίνεται και το στεφάνι του Άρη Πατρών, δεξιά στεφάνι από τους φίλους του Ατρόμητου στο Μπλόκο του Περιστεριού...

...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...
 

Στις αθλητικές δραστηριότητες της ΕΠΟΝ (ίδρυση στις 23 Φεβρουαρίου 1943), τόσο στα κατοχικά χρόνια, όσο και αμέσως μετά, έχουμε αναφερθεί διεξοδικά σε προηγούμενες αναφορές μας. Ενδιαφέρον παρουσιάζει πόσο σήμερα στη χώρα μας και σε εποχές που κυριαρχεί ο επαγγελματικός αθλητισμός και εμφανίζονται φαινόμενα όπως οι δολοφονίες Καμπανού και Κατσούρη, αλλά και ο θάνατος του αστυνομικού Λυγγερίδη σε περιστατικό έξω από το χώρο του γηπέδου, διασώζεται έστω και κατά ένα μέρος η ιστορική μνήμη, για μία εποχή που ο αθλητισμός συμβάδισε με τον απελευθερωτικό, αντιφασιστικό, αντιναζιστικό αγώνα που έδωσε ο ελληνικός λαός.

παλιά εκδήλωση από τον Ατρόμητο Περιστερίου για την Εθνική Αντίσταση

Αρχικά υπενθυμίζουμε ένα απόσπασμα από συνέντευξη που μας είχε δώσει στο παρελθόν η πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών και Φίλων της ΕΠΟΝ (ΠΕΑΦΕ), Γεωργία Μαχαίρα:

«Ήταν 23 Φεβρουαρίου 1943 όταν με χίλιες προφυλάξεις νεολαίοι της εποχής συγκεντρώθηκαν σε ένα σπίτι στην οδό Δουκίσσης Πλακεντίας 3 στους Αμπελόκηπους, και ίδρυσαν την ΕΠΟΝ την ενιαία πανελλαδική οργάνωση νέων.

«Μαγιά» της ήταν δέκα οργανώσεις που αυτοδιαλύθηκαν για να συγχωνευτούν στην ΕΠΟΝ και «πρόγονος» που η δομή, η συγκρότηση και η εμπειρία της, έπαιξε σημαντικό ρόλο ήταν η ΟΚΝΕ.

Οι οργανώσεις νέων που συγχωνεύτηκαν ήταν: “Αγροτικής Νεολαίας Ελλάδος”, “Ενιαίας Εθνικοαπελευθερωτικής Εργατοϋπαλληλικής Νεολαίας”, “Ενιαίας Μαθητικής Νεολαίας”, “Ένωσης Νέων Αγωνιστών Ρούμελης”, “Θεσσαλικού Ιερού Λόχου”, “Λαϊκής Επαναστατικής Νεολαίας”, “Λεύτερης Νέας”, “Ομοσπονδίας Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδος”, “Σοσιαλιστικής Επαναστατικής Πρωτοπορίας Ελλάδος”, “Φιλικής Εταιρείας Νέων”.

Μέσα στα σκληρά χρόνια της κατοχής, οι νεολαίοι βγάζουν και έντυπο τη «Νέα Γενιά», όργανο του κεντρικού συμβουλίου της ΕΠΟΝ. Το πρώτο φύλλο βγήκε στις 22/3/1943 και είναι λίγες μέρες πριν την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821, με την οποία κάνει παραλληλισμό, για τον αγώνα ενάντια στη σκλαβιά.

Και αμέσως ξεκινάει το πλούσιο έργο της ΕΠΟΝ. Ιδρύει σχολεία σε ελεύθερες περιοχές, λέσχες πολιτισμού, δενδροφυτεύσεις, καμπάνιες ενάντια στα ναρκωτικά και τη διαφθορά, αλλά και συνθήματα σε τοίχους, ενημέρωση με τα χάρτινα χωνιά, τους τηλεβόες της εποχής. Ένα από τα συνθήματα της ΕΠΟΝ, ήταν “πολεμάμε και τραγουδάμε”.

Το σύνθημα “πολεμάμε και τραγουδάμε”, δεν ήταν τυχαία έκφραση. Βγήκε από το ξεχωριστό σμίξιμο της χαράς και της πάλης και σήμανε το πιό πλέριο δόσιμο στο ιδανικό του αγώνα, που γίνεται αποπλήρωση και ευτυχία, χαρά και μεθύσι και προέρχονταν από τον πιό δυνατό έρωτα που ένοιωσαν ποτέ τα νιάτα. Τον έρωτα για τη λευτεριά.

Μέσα σε όλα, οι ΕΠΟΝίτες δίνουν τη μάχη να υπάρξει αθλητισμός, να κρατηθεί η νεολαία στα γυμναστήρια και όχι στους τεκέδες, που θα βόλευε τον κατακτητή. Τους οποίους τεκέδες σε αρκετές περιπτώσεις έσπασαν και έκλεισαν οι ΕΠΟΝίτες.

αριστερά τιμητική ονοματοδοσία θυρών στην Καισαριανή για αντιστασιακούς ποδοσφαιριστές, κέντρο εκδηλώσεις στη Μήλο με αντιπροσωπεία (φωτο αρχείου) του Παμμηλιακού, δεξιά Σούλι Παραμυθιάς ονοματοδοσία γηπέδου προς τιμή εκτελεσθέντων

Τα γυμναστήρια γίνονται «κρυφά σχολειά» και κέντρα απελευθερωτικής δράσης, αφού η μαζικότητα που εξασφαλίζουν, διευκολύνει τη μαζική δράση. “Γερό κορμί, γερό μυαλό”, είναι ένα από τα συνθήματα των ΕΠΟΝιτών».

αριστερά Μπλόκο της Καλογρέζας κατάθεση στεφάνου από τον Α.Ο. Νέας Ιωνίας, κέντρο Μαυσωλείο εκτελεσθέντων Διστόμου, επίσκεψη της ομάδας Ρήγας Φεραίος Βελεστίνου, δεξιά στο ίδιο σημείο ο Α.Ο. Χαϊδαρίου

Πράγματι ο ρόλος της Εθνικής Αντίστασης στην απελευθέρωση της χώρας, δεν έχει περάσει απαρατήρητος και από τις επόμενες γενιές που ασχολούνται οργανωτικά - διοικητικά από τον αθλητισμό. Έτσι έχουμε τη συμμετοχή αθλητικών συλλόγων σε εκδηλώσεις τιμής και μνήμης που διοργανώνουν Δήμοι και μαζικοί φορείς, με αφορμή τόσο τοπικές, όσο και πανελλαδικές επετείους.

Πάτρα στο Μπλόκο των Προσφυγικών

Έτσι έχουμε δει, για να θυμίσουμε από όσα κατά καιρούς έχουμε γράψει, τον Α.Ο. Νέας Ιωνίας να καταθέτει στεφάνι στην επέτειο του Μπλόκου της Καλογρέζας, την Π.Α.Ο. Αλσούπολης στην ίδια περιοχή να παρατάσσει τους παίκτες του με ανάλογο πανό πριν από αγώνα (το δημοτικό γήπεδο της Νέας Ιωνίας, είναι πολύ κοντά στο μνημείο του Μπλόκου), τον Αμβρυσσέα Διστόμου να έχει ξεναγήσει φιλοξενούμενες ομάδες στον τόπο του Ολοκαυτώματος και το Μαυσωλείο των πεσόντων και από την πλευρά τους οι φιλοξενούμενοι να καταθέτουν στεφάνι. Επίσης γίνεται και αγώνας δρόμου.

Στην Κρήτη ο Α.Ο. Δαμάστας με αφορμή τα 80 χρόνια από το φόρο αίματος που πλήρωσε το χωριό, φόρεσε τιμητικά φανέλα με τα ονόματα των 30 εκτελεσθέντων από τους Γερμανούς τον Αύγουστο του 1944.

Επίσης ο Ατρόμητος Περιστερίου έχει διοργανώσει σχετική εκδήλωση στο παρελθόν, ενώ οι φίλοι του σε ετήσια βάση καταθέτουν στεφάνι στο μνημείο του Μπλόκου του Περιστερίου.

αριστερά Α.Ε.Καλαβρύτων με Αυτόνομη Ποδοσφαιρική Ομάδα, ανταλλαγή αναμνηστικών για το Ολοκαύτωμα, κέντρο και δεξιά ποδοσφαιριστές του Αμβρυσσέα Διστόμου στο Μουσείο θυμάτων ναζισμού στο Δίστομο

Τον Παμμηλιακό να έχει συμμετοχές σε εκδηλώσεις για τους εκτελεσθέντες από τους Γερμανούς στη Μήλο. Στην Πάτρα ο Ολυμπιακός Πατρών συμμετέχει στις εκδηλώσεις για το Μπλόκο των Προσφυγικών, ενώ στεφάνι στις ίδιες εκδηλώσεις καταθέτει και ο Άρης Πατρών. Σε εκδηλώσεις στην Καισαριανή, το Βύρωνα, τα Ιλίσια, το Ριζόμυλο Μαγνησίας, Σούλι Παραμυθιάς, Κομμένο Άρτας, συχνές είναι οι συμμετοχές αθλητικών συλλόγων, κυρίως με καταθέσεις στεφανιών, αλλά και με συμμετοχή σε παρελάσεις.

Στα Καλάβρυτα όπως είχε καταγράψει στις 28 Μαρτίου 2019 η εφημερίδα Πελοπόννησος, σε ρεπορτάζ του Πάνου Σακελλαρόπουλου: «Τα Καλάβρυτα δεν ξεχνούν, ούτε στο ποδόσφαιρο! Η ΑΕ Καλαβρύτων «φιλοδώρησε» με 5 γκολ την Αυτόνομη σ' ένα εύκολο απόγευμα την περασμένη Κυριακή στο δημοτικό στάδιο Καλαβρύτων, στο πλαίσιο της 24ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος της Β' Κατηγορίας.

Ο αγώνας, παραμονή της εθνικής επετείου είχε ιδιαίτερο χρώμα, με τους Καλαβρυτινούς να τιμούν την Αυτόνομη, καθώς ο πρόεδρος της ΑΕ Καλαβρύτων, Τάκης Βαρβιτσιώτης παρέδωσε το Λεύκωμα του Δήμου για το Ολοκαύτωμα και βιβλίο με σπάνιες μαρτυρίες από την εκτέλεση των Καλαβρυτινών τον Δεκέμβριο του ΄43 από τη βιβλιοθήκη του Δημοτικού Μουσείου Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος.

Πρόκειται μια σπάνια τιμή που γίνεται σε αυτή την αντισυμβατική ομάδα που αγωνίζεται στην κατηγορία με σύνθημα τις… αλάνες και πολλούς φίλους από το γνωστό «στέκι» της πλατείας Γεωργίου.

Η διοίκηση της ΑΕΚ θυμήθηκε ότι στις 13 Δεκεμβρίου2018 που βρέθηκε στην Πάτρα για να παίξει με την Αυτόνομη, οι άνθρωποι των γηπεδούχων τίμησαν την ημέρα του εορτασμού της 75ης επετείου του Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος και είχαν αναρτήσει πανό που έγραφε «Ποτέ πια άλλα Καλάβρυτα - Κάτω ο φασισμός και ο ναζισμός».

Οι παίκτες της ομάδας των Καλαβρύτων με τον γενικό αρχηγό, Νίκο Κυριαζή, παρέδωσαν επίσης σε κάθε παίκτη της Πάτρας από μία καρτ-ποστάλ με εικόνες από το Καλαβρυτινό Ολοκαύτωμα.
Η ΑΕ Καλαβρύτων, με την έκπληξη που επεφύλαξε στην Αυτόνομη ανταπέδωσε και έδειξε καθαρά ότι ο αθλητισμός δεν έχει χρώμα. Και βέβαια ενώνει τους πάντες και στέλνει μήνυμα ειρήνης και συναδέλφωσης».

Επίσης στο Κακολύρι (Ταξιάρχες Κύμης), τόπο που μάτωσε στις 24 Μαΐου 1944 από τους ναζί κατακτητές, γίνεται η διοργάνωση του «Δρόμου Θυσίας».

Παράλληλα ανάλογες εκδηλώσεις έχουν πραγματοποιήσει τόσο οργανωμένοι φίλοι των ομάδων, όσο και πολιτικοί φορείς, για να τιμήσουν τη μνήμη αντιστασιακών ποδοσφαιριστών ή καλύτερα αθλητών για να μην μείνουμε σε ένα άθλημα, που είχαν ενεργό ρόλο εκείνες τις δύσκολες εποχές, μέσα και έξω από τις γραμμές των γηπέδων (Μουράτης, Γόδας, Κοντούλης, Παπάζογλου, Μαλαβέτας, Αλεξάς, Ιβανόφ, Λιάρος, κλπ).

Ανάλογα φαινόμενα έχουμε εντοπίσει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, θυμίζουμε ένα παράδειγμα, τη συμμετοχή της ομοσπονδίας των Ιταλών αντιστασιακών στη Γαλλία στις εκδηλώσεις τιμής της μνήμης του Ιταλού μετανάστη και ποδοσφαιριστή της ομάδας Red Star Paris (σήμερα στη Β Εθνική της Γαλλίας) Rino Della Negra, που έπεσε μαχόμενος τους ναζί κατακτητές στη Γαλλία, αλλά και του Ιταλού παρτιζάνου Bruno Nerri, ποδοσφαιριστή της Φιορεντίνα.

Η «μπάλα» της ιστορικής μνήμης δεν σταμάτησε στιγμή να κυλάει μέσα και έξω από τα γήπεδα.

Έρευνα: Nάσος Mπράτσος

Οι εργαζόμενοι στο Δήμο Πατρέων έσβησαν τα ναζιστικά «ίχνη» στο πάρκο του έλους της Αγυιάς

Aνακοίνωση του Δήμου Πατρέων

 Εργαζόμενοι του Δήμου έσβησαν σήμερα τις ναζιστικές σβάστικες και τα συνθήματα υπέρ του χιτλερισμού, με τα οποία, άγνωστοι δράστες, μόλυναν το χώρο του οικολογικού πάρκου, που έχει δημιουργήσει ο Δήμος στο έλος της Αγυιάς.

Ο ναζισμός είναι καταδικασμένος στη συνείδηση του λαού της πόλης και όλης της χώρας και οι βανδαλισμοί αυτοί καταδικάστηκαν από όλους. 

Τις επόμενες ημέρες οι εργαζόμενοι του Δήμου θα επανέλθουν για να αποκαταστήσουν πλήρως το χώρο, ώστε οι δημότες και οι επισκέπτες της πόλης να χαίρονται το πάρκο - απαλλαγμένο από τα «ίχνη» των φασιστών - και να το προστατεύουν από όποιον επιχειρήσει να το καταστρέψει.

Βγάζουμε το Νο Politica οφσάιντ

Στιγμές που κάνουν το ποδόσφαιρο πιο όμορφο με την Etoile Sportive (Αστέρας των σπορ) du Sahel από την Τυνησία, να στηρίζει όλο αυτό το διάστημα τον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού.

Aνακοινώσεις στήριξης του Χρήστου Αβραμίδη

 1)Η ΕΣΗΕΜ-Θ αποδοκιμάζει την απαξίωση δημοσιογράφου από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Συντακτών Μακεδονίας-Θράκης αποδοκιμάζει την ενέργεια του κυβερνητικού εκπροσώπου Π. Μαρινάκη, σε ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, να απευθυνθεί με απαξιωτικό τρόπο στον δημοσιογράφο-μέλος της ΕΣΗΕΜ-Θ Χρ. Αβραμίδη και να του αποδώσει κίνητρα προπαγάνδας.

Ο θεσμικός ρόλος  του κυβερνητικού  εκπροσώπου προϋποθέτει αδιαπραγμάτευτο  σεβασμό  στο  δημοσιογραφικό  έργο. Οι τεκμηριωμένες απαντήσεις είναι ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπίζεται κάθε δημοσιογραφικό ερώτημα από όποιον ασκεί τα καθήκοντα αυτά. Αντιθέτως, οι χαρακτηρισμοί υπονομεύουν το κύρος της δημοσιογραφίας και γίνονται εργαλεία σε όσους επιδιώκουν να μειώσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στην Ενημέρωση.

2)Αλληλεγγύη στο συνάδελφο Χρήστο Αβραμίδη

 

Σε λίγες ημέρες, και συγκεκριμένα στις 28 Φλεβάρη 2025, συμπληρώνονται δύο χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη, με τους 57 νεκρούς συμπολίτες μας, τους δεκάδες πολυτραυματίες και το μπάζωμα με εντολή «αγνώστου πατρότητας». Πρόκειται για ια «μαύρη» επέτειο, που η κυβέρνηση της ΝΔ επιχειρεί με κάθε τρόπο να μπαζώσει, με ανακοινώσεις «χαρμόσημων μηνυμάτων»,  όπως το πρόσφατο διά στόματος κυβερνητικού εκπροσώπου, Παύλου Μαρινάκη, για την ίδρυση στη χώρα μας παραρτήματος του «πανεπιστημίου της Σορβόννης». Ουσιαστικά, πρόκειται για το «Universite Sorbonne Paris Nord», που στις κατατάξεις τοποθετείται κάτω από τα 1.000 καλύτερα παγκοσμίως, κάτω από πολλά ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια.

Ευλόγως και δικαιολογημένα οποιοσδήποτε από εμάς θα σκεφθεί ότι πρόκειται για δύο διαφορετικές και άσχετες ειδήσεις, γεγονός που είναι και ορθό. Ωστόσο, έχουν ένα κοινό παρανομαστή: το χοντρό δούλεμα της κυβέρνησης τόσο για το έγκλημα στα Τέμπη, για το οποίο έχει ήδη βάλει σε εφαρμογή την επιχείρηση «συγκάλυψης Ν.2», όσο για τις μεγαλοστομίες της και τις υποσχέσεις της για την έλευση στη χώρα μας μεγάλων πανεπιστημίων του εξωτερικού, προκειμένου να πείσει για έναν ακόμα ταξικό νόμο που ψήφισε, αυτόν για την ίδρυση των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Επιπλέον, έχουν και ένα κοινό στόχο: τη δολοφονία χαρακτήρα του συναδέλφου, Χρήστου Αβραμίδη, στις ερωτήσεις που θέτει για να κοινωνήσει την αλήθεια στον λαό.

Αναφορικά με το έγκλημα στα Τέμπη, αντί της συγκάλυψης που ξεκίνησε από την πρώτη στιγμή από την κυβέρνηση της ΝΔ, θα περίμενε κανείς ότι το αυτονόητο αίτημα όχι μόνον των συγγενών των θυμάτων αλλά και της κοινωνικής αντιπολίτευσης για πλήρη διερεύνηση κάθε πτυχής εγκλήματος να έχει ολοκληρωθεί. Και κατ’ επέκταση, να έχουν καταλογιστεί οι ποινικές ευθύνες σε όλους τους υπεύθυνους, όσο ψηλά κι αν ήταν ή είναι (πολιτικό προσωπικό, εργολάβοι, ισχυροί οικονιμικοί παράγοντες, ιθαγενείς ή ξένοι κ.λπ.), ώστε η υπόθεση να έχει πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης.

Αυτό, όμως, σε μια άλλη χώρα. Διότι στην «Ελλάδα του 2.0», μετά τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα αλλά και σε δεκάδες πόλεις του εξωτερικού με κεντρικό σύνθημα «Δεν έχω οξυγόνο», στις 26 του περασμένου Γενάρη, ξεκίνησε από την κυβέρνηση η επιχείρηση «συγκάλυψη Ν. 2», με κύριο στόχο να τρομοκρατήσουν και να φιμώσουν δημοσιογράφους που με την έρευνά τους και τις ερωτήσεις που θέτουν, κάνουν σωστά τη δουλειά τους και συνδράμουν την προσπάθεια αποκάλυψης της αλήθειας. Μια τέτοια περίπτωση είναι και η αήθης και προσβλητική επίθεση που δέχθηκε ο δημοσιογράφος, Χρήστος Αβραμίδης, κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών, από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο προκειμένου να αποφύγει να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις για τη λειτουργία της τηλεδιοίκησης (μέρος του συστήματος ETCS).

Αναφορικά με τις ερωτήσεις που έθεσε για το «Universite Sorbonne Paris Nord», ευθέως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τον χαρακτήρισε «αδιάβαστο» και τον κατηγόρησε για «προπαγάνδα» επειδή τόλμησε να ρωτήσει και να αμφισβητήσει με τις ερωτήσεις του το «success story» που πουλά η κυβέρνηση στον λαό. Μάλιστα, ξεδίπλωσε σε όλο το μεγαλείο της την αλαζονεία της εξουσίας, όταν μιλώντας ο συνάδελφος, τον διέκοψε και με ύφος δέκα Καρδιναλίων επιτακτικά του είπε: «Κατ’ αρχάς τον λόγο δεν σας τον έχω δώσει εγώ. Τον λόγο τον δίνω εγώ».

Η Πρωτοβουλία για την Ανατροπή στα ΜΜΕ καταγγέλλει την κυβέρνηση της ΝΔ, που με «γκεμπελίστες» μεθόδους», προγραφές και «δολοφονία χαρακτήρα» επιχειρεί να φιμώσει τους δημοσιογράφους στην έρευνά τους για την ανάδειξη της αλήθειας και να μετατρέψει την ελευθερία του τύπου σε «ελευθερία των non-paper του Μαξίμου» και των «βαρόνων» της ενημέρωσης. Και για να «αποδότε τα Καίσαρος Καίσαρι», μέγιστη είναι και η ευθύνη των «θεραπαινίδων» της εξουσίας, των ηγεσιών στις δημοσιογραφικές ενώσεις,, που θεωρούν ότι με το χαρτοπόλεμο ανακοινώσεων επιτελούν την αποστολή τους και προστατεύουν κάθε συνάδελφο, κάθε δικαίωμά μας, την ελευθερία του τύπου. Γιατί το ότι το δημοσιογραφικό λειτούργημα και το κοινωνικό αγαθό της ενημέρωσης έχουν μεταλλαχθεί σε μπάζωμα κάθε κυβερνητικής, εργοδοτικής και επιχειρηματικής παράβασης, παρανομίας και τρομοκρατίας στους χώρους δουλειάς είναι δικό τους έργο και φέρνει φαρδιά-πλατιά την υπογραφή τους.

Τέλος, η Πρωτοβουλία για την Ανατροπή στα ΜΜΕ εκφράζει την αλληλεγγύη της στο συνάδελφο, Χρήστο Αβραμίδη, που χρόνια τώρα έχει αποδείξει με τη δουλειά του ότι υπηρετεί πιστά το κοινωνικό αγαθό της ενημέρωσης προασπίζοντας τα συμφέροντα των αδυνάτων και του λαού, με πάθος και χωρίς φόβο από τις τόσες φορές που έχει απειληθεί και στοχοποιηθεί από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς. 

Τέλος, ξεκαθαρίζουμε προς την την κυβέρνηση ότι δε θα μετατραπούμε σε «πρόβατα» της εξουσίας και της απαντάμε με τα λεχθέντα του Παύλου Μαρινάκη προς το συνάδελφο, Χρήστο Αβραμίδη, παραφράζοντάς τα λίγο: «Κύριοι και κυρίες της κυβέρνησης, είτε δεν καταλαβαίνετε τι ρωτάμε είτε δολίως τα παρερμηνεύετε. Και τα δύο είναι προβληματικά. Διαλέγετε και παίρνετε. Κρατείστε την κριτική για τον εαυτό σας, δικαίωμά σας να την κάνετε. Εμείς έχουμε δώσει δείγματα γραφής και δεν περιμέναμε από εσάς να μας αξιολογήσετε».

Αθήνα, 19-02-25 

Πρωτοβουλία για την Ανατροπή στα ΜΜΕ

3)«Δημοσιογραφική Συνεργασία»: Καταδικάζουμε την στοχοποίηση και απόπειρα επαγγελματικής απαξίωσης του συναδέλφου Χρήστου Αβραμίδη

20/02/2025

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η «Δημοσιογραφική Συνεργασία» καταδικάζει απερίφραστα την στοχοποίηση και απόπειρα επαγγελματικής απαξίωσης του συναδέλφου Χρήστου Αβραμίδη από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη.

Ο συνάδελφος Αβραμίδης, μέλος της ΕΣΗΕΜΘ , έθεσε στο πλαίσιο του briefing μια σειρά ερωτήματα που αφορούσαν σε σοβαρά ζητήματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία όπως το έγκλημα των Τεμπών και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και αντί απαντήσεων εισέπραξε απαξιωτικά σχόλια και υπονοούμενα για τις προθέσεις και τη γενικότερη στάση του συναδέλφου. Η στάση αυτή του κυβερνητικού εκπροσώπου έδωσε στη συνέχεια το έναυσμα για δήθεν αποκαλυπτικά δημοσιεύματα που στοχοποιούν τον Χρήστο Αβραμίδη λόγω της πολιτικής του δράσης κατά το παρελθόν.

Εκφράζουμε τη συμπαράσταση μας στον Χρήστο Αβραμίδη και δηλώνουμε πως θα σταθούμε στο πλευρό κάθε συναδέλφου που θέλει να κάνει τη δουλειά του όσο καλύτερα γίνεται σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες.

Φλεβάρης 2025

Τιμούν τη μνήμη του σκηνοθέτη και συγγραφέα Γιώργου Μιχαηλίδη – Εκδήλωση στο Ηράκλειο Αττικής

 

Ημερίδα για να τιμήσει τη μνήμη του σκηνοθέτη, σεναριογράφου, συγγραφέα Γιώργου Α. Μιχαηλίδη (1938-2018) διοργανώνει ο «Άλλος Τόπος Επικοινωνίας και Πολιτισμού» τη Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου 2025 στις 6μμ στο Πολιτιστικό Πολύκεντρο Ηρακλείου Αττικής «Ηλέκτρα Αποστόλου».

Νοσοκομείο Αττικόν: Η κατάσταση είναι επικίνδυνη! Η εντατικοποίηση φτάνει στο κόκκινο!

350 ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΝΟΣΗΛΕΥΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΓΝ ΑΤΤΙΚΟΝ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟ

Η κατάσταση είναι επικίνδυνη! Η εντατικοποίηση φτάνει στο κόκκινο!

Οι νοσηλευτές στο νοσοκομείο Αττικόν αντιμετωπίζουμε χρόνια τη βαρβαρότητα της πολιτικής που ακολουθείται στην Υγεία. Η υποστελέχωση του νοσοκομείου εξαιτίας της ολοένα και μεγαλύτερης υποχρηματοδότησης από το κράτος και της εμπορευματοποίησης της υγείας δημιουργεί επικίνδυνες συνθήκες εργασίας για τους νοσηλευτές και νοσηλείας για τους ασθενείς. Οι μισθοί μας είναι εξευτελιστικοί, δεν καλύπτουν ούτε τις βασικές ανάγκες. Το Αττικόν μεγαλώνει σε υποδομές, κλινικές, τμήματα και το νοσηλευτικό προσωπικό να μειώνεται αφού 150 οργανικές θέσεις είναι κενές

Ως αποτέλεσμα:

Έχουν παγιωθεί οι παράνομες-ατελείωτες βάρδιες, απόγευμα – πρωί, πρωί και νύχτα.

Δύο νοσηλευτές της βάρδιας νοσηλεύουμε 45 ασθενείς και ως 18 ράντζα στους διαδρόμους

Έχει γίνει σύστημα οι ίδιοι ελάχιστοι νοσηλευτές να δουλεύουμε σε 2 και 3 διαφορετικά τμήματα

Τα χρωστούμενα ρεπό και άδειες είναι χιλιάδες. Ξεκούραση στη ...σύνταξη

Οι νοσηλευτές στις Μονάδες για να πάρουμε άδεια πρέπει να κλείσουν κρεβάτια

Ιδιαίτερο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι μαίες (26 καλυμμένες θέσεις από τις 35)

Αυτές οι εξοντωτικές συνθήκες έχουν ως αποτέλεσμα εξουθενωμένο νοσηλευτικό προσωπικό, που δουλεύει έχοντας ξεπεράσει τα όρια των δυνατοτήτων του, επισφαλείς συνθήκες εργασίας και νοσηλείας, παραιτήσεις νοσηλευτών- συμβασιούχων και μόνιμων.

Ευθύνη για αυτή την κατάσταση έχουν η κυβέρνηση, η Διοίκηση, η Νοσηλευτική Υπηρεσία και τους λέμε ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΟ και ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

Προσλήψεις προσωπικού ΤΩΡΑ τουλάχιστον 100 νοσηλευτών!

Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων

Κατάργηση των ράντζων. Ασφαλείς συνθήκες νοσηλείας

Κατάργηση των παράνομων βαρδιών

Να δοθούν τα χρωστούμενα ρεπό και άδειες

Αυξήσεις στους μισθούς

Δικάζεται η πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ

 

Ο.Ε.Ν.Γ.Ε. Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας

O.E.N.G.E. Federation of Hospital Doctors of Greece

Αθήνα 18 Φεβρουαρίου 2025

Α.Π:14413

ΠΡΟΣ:

 ΜΕΛΗ Γ.Σ ΟΕΝΓΕ

 ΠΡΟΕΔΡΟΥΣ ΕΝΩΣΕΩΝ

 ΦΟΡΕΙΣ

 ΜΜΕ

Την Πέμπτη 20/2/25 δικάζεται η πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ Ρέτζιου Αφροδίτη με την κατηγορία ότι δε συμμορφώθηκε στις υποδείξεις του νόμου Χρυσοχοΐδη κατά τη διάρκεια απεργιακής κινητοποίησης στο Υπουργείο Υγείας, με αίτημα μέτρα προστασίας της υγείας και της ζωής του λαού μέσα στην πανδημία, στις 24/9/2020.

Η απόφαση για παραπομπή σε δίκη έχει ήδη καταδικαστεί στη συνείδηση όχι μόνο στους εργαζόμενους στα δημόσια νοσοκομεία, αλλά έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων από δεκάδες εκατοντάδες εργαζόμενους σε εργατικά σωματεία και ομοσπονδίες του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, για την πρωτοφανή ενέργεια κράτους – κυβέρνησης να στήσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου αυτούς που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της μάχης για την υπεράσπιση της υγείας του λαού μας την περίοδο της πανδημίας και συνεχίζουν και σήμερα τον αγώνα ενάντια στην πολιτική της εμπορευματοποίησης και της ιδιωτικοποίησης του δημόσιου συστήματος υγείας που ενταφιάζει το δικαίωμα του λαού μας στη δωρεάν υγεία!

Η  τρομοκράτηση των εργαζομένων και της νεολαίας και η ποινικοποίηση των αγώνων δε θα περάσει.

Δεν είναι οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ συνεργοί στη συγκάληψη των Τεμπών

 Mετά από πολλά χρόνια η ΕΣΗΕΑ έκανε απεργία διεκδικώντας ΣΣΕ αλλά κάλεσε σε συγκέντρωση όχι έξω από το υπουργείο Εργασίας ή κάποιο εργοδοτικό ή κυβερνητικό κτήριο, αλλά έξω από το ΣΥΡΙΖΑ δήθεν για συμπαράσταση στους απλήρωτους σε Αυγή και Κόκκινο, όταν εδώ και καιρό δεν κάλεσε τον κλάδο ούτε σε μία στάση εργασίας για το θέμα αυτό. Στο υπουργείο Εργασίας κάλεσαν το ΠΑΜΕ Τύπου και ΜΜΕ και η Πρωτοβουλία για την Ανατροπή, η τελευταία πήγε και έξω από την  Αυγή-Κόκκινο όπου καλούσε η ΕΣΗΕΑ-ΠΟΕΣΥ και ακολούθησε πορεία έως τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ. Μένει να απεργήσουμε και με την υπόλοιπη κοινωνία ενάντια στη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών.

φωτο Λένα Βερδέ-εργατική αλληλεγγύη

Άλλη μια παρουσίαση του βιβλίου «Μακρόνησος. Όταν η τρέλα απόκτησε τοπικό προσδιορισμό»

 Συνεχίζονται οι εκδηλώσεις βιβλιοπαρουσίασης, κατά σειρά η τρίτη μετά την πρώτη στο σύλλογο Πολίτες της Ριζούπολης, και μετά τη δεύτερη με την ΠΕΚΑΜ (Πανελλήνια Ένωση Κρατουμένων Αγωνιστών Μακρονήσου), τώρα το σημαντικό βιβλίο θα παρουσιαστεί στα Πετράλωνα.

Ακάθεκτοι και ορεξάτοι συνεχίζουμε τις έρευνες

 Όπως πάντα έτσι και το ερχόμενο Σαββατοκύριακο, ο πρωινός σας καφές, είτε στο σπίτι μπροστά στον υπολογιστή, είτε έξω μέσω της οθόνης του κινητού, θα συνδυαστεί με την ανάγνωση των θεμάτων που ετοιμάζουμε για σας.

Συντονιστείτε διαδικτυακά με το blog μας και εντύπως με τα βιβλία μας.

Η ιστορία των Μεταλλείων Ερέτριας Φαρσάλων - Ήταν από τα πιο παλιά της Ελλάδας (B' μέρος)

...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

 Μπορεί σήμερα να μην υπάρχουν πια τα Μεταλλεία Ερέτριας Φαρσάλων, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι διεγράφη η ιστορία τους, η προσφορά τους στην οικονομία και τοπικά γιατί δούλεψαν εκατοντάδες εργαζόμενοι από την περιοχή και πανελλαδικά με τις εξαγωγές που έκαναν.

Παλιοί εργαζόμενοι που ακολούθησαν το σκληρό αυτό επάγγελμα θυμούνται μέσα από την διαδρομή τους, βασικά στοιχεία της ζωής των Μεταλλείων, αλλά και τις συλλογικές στιγμές των διεκδικήσεων για να μην χειροτερεύσουν, αντίθετα να βελτιωθούν, οι όροι εργασίας και αμοιβής τους, όντας και οι ίδιοι ενεργοί συνδικαλιστές στον κλάδο τους.

Κορυφαία στιγμή η απεργία των 62 ημερών από το Δεκέμβριο του 1982 έως τον Ιανουάριο του 1983. Μας έκαναν την τιμή να μας εμπιστευτούν για να πάμε ένα ταξίδι, πίσω στο χρόνο.

Η ιστορία των Μεταλλείων Ερέτριας Φαρσάλων - Ήταν από τα πιο παλιά της Ελλάδας (Α' μέρος)

 

...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Πέρασαν στην ιστορία, αλλά δεν χάθηκαν μέσα στη λήθη. Ο λόγος για τα μεταλλεία Ερέτριας Φαρσάλων που σήμερα μπορεί να παραμένουν αναξιοποίητα και να έχουν εικόνα διάλυσης, αν και θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν ως χώρος – μουσείο για τη βιομηχανική - μεταλλευτική μας κληρονομιά, όπως έχει γίνει στη Σέριφο για παράδειγμα με το μεταλλευτικό μουσείο. Σκληρή εργασία κάτω από τη γη, χωρίς καλό εξαερισμό, απολύτως ανθυγιεινή και όπως συνέβη και σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις, άφησε τα ιατρικά της «αποτυπώματα» . Από τις στοές τους έβγαινε πυρίμαχος χρωμίτης (προσδίδει σκληρότητα στα κράματα που συμμετέχει, όπως και αντοχή στην οξείδωση, διάβρωση, χημικά αντιδραστήρια, υψηλές θερμοκρασίες».

Από το 1870 ξεκινάει η ιστορία τους στο γραφειοκρατικό πεδίο, όταν η οικογένεια Αποστολίδη αγόρασε από Τούρκο το τσιφλίκι Τσαγκλί (σήμερα Ερέτρια), ανακάλυψε τα κοιτάσματα και το 1870 έλαβε προσωρινή άδεια εκμετάλλευσης του μεταλλείου από τις τοπικές τουρκικές αρχές στα Ιωάννινα, και το 1872 την οριστική άδεια εκμετάλλευσης με σουλτανικό φιρμάνι. Η εκμετάλλευση του χρωμίτη άρχισε το 1880 και κράτησε ως το 1993.
Η συγκέντρωση εργατικού δυναμικού συνέβαλλε στη δημιουργία οικισμών στην περιοχή όπως τα Γιαννακαίικα και η Ν. Αργιθέα.

Μιλήσαμε με εργαζόμενους και στελέχη της επιχείρησης για να αντιληφθούμε το μέγεθός της και το αποτύπωμα που άφησε πίσω της.

Αθλητικό μουσείο - καφενείο

 

Πάντα όταν επισκεπτόμαστε έστω και εν ριπή οφθαλμού,την Πάτρα, μια επίσκεψη σε συγκεκριμένο μερακλιδικο καφενειο-αθλητικο στέκι, την κάνουμε. Οι τοίχοι του είναι αθλητικό μουσείο.

Καφέδες, τσιπούρα, μεζέδες και δημοτικά τραγούδια, συνθέτουν το περιβάλλον. Επίσης έχει τύχει να περάσουμε Τσικνοπέμπτη, μεγάλη εμπειρία...

Ναι στην απεργία, όχι στην κοροϊδία

 

Απεργεί ο κλάδος των δημοσιογράφων διεκδικώντας ΣΣΕ (καλώς) και απεργεί στις 18 Φλεβάρη (κακώς στις 28 έπρεπε να απεργούμε συνδέοντας τον αγώνα για αξιοπρεπή διαβίωση και ελευθερία του Τύπου με  τον αγώνα ενάντια στη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών). 

Μέχρι και η ΓΣΕΕ έκανε κωλοτούμπα και τελικά απεργεί.

Από τα 11 σημεία του προγράμματος των διεκδικήσεων «λείπει» το 12ο, δηλαδή η αναφορά στις νέες στρατιές συμβασιούχων - μπλοκάκηδων που αναβιώνουν την ελαστική εργασία σε μεγάλες διαστάσεις και βυθίζουν κόσμο στην ανασφάλεια και τη φοβία της ανανέωσης της σύμβασης αν δεν είναι «υπάκουος»,.

Επίσης λείπει και το σημείο 13 δηλαδή αν αυτές οι ΣΣΕ εάν και εφόσον υπογραφούν θα ακυρώνουν τα κουπόνια-κάρτες που χορηγούνται σε ΕΡΤ-ΑΠΕ χωρίς να απεικονίζονται φορολογικά και ασφαλιστικά, για να κοροϊδέψουν δήθεν την απώλεια εδώ και χρόνια του Δώρου Πάσχα, Χριστουγέννων και του επιδόματος αδείας.  

Eκτός αν το σημείο 8 υπονοεί την επέκταση της κάρτας και ευρύτερα, γιατί κάποιοι της συνδικαλιστικής πλειοψηφίας (ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ τότε ενιαίος, τώρα τρέχα γύρευε) έλεγαν με πάθος ότι είναι προσωρινό μέτρο. 

A ναι λείπει και το σημείο 14 για ξεπάγωμα των κλιμακίων, μα τι θυμόμαστε τώρα κι εμείς...

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ) και τα Διοικητικά Συμβούλια των Ενώσεων Συντακτών μελών της (ΕΣΗΕΑ, ΕΣΗΕΜΘ, ΕΣΗΕΠΗΝ, ΕΣΗΕΘΣτΕΕ και ΕΣΠΗΤ), αποφάσισαν την κήρυξη εικοσιτετράωρης απεργίας για όλους τους Δημοσιογράφους σε όλα τα ΜΜΕ, στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα, από τις 5 το πρωί της Τρίτης, 18 Φεβρουαρίου 2025 μέχρι τις 5 το πρωί της Τετάρτης, 19 Φεβρουαρίου 2025.

Όλες και όλοι οι δημοσιογράφοι της χώρας διεκδικούμε δυναμικά την υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας σε όλους τους κλάδους των ΜΜΕ (τηλεοπτικά κανάλια, εφημερίδες, περιοδικά, διαδίκτυο, ραδιόφωνα) και απαιτούμε:

1. Να προσέλθουν οι εργοδότες σε διαπραγμάτευση με στόχο να μπει τέλος στην ομηρία των ατομικών συμβάσεων.

2. Εισαγωγικό μισθό 1.250 ευρώ σε όλα τα ΜΜΕ.

3. Αυξήσεις 10%  με βάση τις τελευταίες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.

4. Κατοχύρωση των αμοιβών για την εργασία τα Σαββατοκύριακα (+25% συν ρεπό για το Σάββατο και +100% την Κυριακή). Αύξηση των αποζημιώσεων για αποστολές εκτός έδρας.

5. Ημερήσια αποζημίωση 350 ευρώ για αποστολές σε εμπόλεμες περιοχές και 250 ευρώ σε περιοχές, πληγείσες από φυσικές καταστροφές.

6. Ενσωμάτωση των Αρχών Δεοντολογίας στις Συμβάσεις – Συμφωνία για anti- slapps ρυθμίσεις – Δεσμευτικοί κανόνες για την Τεχνητή Νοημοσύνη στην ενημέρωση.

7. Δίκαιη αμοιβή για τα πνευματικά δικαιώματα των δημοσιογράφων σε έντυπα, ιστοσελίδες, ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς.

8. Έκτακτη οικονομική βοήθεια για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, κατ´ αναλογία με τα δημόσια ΜΜΕ.

9. Ειδικά για τα δημόσια ΜΜΕ διεκδικούμε την άρση των μνημονιακών περιορισμών για την υπογραφή ενιαίας ΣΣΕ με θεσμικούς και οικονομικούς όρους.

10. Μέτρα για την καταπολέμηση της κερδοσκοπικής ακρίβειας σε είδη διατροφής, ενέργεια, ενοίκια – Μέτρα στήριξης του Εντύπου Τύπου για να διασωθούν οι θέσεις εργασίας.

11. Άρση των περιορισμών στην μονομερή προσφυγή στη διαιτησία.

Η ΣΣΕ των δημοσιογράφων που εργάζονται στα ΜΜΕ του Δημοσίου και η ΚΥΑ για τις αποδοχές τους, ως ένα βαθμό στήριξαν τους συναδέλφους την περίοδο της κρίσης. Επιβάλλεται τώρα να αυξηθούν με εισαγωγικό μισθό πρώτης διετίας στα 1.250 ευρώ, που να συμπαρασύρει τα υπάρχοντα κλιμάκια.

Καλούμε όλες τις συναδέλφισσες και  τους συναδέλφους να συμμετέχουν μαζικά στην εικοσιτετράωρη απεργία, πραγματοποιώντας, παράλληλα, συνελεύσεις παντού, ώστε οι εργαζόμενοι να πάρουν συμμετοχικά τις κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον των κινητοποιήσεων.

Το ΔΣ της ΠΟΕΣΥ

O Έμπεραρντ Βίχενμπαχ η ΕΡΤ και η Παγκόσμια Ημέρα Ραδιοφώνου - Έσωσε από την ανατίναξη τους πομπούς όταν υποχωρούσαν οι Γερμανοί

 

...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Μεγάλος αριθμός επισκεπτών, κυρίως σχολεία με τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς - συνοδούς, επισκέπτονται το Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ σε ετήσια βάση, όπως και όσοι/ες φιλοξενούνται σε εκπομπές της. Στην είσοδο υπάρχουν αναρτημένα αρκετά υλικά από την ιστορία και την εξέλιξη των ΜΜΕ στη χώρα μας. Μέσα σε αυτά και μία φωτογραφία με Γερμανούς αξιωματικούς, που μάλλον δεν «τραβάει» την προσοχή των επισκεπτών, αλλά και των εργαζομένων στο Ραδιομέγαρο, καθώς η στολή των κατακτητών δεν βοηθάει στο να ξοδέψει κανείς το χρόνο του και να ασχοληθεί με το θέμα.

Και όμως οι εγκαταστάσεις του ελληνικού Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθηνών του προγόνου της ΕΡΤ, στα Λιόσια, σώθηκαν κατά την υποχώρηση των Γερμανών το 1944, από έναν εκ των Γερμανών αξιωματικών που απεικονίζονται στη φωτογραφία.

Αν και φορούσε τη στολή των ναζιστικών στρατευμάτων ήταν Αυστριακός αντιφασίστας και ονομάζονταν Έμπεραρντ Βίχενμπαχ. Έδωσε χρήσιμες πληροφορίες στην αντίσταση για την παγίδευση των εγκαταστάσεων της ραδιοφωνίας με εκρηκτικά και έτσι εκτός από έναν ιστό, αυτές σώθηκαν από την ανατίναξη που σκόπευαν να κάνουν οι υποχωρούντες Γερμανοί.

Ο Βίχενμπαχ διεσώθη και κρύφτηκε με τη βοήθεια Ελλήνων αφού οι Γερμανοί τον θεώρησαν προδότη και τον περίμενε ο θάνατος, για να καταλήξει αιχμάλωτος στα εγγλέζικα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Μέση Ανατολή.

Ο Βίχενμπαχ που εκτός του ρόλου του στην εμπόδιση της ανατίναξης είχε βοηθήσει πολλούς Έλληνες στα μαύρα χρόνια της κατοχής, βρέθηκε μετά την απελευθέρωση (και έχοντας περάσει πολλές κακουχίες) στην Ελλάδα και τελικά προσελήφθη στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (Ε.Ι.Ρ.).

Ο Βίχενμπαχ ήταν ένας από τους πολλούς (δυστυχώς άγνωστους στο ευρύ κοινό) αντιφασίστες - αντιναζιστές που αν και φόρεσαν τη στολή του γερμανικού στρατού συνεργάστηκαν με την αντίσταση ενάντια στο χιτλερικό καθεστώς.

Σε πλήρη σύγχυση εργαζόμενοι και επιχειρήσεις στη Σαντορίνη

 

Ανακοίνωση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στον Επισιτισμό - Τουρισμό

Αφημένοι στο έλεος των ρίχτερ είναι οι εργαζόμενοι αορίστου χρόνου στον κλάδο μας στο νησί της Σαντορίνης.

Κάθε επιχείρηση εδώ και σχεδόν δύο εβδομάδες αποφασίζει μόνη της αν θα αναστείλει τη λειτουργία της ή όχι με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή εκατοντάδες εργαζόμενοι να μην έχουν εισοδήματα κυρίως όμως να μην έχουν ένσημα για αυτό το διάστημα.

Υπενθυμίζουμε πως διοικητική εντολή για αναστολή λειτουργίας των επιχειρήσεων δεν υπάρχει από το αρμόδιο Υπουργείο.

Επίσης αν συνεχιστεί το φαινόμενο τότε θα υπάρξει πρόβλημα με τις υποχρεωτικές επαναπροσλήψεις των εποχικά εργαζόμενων στο νησί!

Ζητούμε άμεσα συνάντηση με την ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας ώστε να επανέλθει έστω προσωρινά το μέτρο της αναστολής σύμβασης με κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών για τους συναδέλφους μας στο νησί της Σαντορίνης.

Γραμματεία Τύπου & Δημοσίων Σχέσεων

Επιστολή ΕΔΑΣΑ σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας

 

Ακολουθεί αυτούσια η επιστολή που απέστειλε ο ΕΔΑΣΑ στις αρμόδιες αρχές σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας, συμπεριλαμβανομένων προτάσεων. 

Εθνικός Δρυμός Πάρνηθας

Με την παρούσα επιστολή θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε για την κατάσταση που επικρατεί στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας και να εκφράσουμε την ανησυχία μας και την αγανάκτηση μας.

Οι συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί οδηγούν σε πρακτική υποβάθμιση του Εθνικού Δρυμού και – αν δεν ληφθούν μέτρα – θα οδηγήσουν σε περαιτέρω υποβάθμισή του και απώλεια, στην πράξη, του προστατευτέου χαρακτήρα του.

Ειδικότερα, σε σχέση με την υπάρχουσα κατάσταση, θα θέλαμε να τονίσουμε τα εξής:

Επισκεψιμότητα:

Τα τελευταία χρόνια, η επισκεψιμότητα εντός του Εθνικού Δρυμού έχει αυξηθεί κατακόρυφα, ειδικά στις περιοχές της Αγίας Τριάδας, της Μόλας και πλησίον των δυο καταφυγίων. Ο αριθμός των οχημάτων που προσεγγίζουν τα σημεία ενδιαφέροντος, ειδικά τα Σαββατοκύριακα και τις επίσημες αργίες, είναι υπερβολικά αυξημένος και το πρόβλημα στάθμευσης μεγάλο. Αποτέλεσμα για τους επισκέπτες μεν είναι κυκλοφοριακή συμφόρηση, εκνευρισμός και μικροατυχήματα, για το φυσικό περιβάλλον δε, μεγάλη όχληση και επιβάρυνση. Επίσης, δημιουργούνται συνθήκες πρόκλησης σοβαρότατου ατυχήματος και κινδύνου εγκλωβισμού, σε περίπτωση εκτάκτων αναγκών π.χ. πυρκαγιάς ή επείγουσας ιατρικής ανάγκης. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η πρόσβαση οχημάτων έκτακτης ανάγκης μπορεί να είναι έως και αδύνατη.

Επίσης, πολύ συχνό είναι το φαινόμενο της στάθμευσης ιδιωτικών οχημάτων μπροστά σε μπάρες, ακόμα και εν μέσω αντιπυρικής περιόδου, ή επάνω στο οδόστρωμα, με αποτέλεσμα να μειώνεται το πλάτος του σε έως μία λωρίδα για δύο κατευθύνσεις, με ό,τι αυτό σημαίνει σε περίπτωση ανάγκης – και έχει συμβεί στο παρελθόν, με αδυναμία πρόσβασης ασθενοφόρου του ΕΚΑΒ σε κινδυνεύοντα άτομα.

Ο Τάκης Οικονομόπουλος σαν ζωγράφος

του Νίκου Μάλλιαρη

Ο Τάκης Οικονομόπουλος πέταξε ως "πουλί " στους ουρανούς, αφήνοντας μας την σπουδαία παρουσία του μέσα στα γήπεδα, αλλά και το πλούσιο έργο του ως ζωγράφος.

Το ''πουλί" έζησε σεμνά, ταπεινά, διακριτικά , με ευγένεια και με πολύ αγάπη για το ποδόσφαιρο ,την ζωγραφική και την οικογένειά του.

Συμμετείχε και πρόσφερε πρόθυμα τις γνώσεις του και το έργο του , σε κάθε πρωτοβουλία και δραστηριότητα που διακρίνονταν για το φίλαθλο πνεύμα της και την πολιτιστική και παιδαγωγική της διάσταση. Χαιρότανε να συζητά με τον κόσμο και τους νέους για το καλό ποδόσφαιρο και ιδιαίτερα να συζητά με φίλαθλους ζωγράφους και πολύ περισσότερα να συμμετέχει με έργα του, σε ομαδικές εκθέσεις.

Τον θυμάμαι όταν είχε επισκεφθεί, το 2006 μαζί με τον συγγραφέα του βιβλίου ''η φανέλα με το νούμερο 9 '' Μένη Κουμανταρέα τα γραφεία της ποδοσφαιρικής ομάδας Α.Ο. ΑΣΤΕΡΑΣ 2004 στην Καισαριανή και συζητήσαμε ,με τους νεαρούς ποδοσφαιριστές ,για την σχέση των γραμμάτων και των τεχνών με το ποδόσφαιρο. Νιώσαμε όλοι υπέροχα και ευτυχείς από αυτήν την ωραία και παραγωγική συνάντηση.

Επίσης το 2020 ,ο Τάκης Οικονομόπουλος συμμετείχε, με αλλους σπουδαίους ζωγράφους (Γιάννη Αντωνόπουλο, Βασίλη Διονυσόπουλο, Πέτρο Ζουμπουλάκη, Σταυριανο Κατσιρέα, Μιλτο Κοτσώνη, Σπύρο Κουρσάρη, Νίκο Οικονομίδη, , Μίνας Παπαθεοδώρου, Μαίρης Παπαϊωάννου).  

Την έκθεση με θέμα «Όταν η ζωγραφική συναντά το ποδόσφαιρο», διοργάνωσαν  η Πανελλαδική Πρωτοβουλία φίλων του καλού ποδοσφαίρου  «ΕΠΙΣΚΥΡΟΝ»  και  το Αρχελάου Θέατρο στους Θρακομακεδόνες.

 Οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο του Ν.Μάλλιαρη

Τέσσερις συνδικαλιστικές ανακοινώσεις από σωματεία και ομοσπονδίες

 1)Ο.Ε.Ν.Γ.Ε. Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας

Έχουμε επανειλημμένως καταγγείλει την απάνθρωπη και ταπεινωτική πρακτική ασθενείς να μεταφέρονται για  ψυχιατρική εκτίμηση σε περιπολικό, με χειροπέδες, συνοδεία ένστολων. 

Διαχρονικό αίτημα των εργαζόμενων στις δημόσιες μονάδες ψυχικής υγείας είναι η πλήρης απεμπλοκή της αστυνομίας από τη μεταφορά των φερόμενων ως ασθενών με ψυχικές διαταραχές,  για ακούσια ψυχιατρική εξέταση και νοσηλεία. Η επιβεβλημένη απεμπλοκή της αστυνομίας προϋποθέτει την ανάπτυξη πανελλαδικά του αναγκαίου αριθμού κρατικών κοινοτικών κινητών μονάδων ψυχικής υγείας, πλήρως στελεχωμένων με εξειδικευμένο προσωπικό (Ψυχίατρο ή Παιδοψυχίατρο, νοσηλευτή κ.λπ.), ώστε να εξασφαλίζεται ότι η μεταφορά θα γίνεται με ασφάλεια και με απόλυτο σεβασμό στην αξιοπρέπεια και την προσωπικότητα των ασθενών.