Του Αγίου Αρτεμίου σήμερα και θυμήθηκα ότι σε προηγούμενη δουλειά μου σε ραδιοφωνικό ΜΜΕ, για αρκετά χρόνια λέγαμε «χρόνια πολλά» σε κάποιον που δεν είχε αυτό το μικρό όνομα.
Αν έχετε απορίες γιατί το κάναμε, ήταν γιατί ο συγκεκριμένος ήταν ωτακουστής και ρουφιάνος και ό,τι άκουγε από τις συνομιλίες των εργαζομένων το μετέφερε στους διοικούντες του συγκεκριμένου ΜΜΕ.
Συχνά κρύβονταν και πίσω από κολώνες για να μείνει αθέατος.
Έτσι έγινε ο συνειρμός με τον συμπαθέστατο Αρτέμη Μάτσα που έπαιζε συχνά τον ρουφιάνο στις ταινίες και «βαφτίσαμε» και τον συγκεκριμένο «Αρτέμη», λέγοντάς του πάντα χρόνια πολλά στην εορτή του Αγίου Αρτεμίου, που συμπτωματικά είναι και ο προστάτης της Ελληνικής Αστυνομίας.
Όχι βέβαια ότι ίδρωσε το αυτί του ή κόπηκε το χούι από τη δημόσια διαπόμπευση...
