Τα 100 χρόνια συμπλήρωσε η ΕΠΟ και το γιορτάζει με το σύνθημα «Από τις 14 Νοεμβρίου 1926 μέχρι σήμερα, ένας αιώνας γεμάτος ιστορία, αγώνες και περηφάνια».
Για να θυμίσουμε μερικές στιγμές «υπερηφάνειας».
Το σχόλιό μας δεν γίνεται με στόχο να ισοπεδώσει τις δημιουργικές προσπάθειες που κατά καιρούς εκδηλώνονται στο περιβάλλον της, αλλά να καυτηριάσει στο ότι συνήθως το πάνω χέρι στο «μαγαζί» το έχουν αυτοί που δεν πρέπει. Όταν μάλιστα δεν υπάρχει αυτοκριτική έστω και αναδρομική και αποστάσεις από αρκετά γεγονότα, τότε και οι σημερινοί τα κληρονομούν ηθελημένα.
To ότι «τα πήρε» και μάλιστα ανοιχτά-δημοσίως (με τον Τύπο της εποχής να την κράζει) από την φασιστική Ιταλία του Μουσολίνι για να διευκολύνει την με κάθε τρόπο και μέσο πορεία της για να κατακτήσει το Μουντιάλ του 1934 ως προπαγανδιστικό εργαλείο του φασισμού. Διαβάζουμε ΕΔΩ και ΕΔΩ.
Ότι έβλεπε αρνητικά στην περίοδο της κατοχής την δράση της Ένωσης Ελλήνων Αθλητών και της ΕΠΟΝ.
Επειδή απέλυσε τον Γ. Παπαλάνη (επανήλθε με δικαστική απόφαση) επειδή βοήθησε τους ποδοσφαιριστές να φτιάξουν σωματείο τον ΠΣΑΠ όπως είχαν δικαίωμα ως εργαζόμενοι. Επίσης ο ίδιος ίδρυσε και τον σύλλογο εργαζομένων στην ΕΠΟ. Διαβάστε ΕΔΩ.
Ότι στις εποχές μας (ελλείψει δεύτερου υποψηφίου προέδρου - άλλη ξεφτίλα αυτή) είχε περάσει από την προεδρία της ο συνομιλητής (ως πρόσωπο του τότε Σαμαρικού πρωθυπουργικού περιβάλλοντος της ΝΔ) της Χρυσής Αυγής, Μπαλτάκος. Διαβάστε ΕΔΩ και ΕΔΩ.
Eπίσης στο βιβλίο μας ΣΠΟΡ KAI ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ, είχαμε γράψει:
Μία αναγκαία προσθήκη
Ο συγγραφέας του βιβλίου είχε ζητήσει διαπίστευση από την ΕΠΟ για να παρακολουθήσει τον αγώνα Ελλάδα-Αλβανία την άνοιξη του 2005 και με τον προηγούμενο αγώνα Αλβανίας-Ελλάδας το Σεπτέμβριο του 2004 να έχει σημαδευτεί από επεισόδια στην Αλβανία και πράξεις αντεκδίκησης από ακροδεξιά στοιχεία στην Ελλάδα, που έφτασαν μέχρι το φόνο Αλβανού στη Ζάκυνθο. Η αίτηση διαπίστευσης έγραφε ότι δεν ήταν για ραδιοφωνική μετάδοση (αναγκαίο γιατί ο χώρος εργασίας εκείνη την περίοδο ήταν το ραδιόφωνο του Δήμου Ηρακλείου Αττικής «επικοινωνία 94 FM»), αλλά για εξωαγωνιστικό ρεπορτάζ, καθώς υπήρχαν απειλές για βιαιότητες από μερίδα οπαδών (στον αγώνα έγιναν κάποιες προσαγωγές ατόμων που φέρεται να είχαν σχέσεις με τη Χρυσή Αυγή, που τότε είχε οργανωμένη παρέμβαση στο χώρο των οπαδών της εθνικής ομάδας, με τη «Γαλάζια Στρατιά»).
Η άδεια δόθηκε αλλά ήταν μόνο για παρακολούθηση ορθίου στα δημοσιογραφικά θεωρεία τα οποία υποτίθεται ότι ήταν δεσμευμένα για άλλους συναδέλφους που θα ασχολούνταν με το καθαρά αγωνιστικό μέρος.
Στην πράξη, είδα εκτός από συναδέλφους, να κάθονται και από νωρίς, κάθε είδους απίθανο μη δημοσιογράφο, που είχε εξασφαλίσει είσοδο στα δημοσιογραφικά του «Γ. Καραϊσκάκης» να βρίζουν τους Αλβανούς (δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ, άντε γ…ου Αλβανέ, κλπ), με τους Αλβανούς συναδέλφους στη μέση των δημοσιογραφικών, με από πάνω τους διαζώματα Ελλήνων συναδέλφων που δεν δημιούργησαν πρόβλημα σε κανέναν και από κάτω τους παρατρεχάμενους. Αν και θα μπορούσα εύκολα να κάτσω, αφού οι έχοντες πρόσβαση στα δημοσιογραφικά χωρίς να είναι δημοσιογράφοι, ήταν νεαρής ηλικίας και μόνο η επίδειξη της δημοσιογραφικής ταυτότητας θα αρκούσε, επέλεξα να μην το κάνω για να μπορώ σήμερα να το γράψω. Επίσης για να «καμαρώσω» τον τρόπο που μοιράζονται οι διαπιστεύσεις και την αλλεργία σε όσους θέλουν να κάνουν ρεπορτάζ και όχι κουκούλωμα της όποιας στραβής κάνουν ρατσιστικά και φασιστοειδή στοιχεία.
