Γιώργος Παπαλάνης: Πώς ο τιμ μάνατζερ της εθνικής ομάδας στο Εuro του 2004, είχε βοηθήσει μισό αιώνα πριν στη συγκρότηση του ΠΣΑΠ

 ...αναδημοσίευση από το www.ertnews.gr...

Ήταν ο τιμ μάνατζερ στη εθνική ομάδα του 2004 που σήκωσε το κύπελλο στο Euro στην Πορτογαλία και αναφερόμαστε στον Γιώργο Παπαλάνη, που σε πολλούς έχει μείνει στη μνήμη τους η φωτογραφία που πανηγυρίζει την κατάκτηση του ευρωπαϊκού τροπαίου μέσα στο γήπεδο. Μέχρι τότε όμως είχε διανύσει μία μεγάλη, δημιουργική πορεία.

με τον Ότο Ρεχάγκελ στον πάγκο

Ξεκίνησε νέο παιδί που πήγαινε σε νυχτερινό επτατάξιο γυμνάσιο και από κλητήρας στην ΕΠΟ έφτασε να γίνει γενικός διευθυντής, αλλά και τιμ μάνατζερ της Εθνικής ομάδας και στενός συνεργάτης του Ότο Ρεχάγκελ. Σήμερα έχει αποτραβηχτεί από το ποδόσφαιρο έχοντας βιώσει αρκετές απογοητεύσεις, που όμως σε καμία περίπτωση δεν ακυρώνουν την μεγάλη του διαδρομή και προσφορά.

Έπαιξε σημαντικό ρόλο στη στήριξη των πρώτων βημάτων του ΠΣΑΠ, στηρίζοντας τη δράση του και μάλιστα το πλήρωσε με απόλυση από την ομοσπονδία, αλλά και ακολούθως δικαστική δικαίωση και επάνοδό του στην ΕΠΟ.

Μιλήσαμε μαζί του για εκείνες τις εποχές.

-Πού σας βρήκε η περίοδος ίδρυσης του ΠΣΑΠ;

-«Εκείνη την περίοδο το 1976 είχα γυρίσει από το στρατό μετά από 30 μήνες θητείας και δούλευα στην ΕΠΟ σε ένα τμήμα που λεγόταν “αγωνιστική κίνηση” και είχε και τα συμβόλαια των ποδοσφαιριστών.
Μία μέρα μπήκε μέσα ο τότε 22χρονος ποδοσφαιριστής Νίκος Μάλλιαρης, που ήξερα ότι μαζί με άλλους όπως ο Κώστας Λεβέντης, οργάνωναν τον νεοσύστατο εκείνη την εποχή ΠΣΑΠ».

Ν. Μάλλιαρης-Γ. Παπαλάνης, μισό αιώνα μετά

-Σε ποιο επίπεδο βρίσκονταν τα συμβόλαια – δεσμεύσεις των ποδοσφαιριστών με τους συλλόγους;

-«Ήταν μία πρωτόγονη κατάσταση, τα συμβόλαια ήταν τετρασέλιδα, θυμάμαι και το χρώμα τους κοκκινορόζ, ενώ στο τέλος συνήθως δεν είχε υπογράψει κανείς ως “αντίκλητος” και μάλιστα πολλοί ποδοσφαιριστές δεν είχαν καν συμβόλαια. Υπήρχε η 12ετία δηλαδή η παραμονή 12 χρόνια στην ίδια ομάδα και ακολούθως η 8ετία, που δέσμευαν τους ποδοσφαιριστές. Η ΕΠΟ τότε είχε ανοιχτά τα γραφεία από το πρωί έως τις 2μμ και από τις 5μμ έως το βράδυ. Στο ενδιάμεσο φωτοτυπούσα συμβόλαια και τα έδινα στον Μάλλιαρη, για να στηριχτεί η παρέμβαση του ΠΣΑΠ».

-Ποιο ήταν το κλίμα της εποχής;

-«Βρισκόμασταν ένα χρόνο μετά την πτώση της χούντας η ΕΠΟ τότε είχε γραφεία Ακαδημίας και Θεμιστοκλέους και στη γύρω περιοχή εξελίσσονταν συνέχεια απεργίες, διαδηλώσεις, αλλά και επεμβάσεις της αστυνομίας με δακρυγόνα, κλπ
Μέσα σε αυτό το κλίμα δημιουργήθηκε ο ΠΣΑΠ».

-Ποιες ήταν οι πρώτες αντιδράσεις στην ίδρυση του ΠΣΑΠ;

-«Την ίδρυση του ΠΣΑΠ τόσο στην ΕΠΟ όσο και οι διοικούντες τις ομάδες δεν την είδαν με καλό μάτι, όπως και την πρώτη απεργία που έγινε στο γενικότερο μεταπολιτευτικό κλίμα που προαναφέραμε. Έβλεπαν τους ποδοσφαιριστές σαν δούλους. Ο κόσμος, οι φίλαθλοι, παρά τις αντιδράσεις ορισμένων, ήταν υπέρ λόγω του γενικού κλίματος που υπήρχε και ο κόσμος είχε αρχίσει να ξυπνάει».

πηγή φωτο: ΙΝΤΙΜΕ πρώτος δεξιά ο Γ. Παπαλάνης

-Οι εργαζόμενοι στην ΕΠΟ είχαν εκδηλώσει την στήριξή του στον ΠΣΑΠ;

-«Δεν μιλούσαν, δεν εκφραζόντουσαν, υπήρχε φόβος και σιωπή, εγώ ήμουν ο τολμηρός. Κάποια στιγμή το έμαθαν ότι είχα δώσει αντίγραφα συμβολαίων στον ΠΣΑΠ, με απέλυσαν το 1979 και επανήλθα με δικαστική απόφαση. Να πούμε ότι εκείνα τα χρόνια υπήρχαν στην ΕΠΟ η εθνική ομάδα ανδρών η εθνική ομάδα νέων (και οι δύο με τον ίδιο προπονητή) και οι ερασιτέχνες, ενώ όταν συνεργάστηκα με τον Ρεχάγκελ ως τιμ μάνατζερ, δεν υπήρχαν τότε τα πολυμελή σχήματα συνεργατών που υπάρχουν στην εποχή μας.
Ομοίως και ο ΠΣΑΠ στα πρώτα του βήματα, είχε μία επιτροπή που έτρεχε για όλα τα ζητήματα».

-Πως εξελίχθηκαν τα πράγματα;

-«Ήρθαν και οι κατακτήσεις αφού θεσπίστηκε η πενταετία έναντι των 12 και 8 χρόνων που προαναφέραμε και μετά με την υπόθεση Μποσμάν τη δεκαετία του 1990 άλλαξε το τοπίο. Φτάσαμε σήμερα μέσα σε μία χρονιά, ο επαγγελματίας ποδοσφαιριστής να μπορεί να αλλάξει 3-4 ομάδες.

Τις πρώτες εποχές της ίδρυσης του ΠΣΑΠ και γενικότερα το κλίμα στο ποδόσφαιρο εκείνης της εποχής, όπως τις έζησα ως διοικητικός υπάλληλος στην ΕΠΟ, εκτιμώ ότι σε σχέση με το σήμερα, παρά τις δυσκολίες, ήταν πιο απλές και πιο αγνές».

Συνέντευξη: Νάσος Μπράτσος