...αναδημοσίευση από την Ικαριακή Ραδιοφωνία...
Με λόγο βαθιά συγκινητικό και τεκμηριωμένο ιστορικά, οι συγγενείς του Ικαριώτη αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης Γεώργιου Κρόκου τοποθετούνται για το φωτογραφικό υλικό της εκτέλεσης της Πρωτομαγιάς του 1944 και τη σημασία της διατήρησής του ως συλλογικής μνήμης.
Στην επιστολή τους αναδεικνύουν τη διαδρομή, τη θυσία και το αποτύπωμα ενός από τους 200 εκτελεσμένους της Καισαριανής, καταθέτοντας παράλληλα προτάσεις για την αξιοποίηση του ιστορικού αυτού τεκμηρίου.
Ακολουθεί αυτούσια η επιστολή.
Εμείς, οι συγγενείς του Γεώργιου Κρόκου, ενός των 200 εκτελεσθέντων της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944, είδαμε με δέος, συγκίνηση και περηφάνεια μαζί, το φωτογραφικό υλικό της εκτέλεσης των 200 ηρώων κομμουνιστών από τις ναζιστικές δυνάμεις κατοχής. Υποκλινόμαστε στους 200 μάρτυρες της Εθνικής Αντίστασης που όρθιοι και με αξιοπρέπεια αντίκρυσαν τον θάνατο, πιστοί στις ιδέες τους μέχρι τέλους. Η θυσία τους αποτελεί ύψιστο εθνικό γεγονός μνήμης και αυτογνωσίας.
Ο Γεώργιος Κρόκος γεννήθηκε στο Στελί της Ικαρίας το 1906. Τέλειωσε το Γυμνάσιο στην Ικαρία και στη συνέχεια φοίτησε στο Διδασκαλείο Μυτιλήνης. Το 1929 διορίστηκε δάσκαλος στο χωριό Ρουσίλβο της Μακεδονίας.
Η δράση του διανοούμενου τροτσκιστή δασκάλου και τα άρθρα του σε μαρξιστικά έντυπα, τον έβαλαν στο μικροσκόπιο των αρχών. Η δίωξή και φυλάκισή του περί τα τέλη του 1932 σήμανε και το τέλος της διδασκαλικής του καριέρας.
Δραπέτευσε και πήγε στην Αθήνα, όπου εργάστηκε σαν οικοδόμος. Το 1936 εντοπίζεται από το καθεστώς Μεταξά και αρχίζει η μακρά βασανιστική του πορεία στα κολαστήρια του δικτατορικού καθεστώτος και ακολούθως των δυνάμεων κατοχής.
Άγιος Ευστράτιος, Ακροναυπλία, Εύβοια, Λάρισα, Χαϊδάρι και τέλος ,1η Μαίου 1944, Σκοπευτήριο Καισαριανής.
Στον δρόμο για τον τόπο της εκτέλεσης πέταξε το τελευταίο του σημείωμα για την αδελφή του Άννα: “Σας φιλώ όλους. Από τον τόπο της εκτέλεσης. Γιώργης Κρόκος, 1-5-1944, πρωί. Να σταλή: Άννα Κ. Πλακίδα, Κάμπος Ικαρίας”.
Εκφράζουμε την ικανοποίησή μας για την κήρυξη του φωτογραφικού υλικού ως Μνημείου από το ΥΠΠΟ, μετά και από απαίτηση του λαού μας, που είδε τα ιστορικά αυτά ντοκουμέντα με την ίδια συγκίνηση που τα είδαμε κι’ εμείς, καθώς και με υψηλό αίσθημα ιστορικής ευθύνης.
Καθήκον μας η σωστή αξιοποίηση τους για εκπαιδευτικούς σκοπούς και διατήρηση της συλλογικής μνήμης. Επειδή πιστεύουμε πως αυτό το μοναδικό ιστορικό μνημείο αποτελεί κτήμα ολόκληρου του ελληνικού λαού, θεωρούμε ηθικά ορθό όπως αυτό αποδοθεί στο Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στον φυσικό χώρο όπου διαδραματίστηκαν τα ιστορικά γεγονότα. Θεωρούμε επίσης επιβεβλημένη την δημιουργία Μουσείου Εθνικής Αντίστασης στο Δήμο Αθηναίων
Με τιμή,
τα ανίψια του
Οικογένειες Κρόκου, Μαλαφέκα, Πλακίδα, Πολύζου, Στενού.
