ANAKOΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΒΕΝΙΖΕΛΕΙΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Αρ. Πρωτοκόλλου: 83Η ανακαίνιση του κεντρικού κτιρίου δε μπορεί να περιμένει. Το Βενιζέλειο χρειάζεται άμεσα χρηματοδότηση, όχι άλλες εξαγγελίες.
Νέο περιστατικό πτώσης τμήματος της οροφής σημειώθηκε σήμερα, Δευτέρα 10 Αυγούστου 2026, στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο, αυτή τη φορά σε γραφείο επιμελητών ιατρών της Χειρουργικής Κλινικής.
Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους:
Τμήματα της οροφής κατέρρευσαν στο εσωτερικό του γραφείου, ενώ μεγάλα κομμάτια επιχρισμάτων και υλικών βρέθηκαν στο πάτωμα. Το γεγονός ότι εκείνη τη στιγμή δεν βρισκόταν κάποιος εργαζόμενος στο συγκεκριμένο σημείο δεν αποτελεί ένδειξη ασφάλειας. Αποτελεί καθαρή τύχη.
Και η τύχη δε μπορεί να αποτελεί μηχανισμό ασφάλειας σε ένα δημόσιο νοσοκομείο.
Το σημερινό περιστατικό έρχεται να προστεθεί σε αντίστοιχο περιστατικό πτώσης τμήματος οροφής που είχε σημειωθεί τον Σεπτέμβριο του 2025 και επιβεβαιώνει με τον πιο εμφατικό τρόπο αυτό που οι εργαζόμενοι του Βενιζελείου γνωρίζουν εδώ και χρόνια:
Το κεντρικό κτίριο του νοσοκομείου αντιμετωπίζει σοβαρό και διαρκώς επιδεινούμενο πρόβλημα κτιριακής υποδομής.
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στο συγκεκριμένο γραφείο. Αφορά ένα παλαιό κτίριο, κατασκευασμένο το 1950, από το οποίο καθημερινά διέρχονται εκατοντάδες εργαζόμενοι, ασθενείς και συνοδοί. Η ίδια η μελέτη ανακαίνισης που έχει εκπονηθεί για το κεντρικό κτίριο αναγνωρίζει την παλαιότητα και τα σημαντικά προβλήματα των υποδομών, ενώ προβλέπει μεταξύ άλλων αποτύπωση του υφιστάμενου στατικού φορέα και μελέτη στατικών ενισχύσεων όπου απαιτούνται.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία.
Δε μιλάμε πλέον για ένα έργο που πρέπει κάποτε να σχεδιαστεί. Το έργο έχει ωριμάσει. Οι μελέτες έχουν γίνει. Οι απαραίτητες διαδικασίες έχουν προχωρήσει. Αυτό που λείπει είναι η πολιτική απόφαση για την εξασφάλιση της χρηματοδότησης και η έναρξη της υλοποίησης.
Οι μελέτες για την ανακαίνιση και αναδιαρρύθμιση του κεντρικού κτιρίου χρηματοδοτήθηκαν από το Περιφερειακό Πρόγραμμα Κρήτης, ενώ έχει προχωρήσει και η μελέτη για τη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου.
Σήμερα, σύμφωνα με τις δημόσιες αναφορές για το έργο, απαιτούνται περίπου 35 εκατομμύρια ευρώ για το κεντρικό κτίριο και επιπλέον 5 εκατομμύρια ευρώ για τον περιβάλλοντα χώρο, δηλαδή περίπου 40 εκατομμύρια ευρώ συνολικά.
Τριάντα πέντε εκατομμύρια για να σωθεί και να εκσυγχρονιστεί το κεντρικό κτίριο. Πέντε εκατομμύρια για τον περιβάλλοντα χώρο. Και μηδέν για άλλες δικαιολογίες.
Το Βενιζέλειο δε ζητά προνομιακή μεταχείριση.
Ζητά τα αυτονόητα.
Να διαθέτει ασφαλείς, σύγχρονες και λειτουργικές υποδομές για να μπορεί να συνεχίσει να προσφέρει τις υπηρεσίες υγείας που προσφέρει εδώ και δεκαετίες στους πολίτες της Κρήτης, της νότιας Ελλάδας αλλά και στους εκατομμύρια επισκέπτες του νησιού.
Το Βενιζέλειο είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πλέον παραγωγικά νοσοκομεία της χώρας. Η αξία του δεν αποτυπώνεται μόνο στον αριθμό των κλινών του. Αποτυπώνεται στους ανθρώπους που νοσηλεύει, στα χειρουργεία, στα ΤΕΠ, στα εξωτερικά ιατρεία, στα εργαστήρια, στην Ιατρική Απεικόνιση, στις αιμοκαθάρσεις, στις ενδοσκοπήσεις και στο τεράστιο έργο του Κέντρου Αίματος.
Όμως ένα νοσοκομείο δεν μπορεί να λειτουργήσει με ασφάλεια μόνο χάρη στην υπερπροσπάθεια των εργαζομένων του.
Χρειάζεται κτίρια και προσωπικό.
Και σήμερα στερείται και τα δύο σε κρίσιμο βαθμό.
Το Βενιζέλειο διαθέτει σήμερα το χαμηλότερο επίπεδο μη ιατρικού προσωπικού της τελευταίας δεκαετίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε επεξεργαστεί από τη Διαδραστική Απεικόνιση του Υπουργείου Εσωτερικών, για την περίοδο Οκτωβρίου 2021 – Αυγούστου 2025 το νοσοκομείο παρουσιάζει καθαρή μείωση προσωπικού κατά 345 εργαζόμενους, καταγράφοντας μία από τις μεγαλύτερες μειώσεις σε ολόκληρη τη χώρα.
Και την ίδια στιγμή η Τεχνική Υπηρεσία, που είναι η υπηρεσία η οποία πρέπει να διασφαλίζει την ασφαλή λειτουργία των κτιριακών και ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων, παραμένει επικίνδυνα υποστελεχωμένη.
Με 43% κενές οργανικές θέσεις, μόλις δύο ΠΕ Μηχανικούς και 13 επικουρικούς εργαζόμενους που καλύπτουν πάγιες και κρίσιμες ανάγκες, δεν μπορεί να υπάρξει σοβαρή πολιτική συντήρησης των υποδομών.
Δεν είναι δυνατόν να περιμένουμε από μια αποδεκατισμένη Τεχνική Υπηρεσία να διαχειριστεί ένα κτιριακό συγκρότημα με ιστορία δεκαετιών, αυξημένες απαιτήσεις και συνεχώς συσσωρευμένα προβλήματα.
Η συντήρηση δεν είναι πολυτέλεια. Είναι προϋπόθεση ασφαλούς λειτουργίας.
Και η υποστελέχωση της Τεχνικής Υπηρεσίας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με μπαλώματα και εργολαβίες κάθε φορά που παρουσιάζεται ένα πρόβλημα.
Χρειάζονται μόνιμες προσλήψεις εξειδικευμένου προσωπικού και άμεση λύση για τους συμβασιούχους συναδέλφους που εδώ και χρόνια καλύπτουν πάγιες ανάγκες.
Το Βενιζέλειο δεν μπορεί να περιμένει άλλα είκοσι χρόνια.
Η νέα πτώση οροφής πρέπει να λειτουργήσει ως τελευταίο καμπανάκι.
Δεν θέλουμε να φτάσουμε στο σημείο να συζητάμε σε λίγα χρόνια εάν ένα τμήμα του νοσοκομείου μπορεί να λειτουργήσει ή εάν ένα παλιό κτίριο μπορεί πλέον να υποστηρίξει με ασφάλεια τις ανάγκες ενός σύγχρονου νοσοκομείου.
Το Βενιζέλειο δεν πρέπει να αφεθεί να γεράσει μέχρι να καταστεί μη λειτουργικό.
Δεν μπορεί η πολιτεία να περιμένει να πέσει το κτίριο για να αποφασίσει ότι χρειάζεται ανακαίνιση.
Και δεν είναι δυνατόν να θεωρείται πολιτική επιτυχία κάθε νέα εξαγγελία για ένα επιμέρους έργο, ενώ το βασικό κτιριακό πρόβλημα παραμένει άλυτο.
Κύριε Υπουργέ,
την επόμενη φορά που θα έρθετε στο Ηράκλειο για μία ακόμη παρουσίαση ή μία ακόμη φιέστα, μην ξεχάσετε τα γνωστά σας γυαλιά.
Αυτή τη φορά, όμως, φορέστε τα για να δείτε την πραγματικότητα.
Κοιτάξτε την οροφή.
Κοιτάξτε τα σημεία από τα οποία έχουν ήδη πέσει σοβάδες.
Κοιτάξτε τις υποδομές του παλαιού κεντρικού κτιρίου.
Και κυρίως, κοιτάξτε τους εργαζόμενους που καθημερινά μπαίνουν σε αυτό το κτίριο και εργάζονται με την απολύτως εύλογη αγωνία για το τι μπορεί να συμβεί την επόμενη φορά.
Δεν ζητάμε να έρθετε με ακόμη μία ανακοίνωση.
Ζητάμε να έρθετε με τη χρηματοδότηση.
Γιατί η Κρήτη έχει ήδη πληρώσει αρκετά για εξαγγελίες.
Η Ένωση Εργαζομένων Βενιζελείου απαιτεί:
Άμεση εξασφάλιση της απαιτούμενης χρηματοδότησης για την ανακαίνιση και αναδιαρρύθμιση του κεντρικού κτιρίου του Βενιζελείου.
Άμεση χρηματοδότηση και υλοποίηση του έργου διαμόρφωσης του περιβάλλοντος χώρου.
Άμεση έναρξη των αναγκαίων εργασιών συντήρησης, στεγανοποίησης και αποκατάστασης, μέχρι την ολοκλήρωση της συνολικής ανακαίνισης.
Άμεσο τεχνικό έλεγχο όλων των κρίσιμων σημείων του παλαιού κεντρικού κτιρίου, με σαφές χρονοδιάγραμμα παρεμβάσεων και δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων στους εργαζόμενους.
Άμεση και ουσιαστική ενίσχυση της Τεχνικής Υπηρεσίας με μόνιμο εξειδικευμένο προσωπικό.
Οριστική λύση για τους 13 επικουρικούς συμβασιούχους εργαζόμενους που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της Τεχνικής Υπηρεσίας.
Νέο, σύγχρονο Οργανισμό του νοσοκομείου, που θα ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του Βενιζελείου και στη σημερινή κτιριακή του ανάπτυξη.
Συστηματικό και προληπτικό έλεγχο και συντήρηση των κτιριακών, ηλεκτρομηχανολογικών και λοιπών υποδομών, πριν τα προβλήματα μετατραπούν σε ατυχήματα.
Το Βενιζέλειο λειτουργεί από το 1950.
Επί 76 χρόνια υπηρετεί την κοινωνία της Κρήτης.
Δεν μπορεί η πολιτεία να το αφήσει να οδηγηθεί σε σταδιακή απαξίωση επειδή αδυνατεί ή δεν επιλέγει να βρει τους πόρους για την ανακαίνισή του.
Το Βενιζέλειο δεν χρειάζεται άλλα μπαλώματα. Χρειάζεται σχέδιο, χρηματοδότηση και υλοποίηση.
Γιατί το ζητούμενο δεν είναι απλώς να μη συνεχίσουν να πέφτουν οι οροφές.
Το ζητούμενο είναι να μη φτάσουμε κάποτε να πέσει ολόκληρο το νοσοκομείο από την εγκατάλειψη.
Η πολιτεία έχει πλέον ενημερωθεί.
Η διοίκηση έχει ενημερωθεί.
Η 7η ΥΠΕ έχει ενημερωθεί.
Η Περιφέρεια Κρήτης έχει ενημερωθεί.
Από εδώ και πέρα, η ευθύνη δεν είναι θεωρητική. Είναι πολιτική. Και έχει ονοματεπώνυμο.
Το Βενιζέλειο πρέπει να ανακαινιστεί τώρα. Όχι όταν θα είναι αργά.
2)Απάντηση στον Υπουργό Υγείας για το νέο περιστατικό πτώσης οροφής στο Βενιζέλειο
Κύριε Υπουργέ,
η ανάρτησή σας στο Χ για το νέο περιστατικό πτώσης τμήματος της οροφής στο Βενιζέλειο δεν απαντά στην ουσία των ζητημάτων που θέσαμε ως Ένωση Εργαζομένων Βενιζελείου.
Δεν είπαμε ότι «καταρρέει το ΕΣΥ».
Είπαμε κάτι πολύ συγκεκριμένο και πολύ πιο σοβαρό:
Το παλαιό κεντρικό κτίριο του Βενιζελείου αντιμετωπίζει σοβαρά και διαχρονικά προβλήματα και απαιτείται άμεσα η χρηματοδότηση των ώριμων έργων ανακαίνισής του.
Το ότι, όπως αναφέρετε, έπεσαν «μόλις» 1,5 τ.μ. σοβά από την οροφή ενός κλειστού γραφείου δεν κάνει το περιστατικό λιγότερο σοβαρό.
Ευτυχώς δεν υπήρχε εκείνη τη στιγμή εργαζόμενος.
Αυτό όμως δεν είναι απόδειξη ασφάλειας. Είναι θέμα τύχης.
Και η τύχη δεν μπορεί να αποτελεί μηχανισμό ασφάλειας σε ένα δημόσιο νοσοκομείο.
Αναφέρεστε στην ύπαρξη γραπτών και προφορικών εντολών για συχνούς ελέγχους από την Τεχνική Υπηρεσία.
Οι έλεγχοι ασφαλώς και πρέπει να γίνονται.
Όμως οι έλεγχοι και η αποκατάσταση ενός περιστατικού δεν υποκαθιστούν την ανάγκη συνολικής ανακαίνισης ενός κτιρίου 76 ετών.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το ερώτημα που αποφεύγει να απαντήσει η ανάρτησή σας:
Πότε θα χρηματοδοτηθεί η ανακαίνιση του κεντρικού κτιρίου του Βενιζελείου;
Γιατί η Πολιτεία έχει ήδη προχωρήσει στην εκπόνηση ολοκληρωμένης μελέτης ανακαίνισης και αναδιαρρύθμισης του κεντρικού κτιρίου, η οποία περιλαμβάνει μεταξύ άλλων αποτύπωση του υφιστάμενου στατικού φορέα και στατικές ενισχύσεις όπου απαιτούνται.
Άρα το πρόβλημα είναι γνωστό.
Η ανάγκη παρέμβασης είναι γνωστή.
Οι μελέτες έχουν γίνει.
Το έργο είναι ώριμο.
Αυτό που εξακολουθεί να λείπει είναι η χρηματοδότηση και η υλοποίηση.
Το ίδιο ισχύει και για το ώριμο έργο διαμόρφωσης του περιβάλλοντος χώρου.
Αυτά είναι τα δύο συγκεκριμένα αιτήματα που θέσαμε.
Και για αυτά, κύριε Υπουργέ, δεν υπάρχει ούτε μία λέξη στην απάντησή σας.
Δεν μας απαντήσατε:
Πόσα χρήματα έχουν εξασφαλιστεί για την ανακαίνιση του κεντρικού κτιρίου;
Από ποιο χρηματοδοτικό εργαλείο;
Πότε δημοπρατείται το έργο;
Πότε ξεκινούν οι εργασίες;
Αυτές είναι απλές, συγκεκριμένες και απολύτως θεσμικές ερωτήσεις.
Και περιμένουμε συγκεκριμένες απαντήσεις.
Δεν ζητάμε επικοινωνιακή διαχείριση ενός ακόμη περιστατικού.
Ζητάμε να αντιμετωπιστεί η αιτία που το προκαλεί.
Το Βενιζέλειο λειτουργεί από το 1950.
Το κεντρικό του κτίριο έχει πλέον ηλικία 76 ετών.
Δεν μπορεί η στρατηγική για ένα κτίριο αυτής της ηλικίας να είναι μόνο «έχουμε δώσει εντολές να το ελέγχουν συχνά».
Η συντήρηση είναι απαραίτητη. Η ανακαίνιση όμως είναι αναγκαία.
Και επειδή αναφέρεστε στο «μεγαλύτερο πρόγραμμα κτιριολογικής αναβάθμισης από την ίδρυση του ΕΣΥ», οι εργαζόμενοι και οι πολίτες της Κρήτης δικαιούνται να γνωρίζουν:
Περιλαμβάνεται σε αυτό το πρόγραμμα η πλήρης ανακαίνιση του κεντρικού κτιρίου του Βενιζελείου;
Και εάν ναι:
Πότε θα εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση και πότε θα ξεκινήσει το έργο;
Αυτό είναι το πραγματικό ζήτημα.
Η Ένωση Εργαζομένων Βενιζελείου δεν έχει κανέναν λόγο να θέλει να παρουσιάσει ένα νοσοκομείο που υπηρετούμε καθημερινά ως «καταρρέον».
Έχουμε κάθε λόγο να απαιτούμε να είναι ασφαλές, σύγχρονο και λειτουργικό.
Γιατί εμείς είμαστε αυτοί που μπαίνουμε κάθε πρωί σε αυτό το κτίριο.
Εμείς εργαζόμαστε στους χώρους του.
Εμείς βρισκόμαστε δίπλα στους ασθενείς.
Και εμείς γνωρίζουμε από πρώτο χέρι την πραγματική κατάσταση των υποδομών.
Γι' αυτό και δεν πρόκειται να αντιμετωπίσουμε την πτώση τμήματος της οροφής ως «ένα απρόβλεπτο γεγονός που απλώς αποκαταστάθηκε».
Ένα μεμονωμένο περιστατικό μπορεί να είναι απρόβλεπτο. Η παλαιότητα και η ανάγκη ανακαίνισης του κτιρίου δεν είναι.
Και εδώ είναι η μεγάλη διαφορά.
Δεν ζητάμε να κλείσει το Βενιζέλειο.
Ζητάμε να διασφαλίσουμε ότι θα συνεχίσει να λειτουργεί με ασφάλεια για τις επόμενες δεκαετίες.
Το Βενιζέλειο είναι ένα νοσοκομείο στρατηγικής σημασίας για την Κρήτη. Δεν μπορεί να αφεθεί να οδηγηθεί σταδιακά σε απαξίωση επειδή η Πολιτεία δεν εξασφαλίζει τη χρηματοδότηση για έργα που έχουν ήδη ωριμάσει.
Κύριε Υπουργέ,
την επόμενη φορά που θα έρθετε στο Ηράκλειο, δεν χρειάζεται να μας πείτε να «χαλαρώσουμε».
Ελάτε να δείτε από κοντά την πραγματικότητα του παλαιού κεντρικού κτιρίου.
Και, αν θέλετε να μας καθησυχάσετε πραγματικά, μην έρθετε μόνο με διαβεβαιώσεις.
Ελάτε με τη χρηματοδότηση.
Γιατί το Βενιζέλειο δεν χρειάζεται άλλες επικοινωνιακές παρεμβάσεις.
Χρειάζεται έργα, χρηματοδότηση και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
Και αυτό θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε θεσμικά, τεκμηριωμένα και επίμονα.
Γιατί το ζητούμενο δεν είναι απλώς να μη συνεχίσουν να πέφτουν οι οροφές.
Το ζητούμενο είναι να μην αφήσουμε ένα νοσοκομείο 76 ετών να καταρρεύσει από την εγκατάλειψη.
Το Βενιζέλειο πρέπει να ανακαινιστεί τώρα. Όχι όταν θα είναι αργά.
Δημήτρης Φλυτζανής
Πρόεδρος Ένωσης Εργαζομένων Βενιζελείου