Η ΟΜΕ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΝΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΧΙΟΥΓΙΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ ΝΕΑ «ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΕΜΠΩΝ» Η ΝΗΣΟΣ ΧΙΟΣ
Το ΔΣ της ΟΜΕ θα παρευρίσκεται στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το ΣτΕ στις 22 Απριλίου 2026 στις 8:00πμ, στηρίζοντας τον αγώνα των κάτοικων της ΧΙΟΥ ενάντια στη ληστρική εκμετάλλευση του κοιτάσματος Αντιμονίου, στο νησί.
Μεταλλευτικές εταιρείες είναι έτοιμες να υφαρπάξουν τον ορυκτό πλούτο, χωρίς καμία αξιοπιστία στα θέματα υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων, πόσο μάλλον για την διασφάλιση του περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων του Νησιού.
Το Αντιμόνιο είναι ένα σπάνιο και εξαιρετικά πολύτιμο μέταλλο με πολλαπλές εφαρμογές σε βιομηχανικούς, αμυντικούς και τεχνολογικούς τομείς. Λόγω της περιορισμένης προσφοράς του θεωρείται στρατηγικό υλικό απαραίτητο για τη διατήρηση κυρίως των αμυντικών δυνατοτήτων. Ιδιαίτερα σε περιόδους γεωπολιτικής αστάθειας, με τις ήδη πολλές πολεμικές συρράξεις να έχουν ξεσπάσει στην ευρύτερη περιοχή μας όπως στη Μέση Ανατολή με ορατό τον κίνδυνο γενικευμένης πολεμικής σύρραξης. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ΗΠΑ, η ΕΕ, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιαπωνία και η Αυστραλία χαρακτηρίζουν το αντιμόνιο ως ένα Κρίσιμο Ορυκτό, για την πολεμική οικονομία.
Οι καταστροφικές για την υγεία και το περιβάλλον εξορύξεις αντιμονίου δεν είναι κάτι καινούργιο για τη Χίο. Στην ίδια επίμαχη περιοχή οι κάτοικοι γνώρισαν τις συνέπειές τους σε δυο φάσεις του περασμένου αιώνα. Πρώτα, από το 1897 η εταιρεία γαλλικών συμφερόντων Σερπιέρη Societe Anonyme des Mines de Keramos (Ανώνυμη Εταιρεία Μεταλλείων Κεράμου) κατασκευάζει τα πρώτα μεταλλεία και τα αναγκαία κτίρια. Στη συνέχεια, από το 1949 ο Πρόδρομος Μποδοσάκης με χρήματα του σχεδίου Μάρσαλ του παραχωρείται η περιοχή και επαναλειτουργεί τα μεταλλεία μέχρι το 1954.
Οι επιπτώσεις ήταν ολέθριες: εκτός όλων των άλλων, δεκάδες εργαζόμενοι παθαίνουν σοβαρές βλάβες στην υγεία τους εξαιτίας πνευμονολογικών νόσων. Στο χωριό Κέραμος πάνω από 40 εργάτες έχασαν τη ζωή τους, εξ αιτίας του αντιμονίου και των επιπλοκών του, για τα κέρδη της εταιρείας του Μποδοσάκη. Η επικινδυνότητα του αντιμονίου έχει περάσει στη συλλογική μνήμη των κατοίκων της περιοχής. Η φράση «αντιμόνιο = θάνατος» είναι κάτι που σημάδεψε τον κλάδο μας αλλά και τις κοινωνίες των οικισμών της βόρειας Χίου και όχι μόνο δεν έχει ξεχαστεί, αλλά επαναφέρει την συλλογική μνήμη της ολέθριας για τους κατοίκους εξόρυξης, αφού άφησε πολλές δεκάδες νεκρούς από καρκίνο στην τοπική κοινωνία.
Η ΟΜΕ εκ του αντικειμένου της ήταν και είναι πάντα υπέρ της στρατηγικής αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου της χώρας, όπως και κάθε εθνικού πόρου, προς όφελος των αναγκών του λαού. Ήταν και θα είναι όμως αντίθετη στην προσπάθεια ξεπουλήματος αυτού στο όνομα μιας κατ’ επίφαση ανάπτυξης. Μιας ανάπτυξης που θα δώσει φαινομενικά στα δημόσια ταμεία τα ελάχιστα για την παραχώρηση ενός μη βιώσιμου και μη ανανεώσιμου φυσικού πόρου. Ενός πόρου που η χώρα θα έπρεπε να έχει γνώση των αποθεμάτων και του χαρακτήρα των κοιτασμάτων του ώστε να γνωρίζει πότε και με ποιους όρους θα αξιοποιηθεί.
Ο ορυκτός πλούτος δεν είναι ανανεώσιμος. Εκατομμύρια χρόνια απαιτούνται για να σχηματισθεί και δεν πρέπει η αξιοποίηση του να είναι αποτέλεσμα ευκαιριακών συνθηκών που πολλές φορές δημιουργούνται από τους προσβλέποντες στο ξεπούλημα του για αυτόν ακριβώς το στόχο.
Η αξιοποίηση των φυσικών πόρων και μάλιστα των κρίσιμων πρώτων υλών θα έπρεπε να λαμβάνει υπόψη τον στρατηγικό σχεδιασμό της χώρας και να προστατεύονται σθεναρά αντί να εκχωρούνται για τις πολεμικές «ανάγκες» ξένων συμφερόντων.
Στην περίπτωση του αντιμονίου η Ευρωπαϊκή πολεμική βιομηχανία πιέζει για την άμεση εκμετάλλευση του αντιμονίου ώστε να αντικαταστήσει το απόθεμά της. Και η πρόθυμη κυβέρνηση δινει γη και ύδωρ ξεπουλώντας για ευκαιριακές συμμαχίες ένα στρατηγικό μέταλλο.
Η πρεμούρα για fast-track διαδικασίες αποδεικνύουν την πίεση των Ευρωπαϊκών συμφερόντων να ξεπεραστούν οποιαδήποτε εμπόδια οικολογικά, υγείας και ασφάλειας, κοινωνικά ώστε να ξεκινήσει άμεσα το ξεπούλημα
Ταυτόχρονα έχει υποβαθμιστεί ο ρόλος του ΙΓΜΕ. Ο δημόσιος φορέας που θα μπορούσε να κάνει την έρευνα και μελέτη με αυστηρούς όρους, ένα Ινστιτούτο με τεράστιο έργο και προσφορά στην έρευνα του ορυκτού πλούτου της χώρας, υποστελεχώθηκε εσκεμμένα και υποβαθμίστηκε σε γραφειοκρατική υπηρεσία αναθέσεων.
Οι εξελίξεις για το ξεπούλημα του αντιμονίου από την κυβέρνησης σύμφωνα με τις επιταγές της ΕΕ αποκλείουν περίτρανα ότι χρειάζεται αγώνας για τα αυτονόητα όπως:
1. Ενίσχυση των επιθεωρήσεων μεταλλείων με παραρτήματα σε κάθε τόπο που δραστηριοποιείται εξόρυξη. Στην Επιθεώρηση Μεταλλείων Νοτίου Ελλάδας (ΕΜΝΕ), απόμειναν 3 επιθεωρητές και 3 υπάλληλοι και άλλοι τόσοι στην Επιθεώρηση Μεταλλείων Βορείου Ελλάδας (ΕΜΒΕ), μένοντας εσκεμμένα σχεδόν ανενεργές, ώστε να μην ενοχλούνται οι εκμεταλλευτές, παρά τις συνεχείς παρεμβάσεις μας να ενισχυθεί και στελεχωθεί ώστε να υλοποιεί το έργο της.
2. Διασφάλιση σε όλους τους μεταλλευτικούς και λατομικούς χώρους αυστηρών όρων προστασίας των μεταλλωρύχων με τα απαραίτητα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας.
3. Αξιοποίηση των πόρων της χώρας προς όφελος του λαού της και όχι με προσχηματικούς, ευκαιριακούς, στενά οικονομικούς όρους.
ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΚΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΕΙΟΚΤΗΤΕΣ
ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΦΕΡΕΙΣ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΧΙΟΥ!
ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ ΟΜΕ