Nα τι μπορείς να κάνεις ένα Σαββατοκύριακο στην Πάτρα, ακόμα και μέσα σε ένα βεβαρυμένο πρόγραμμα: να πιείς καφέ με εργαζόμενο σε δημόσιο νοσοκομείο της πόλης, που έχει υπηρετήσει χρόνια στην Ικαρία και έχετε συναντηθεί σε κοινές κινητοποιήσεις για να αντιμετωπιστούν οι επιθέσεις στο νοσοκομείο.
«Λεπτομέρεια» ότι το νοσοκομείο δεν το έφτιαξε το κράτος, αλλά οι Ικαριώτες με εθελοντική εργασία και με χρήματα Ικαριωτών μεταναστών.
Αφού λοιπόν θυμηθήκαμε τα παλιά, θυμήθηκα ότι έχω τη φωτο που βλέπετε και είναι από τις 18/8/2000, όταν στη συγκέντρωση των εργαζομένων στην κεντρική πλατεία του Αγίου Κηρύκου, παρέδωσα 600plus υπογραφές συμπαράστασης που μαζέψαμε 3-4 άτομα, μέσα σε δύο ημέρες.
Ένθερμος συμπαραστάτης των εργαζομένων ο ιχθυοπώλης που έδωσε ψαροκασέλες για να φτιαχτεί το βήμα για τις ομιλίες, πάνω στο οποίο με συρραπτικό μπήκε το πανό. Το τραπεζάκι και οι καρέκλες, είναι από καφενείο της πλατείας.
Αξέχαστα και όμορφα σκηνικά, κάπου έχω και το ηχητικό των ομιλιών.
Και την ώρα των ομιλιών από κάποια μισόκλειστα παντζούρια, ο κυβερνητικός ρουφιάνος εκείνης της εποχής, έκοβε κίνηση και μάλλον στεναχωρήθηκε, ήμασταν πολλοί/ες.
Είχαμε μπροστά και την Ολυμπιάδα του 2004 και θυμάμαι ότι έκανα συσχετισμό των δαπανών που πήγαιναν για αυτή και των δαπανών που (δεν) πήγαιναν στην υγεία.
Εποχές με αναλογικές φωτο, οπότε υπολείπεται αισθητικά η φωτο από την ψηφιακή μας εποχή.
Οι κινητοποιήσεις για την Υγεία στην Ικαρία, βρίσκονται μέσα στην ύλη του βιβλίου «Εργατικές Ιστορίες νο3», που έχει παραδοθεί.
Για την ιστορία από αριστερά ο διαχειριστής του Blog, στη μέση ο Γιώργος Κουβίδης, γιατρός τότε στο νοσοκομείο και δεξιά ο Μάκης Τσαντές. Τις υπογραφές παρέλαβε και μου έδωσε το λόγο ο φαρμακοποιός του νοσοκομείου Σωτήρης Λέγκας που δεν φαίνεται στη φωτο, αλλά τον έχω σε πολλές άλλες από τις κινητοποιήσεις για την Υγεία στην Ικαρία.