Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2026

«Παρείσακτοι» από άλλες εποχές στο αστικό περιβάλλον Γ΄μέρος (φωτορεπορτάζ)

 





Για άλλη μία φορά, την τρίτη κατά σειρά, προχωράμε στην παρουσίαση κτισμάτων που αρχιτεκτονικά 
ανήκουν σε άλλες εποχές και δια γυμνού οφθαλμού, φαίνονται «παράταιρα» με τους σύγχρονους γείτονές τους, που ανήκουν στην εποχή του τσιμέντου, της εργολαβίας και της αντιπαροχής.



εδώ και πολλές δεκαετίες στεγάζεται το 53ο δημοτικό σχολείο της Αθήνας

Από την πρώτη φορά που κάποια τέτοια σπίτια μας τράβηξαν την προσοχή και αποφασίσαμε να τα καταγράψουμε και να τα παρουσιάσουμε, μία αόρατη έλξη τράβαγε συνεχώς την προσοχή μας συνεχώς και σε άλλα, με αποτέλεσμα να συνεχίσουμε (και συνεχίζουμε ακόμα) τις καταγραφές τους.




Μας θυμίζουν άλλες εποχές που το καλλιτεχνικό στοιχείο ήταν «παντρεμένο» με την αρχιτεκτονική και οι κάθε ειδικότητας μάστορες έβγαζαν το μεράκι και το ταλέντο τους σε στέγες, κουφώματα, μπαλκόνια, πόρτες, αυλές, κάγκελα, κλπ
Κάθε εποχή είχα τα δικά της χαρακτηριστικά και το στυλ που κυριαρχούσε. Σταδιακά η δόμηση πήρε πιο απρόσωπα χαρακτηριστικά, που πολλοί τα περικλείουν στον όρο «τσιμεντένια κουτιά», όταν θέλουν να μιλήσουν για τις πολυκατοικίες των τελευταίων πολυκατοικιών και όχι άδικα.




Μπορεί βέβαια κάποια παλιά σπίτια να περιμένουν τη χαριστική βολή από τη φθορά του χρόνου, ενώ άλλα «αναζητούν» τον εργολάβο που θα τα κατεδαφίσει και θα σηκώσει στη θέση τους τον διάδοχό τους με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Όμως αρκετά σώθηκαν και συντηρήθηκαν σωστά από τους ιδιοκτήτες τους και παραμένουν κοσμήματα που λάμπουν στον γκρίζο αστικό ιστό της πόλης.




Μεταξύ αυτών και ορισμένα που ανήκουν στο κράτος ή σε δήμους, όπου εκεί στεγάζονται πλέον διάφορες δραστηριότητες και φυσικά πρέπει να αποδώσουμε τα εύσημα σε όσους διαχρονικά φρόντισαν να μην πληγωθούν τα κτίρια αυτά ανεπανόρθωτα από το χρόνο.

Στις φωτο σβήσαμε τα εμπορικά σήματα των δραστηριοτήτων, όπου αυτές στεγάζονται, τα ονόματα των οδών, τα νούμερα, καθώς και τις πινακίδες των αυτοκινήτων.  Εξαιρούνται οι αναφορές σε κτίρια που στεγάζουν δημόσιες υπηρεσίες.



Συχνά τα εντοπίζουμε δίπλα σε σύγχρονες κατασκευές που η οπτική αντίθεση μαγνητίζει το βλέμμα του περαστικού, ενώ όσοι μεγάλωσαν στις περιοχές αυτές, θυμούνται με νοσταλγία τις εποχές της χρήσης τους, τους ανθρώπους που έμεναν ή εργάζονταν σε αυτά.




Η ακμή τους συνδυάζεται με την εποχή που φτιάχτηκαν και με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ιστορίας της περιοχής που βρίσκονται, αλλού κτίσματα που προήλθαν από την ανάπτυξη του αστικού περιβάλλοντος και της οικονομικής ευρωστίας, αλλού προήλθαν από εγκατάσταση προσφυγικών πληθυσμών, αλλού από εγκατάσταση εσωτερικών μεταναστών, αλλού αναπτύχθηκαν γύρω από βιομηχανικές περιοχές άλλων εποχών, δίνοντας στέγη σε πολυάριθμο εργατικό δυναμικό.
Αλλού κοντά σε λιμάνια και σιδηροδρομικούς σταθμούς όπου το εμπόριο και οι σχετικές με αυτό θέσεις εργασίας, οδηγούσαν σε εγκατάσταση δραστηριοτήτων και εργαζομένων.




Στις απρόσωπες πλέον τσιμεντουπόλεις, μας θυμίζουν ότι όλα, ακόμα και η δόμηση, μπορεί και θα έπρεπε να είναι διαφορετική, πιο ανθρώπινη και πιο ευπαρουσίαστη. Συνεχίζουμε…

Σχετικά θέματα

«Παρείσακτοι» από άλλες εποχές στο αστικό περιβάλλον (φωτορεπορτάζ)

«Παρείσακτοι» από άλλες εποχές στο αστικό περιβάλλον Β' μέρος (φωτορεπορτάζ)