Τετάρτη 31 Ιουλίου 2019

ΕΘΝΟΣ: Απώλεια δεκάδων θέσεων εργασίας.

H παράταξη της ΕΣΗΕΑ «Πρωτοβουλία για την Ανατροπή στα ΜΜΕ» για την αναστολή έκδοσης του ημερήσιου φύλλου του «ΕΘΝΟΥΣ». έδωσε στη δημοσιότητα την ακόλουθη ανακοίνωση:

"Το νέο τσουνάμι στα ΜΜΕ άρχισε με την ανακοίνωση για την διακοπή έκδοσης του ημερήσιου Έθνους και την “διαγραφή” περισσότερων από 45 – 50 θέσεων εργασίας.

Η εργοδοσία, για να αποφύγει την άμεση αντίδραση των εργαζόμενων, που ήδη έχουν ανοικτές τις πληγές τους από το κλείσιμο του Πήγασου πριν δύο χρόνια από τον Μπόμπολα, διώχνει κόσμο με καραμέλα την εθελουσία και “μπόνους” οικειοθελούς αποχώρησης.

Πολλοί εργαζόμενοι με τον εφιάλτη που έζησαν πριν από 2 χρόνια ζωντανό ακόμα, καλούνται να υποκύψουν στο νέο εκβιασμό με κάποια οικονομικά ανταλλάγματα.
Ο εφιάλτης όμως είναι εδώ και είναι το κλείσιμο του ημερήσιου Έθνους με την απώλεια δεκάδων θέσεων εργασίας.

Τρίτη 30 Ιουλίου 2019

Σύγχρονο γήπεδο στους Λειψούς



Το άξιζαν και φυσικά το δικαιούνται, οι κάτοικοι των Λειψών, ένα γήπεδο που να καλύπτει τις ανάγκες τους.

Οι φωτο (σύγκριση του παλιού με το νέο γήπεδο) αναρτήθηκαν από το Δήμαρχο Λειψών Φώτη Μάγγο (με την ευκαιρία να τον ευχαριστήσομε και πάλι για τη βοήθειά του στο βιβλίο "Αιγαιοπελαγίτες Πρόσφυγες στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο") στο λογαριασμό του στο FB.

Θυμίζουμε και τις αναφορές που είχαμε κάνει στο ert.gr και στο sports.ert.gr για τον αθλητισμό στους Λειψούς.

Ο "άλλος" χάρτης της Ικαρίας



Mε κύκλους κόκκινου χρώματος είναι περιοχές με ιστορικό - κοινωνικό ενδιαφέρον (προφανώς υπάρχουν και άλλες από διάφορες ιστορικές περιόδους, αλλά ας κάνουμε την αρχή).

Σημεία αναχώρησης προσφυγικών ροών στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου, ήταν στη βόρεια πλευρά ο Αύλακας, το Κιόνι, ο Άγιος Φωκάς (στην ίδια περιοχή), το Βουδοκόκκαλο, το Καραβόσταμο, ο Εύδηλος, το Σκαλί - Παρθένι όπως το ξέρουμε σήμερα, το Αυλάκι, ο Νας και το κοντινό  "Μαύρο Ακρωτήρι".

Στη νότια πλευρά η Δαιμονόπετρα - Νεάλια και ο Φάρος. Λίγο πιο πάνω από το Φάρο στη θέση Βίγλα του χάρτη ήταν η Casarma το φυλάκιο των Ιταλών που σήμερα είναι ερειπωμένο.

Στα Θέρμα πήγαιναν οι Γερμανοί μετά την συνθηκολόγηση των Ιταλών και στρατοπέδευαν για λίγες μέρες κάνοντας επιδρομές.

Στο Μαυράτο έκαψαν σπίτια στοχευμένων οικογενειών όπως της οικογένειας Τσερμέγκα με παρουσία στις Διεθνείς Ταξιαρχίες στον ισπανικό εμφύλιο, αλλά και στην αντίσταση στο Β' ΠΠ (και μετά στην περίοδο του εμφυλίου), και με εκτελεσμένο στους 200 της Καισαριανής.

Στο Φραντάτο γεννήθηκε ο Γιάννης Σαλλάς, ηγετικό στέλεχος της Αντιφασιστικής Στρατιωτικής Οργάνωσης.

Στην πρωτεύουσα τον Άγιο Κήρυκο είχε γίνει συλλαλητήριο (όπως και στις Ράχες και στον Εύδηλο) στα χρόνια της κατοχής, ενάντια στην πείνα.

Στον Εύδηλο είχε γίνει συλλαλητήριο (κυρίως αγροτών) και τη δεκαετία του '30 με χτύπημά του από τις δυνάμεις καταστολής.

Θα επανέλθουμε με πληρέστερες καταγραφές.

"Επενδύσεις" της συμφοράς



Για να μην υπάρχουν αμφιβολίες για το τι θα γίνει αν μπουν ανεμογεννήτριες στην Ικαρία, στην κλίμακα που σχεδίαζαν πριν μερικά χρόνια ορισμένοι.

Παρατηρήστε τη βάση τι διαστάσεις έχει και πολλαπλασιάστε, γιατί η συγκεκριμένη θα μοιάζει "ανεμιστηράκι" μπροστά στα φαραωνικά σχέδια.

Η φωτο είναι τραβηγμένη εκεί που ο δρόμος στρίβει από τη βόρεια προς τη νότια Ικαρία, κοντά στο Περδίκι.

Δευτέρα 29 Ιουλίου 2019

H εισβολή και η πυρπόληση της Ερυμάνθειας από τους Γερμανούς στις 29 Ιουλίου 1943

Μπαίνοντας κανείς στην Ερυμάνθεια Αχαΐας, από το δρόμο που τη συνδέει με την Ε.Ο. 111 του οδικού δικτύου, δύσκολα μπορεί να φανταστεί τι είχε συμβεί στην περιοχή κατά τη διάρκεια της γερμανοϊταλικής κατοχής. Άλλωστε το λιτό μνημείο για τους πεσόντες στην ιστορία της Ερυμάνθειας για την περίοδο 1940 – 1949 αναγράφει μόλις δύο ονόματα.

Διαδίδουμε και συντονιζόμαστε


Με την ελπίδα να μην υπάρξει μετάθεση της προβολής, όπως συνέβη στις 17 Ιουλίου, διαδίδουμε (ήδη συμβαίνει μεταξύ του κόσμου που το στήριξε) την ημερομηνία προβολής.

https://program.ert.gr/details.asp?pid=3630946&chid=9

Πρόσκληση Δήμου Ικαρίας και φορέων για να τιμήσουμε την μνήμη των θυμάτων της πυρκαγιάς της 30ης/7/1993

ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ  ΒΟΡΕΙΟΥ  ΑΙΓΑΙΟΥ                                                                              

ΔΗΜΟΣ  ΙΚΑΡΙΑΣ


26 Ιουλίου 2019

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ


Σας προσκαλούμε την  Τρίτη  30-7-2019, να τιμήσουμε την μνήμη των θυμάτων της πυρκαγιάς της 30ης/7/1993:

Σάββατο 27 Ιουλίου 2019

Κάμπος Ικαρίας


Κάμπος Ικαρίας - η "Τζαμάικα"  του Αιγαίου. 

Παρασκευή 26 Ιουλίου 2019

Ο ΑΟΜ τη νέα περίοδο

Στην πρώτη τοπική κατηγορία ανδρών της ΕΠΣ Σάμου θα αγωνιστεί φέτος ο Α. Ο. Μεσαριάς και στην τρίτη εθνική για δεύτερη χρονιά το γυναικείο ποδοσφαιρικό τμήμα. Φώτο το γήπεδο Ευδήλου. 

Τετάρτη 24 Ιουλίου 2019

Δροσιά και σύνεση

Η "Δροσιά"  στο Φραντάτο Ικαρίας είναι όνομα και πράγμα. Όμως ένα τραγικό δυστύχημα που έγινε σήμερα με ένα νεκρό και έναν σοβαρά τραυματία, μετά από πάρτι στη Μεσαχτή, μας υπενθυμίζει ότι σε όποιο χωριό του νησιού και να βρεθεί κάνεις, με ρέγουλα το ποτό και με προσοχή η οδήγηση. Φώτο από την Ικαριακή Ραδιοφωνία.

Στέφανος Τσερμέγκας

Μια μικρή ταμπέλα στο Μαυράτο της Ικαρίας, με την ονοματοδοσία σε "οδό Τσερμέγκα",  θυμίζει το μαχητή των Διεθνών Ταξιαρχιών στον ισπανικό εμφύλιο. 

Η Δαιμονόπετρα



Η "Δαιμονόπετρα" στη δυσπρόσιτη παραλία "νεάλια" στην Ικαρία, στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού.  Από εκεί έφευγαν πρόσφυγες στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Επίσης φώτο αρχαίας στοάς μεταλλείου (γαλαρία εξόρυξης σιδηρομεταλλεύματος, 5ος π.Χ αιώνας) όπου κρύβονταν παλιά από πειρατές και αργότερα από Ιταλούς. Σήμερα είναι σκουπιδότοπος και σημείο αφοδεύσεων.

Τρίτη 23 Ιουλίου 2019

Μηδέν στους φασίστες


Μηδέν ψήφοι για όλα τα φασιστοειδή και ναζιστικά ψηφοδέλτια στην Αρέθουσα Ικαρίας (πρώτο ήρθε το ΚΚΕ) . Αξίζει να την επισκεφτεί κάνεις και να τα πιεί, με μεζέ φυσικά, στου "Τσάρου".

Καλά νέα

Σύμφωνα με σημερινή ενημέρωσή μου από την ΕΡΤ το πρώτο μέρος του ντοκιμαντέρ "Ικαριώτες πρόσφυγες στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο" θα μεταδοθεί στις 10/8 από την ΕΡΤ1 στις 6.30μμ. Ελπίζουμε να μην αλλάξει αυτό από ενδεχόμενες έκτακτες μεταδόσεις. Φώτο η πλατεία στο Μονοκάμπι Ικαρίας. 

Δευτέρα 22 Ιουλίου 2019

Νύχτες Ικαρίας


Στου Κουτσού το μαγαζί θα τα πιούμε όλοι μαζί. Ράχες Ικαρίας - Άγιος Πολύκαρπος.

Ξαναβρέθηκαν μετά από περίπου 75 χρόνια

Έγιναν φίλοι στα χρόνια της προσφυγιάς στην Κύπρο,  ο Χιώτης πρόσφυγας και ο Κύπριος αλληλέγγυος. Μετά χάθηκαν για δεκαετίες και η αναφορά στην ιστορία τους από το βιβλίο Αιγαιοπελαγίτες πρόσφυγες στο Β Παγκόσμιο Πόλεμο, που αναδημοσίευσε η κυπριακή εφημερίδα Φιλελευθερος,  έγινε αφορμή να ξαναεπικοινωνήσουν. Ναι γι αυτή τη δημοσιογραφία αξίζει να αγωνιζόμαστε. Ο Χιώτης ζει στην Αθήνα και ο Κύπριος στην Αγγλία. 

Απόμαχοι της θάλασσας


Κάθε σκαρί με τη δικιά του ιστορία,  από τις εποχές που ήταν στην ενεργό δράση. 

Κυριακή 21 Ιουλίου 2019

Εύδηλος Ικαρίας

Εύδηλος σημαίνει αυτός που φαίνεται-διακρίνεται εύκολα και από μακριά. 

Σάββατο 20 Ιουλίου 2019

Στην ίδια γειτονιά


Μια ώρα απόσταση με το ταχύπλοο η Πάτμος από την Ικαρία και πάντα μια βόλτα αξίζει τον κόπο.

21 Ιουλίου 1944: H θυσία των «54» στο Πικέρμι

Στο 19ο χιλιόμετρο της Λεωφόρου Μαραθώνος, στο Πικέρμι, στο ρεύμα προς Μαραθώνα, δίπλα στο χώρο της επιχείρησης Μπουτάρη ένα μνημείο που λίγοι παρατηρούν όντας απορροφημένοι με την οδήγηση, υπάρχει για να μας θυμίζει τη θυσία (από τις πολλές που έγιναν στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο) των 54 Ελλήνων που εκτελέστηκαν με απαγχονισμό στις 21 Ιουλίου 1944.

Στιγμές Ικαρίας

Στον Κάμπο, στου Πασχαλιά.

Παρασκευή 19 Ιουλίου 2019

Αλατσονήσι-πηγή ζωής


    Ακατοίκητο αλλά με τα θαλασσοπούλια που φώλιαζαν εκεί, εξασφάλιζαν λιγοστή τροφή οι Φουρνιώτες στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. 

Τετάρτη 17 Ιουλίου 2019

1912

Σαν σήμερα το 1912 έγινε η επανάσταση στην Ικαρία και η απελευθέρωση από τους Τούρκους. Το νησί έζησε σαν ανεξάρτητο κράτος μέχρι το Νοέμβριο  της ίδιας χρονιάς. Ζουν 2-3 που τότε ήταν μωρά και θυμούνται τις διηγήσεις των γονιών τους.

Τρίτη 16 Ιουλίου 2019

Απεργία για συνδικαλιστικη διωξη

ΠΑΜΕ: ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΛΑΥΡΙΟΥ - ΑΝ. ΑΤΤΙΚΗΣ

Το ΠΑΜΕ συμπαραστέκεται, στηρίζει και είναι αλληλέγγυο στον δίκαιο αγώνα των εργαζομένων στην εκτυπωτική «ΑΦΟΙ ΒΛΑΧΟΥ» που απεργούν την Τετάρτη 17/7 ενάντια στην εκδικητική απόλυση συναδέλφου τους, εργολαβικού που είναι μέλος της σωματειακής επιτροπής, προέδρου του Ε.Κ. Λαυρίου - Αν. Αττικής.

Κυριακή 14 Ιουλίου 2019

Διαχρονική ομορφιά

Κάποιες αξίες παραμένουν σταθερές. Ικαρία φυσικά. 

Σάββατο 13 Ιουλίου 2019

Το τηλέφωνο των "ψυχικά νοσούντων"

Γρήγορα άρχισαν τα "μαργαριτάρια" μερικά στελέχη της νέας κυβέρνησης.

Παίρνω αφορμή αυτό για τους "ψυχικά νοσούντες", όσους δηλαδή κατά τη νεαρή και μάλλον αγέννητη τότε, υφυπουργό Εργασίας, "αγιοποιούν" τους αγώνες κατά της δικτατορίας και θυμούνται εκείνα τα χρόνια.

Για την ακρίβεια το είχε εκφράσει καιρό πριν σε μία βιβλιοπαρουσίαση αλλά τώρα βγήκε στον αφρό, αφού την πορεία της δεν την παρακολουθούσαν και πολλοί τότε.

Θυμήθηκα λοιπόν τα χρόνια της δικτατορίας που ήμουν στις πρώτες τάξεις του δημοτικού και ο πατέρας μου δούλευε νυχτερινή βάρδια σε ρεσεψιόν ξενοδοχείου (με πολλά χρόνια εξοριών στην πλάτη, αλλά παρόν στην κατοχική Αθήνα στις τάξεις του εργατικού ΕΑΜ, όταν άλλοι ασκούσαν άλλα "σπορ", όπως ρουφιανιές, μαύρη αγορά, κλπ), την οδηγία που μας είχε δώσει στο σπίτι.

Ήταν ότι αν χτυπούσε το τηλέφωνο και βλέπαμε τηλεόραση, να κλείναμε τον ήχο της τηλεόρασης και μετά να σηκώναμε το τηλέφωνο.

Αυτό για να μην δημιουργηθεί η εντύπωση σε αυτόν που θα τηλεφωνούσε ότι γινόταν κάποια συγκέντρωση στο σπίτι, αφού θα άκουγε ομιλίες.

Πράγματι κάποια βράδια είχαν γίνει μερικές φορές κάποια τηλεφωνήματα που ήταν "μας συγχωρείτε λάθος" και άλλα που δεν μίλησαν καθόλου και το έκλεισαν.

Επίσης όταν τα τάνκς ή οι αύρες, ή κάποιο άλλο βαρύ όχημα (δεν το είδα αφού ήμουν κλεισμένος στο σπίτι και υπό αυστηρή επιτήρηση λόγω των στιγμών) ανέβαινε την οδό Παρασίου στον Άγιο Παντελεήμονα το βράδυ που έγινε η εισβολή στο Πολυτεχνείο, να τρέμει το σπίτι να κουνιούνται τα φώτα στο ταβάνι και τη μάνα μου να δακρύζει γιατί καταλάβαινε τι θα επακολουθούσε.

Είναι να μην σου μένουν "ψυχικά νοσήματα" από τέτοιες στιγμές αγαπητή κυρία υφυπουργίνα μας;

H Mάχη του Λεοντίου στις 14/7/1943 – Το Βατερλώ των Ιταλών στην Αχαΐα

Στην ορεινή Αχαΐα υπάρχει ένα χωριό που ονομάζεται Λεόντιο και έγινε σύμβολο νίκης, αλλά και πεδίο έκφρασης της εκδικητικής μανίας των κατακτητών, με τραγική ειρωνία, να συμβαίνει αυτό ακριβώς την ώρα της συνθηκολόγησής τους.

Η μάχη μεταξύ Ιταλών και ανταρτών, ξεκίνησε στις 14 και τελείωσε στις 15 Ιουλίου του 1943.

«Πολύς» και «βαρύς», ο Ιταλός ταγματάρχης Γκασπάρο, με το παρατσούκλι «ανταρτοφάγος», με το 3ο σύνταγμα «ειδικού πολέμου» της ιταλικής μεραρχίας Πιεμόντε, υπέστη συντριπτική ήττα από τους αντάρτες του ΕΛΑΣ με επικεφαλής τον καπετάν Μίχο (στο κέντρο της φωτο).

Πάνε και οι «ανταρτοφάγοι», πάνε και οι «ειδικοί πόλεμοι», πάνε και οι «επίλεκτοι», που μετεβλήθησαν σε σκορποχώρι, αφού είχαν δεκάδες νεκρούς, αρκετούς τραυματίες και πολλούς αιχμαλωτισθέντες, ενώ όλα τα υποζύγια και ο εξοπλισμός τους έπεσαν στα χέρια των ανταρτών, που αύξησαν κατά πολύ τις επιχειρησιακές τους δυνατότητες.

Ο «ανταρτοφάγος» συνελήφθη δικάστηκε μαζί με άλλους δύο Ιταλούς αξιωματικούς από ανταρτοδικείο και εκτελέστηκε αφού κρίθηκε ένοχος για εκτελέσεις και για καταστροφές χωριών. Οι Ιταλοί στρατιώτες που είχαν αιχμαλωτισθεί, γιατί υπήρχαν κάποιοι που είχαν διαφύγει κατά τη διάρκεια της μάχης, αφέθησαν ελεύθεροι.

Στη μάχη του Λεοντίου ο ΕΛΑΣ έχασε τέσσερις αντάρτες: ήταν ο «Καραϊσκάκης» (αντάρτικο ψευδώνυμο) από τη Στυλιά Δωρίδος, Μπαλάσκας Κωνσταντίνος από τους Πετσάκους, Τριανταφυλλόπουλος Γεώργιος από το Λεόντιο και ο Φιλιππακόπουλος Γιάννης από την Κουνινά.

Πολλοί κάτοικοι του Λεοντίου συμμετείχαν ενεργά στον εφεδρικό ΕΛΑΣ και τις οργανώσεις του ΕΑΜ παρέχοντας ουσιαστική υποστήριξη στον απελευθερωτικό αγώνα τα χρόνια της κατοχής 1941-1944.

Δεν πέρασαν καλά – καλά δύο μήνες και στις 8 Σεπτέμβρη ξεκίνησε η ιταλική επιχείρηση «Χιονίστρα» εναντίον του ΕΛΑΣ. Περίπου 1.000 Ιταλοί, ανάμεσά τους ως οδηγοί και οι απελευθερωθέντες Ιταλοί αιχμάλωτοι της μάχης του Ιουλίου, έκαψαν σπίτια τόσο στο Λεόντιο, όσο και σε άλλους συνοικισμούς, εκτέλεσαν όσους Έλληνες δεν είχαν διαφύγει στα βουνά, στο Λεόντιο οι εκτελεσθέντες ήταν 10, ενώ την επόμενη ημέρα, 9 Σεπτεμβρίου 1943 ήρθε η είδηση της συνθηκολόγησης της Ιταλίας, μία ημέρα πριν στις 8/9/1943.

Οι Ιταλοί ζήτησαν από τον ΕΛΑΣ να δεχτεί την παράδοσή τους και παρέδωσαν και τον οπλισμό τους. Το τελευταίο τους έγκλημα πολέμου είχε όμως ήδη διαπραχθεί, την ώρα που έπεφταν οι υπογραφές της συνθηκολόγησης, αλλά και για λίγες ώρες μετά από αυτές.

Επιμέλεια αφιερώματος: Νάσος Μπράτσος

Παρασκευή 12 Ιουλίου 2019

Δεκαήμερο Αγώνα στις Σκουριές

Πρόγραμμα Συζητήσεων/Συναντήσεων

ΣΑΒΒΑΤΟ 20/7
«Η μεταλλευτική δραστηριότητα στο στόχαστρο της διεθνούς δικαιοσύνης».

Νομική ομάδα της επιτροπής αγώνα

ΚΥΡΙΑΚΗ 21/7
«Βαριές βιομηχανικές δραστηριότητες και βιομηχανικοί ρύποι. Επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην ανθρώπινη υγεία».

Μέλη Κοινωνικού Ιατρείου Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης

Ερευνήτρια, διδάκτωρ θαλάσσιων ερευνών

ΔΕΥΤΕΡΑ 22/7
«Η ενέργεια στη δίνη επιχειρηματικών σχεδιασμών και γεωπολιτικών αναταράξεων: ώρα για συνολικό κινηματικό αντίλογο και κοινή δράση».

Πρωτοβουλία Αττικής ενάντια στις εξορύξεις υδρογονανθράκων στην Ήπειρο

Ανοιχτή συνέλευση στα Γιάννινα ενάντια στις εξορύξεις


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26/7

« Ο πολιτισμός των σκουπιδιών σε μια κοινωνία σκουπίδι».

Αντιστεκόμενη ενάντια στο ΧΥΤΑ Λευκκίμης 

ΣΑΒΒΑΤΟ 27/7
 «συζήτηση για την κοινωνική διαχείριση του νερού».
Άξονες:
- πώς μπορεί να γίνει το νερό πραγματικό κοινωνικό αγαθό;
-κοινωνικός έλεγχος στο νερό
-ποιότητα και βιώσιμη διαχείριση των υδατικών αποθεμάτων
-καλές πρακτικές υπεράσπισης του νερού και τοπικά παραδείγματα

ΚΥΡΙΑΚΗ 28/7
« Συνάντηση δικτύωσης των κινημάτων για γη και ελευθερία»
Συζήτηση:απολογισμός και μορφές συνέχισης του αγώνα.

Οι συζητήσεις ξεκινάνε στις 6 το απόγευμα.
Περιηγήσεις /ξεναγήσεις στους χώρους της καταστροφής.
Πέμπτη 25/7 στις 10 το πρωί ξενάγηση στα αντάρτικα λημέρια του Κακάβου.
 
Πρόγραμμα εκδηλώσεων


ΣΑΒΒΑΤΟ 20/7
Ντίνος Σαδίκης

ΚΥΡΙΑΚΗ 21/7
Ρεμπέτικο Γλέντι

ΔΕΥΤΕΡΑ 22/7
Γιάγκος Χαιρέτης

ΤΕΤΑΡΤΗ 24/7
Τσιριτσάντσουλες
Θεατρική παράσταση με τίτλο «πονάει το μυαλό μου»
παράσταση καμπαρέ, βασισμένη σε κείμενα των Άντον Τσέχοφ, Καρλ Βάλεντιν και Μόντυ Πάιθον.

Σπύρος Γραμμένος

ΠΕΜΠΤΗ 25/7
Αλέξανδρος Κτιστάκης

Reggetiko Project

Dest with members of Reggetiko Project
Presents Marsyas music journey

ΚΥΡΙΑΚΗ 28/7
Patriots of Mother Earth (Ψυχεδέλεια και παράδοση)

Είμαστε για τα πανηγύρια

Δευτέρα 15 Ιουλίου: διοργανώνεται το παραδοσιακό πανηγύρι στην Έξω Πλαγιά.
H ορχήστρα του Χούτρα στη μουσική - το πανηγύρι θα ξεκινήσει από το απόγευμα.

Τρίτη 16 Ιουλίου: Πανηγύρι στο Καταφύγι – Τρίτη 16 Ιουλίου. Ο Σύλλογος Καταφυγίου προσκαλεί στο πανηγύρι που διοργανώνει την Τρίτη 16 Ιουλίου. Ντόπιοι μεζέδες, ντόπιο κατσικάκι και καλό ικαριώτικο κρασί…Θα παίζει η ορχήστρα του Βαγγέλη Ζελεπού. Τρίτη 16 Ιουλίου, από το μεσημέρι.

Τετάρτη 17 Ιουλίου 2019: Το πανηγύρι του Αγίου Κηρύκου ανήμερα της Αγίας Μαρίνας στο Καταφύγιο Τουριστικών Σκαφών (Μαρίνα), με την ορχήστρα του »Μάριου και της παρέας του».

Διοργάνωση: ΠΑΣ Ίκαρος

Η κοινωνική έκρηξη του 1965 – Τα «Ιουλιανά»

του Νάσου Μπράτσου

Ήταν η περίοδος που η έκβασή της επηρέασε σημαντικά τις εξελίξεις και αναμφίβολα έπαιξε ρόλο στην εκδήλωση, περίπου δύο χρόνια μετά στην εκδήλωση του στρατιωτικού πραξικοπήματος και της επταετούς δικτατορίας, το οποίο μάλλον καθυστέρησε να εκδηλωθεί μπροστά στην κοινωνική δυναμική που απελευθερώθηκε εκείνο το καλοκαίρι του 1965. Αναφερόμαστε στα Ιουλιανά που ξεκίνησαν στις 15 Ιουλίου 1965 και κράτησαν περίπου 70 ημέρες.

Αφορμή ο εξαναγκασμός του Γεωργίου Παπανδρέου (Ένωση Κέντρου με αυτοδυναμία στην κυβέρνηση) σε παραίτηση και η συγκρότηση κυβέρνησης αποστατών υπό τον Γεώργιο Αθανασιάδη-Νόβα.

Ακολουθούν διαδοχικές συγκροτήσεις θνησιγενών κυβερνητικών σχημάτων και όσοι βουλευτές της Ε.Κ. συμμετέχουν, χαρακτηρίζονται από τους ψηφοφόρους τους «αποστάτες».

Η εμφανής ανάμιξη του βασιλιά και των σχεδίων των ΗΠΑ, προσθέτουν αγανάκτηση στους πολίτες που με μαζικές λαϊκές εκδηλώσεις και διαμαρτυρίες διεκδικούν την τήρηση της συνταγματικής νομιμότητας και συχνά βρίσκονται αντιμέτωποι με τις αστυνομικές δυνάμεις.

Θα χρειαζόμασταν όχι απλά πολλά άρθρα γνώμης και έρευνες, αλλά και πολλές ιστοσελίδες για να παρουσιάσουμε αναλυτικά το χρονικό των γεγονότων εκείνης της περιόδου με κάθε λεπτομέρεια.



Ας κρατήσουμε όμως ότι είχαν προηγηθεί σημαντικοί κοινωνικοί αγώνες για εργασιακά και άλλα θέματα, για όλα τα προηγούμενα χρόνια, με αποτέλεσμα να υπάρχει ένα κοινωνικό δυναμικό, ετοιμοπόλεμο και συγκροτημένο, που αντέδρασε άμεσα στα Ιουλιανά και στην αποστασία.

Σημαντικό ρόλο στο εσωτερικό αυτής της κοινωνικής δυναμικής έπαιξαν τα συνδικάτα εκείνης της εποχής, κυρίως όσα δεν ελέγχονταν από τη δοτή ηγεσία της ΓΣΕΕ, η οποία κάτω από την κοινωνική πίεση αναγκάστηκε στις 27 Ιουλίου να κηρύξει πολιτική γενική απεργία.

Η μαγιά για την ανάκαμψη – ανασυγκρότηση των συνδικάτων ήταν η κίνηση βάσης 115 – ΣΕΟ (συνεργαζόμενες εργατοϋπαλληλικές οργανώσεις), που σύντομα ξεπέρασε τις χίλιες και ήταν η πραγματική ΓΣΕΕ της εποχής, αφού η επίσημη ήταν ελεγχόμενη από το καθεστώς.

Τα 115 ΣΕΟ ήταν η ραχοκοκαλιά πάνω στην οποία στηρίχτηκε ο κόσμος που συμμετείχε στις κινητοποιήσεις των Ιουλιανών και κυρίως όσοι δεν είχαν συμμετοχή σε άλλες συλλογικότητες. Σε πολιτικό επίπεδο Ένωση Κέντρου και ΕΔΑ ήταν οι πολιτικοί φορείς που στήριξαν τις κινητοποιήσεις των Ιουλιανών.

Εκτός από το πολιτικό ζήτημα που ήταν η αποστασίες και οι μηχανορραφίες στο θέμα της συγκρότησης κυβέρνησης, υπήρχε σημαντικό κοινωνικό υπόβαθρο, αφού όλες οι κυβερνητικές επιλογές των προηγούμενων χρόνων, αλλά και αυτές που επιχειρούσαν εκείνη την περίοδο να αναλάβουν τα ηνία, με τις πολιτικές τους επιλογές, επηρέαζαν άμεσα ό,τι είχε σχέση με το εργασιακό, κοινωνικό επίπεδο και τις συνθήκες διαβίωσης, ενός κόσμου που είχε ταλαιπωρηθεί επί σειρά ετών.

Γι αυτό και η ανάμιξη των συνδικάτων ήταν άμεση και έντονη, ενώ δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε το σημαντικό φοιτητικό κίνημα στην προ των Ιουλιανών περίοδο, αλλά και το κίνημα ειρήνης, τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963, όλα αυτά που είχαν προηγηθεί και είχαν ανεβάσει το θερμόμετρο.

Το κλίμα έγινε πιο εκρηκτικό με τη δολοφονία του φοιτητή Σωτήρη Πέτρουλα στις 21 Ιουλίου κατά τη διάρκεια συγκρούσεων στο κέντρο της Αθήνας.

Επόμενο ήταν μέσα στις συνθήκες αυτές να μπαίνει και το αίτημα της κλιμάκωσης, που όμως μάλλον βρήκε απροετοίμαστη την ΕΔΑ που συνιστούσε συγκράτηση, με αποτέλεσμα μέσα στις τάξεις των πιο δραστήριων φίλων της, τα στελέχη που ήταν πιο μετριοπαθή, να αποκαλούνται «νοβαλτζίνες», από το όνομα του γνωστού εκείνη της εποχή παυσίπονου.

Μετά τα Ιουλιανά του 1965, το Γενάρη του 1966, οι απεργίες έχουν μειωθεί κατά πολύ σε σχέση με το καλοκαίρι του 1965. Συνεχίζονται βέβαια όλο το 1966, αλλά δείχνουν αδιέξοδες και έχει μειωθεί η συμμετοχή. Φτάνουμε στο Γενάρη του 1967 που μία απόπειρα συγκέντρωσης στον Πειραιά, αποτυγχάνει και μαζεύει 200 – 300 άτομα. Οι κυβερνήσεις αλλάζουν η μία μετά την άλλη, ο Παπανδρέου έχει σταματήσει να βάζει πολιτικά ζητήματα και η ΕΔΑ δεν εκμεταλλεύεται αυτή την κατάσταση.
Σε κοινωνικό επίπεδο ακολούθησε μία μεγάλη απεργία των οικοδόμων που θα λέγαμε ότι ήταν «μάχη οπισθοφυλακής», που έκλεισε τον κύκλο των εργατικών κινητοποιήσεων και λίγο καιρό μετά έγινε το πραξικόπημα, για το οποίο οι μαρτυρίες στελεχών της ΕΔΑ και των συνδικάτων εκείνης της εποχής, ήταν ότι αν και τα σημάδια της κίνησης παρακρατικών και παραστρατιωτικών μηχανισμών ήταν τόσο ορατά που δημιουργούσαν ανησυχία και το θέμα «έμπαινε» σε συνεδριάσεις και συζητήσεις, πάντα το τελικό συμπέρασμα ήταν ότι μάλλον δεν εκτιμούσαν ως πιθανή την εκδήλωσή του.

Ορισμένοι μάλιστα (και δεν αναφερόμαστε υποχρεωτικά μόνο σε στελέχη του ΚΚΕ εκείνης της εποχής) εκτιμούσαν ότι αν ο κίνδυνος ήταν τόσο πραγματικός θα είχε γίνει αντιληπτός από την ΕΣΣΔ, η οποία θα προειδοποιούσε και έτσι θα υπήρχε η ανάλογη επιφυλακή και η λήψη μέτρων για την αποτροπή του.


Για την ιστορία η «μάχη οπισθοφυλακής», έγινε εννέα μέρες πριν το πραξικόπημα. Ο κλάδος των οικοδόμων στις 12 Απρίλη του 1967, έδωσε μία καθαρά πολιτική μάχη για να μην γίνει δικτατορία, αλλά ηττήθηκε και διαλύθηκαν σωματεία, κυνηγήθηκαν και συνελήφθησαν συνδικαλιστές.

Μέσα σε κλίμα πολιτικής αστάθειας σε κυβερνητικό επίπεδο, έντονης κοινωνικής δυσαρέσκειας και μάλλον πολιτικής αδυναμίας της αριστεράς εκείνης της εποχής, αλλά και του κέντρου, ήρθε το τέλος εκείνης της περιόδου και το άνοιγμα δύο άλλων, αυτής της δικτατορίας και ακολούθως αυτής της μεταπολίτευσης.